De heer Slob (ChristenUnie) concludeert dat de uitvoering van de gewichtenregeling in financiële zin goed loopt. In het verleden vond de ChristenUnie dat gebieden buiten de Randstad die achterstanden hadden, konden meeprofiteren van middelen om andersoortige achterstanden dan alleen die op basis van etniciteit op te heffen. Uit de steden kwam echter veel kritiek waarna de financiering is uitgebreid. Geconstateerd kan worden dat de indertijd gevonden oplossing tot tevredenheid stemt.
Omdat het etniciteitscriterium is vervallen en alleen nog de opleidingsgegevens van de ouders tellen, is het van belang dat de juiste gegevens worden geleverd. De indruk bestaat dat soms een hoger opleidingsniveau wordt aangegeven waardoor de beschikbare cijfers vertroebeld worden. Voor scholen is het moeilijk om bijvoorbeeld diploma’s te controleren. Wil de staatssecretaris hierop ingaan?

Het voorbeeld van het Barleusgymnasium is hét voorbeeld van een probleemcumulatie. Is het systeem te grofmazig? Kan dit verder worden verfijnd?

In het coalitieprogramma is afgesproken de drempel naar 3% te verlagen. Waarom wordt voor deze verlaging zoveel tijd uitgetrokken? Naast de gewichtenregeling is een forsere inzet nodig om achterstanden te bestrijden. Het is belangrijk dat scholen in staat worden gesteld om de aan hen opgedragen taken en verantwoordelijkheden goed uit te voeren. De bewindsvrouw wil dat het onderwijspersoneel zich primair kan concentreren op hun eerste verantwoordelijkheid: kinderen te onderwijzen. Daar omheen is ondersteuning nodig in de vorm van klassenassistenten en de conciërge. Op welke wijze wil de staatssecretaris dit oppakken?

Nadere discussie
De heer Slob (ChristenUnie) vraagt de staatssecretaris te bezien of in 2008 een flinke stap voorwaarts in de richting van de in het coalitieakkoord opgenomen doelstelling van 3% kan worden gezet. Hij is er verheugd over dat nog steeds aandacht wordt besteed aan het probleem rondom conciërges in de scholen. Wil de staatssecretaris op dit punt op besluitvorming afkoersen? De heer Slob doet tot slot de suggestie om de term “achterstandenbeleid” te vervangen door “onderwijskansenbeleid”, omdat dit woord een positieve benadering inhoudt.

Bron; ongecorrigeerd verslag