Arie Slob

Slob wil Nationale Onderwijsdag om vertrouwen te herstellen

Fri, 03 Feb 2012 13:12:43 +0100

Er is groot onderling wantrouwen tussen de regering en het onderwijsveld. Onderzoek naar vertrouwen onder leraren in de minister is hiervan een illustratie. Dit vindt de ChristenUnie zeer onwenselijk. De partij wil daarom op korte termijn een Nationale Onderwijsdag organiseren met leraren uit het land, de onderwijsbonden en onderwijskoepels. Tijdens deze dag moeten voorstellen voortvloeien die enerzijds tegemoet komen aan de bezuinigingsopgaven waar het kabinet voor staat en anderzijds op breder draagvlak kunnen rekenen dan het huidige kabinetsbeleid. De ChristenUnie vindt dat het kabinet leraren te weinig, tegen de aanbevelingen van het rapport-Dijsselbloem in, heeft betrokken bij de stelselwijziging rondom het passend onderwijs.

Fractievoorzitter Arie Slob schrikt als hij op bezoek gaat bij scholen in het land. Het wantrouwen jegens Den Haag is volgens hem, als gevolg van de bezuinigingen op passend onderwijs, de 1040-urennorm en het stapeleffect hiervan, zo groot dat hierdoor ook de leefbaarheid op scholen onder druk staat. Slob: ,,Leraren die ik spreek zien hun klassen groter worden en het aantal zorgleerlingen toenemen. De begeleiders van deze leerlingen worden ontslagen waardoor er grotere druk op de leraren ontstaat. De urennorm werd ineens verhoogd zonder dat er geld is bijgekomen. Zo gaat het mis in de klas en neemt de onvrede onder leraren en ouders toe. Daar tegenover staat een prestatiebeloning waar het onderwijs niet op zit te wachten. Den Haag mag zich hiervoor niet doof houden."

Verder roept Slob Kamerleden van VVD en PVV op niet langer de mensen van het onderwijs te kleineren en te diskwalificeren als vakonbekwaam.

NOS besteedt ook veel aandacht aan het voorstel van Slob

Slob wil openheid kabinet over bezuinigingsopties

Wed, 01 Feb 2012 12:23:16 +0100

Fractievoorzitter Arie Slob wil dat het kabinet openheid van zaken geeft over wat de mogelijkheden voor aanvullende bezuinigingen zijn. Vanochtend opende de Telegraaf met het bericht dat het kabinet een inventarisatie heeft gemaakt voor 15 miljard euro aan extra bezuinigingen.

Slob: ,,Nu dit stuk in de media circuleert moet ook de Kamer hiervan kennis kunnen nemen. Je gelooft je ogen niet als je ziet dat het kabinet lijkt na te denken over extra bezuinigingen op chronisch zieken en gehandicapten, ontwikkelingssamenwerking en defensie. Iedereen weet dat er wat moet gebeuren, maar het komt nu aan op het maken van de goede keuzes. Daar moet dit minderheidskabinet de Kamer ook maximaal bij betrekken.” Slob zal tijdens de regeling om een brief vragen die het kabinet vandaag naar de Kamer moet sturen.

Slob: Uitkomst rapport seksueel misbruik zeer schokkend

Wed, 01 Feb 2012 15:34:12 +0100

ChristenUnie fractievoorzitter Arie Slob is geschokt over de uitkomsten van de commissie Deetman over seksueel misbruik binnen de katholieke kerk. Slob: ,,De wetenschap dat mensen in staat zijn tot deze vormen van misbruik jegens kinderen, onderstreept het besef dat mensen geneigd zijn tot het kwade en dat we daar altijd voor op onze hoede moeten zijn, voor het kwade in onszelf, maar ook in de medemens." Hieronder is de bijdrage van Kamerlid Slob aan het debat te lezen.

Voorzitter. Als misdrijven weerloze slachtoffers treffen, dan schokt ons dat en maakt het ons boos en kwaad. Die reactie wordt des te feller als de slachtoffers kinderen zijn, want kinderen horen beschermd te worden. Als die bescherming faalt, als die soms zelfs in het tegendeel omslaat en belaging wordt, en als aanvaarding aanranding wordt, dan schokt dat des te meer. Hoe is het mogelijk dat dit kan plaatsvinden?

Het rapport van de commissie-Deetman maakt op een ontluisterende wijze duidelijk dat het mogelijk is geweest. Misbruik vond door de jaren heen plaats in een omgeving waarin de doelstelling was vanuit liefde jegens medemensen te handelen, maar waar gedragingen plaatsvonden jegens kinderen die niets en dan ook helemaal niets met liefde te maken hadden. De wetenschap dat mensen hiertoe in staat zijn, onderstreept het besef dat mensen geneigd zijn tot het kwade en dat we daar altijd voor op onze hoede moeten zijn, voor het kwade in onszelf, maar ook in de medemens.

In dat licht vindt mijn fractie de bevindingen van de commissie-Deetman uiterst pijnlijk. Ik ervaar dat ook persoonlijk. Ik hecht eraan om dat hier te zeggen. Ik ben een protestants christen, geen katholiek, maar ik voel me wel verbonden met mijn katholieke broeders en zusters. Dat dit op deze wijze in dit kerkgenootschap heeft kunnen plaatsvinden, doet pijn en vraagt uiteraard om een reactie.

Het doet echter vooral pijn bij de slachtoffers, de vele duizenden kinderen die in de periode van 1945 tot 1981 -- dat is de periode die is onderzocht -- met grensoverschrijdend gedrag te maken hebben gehad en daardoor vaak voor het leven getekend zijn. In dat opzicht is mijn fractie wel blij met het rapport van de commissie-Deetman, want het is goed dat dit rapport geschreven is. Dit aangedane onrecht mag niet onder de zogenaamde mantel der liefde bedekt worden.

Wij vinden het ook goed dat dit rapport volledig is aanvaard door de bisschoppen en de Konferentie Nederlandse Religieuzen. Met name op de kerk rust nu de grote verantwoordelijkheid om met de op papier gezette ervaringen en aanbevelingen aan het werk te gaan, en om met gerichte daden te werken aan herstel van vertrouwen. Ik heb dat tijdens de hoorzitting ook tegen aartsbisschop, en straks kardinaal, Eijk uitgesproken. Dat zal nog een heel zware opgave zijn, want het vertrouwen is op een verschrikkelijke manier geschaad. En we weten hoe dat gaat bij vertrouwen; we hebben er ook een Nederlands spreekwoord voor: het komt te voet en het gaat te paard. Het zal dus nog heel veel tijd vragen om het herstelproces verder in te gaan.

Mijn fractie heeft ook aandachtig gekeken naar de reactie van het kabinet op het rapport-Deetman. Wij kunnen onze steun uitspreken voor de wijze waarop het kabinet het rapport beoordeelt. Ik vraag nog wel aandacht voor een aantal punten. De bevindingen van de commissie zijn nog niet in alles volledig. Ook de vorige sprekers hebben daar aandacht voor gevraagd. Wat ons betreft worden ook de bevindingen van de commissie-Samson, die onafhankelijk onderzoek doet naar seksueel misbruik van minderjarigen die onder verantwoordelijkheid van de overheid in instellingen of pleeggezinnen zijn geplaatst, betrokken in de definitieve beoordeling en het definitief trekken van lessen voor de toekomst. Dat geldt vooral wat betreft de rol van de overheid en de dingen die we kunnen doen om situaties die zich hebben voorgedaan, in de toekomst te voorkomen. Het zou mooi zijn als de verschijning van het rapport van de commissie-Samson samen zou vallen met de eerste evaluatie van het rapport van de commissie-Deetman. Dat is volgens mij in de tijd niet helemaal het geval, maar het is wel een nieuw moment om te bekijken welke lacunes er nog zijn en wat eventueel nog aanvullend noodzakelijk is.

Het is goed om dat aan elkaar te verbinden. We weten immers dat dit zich niet alleen in de katholieke kerk heeft afgespeeld, maar ook veel breder; de commissie-Deetman heeft daar ook aandacht voor gevraagd. Dat moeten we dus ook in die wijze erbij betrekken, zonder het eerste te willen bagatelliseren. Dat is immers ook niet de bedoeling van de heer Deetman geweest toen hij dat uitsprak.

De rooms-katholieke kerk draagt een grote verantwoordelijkheid. Hij heeft gevoelens van schaamte en verdriet uitgesproken en spijt betuigd, ook bij de hoorzitting. Dat is goed. Het zijn waardevolle woorden. Die moeten uitgesproken worden. Die woorden zullen echter moeten worden gevolgd door daden. Die verantwoordelijkheid moeten we niet bij hen wegnemen. We mogen wel van hen vragen dat men volledige transparantie betracht, ook in de wijze waarop men daar inhoud aan gaat geven, als het gaat om de klachtencommissie, een compensatieregeling en monitoring. Ik vraag de minister zijn verwachtingen daarvan uit te spreken. Ik denk dat het eerste halfjaar belangrijk is, ook voor de kerk, om in alles duidelijk te maken dat men de woorden die men heeft uitgesproken wil waarmaken. De berichten die we nu ontvangen, bijvoorbeeld het bericht dat vanochtend in het AD stond, lijken op iets heel anders te wijzen. Er zijn echter ook andere, positievere berichten. Ik ken mensen die nu eindelijk een open deur hebben gevonden en hebben kunnen spreken met verantwoordelijken binnen de kerk. Dat zijn de berichten die we willen horen; laat dat duidelijk zijn. Ik hoop dat dit verder inhoud zal gaan krijgen.

Over de verjaringstermijn hebben enkele collega's vragen gesteld. Ik sluit mij kortheidshalve aan bij de vragen over de opmerkingen van professor Oldenhuis over de civielrechtelijke kant van het verhaal. Ik ben benieuwd naar de waarneming van de regering op dat punt. In de brief heeft zij de wijze waarop de katholieke kerk zich heeft uitgesproken over de civielrechtelijke weg en de verjaringstermijn, heel positief gewaardeerd. Dat lijkt nu toch een iets andere invulling te krijgen. Graag een reactie.

Je kunt heel lang over de verjaringstermijn spreken. Mevrouw Berndsen heeft daar een aantal juridisch-principiële opmerkingen over gemaakt. Er is een verschil tussen verjaring in maatschappelijke zin en in juridische zin. Het kabinet probeert volgens mij met het wetsvoorstel dat nu bij de Kamer ligt, die twee dichter bij elkaar te brengen. De nota naar aanleiding van het verslag is inmiddels uitgebracht en ligt in het midden van de Kamer. Ik hoop dat we snel het wetsvoorstel kunnen behandelen. Dat lijkt ons dan ook het moment om dit onderwerp in bredere zin aan de orde te stellen en in de Kamer uit te discussiëren.

We steunen het kabinet in het voorstel over multidisciplinair onderzoek naar seksueel geweld, waarmee een gevolg wordt gegeven aan de oproep van de heer Deetman. We denken dat dit ook belangrijk is bij het trekken van lessen en het voorkomen van misbruik in de toekomst.

Dat brengt mij bij het punt van de verklaring omtrent het gedrag. Er is nog enige discussie over een aangehouden motie van mijn fractiegenoot Joël Voordewind. Wij hebben gezegd dat het prima is dat bij scouting, sportclubs en begeleiders van jeugdkampen een vog, die toch zo'n €30 kost, gratis wordt verstrekt. Wij vinden het belangrijk dat er geen enkele drempel is, ook niet in financiële zin, rondom dit soort verklaringen. Wij hebben gevraagd of dat ook voor kerken zou kunnen gelden, waar heel veel jeugdwerkers actief zijn. Het kabinet lijkt daar niet helemaal in mee te gaan. Het argument van het kabinet is dat kerken geen vrijwilligersorganisaties zijn en de eerder genoemde organisaties wel. Dat gaat wat ons betreft niet helemaal op, want er zijn heel veel vrijwilligers actief in de kerk. In de brief van het kabinet staat ook dat het nog even de evaluatie wil afwachten van het eerste traject. Wanneer komt deze? Dat zou dan misschien een moment zijn om er verder over door te spreken. Wij zouden iedere drempel graag willen beslechten. We zijn overigens blij dat de katholieke kerk bij monde van monseigneur Eijk heeft aangegeven dat men vog's wil vragen in de toekomst. Zo hoort het ook te zijn. Laat dat vanuit de kerk komen; het wordt opgepakt.

Ik hoop dat we in de loop van dit debat kunnen spreken over deze vragen.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Schriftelijke vragen Arie Slob inzake vergunningen voor vissen op spiering.

Tue, 31 Jan 2012 12:04:09 +0100

Schriftelijke vragen van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob aan de staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie.

Onderwerp: Vergunningen voor vissen op spiering

Kamerstuk: 2012Z01383

Datum: 30 januari 2012

Vraag 1

Klopt het dat u op basis van visstandbemonsteringen die getoetst zijn aan de vastgestelde drempelwaarde op 17 januari 2012 toestemming heeft verleend voor 2012 voor de visserij op spiering op het IJsselmeer en Markermeer en dat de provincie Friesland hiervoor op 1 juli 2011 een vergunning op basis van de Natuurbeschermingswet (Nb) heeft afgegeven?

Vraag 2

Op welke gronden kunnen provincies, nu voldaan is aan de drempelwaarde (2100 spiering/hectare), een Nb-wet vergunning weigeren?

Vraag 3

Klopt het dat Sportvisserij Nederland bij de provincie Friesland bezwaar heeft aangetekend op alle verleende Nb-wet vergunningen voor beroepsmatige visserij op het IJsselmeer?

Vraag 4

Klopt het dat de Commissie voor bezwaar- en beroepschriften van de provincie Friesland op 19 december 2011 inzake de bezwaren van Sportvisserij Nederland heeft geadviseerd het bezwaar voor spiering toe te wijzen? Klopt het dat hierbij onder andere als argument is gebruikt dat de drempelwaarde op specifieke locaties niet gehaald zou worden terwijl het hiervoor vastgestelde protocol uitgaat van een gewogen gemiddelde voor genoemde meren? Wat is uw oordeel over deze verschillende omgang met de drempelwaarde door de landelijke en provinciale overheid?

Vraag 5

Bent u ermee bekend dat Sportvisserij Nederland op 9 januari 2012 bij de Raad van State een verzoek om een voorlopige voorziening heeft ingediend om de Nb-wet vergunningen te schorsen totdat er in hoogste instantie onherroepelijk uitspraak is gedaan en de Raad van State op 3 februari 2012 uitspraak hierover doet

Vraag 6

Hoe lang duurt het in geval van een eventuele voorlopige voorziening totdat er in hoogste instantie onherroepelijk uitspraak is gedaan? Kan dit nog voor de start van het visseizoen?

Vraag 7

Kunt u aangeven of voor het Markermeer wel een Nb-wet vergunning is verstrekt?

Vraag 8

Waarom is er sprake van twee aparte vergunningen door twee overheden (Rijk/provincie)? Ziet u mogelijkheden de vergunningsprocedure aan te passen zodat er sprake is van één integrale vergunning?

Vraag 9

Bent u bereid in deze kwestie te bemiddelen tussen de beroepsvissers, de sportvissers en de provincie Friesland, zodat op korte termijn duidelijkheid komt over de vergunning voor beroepsvissers om te vissen op spiering?

Vraag 10

Kunt u deze vragen per ommegaande beantwoorden?

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

ChristenUnie: Bleker moet bemiddelen voor spieringvissers

Wed, 25 Jan 2012 14:28:43 +0100

Tweede Kamerlid Arie Slob heeft vandaag via Kamervragen opheldering gevraagd over de vergunning voor het vissen op spiering door beroepsvissers op het IJsselmeer. Arie Slob: "Visserij op spiering wordt eens in de paar jaar toegestaan als de visstand voldoende is. Dit jaar zijn de normen gehaald en vorige week heeft staatssecretaris Bleker een vergunning afgeven. Sportvisserij Nederland heeft echter bezwaar aangetekend bij de provincie Friesland tegen de door de provincie verleende vergunning volgens de Natuurbeschermingswet. Een commissie van de provincie heeft geadviseerd dit bezwaar toe te wijzen. Het lijkt er op dat de provincie en het Rijk verschillend omgaan met de cijfers over de visstand. Ik wil helderheid welke normen nu gelden. Het kan niet zo zijn dat Rijk en provincie de normen verschillend hanteren."

Volgende week doet de Raad van State uitspraak over het verzoek van Sportvisserij Nederland om als voorlopige voorziening de provinciale vergunning volgens de natuurbeschermingswet te schorsen totdat er onherroepelijk uitspraak is gedaan. Arie Slob: “Ik vrees dat deze procedures te lang duren. Er moet snel duidelijkheid komen want het visseizoen is al begonnen. Ik roep de staatssecretaris op in deze kwestie te bemiddelen.”

Vragen van het lid Slob (ChristenUnie) aan de staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie over vergunningen voor vissen op spiering.

Op welke gronden kunnen provincies nu voldaan is aan de drempelwaarde (2100 spiering / hectare) een NB-wet vergunning weigeren?
Klopt het dat Sportvisserij Nederland bij de provincie Friesland bezwaar heeft aangetekend op alle verleende NB-wet vergunningen voor beroepsmatige visserij op het IJsselmeer?
Klopt het dat de Commissie voor bezwaar- en beroepschriften op 19 december 2011 de bezwaren van Sportvisserij Nederland heeft geadviseerd het bezwaar voor spiering toe te wijzen? Klopt het dat hierbij onder andere als argument is gebruikt dat de drempelwaarde op specifieke locaties niet gehaald zou worden terwijl het hiervoor vastgestelde protocol uitgaat van een gewogen gemiddelde voor genoemde meren? Wat is uw oordeel over deze verschillende omgang met de drempelwaarde door landelijke en provinciale overheid?
Bent u ermee bekend dat Sportvisserij Nederland op 9 januari 2012 bij de Raad van State een verzoek om een voorlopige voorziening heeft ingediend om de NB-wet vergunningen te schorsen totdat er in hoogste instantie onherroepelijk uitspraak is gedaan en de Raad van State op 3 februari aanstaande uitspraak hierover doet?
Hoe lang duurt het in geval van een eventuele voorlopige voorziening totdat er in hoogste instantie onherroepelijk uitspraak is gedaan? Kan dit nog voor de start van het visseizoen?
Kunt u aangeven of voor het Markermeer wel een NB-wet vergunning is verstrekt?
Waarom is er sprake van twee aparte vergunningen door twee overheden (Rijk/provincie)? Ziet u mogelijkheden de vergunningsprocedure aan te passen zodat er sprake is van één integrale vergunning?
Bent u bereid in deze kwestie te bemiddelen tussen de beroepsvissers, de sportvissers en de provincie Friesland zodat op korte termijn duidelijkheid komt over de vergunning voor beroepsvissers om te vissen op spiering?

Slob: Rutte zit te wachten tot er nieuwe cijfertjes binnenkomen

Tue, 24 Jan 2012 10:45:31 +0100

Arie Slob, fractievoorzitter van de ChristenUnie, vindt dat minister-president Rutte er alles aan moet doen om te voorkomen dat de werkloosheid snel verder toeneemt.

Toezegging nieuwe sluis Eefde dichtbij dankzij vragen ChristenUnie

Sat, 21 Jan 2012 11:52:33 +0100

ChristenUnie Kamerlid Arie Slob wil een snelle oplossing voor het scheepvaartverkeer over het Twentekanaal.

Op 3 januari stortte een van de deuren van de sluis bij Eefde naar beneden en sindsdien is er geen scheepvaartverkeer meer mogelijk. Slob: ,,Het is goed om te zien dat de minister eindelijk stappen onderneemt om iets te doen aan dit probleem voor de scheepvaart." De ChristenUnie maakt zich al lange tijd hard voor de aanpak van het Twentekanaal.

Begin januari stelde de ChristenUnie Kamervragen over het ongeval, onder andere over de economische gevolgen en waarom er niet ingegrepen was in het Twentekanaal. Slob: ,,Het is van groot belang dat er gewerkt wordt aan een verbetering van het Twentekanaal, het is goed dat de minister dat nu ook inziet."

Arie Slob: wat gaat het jaar 2012 brengen?

Fri, 27 Jan 2012 15:42:09 +0100

Op donderdag 19 januari sprak Fractievoorzitter Arie Slob op het partijbureau van de ChristenUnie in Amersfoort de aanwezigen toe op de nieuwjaars receptie van de ChristenUnie. Hieronder vind u een deel van zijn toespraak.

Mag ik om te beginnen u allen een gezegend 2012 toewensen.

Wat gaat het jaar 2012 ons brengen? Wie zal het zeggen? Het jaar begon direct met wat we wassend water noemen. Met name in het Noorden van het land gaf dat de nodige problemen. Politiek gezien verwacht ik voor ons land ook wassend water. Het zou wel eens tot de politieke lippen kunnen stijgen. Niet uitgesloten kan worden dat we zelfs dit kalenderjaar verkiezingen zullen krijgen. Duidelijk is in ieder geval dat de gekozen regeringsconstructie (minderheidskabinet VVD/CDA met gedoogsteun van PVV) voor een zware en misschien zelfs wel in deze samenstelling voor een onmogelijke opgave staat. Met name de noodzaak voor aanvullende bezuinigingen vanwege het oplopende begrotingstekort, zet de samenwerking op scherp. De partijen houden elkaar gevangen in onderlinge blokkades van onderwerpen waar niet naar gekeken mag worden (denk aan hypotheekrenteaftrek) of waar juist naar gekeken moet worden (denk aan ontwikkelingssamenwerking).

Het CDA maakt, dat is geen geheim, zware tijden door. De keuze van een meerderheid van de partij om in deze regeringsconstructie te stappen, heeft hen niet geholpen er bovenop te komen. Sterker nog, de partij zakt in peilingen steeds verder weg. Uit de tijd dat we zelf in de coalitie zaten, toen betrof het een steeds verder wegzakkende PvdA, weet ik dat dit soort situaties kwetsbaar kunnen zijn voor een coalitie.

Begrijpelijk probeert het CDA de weg om hoog weer terug te vinden. Dat doet men onder meer door opnieuw stevig met de inhoud bezig te zijn. Er zijn zelfs twee commissies bezig (Strategisch Beraad olv Aart-Jan de Geus en een cie over nieuwe woorden en beelden olv IKON-presentator Jacobien van Geel), die morgen en komende zaterdag tijdens een partijbijeenkomst hun bevindingen zullen presenteren. Vanuit het Strategisch Beraad is inmiddels al het één en ander uitgelekt. Hervorming van de huizenmarkt zou geen taboe meer zijn, duurzaamheid moet meer centraal komen te staan, er moet meer ruimte komen voor diversiteit enz. enz. Het waren nog maar concepten. Morgen weten we wat uiteindelijk de eindtekst is geworden.

Het CDA staat op een kruispunt. Welke richting zal men naar de toekomst kiezen? Gaat men verder op de conservatief-liberale weg die men met toetreding tot deze coalitie is ingeslagen of leidt de herbezinning tot een terugkeer naar de christelijk-sociale traditie waar het CDA in het verleden onlosmakelijk mee verbonden is geweest?

Dat laatste zou ik toejuichen. Als ChristenUnie weten we ons –ondanks de verschillen die er zijn – verbonden met een partij als het CDA. De koers die de partij sinds vorig jaar is ingeslagen hebben wij als pijnlijk ervaren, heeft vervreemdend gewerkt. Als ChristenUnie zien we graag een CDA dat pal staat voor een christelijk-sociaal programma. Dat werkt aan een samenleving waar mensen worden aangesproken op hun verantwoordelijkheden, maar waar ook het besef aanwezig is dat de samenleving meer is dan een zandbak; meer is dan een verzameling van individuen die als los zand aan elkaar hangen en toevallig in hetzelfde gebied wonen. Maar dat ze berust op een dieper gevoelde saamhorigheid en behoefte aan gemeenschap bij mensen, om maar eens te citeren uit een oud CDA-rapport “Nieuwe wegen, vaste waarden” uit 1995. Een rapport dat ook uitsprak dat de politiek een taak heeft “als kwetsbare gerechtvaardigde belangen in de knel komen, als kinderen sluitpost dreigen te worden, als voor gebrekkig leven geen plek is”.

Het zou heel mooi zijn als dit soort noties weer meer leidend gaan worden binnen het CDA. Dat maakt het er overigens niet eenvoudiger op. Bij een VVD en PVV met hun neo-liberale agenda vallen dit soort notities niet echt in goede politieke aarde. Het staat ook op gespannen voet met de koers die dit kabinet heeft uitgezet en waar het CDA zich aan heeft verbonden. Het taboe dat bijvoorbeeld berust op hervormingen van de woningmarkt, de harde en ongerichte bezuinigingen op de pgb en passend onderwijs. Het bijzonder ongastvrije vreemdelingen- en integratiebeleid. Het geheel en al aan de kant zetten van milieu- en natuurbeleid en dus het rentmeesterschap. Het afscheid van een integraal jeugd- en gezinsbeleid. Om maar een paar voorbeelden te noemen.

Zou het waar zijn? Komt het er nu echt van? De keuze maken van het hart. Doen wat nodig is?

Ik wens hen daarvoor geloof, de durf en de daadkracht toe. Ook al kan het CDA daardoor in een moeilijke, eenzame positie in de coalitie terechtkomen. Ik bied hen in het parlement de steun van de ChristenUnie aan. We helpen hen graag serieus werk te maken van christelijk-sociale politiek in deze tijd. Juist nu, in een tijd van crisis en een tijd waarin grote bezuinigingen plaats moeten vinden, komt het erop aan de goede keuzen te maken.

Nu komt het erop aan. Ik roep niet alleen het CDA, maar ook de rest van de coalitie op zorgvuldige keuzen te maken in de komende tijd. Een duurzaam economisch beleid voeren met oog voor de noden in de samenleving. Dat betekent niet met de kaasschaaf en de calculator in de hand bezuinigingen doorvoeren om kost wat het kost op een bepaald bezuinigingsbedrag uit te komen, maar vanuit gerichte doelstellingen en visie op de samenleving tot keuzen komen. Er zal ook nadrukkelijk hervormd moeten worden. Er zal ook gewerkt moeten worden aan herstel van de samenleving.

Wat is er dan de komende tijd nodig:

Hoge prioriteit voor behoud en herstel van werkgelegenheid. De werkloosheid stijgt snel. De komende maanden zullen we wsch op de 500.000 werklozen uitkomen. Dat is het niveau van de crisisjaren 1984 en 1995. Werkloosheid is het hoogst in het Noorden van het land (Groningen, Drenthe) maar ook in provincie Zuid-Holland. Het opnieuw invoeren van deeltijd WW maar ook gerichte maatregelen om werkgelegenheid te stimuleren (o.a. in de bouw) zijn nu van groot belang. Speciale aandacht vraag ik ook voor het voorkomen van jeugdwerkloosheid. En niet te vergeten: maak arbeid goedkoper.

Er moet geïnvesteerd worden in een duurzame en innovatieve economie. Ondernemerschap moet bevorderd worden. Zoals we dat ook bij eerdere crisissen hebben gedaan, waar nodig en mogelijk investeren in publieke voorzieningen, versneld werken aan onderhoud grote infrastructuur, het stimuleren van duurzaamheid en energiebesparing, en veel aandacht besteden aan kennis en innovatie.

Als het daar om gaat is het een veeg teken dat uit onderzoek blijkt dat juist in Nederland de investeringen in research en development hard achteruit loopt.

Zet daarnaast ook in op het werken aan herstel van begrotingsevenwicht. Dat zijn we aan onze kinderen en kleinkinderen verplicht. Geen onbetaalde rekeningen doorschuiven naar volgende generaties. Een stringent begrotingsbeleid hoort daarbij. Koppel dit echter aan structurele hervormingen. Hervormen, hervormen, hervormen. Er moet echt naar de lange termijn gekeken worden. Op het terrein van de woningmarkt (zowel koop als huur), de arbeidsmarkt (die flexibeler gemaakt moet worden), maar ook het ouderenbeleid. Tegen de huidige coalitie zeg ik dan: haal de hekken die daar nu omheen staan weg en toon leiderschap.

We hebben ook behoefte aan een morele agenda. Een crisis gaat over meer dan alleen geld. Stevige antwoorden op de opgaven die de recessie stelt, moeten ook perspectief bieden op versterking van de waarden en normen in de samenleving. De oorzaken van de recessie aanpakken betekent immers ook de samenleving moreel versterken. Het gaat om het herstellen van doorgeschoten onevenwichtigheden die met name in de financiële sector zijn ontstaan. De morele agenda gaat ook over de balans in onze economie. Die balans kunnen we niet alleen herstellen met beter toezicht op de banken en aanjagen van de werkgelegenheid. Onze samenleving moet op cruciale punten – zoals onderwijs, duurzame energie, mobiliteit en onze binnensteden - structureel versterkt worden. Zo kan Nederland beter voorbereid op de toekomst uit deze crisis komen. Alleen dan zorgen we ervoor dat we naast deze kredietcrisis, ook de dreigende klimaat- en energiecrisis afwenden.

We gaan spannende tijden tegemoet. Ook voor ons als ChristenUnie wordt/is dit een belangrijk jaar. We kiezen niet voor platte, populistische oppositie tegen dit kabinet, maar zullen waar mogelijk en nodig onze verantwoordelijkheid nemen. Dat is onze stijl, maar dat is ook wat de burgers van ons land van ons mogen verwachten. Al die mensen die bang zijn om hun baan te verliezen of die hun baan reeds verloren hebben. Al die mensen die zich zorgen maken over hun pensioen, het onderwijs voor hun kinderen, de betaling van hun zorg en noem maar op.

Dit is geen tijd voor goedkope politieke spelletjes of oeverloze discussie over onderwerpen die in een tijd van economische recessie nauwelijks ter zake doen. Als ChristenUnie horen we er in deze tijd te staan. Niet alleen in den Haag, maar op alle politieke niveau’s waar we vertegenwoordigd zijn. Ons inzettend voor een duurzame economie, zorg voor elkaar, jeugd/gezin/onderwijs en vrijheid van godsdienst en geweten. We doen dat in vertrouwen op onze God. We zijn niet alleen dit jaar ingegaan. Ook het jaar 2012 is weer een jaar des Heren. Hij gaat met ons mee. Dat geloof geeft ons durf, zet ons in beweging. Aan de slag dus. Geloven, durven, doen.

Ik wens u allen Gods onmisbare zegen toe voor dit nieuwe jaar.

Arie Slob

ChristenUnie vindt open blijven station Zwolle grote winst

Fri, 20 Jan 2012 10:35:12 +0100

ChristenUnie Kamerlid Arie Slob vindt het een grote winst dat de geplande sluiting van station Zwolle in de zomer van 2012 van de baan is. De ChristenUnie maakt zich al lange tijd hard om te voorkomen dat het station tijdelijk sluit in verband met werkzaamheden. Slob: ,,Hartje zomer de enige toegangspoort tot het noorden sluiten had tot veel overlast geleid en de toeristische sector van heel Noord-Nederland kunnen schaden."

Het Kamerlid vindt dat minister Schultz goed moet kijken naar voorstellen om intercities via Deventer om te leiden zodat reizigers geen gebruik hoeven te maken van busvervoer. Slob: ,,Het is nu aan de minister om gevolgen van het besluit voor de reiziger duidelijk te maken. Ook zal er moeten worden gekeken naar de gevolgen voor de ombouw van het station en het budget."

Bijdrage Arie Slob aan het algemeen overleg evaluatie algemene wet gelijke behandeling.

Mon, 30 Jan 2012 17:24:40 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob met de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken in een algemeen overleg met minister Spies van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.

Onderwerp: Evaluatie Algemene wet gelijke behandeling

Kamerstuk: 28 481

Datum: 19 januari 2012

De heer Slob (ChristenUnie): Voorzitter. Ook namens mijn fractie heet ik minister Spies welkom, ook in deze commissie. Zij heeft een mooie portefeuille gekregen. Zij heeft nog herinneringen aan andere tijden, ook met betrekking tot deze portefeuille. Zeker dit onderwerp is belangrijk. Ik wens de minister veel wijsheid toe, zodat zij hier op een goede manier mee omgaat. Over dit onderwerp voeren wij met elkaar vaak heftige discussies. Dat is terecht, want het gaat om de wijze waarop wij omgaan met de grondrechten in ons land. Voor de fractie van ChristenUnie is in die discussies een goede balans tussen grondrechten altijd van essentieel belang geweest; dat zal ook zo blijven.

Wij hebben in september in de Tweede Kamer gesproken over de wijzigingen van onder andere de Algemene wet gelijke behandeling in verband met de aanpassing van enkele definities. Volgens mij zijn die aanpassingen unaniem door de Kamer aangenomen. De toenmalige minister Donner sprak de verwachting uit dat beide inbreukprocedures met deze wetswijziging beëindigd konden worden, tenzij de Commissie van mening zou zijn dat op het punt van de kerkgenootschappen de zaak doorgezet moest worden naar het Europees Hof. Ik vraag de minister of er op dat punt al meer duidelijkheid is gekomen.

In hetzelfde debat verwees minister Donner een aantal keren naar het bij de Raad van State aangevraagde advies. Het lijkt ons heel zorgvuldig dat dit advies is aangevraagd. Hij heeft daarbij ook aangegeven dat net als voor het vorige kabinet ook voor dit kabinet de balans tussen de grondrechten essentieel zal zijn en een soort leidraad zal zijn. Ik vraag deze minister om als nieuwe minister te herbevestigen dat ook zij langs die lijn haar werk zal doen. We wachten het advies natuurlijk met belangstelling af. Ik ben ook benieuwd of al bekend is wanneer het advies er zal komen.

Ten aanzien van de evaluatie zelf heb ik nog een paar aandachtspunten. De Commissie Gelijke Behandeling geeft aan dat de wet partijen onvoldoende ruimte biedt om gezamenlijk een oordeel van haar te vragen; dat betreft artikel 12. Is dat artikel wel voldoende ingevuld? Ik heb de indruk dat het kabinet stelt dat dit artikel afdoende is ingevuld. Wij zouden het heel wenselijk vinden dat men dit vaker gezamenlijk doet, omdat dat heel veel polarisatie wegneemt. Toch blijkt dit in de praktijk nog wel spanningen op te leveren. Ik vraag de minister om daarop in te gaan, want als dit meer zou gebeuren, zou je ook onnodige juridisering kunnen wegnemen. Dit heeft ook betrekking op het tegengaan van victimisatie. Als werkgevers en werknemers gezamenlijk zouden kunnen optrekken, zou dat heel veel spanningen, onnodig gedoe en problemen kunnen wegnemen. Ik vraag de minister dus om zich hierover uit te spreken.

Ik sluit mij aan bij de vragen die zojuist over het zwangerschapsverlof zijn gesteld. Het klopt dat de Europese Commissie, met redenen omkleed, het niet in de wet opnemen van een expliciete bepaling over het recht op terugkeer in de eigen of een gelijkwaardige functie als strijdig met het Europese recht heeft gekwalificeerd. Ik had de indruk dat het kabinet heeft aangegeven dat het zich daarop zou beraden. Dat zou in oktober gebeuren. Inmiddels zijn wij in een nieuw kalenderjaar. Oktober is voorbij. Ik ben dus benieuwd naar de conclusie van het kabinet op dit punt.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Arie Slob bezoekt hoofdkantoor Leger des Heils

Mon, 16 Jan 2012 15:13:50 +0100

Fractievoorzitter in de Tweede Kamer voor de Christenunie Arie Slob bezocht op maandag 16 januari het hoofdkantoor van het Leger des Heils. In een gesprek met Commissioner Hans van Vliet liet hij zich uitgebreid informeren over het werk van het Leger.

Overgenomen met toestemming van het Leger des Heils.
Kijk voor meer informatie op http://www.legerdesheils.nl/nieuws/arie-slob-bezoekt-hoofdkantoor-leger-des-heils

Schriftelijke vragen van Arie Slob inzake de stremming van de sluis bij Eefde.

Tue, 17 Jan 2012 13:21:46 +0100

Schriftelijke vragen van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob inzake de stremming van de sluis bij Eefde.

Onderwerp: De stremming van de sluis bij Eefde

Kamerstuk: 2012Z00120

Datum: 9 januari 2012

Vraag 1

Kent u het bericht «Ramp Eefde: EVO en Schuttevaer willen snel 2e kolk»? 1)

Vraag 2

Deelt u de mening dat de economische schade, die door de stremming wordt veroorzaakt, niet zou zijn ontstaan als er een tweede sluiskolk was geweest?

Vraag 3

Waarom is er nog steeds geen besluit genomen over de capaciteitsverruiming van de sluis bij Eefde waarvoor al enkele jaren een planstudie loopt? 2)

Vraag 4

Bent u bereid op korte termijn een besluit te nemen over de planstudie sluis Eefde?

Vraag 5

Klopt het dat bij een besluit in 2012 de bouw van een nieuwe sluiskolk pas in 2016 zal beginnen? Kan dit worden versneld?

Vraag 6

Klopt het dat er voor de bouw van een tweede sluiskolk nog een tekort is? Hoe groot is dit tekort en bent u bereid dit tekort op te lossen?

Toelichting:

Deze vragen dienen ter aanvulling op eerdere vragen van de leden Omtzigt en De Rouwe, ingezonden 6 januari 2012 (vraagnummer 2012Z00094).

1) Schuttevaer, 5 januari 2012, http://www.schuttevaer.nl/nieuws/havens-en-vaarwegen/nid16994-ramp-eefde-evo-en-schuttevaer-willen-snel-2e-kolk.html

2) MIRT projectenboek 2012, blz. 299 (Kamerstuk 33 000-A, nr. 3).

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Kerstgroet Arie Slob

Thu, 22 Dec 2011 17:53:50 +0100

Vanuit het Tweede Kamer gebouw wenst Arie Slob u, namens de hele fractie van de ChristenUnie, een gezegend kerstfeest en een voorspoedig, gelukkig en gezond nieuw jaar toe.

Bijdrage Arie Slob aan het voortgezet algemeen overleg Verhoging maximumsnelheid.

Fri, 23 Dec 2011 17:30:47 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie aan het plenaire debat VAO Verhoging maximumsnelheid met Minister Schultz van Haegen-Maas Geesteranus van Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp: VAO Verhoging maximumsnelheid (AO d.d. 14/12 en 20/12)

Kamerstuk: 32 646

Datum: 22 december 2011

De heer Slob (ChristenUnie):

Voorzitter. Die 130 km/u was een leuk onderdeel van de campagne van de VVD en had dat moeten blijven. Het begint nu echter uit de hand te lopen. Daarom is het goed dat de Kamer zich hierover uitspreekt.

Ik heb de minister namens de fractie van de ChristenUnie een dringend advies gegeven: niet doen! De minister gaat toch door. Vandaar dat ik de volgende twee moties wil indienen.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat de verhoging van de maximumsnelheid op autosnelwegen conform de informatie van de regering leidt tot een toename van de verkeersdoden met 3 tot 7 per jaar en het aantal gewonden met 17 tot 34 per jaar;

overwegende dat hiervoor compenserende verkeersveiligheidsmaatregelen worden genomen die naar verwachting van de minister in de situatie waarin de maximumsnelheid niet wordt verhoogd, zouden leiden tot een verlaging van het aantal verkeersslachtoffers in de ordegrootte van 7 tot 11 doden en 47 tot 78 ernstig gewonden ten opzichte van de huidige situatie;

overwegende dat inzet van het budget voor deze verkeersveiligheidsmaatregelen op N-wegen in plaats van autosnelwegen bovendien waarschijnlijk een nog positiever effect heeft op de verkeersveiligheid;

spreekt uit, alleen al vanuit verkeersveiligheidsoverwegingen de verhoging van de maximumsnelheid op autosnelwegen absoluut onaanvaardbaar te vinden,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Slob en Van Gent. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 22 (32646).

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat de regering voornemens is de verhoging van de maximumsnelheid te monitoren;

overwegende dat de NOx-emissies van euro 3, 4 en 5 auto's in de praktijk ongunstiger zijn dan de EU-testcijfers;

constaterende dat de EU-emissietest voor NOx niet geldt boven de 120 km/uur;

overwegende dat momenteel op slechts twee locaties langs snelwegen door het RIVM de concentratie NO2 en fijnstof wordt gemeten;

overwegende dat een hogere uitstoot NOx en fijnstof, ook als deze binnen de normen blijft, leidt tot een hogere achtergrondconcentratie van NO2 en fijnstof waardoor de knelpunten voor luchtkwaliteit in stedelijke omgevingen kunnen toenemen.

verzoekt de regering:

- binnen Europa zich in te zetten om het meetprogramma van auto's uit te breiden zodat er ook betrouwbare cijfers komen voor de uitstoot van NOx en fijnstof bij 130 km/uur;

- in de aangekondigde monitor de gevolgen van de verhoging van de maximumsnelheid voor luchtkwaliteit niet alleen te berekenen, maar ook te meten op een representatief aantal locaties en daarbij ook de gevolgen voor de achtergrondconcentratie in beeld te brengen,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Slob, Van Gent, Kuiken en Verhoeven. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 23 (32646).

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Arie Slob aan AO Aanscherping maatregelen actieprogramma "Bestrijding discriminatie"

Tue, 24 Jan 2012 15:24:23 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob als lid van de vaste commissie voor Veiligheid en Justitie in een algemeen overleg met minister Opstelten van Veiligheid en Justitie.

Onderwerp: Aanscherping van de maatregelen in het actieprogramma “Bestrijding van discriminatie"

Kamerstuk: 30 950

Datum: 21 december 2011

De heer Slob (ChristenUnie): Voorzitter. Jammer dat de nieuwe minister van BZK er niet is. Zij zal bezig zijn, zich in te werken. Gelukkig is de minister van Veiligheid en Justitie er, die wij als een daadkrachtig en integer bewindspersoon kennen. Ik kom niet met acht, maar met drie punten. Bij deze drie onderwerpen zou ik wel wat meer daadkracht van de minister willen zien omdat het dossiers zijn die al heel lang lopen en waarover afspraken zijn gemaakt die niet conform de geest en de letter worden nagekomen.

Ik begin met de registratie van discriminatie. We weten dat dit lastig is. De politie zoekt op trefwoorden in de aangiftes, maar het is nog maar de vraag of alles even goed en duidelijk wordt vastgelegd. We hebben al eens een discussie gehad over de vraag of deze wijze van registratie wel volledig voldoet aan de criteria die het Europese Agentschap voor Fundamentele Rechten en de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa stellen. Het gaat erom, betrouwbare informatie en registratie te krijgen van racistische en antisemitische incidenten. De minister schrijft dat hij de registratie zal verbeteren, maar wat gaat er daadwerkelijk gebeuren? In de Kamer is de motie-Voordewind aangenomen waarin wordt gevraagd om afzonderlijke registratie van antisemitische incidenten. Is mijn indruk juist dat daarmee nog niets is gebeurd? De oplossing is eigenlijk heel simpel: registreer bij elke aangifte of incident direct om wat voor incident het gaat. Is het gericht tegen joden, homo's, moslims of wie dan ook? Ik meen dat deze methode ook in Engeland wordt gehanteerd.

Het volgende punt is ook een langslepend dossier. Ik doel op de gevolgen die de Joodse gemeenschap ondervindt van antisemitische uitingen. Er moeten relatief hoge beveiligingskosten worden gemaakt. Ook op dit punt is een motie aangenomen, te weten de motie-Rouvoet waarin de regering wordt opgeroepen hierover in gesprek te gaan met de Joodse gemeenschap en de gemeenten. Alleen het CDA en de VVD waren tegen deze motie. Eind september zou dat gesprek plaatsvinden, maar ik heb de indruk dat dat nog steeds niet is gebeurd. Dat is vervelend. Deze kwestie hebben wij de begrotingsbehandeling wederom aan de orde gesteld. Mijn fractie heeft een amendement ingediend waarin een dekking voorkomt van in ieder geval een deel van de hoge beveiligingskosten. De minister zou de Kamer nog voor de stemming informeren over het gesprek met de Joodse gemeenschap. Gisteren hebben wij, een uur voor de stemmingen, een brief gekregen, waaruit echter niet duidelijk wordt dat de minister met de joodse instellingen zelf heeft gesproken. De minister is wel bezig met oplossingen, maar het meeste wordt doorverwezen naar volgend jaar. Toch moet er deze week over het amendement worden gestemd. Ik vind dit een heel vervelende situatie. Er gebeurt wel iets, maar wat de Kamer daadwerkelijk heeft gevraagd, gebeurt niet. Ik zou graag een positief stemadvies horen van de minister met betrekking tot het amendement. Wellicht dat dat ook het CDA en de VVD over de streep kan trekken.

Mevrouw Hennis-Plasschaert (VVD): We kennen in Nederland het stelsel beveiligen en bewaken. Daar hechten wij veel waarde aan. Het is een getrapt stelsel waarbij alle niveaus -- dus ook de gemeenten -- hun verantwoordelijkheid nemen. Dat er geen contacten zijn met de Joodse gemeenschap verbaast mij. Ik had vorige week nog een uitgebreid contact en toen verwees men mij naar directe gesprekken met de minister en Kamerleden. Maar is de heer Slob het met mij eens dat het dreigingsniveau leidend moet zijn? Nu hebben wij het over joodse instellingen. Hun situatie is zorgelijk en wij moeten daar alert op zijn. Maar wat als er morgen een andere instelling aan de deur klopt? Dan is het hek toch van de dam? Moeten wij niet gewoon blijven bij het stelsel van beveiligen en bewaken dat garant staat voor een gedegen aanpak?

De heer Slob (ChristenUnie): Ik weet niet of het hek van de dam is. Ik heb nooit de mogelijkheid uitgesloten dat nog meer instellingen aankloppen. Duidelijk is wel dat de kosten van beveiliging van joodse scholen, synagogen enz. extreem hoog zijn geworden. We praten over zo'n €800.000. Dat is niet meer te bestempelen als een normaal eigen risico. In deze bijzondere situatie moet het Rijk naar onze mening een deel van die kosten vergoeden. Gemeenten als Amsterdam doen ook al iets in deze sfeer -- alle hulde daarvoor -- en ook van de joodse gemeenschap zelf mag iets worden verwacht.

Mevrouw Hennis-Plasschaert (VVD): Daar kan ik mij voor een deel in vinden, maar de heer Slob maakt niet duidelijk waarom het stelsel beveiligen en bewaken niet volstaat als het gaat om joodse instellingen.

De heer Slob (ChristenUnie): Het dreigingsniveau is zo hoog dat men zich genoodzaakt voelt om maatregelen te nemen in de sfeer van de beveiliging. Als het een tandje minder kan, hoor ik dat graag van de minister. Er zijn in ieder geval hoge kosten verbonden aan die beveiliging. Dat is niet meer te beschouwen als een normaal risico en daarom heeft de overheid hier ook een verantwoordelijkheid. Amsterdam heeft dat al gedaan en ook de rijksoverheid kan zich hieraan niet onttrekken. De kosten zijn zo buitenproportioneel hoog voor de joodse gemeenschap dat wij niet kunnen zeggen dat het allemaal wel meevalt. Andere niveaus pakken het niet op voldoende wijze op. Ik hoop dat wij hierin wat verder komen dan tot nu toe het geval is. Mijn informatie is dat er nog niet officieel met de instellingen is gesproken. Als dat wel zo is, zou dat een verheugend feit zijn.

Mijn derde punt betreft de uitvoering van de moties-Rouvoet en -Van der Staaij over de plaats van de holocaust in het onderwijs. De minister schrijft dat er al voldoende is geregeld in de docentenopleiding en dat in de canon van de Nederlandse geschiedenis Anne Frank en de jodenvervolging centraal staan. Dat wisten wij al toen de discussies in de Kamer werden gevoerd. Maar in de motie-Rouvoet werd verwezen naar een onderzoek waaruit blijkt dat één op de vijf geschiedenisdocenten in de vier grote steden moeite heeft om de holocaust ter sprake te brengen in de klaslokalen. Wij willen niet alles van bovenaf regelen, want er is al voldoende geregeld, maar wij willen toch bezien of deze docenten kunnen worden geholpen om het wel te doen. Ik denk dat het evident is dat de holocaust in de klaslokalen aan de orde moet komen.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Slob: volgende keer kunnen kalkoenen mensen zijn

Tue, 20 Dec 2011 16:54:13 +0100

ChristenUnie Kamerlid Arie Slob wil dat de spoorwegovergang bij Maarsbergen snel wordt aangepakt. Eind vorige week botste daar een trein op een vrachtwagen met bevroren kerstkalkoenen. De ChristenUnie is van mening dat dit ongeluk voorkomen had kunnen worden. Slob: ,,De spoorwegovergang is enorm gevaarlijk en zou in 2008 al aangepakt worden. De slachtoffers van de aanrijding zijn nu 'slechts' bevroren kalkoenen, dit hadden ook mensen kunnen zijn. Er moet actie ondernomen worden om de plannen voor een ongelijkvloerse kruising te realiseren."

De ChristenUnie wil van de minister weten waarom er nog niet is begonnen met de aanpak van de spoorwegovergang bij Maarsbergen terwijl in 2010 een realisatiebeschikking is afgegeven. Slob: ,,Persoonlijk letsel bij de aanrijding is gelukkig beperkt gebleven, alleen de machinist is licht gewond geraakt. Toch is het zaak dat er snel werk gemaakt wordt van de aanpak van deze spoorwegovergang om meer ongelukken te voorkomen.”

Vragen van het lid Slob (ChristenUnie) aan de minister van Infrastructuur & Milieu over de overwegbotsing bij Maarsbergen.

Kent u het bericht “Trein botst op vrachtwagen vol kerstkalkoenen”[1]?
Herinnert u zich het antwoord op vraag 107 bij de feitelijke vragenronde over het MIRT-projectenboek 2012 waarin u stelt dat u begin 2012 overeenstemming verwacht te bereiken met de regio over de spoorwegovergang in Maarsbergen en dat deze planstudie relatief veel tijd gevergd heeft vanwege het gezamenlijk met de regionaal betrokken partijen zoeken naar een optimale inrichting en inpassing van het project?
Kunt u aangeven hoe dit antwoord zich verhoudt met de mededeling in de memorie van toelichting van de begroting voor het jaar 2008 (Kamerstuk31200 Anr. 2) dat de planstudie al grotendeels was afgerond en de start van de uitvoering van het project plaats zou vinden in 2007/2008?
Wat is de reden dat het project nog steeds niet gestart is terwijl volgens de memorie van toelichting bij het jaarverslag en de slotwet voor het Infrastructuurfonds 2010 (Kamerstuk32710 Anr. 4) de realisatiebeschikking in 2010 is afgegeven?
Hoe is het mogelijk dat er een realisatiebeschikking is afgegeven, maar dat u weer tot overeenstemming moet komen met de regio? Waarover is exact dan nog geen overeenstemming en welke besluiten zijn nog nodig voordat de schop in de grond kan?
Zijn de voorgenomen maatregelen bij de genoemde spoorwegovergang nog steeds voorbereid op viersporigheid?

[1] NOS 16 december 2011, http://nos.nl/artikel/322960-trein-botst-op-vrachtwagen-vol-kerstkalkoenen.html

Schriftelijke vragen Arie Slob inzake de overwegbotsing bij Maarsbergen.

Wed, 21 Dec 2011 12:57:03 +0100

Schriftelijke vragen van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob aan de minister van Infrastructuur & Milieu.

Onderwerp: De overwegbotsing bij Maarsbergen

Kamerstuk: 2011Z26828

Datum: 20 december 2011

Vraag 1
Kent u het bericht “Trein botst op vrachtwagen vol kerstkalkoenen”? 1)

Vraag 2

Herinnert u zich uw antwoord op vraag 107 van de feitelijke vragen over het MIRT-projectenboek 2012 2) waarin u stelt dat u begin 2012 overeenstemming verwacht te bereiken met de regio over de spoorwegovergang in Maarsbergen en dat deze planstudie relatief veel tijd gevergd heeft vanwege het gezamenlijk met de regionaal betrokken partijen zoeken naar een optimale inrichting en inpassing van het project?

Vraag 3

Kunt u aangeven hoe dit antwoord zich verhoudt tot de mededeling in de memorie van toelichting van de begroting voor het jaar 2008 dat de planstudie al grotendeels was afgerond en de start van de uitvoering van het project plaats zou vinden in 2007/2008? 3)

Vraag 4

Wat is de reden dat het project nog steeds niet gestart is terwijl volgens de memorie van toelichting bij het jaarverslag en de slotwet voor het Infrastructuurfonds 2010 de realisatiebeschikking in 2010 is afgegeven? 4)

Vraag 5

Hoe is het mogelijk dat er een realisatiebeschikking is afgegeven, maar dat u weer tot overeenstemming moet komen met de regio? Waarover is exact dan nog geen overeenstemming en welke besluiten zijn nog nodig voordat de schop in de grond kan?

Vraag 6

Zijn de voorgenomen maatregelen bij de genoemde spoorwegovergang nog steeds voorbereid op viersporigheid?

1) NOS 16 december 2011, http://nos.nl/artikel/322960-trein-botst-op-vrachtwagen-vol-kerstkalkoenen.html

2) Kamerstuk 33 000 - A nr. 43

3) Kamerstuk 31 200 - A nr. 2

4) Kamerstuk 32 710 - A nr. 4

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Slob: uitkomsten rapport Deetman confronterend en beschamend

Fri, 16 Dec 2011 16:17:12 +0100

Fractievoorzitter van de ChristenUnie Arie Slob vindt de uitkomsten van commissie Deetman confronterend: ,,Als christen vind ik het beschamend te lezen hoeveel leed mensen door geestelijken is aangedaan. Kindermisbruik, op welke plek en door die wie dan ook, is onaanvaardbaar en moet altijd worden aangepakt en, als het kan, voorkomen worden. Het rapport van de commissie lezend zijn er onherstelbare fouten gemaakt die zware littekens op mensenlevens hebben achtergelaten."

Het rapport gaat over de katholieke kerk, maar raakt volgens Slob iedere gelovige: ,,De kerk en met hen alle christenen in Nederland hebben de verantwoordelijkheid om aan herstel van vertrouwen te werken.” De ChristenUnie vindt het goed dat de kerk in reactie op het rapport haar verantwoordelijkheid neemt door excuses aan te bieden en gaat ervan uit dat de kerk richting de slachtoffers met een vorm van genoegdoening zal komen.

Volgens Slob onderstreept het rapport van de commissie Deetman dat ook de overheid een medeverantwoordelijkheid draagt in het voorkomen van seksueel misbruik. Slob: ,,Een kind moet veilig en onbezorgd kind kunnen zijn. Die verantwoordelijkheid ligt allereerst bij de ouders en opvoeders, maar ook de overheid moet optreden als die veiligheid in het gedrang komt. Het rapport Deetman maakt duidelijk dat dat helaas noodzakelijk is.”

Inbreng verslag (wetsvoorstel) Arie Slob inzake Plattelandswoningen.

Tue, 03 Jan 2012 14:26:52 +0100

Inbreng verslag (wetsvoorstel) van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob inzake Plattelandswoningen.

Onderwerp: Plattelandswoningen

Kamerstuk: 33 078

Datum: 15 december 2011

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van het wetsvoorstel. Zij zien in deze wet mogelijkheden om woningen op het platteland te benutten voor bewoning zonder dat hierdoor bedrijfsactiviteiten in gevaar komen. Zij hebben hierover de volgende vragen.

Het wetsvoorstel regelt dat plattelandswoningen niet worden beschermd tegen milieugevolgen van het bijbehorende bedrijf. Genoemde leden hebben de indruk dat met het wetsvoorstel automatisch alle woningen die voldoen aan de definitie als plattelandswoning worden gedefinieerd. Genoemde leden vragen waarom er niet voor is gekozen deze keuze over te laten aan de gemeente die het bestemmingsplan opstelt.

Ook vragen deze leden wat de gevolgen zijn bij uitbreiding van een naastliggend bedrijf waardoor bijvoorbeeld geluid of stankhinder toeneemt. In hoeverre kan dan de aanwezigheid van de plattelandswoning een obstakel zijn voor deze uitbreiding?

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Arie Slob aan het voortgezet algemeen overleg Landbouw- en visserijraad.

Fri, 16 Dec 2011 16:21:59 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob aan het voortgezet algemeen overleg Landbouw- en visserijraad.

Onderwerp: VAO Landbouw- en visserijraad (AO d.d. 14/12)

Kamerstuk: 21 501 - 32

Datum: 14 december 2011

De heer Slob (ChristenUnie):

Voorzitter. Het overleg bestond uit twee delen. Ik heb ook twee moties, voor ieder deel één.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat in de hervormingsvoorstellen van de Europese Commissie voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid 30% van het budget uit de eerste pijler besteed moet worden aan een drietal vergroeningsmaatregelen, gekoppeld aan het ontvangen van de resterende 70% hectarepremie;

overwegende dat deze inzet op vergroening mogelijkheden biedt om de landbouw gericht te verduurzamen, maar dat de drie maatregelen niet aansluiten bij de situatie van de Nederlandse landbouw;

overwegende dat maatwerk kan worden geleverd door de vergroeningsmaatregelen flexibeler en passend te maken op de volgende terreinen:

- uitbreiding van de vergroeningsmaatregelen op het gebied van dierenwelzijn (weidegang), duurzame stallen, agrarisch natuurbeheer en precisielandbouw, waarna boeren zelf een pakket van maatregelen samen kunnen stellen dat bij elkaar, hun bedrijf en hun omgeving past;

- ontkoppeling van de 30% vergroeningsmiddelen van de 70% basispremie, zodat de vergroening een beloning is voor geleverde duurzame diensten bovenop de randvoorwaarden die al gelden om in aanmerking te komen voor de 70% basispremie;

- mogelijkheden voor collectieven binnen de vergroening om de maatregelen gebiedsgericht vorm te geven;

verzoekt de regering, zich in te zetten voor aanpassing van de commissievoorstellen in lijn met de voornoemde punten,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Slob en Wiegman-van Meppelen Scheppink. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 549 (21501-32).

De heer Slob (ChristenUnie):

Dan kom ik op mijn motie over de visserij. Ik denk dat het goed is als de Kamer zich op een aantal punten duidelijk uitspreekt. Dan weet de staatssecretaris waar hij aan toe is.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat het akkoord Visserijmaatregelen In Beschermde Gebieden (VIBEG) is getekend, maar er nog geen duidelijkheid is over de toelating van pulsvisserij in deze gebieden;

overwegende dat Nederland een beperkt aantal vergunningen heeft voor pulsvisserij terwijl deze visserijmethode veel voordelen heeft zoals minder bijvangst en minder brandstofgebruik;

verzoekt de regering,

- bij de Landbouw- en Visserijraad opnieuw te pleiten voor een permanente toelating van pulsvisserij in de aangewezen natuurgebieden op zee;

- op korte termijn in bilateraal overleg met de Europese Commissie te onderzoeken onder welke voorwaarden extra ontheffingen voor de pulsvisserij kunnen worden gerealiseerd,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Slob, Koppejan, Houwers en Dijkgraaf. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 550 (21501-32).

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Inbreng Arie Slob inzake Gele Kaart bij kleine overtreding.

Fri, 09 Dec 2011 13:44:16 +0100

Inbreng schriftelijk overleg van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob inzake Gele Kaart bij kleine overtreding. De geregistreerde waarschuwing als voorportaal van de boete.

Onderwerp: Gele Kaart bij kleine overtreding. De geregistreerde waarschuwing als voorportaal van de boete

Kamerstuk: 33 069

Datum: 8 december 2011

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van de initiatiefnota. Zij waarderen de inzet van de initiatiefnemers om te komen tot lagere administratieve lasten voor de politie.

Genoemde leden hebben echter vraagtekens bij de praktische uitvoerbaarheid en nut en noodzaak van de voorgestelde introductie van de gele kaart, in feite een geregistreerde waarschuwing als alternatief voor een boete. Zij vragen op basis van welke behoefte de initiatiefnemers met dit voorstel komen. Is hierover overleg geweest met de politie en het OM? De initiatiefnemers suggereren dat er bij het al dan niet geven van een waarschuwing sprake is van willekeur, maar wijzen tegelijkertijd op de verschillende richtlijnen die de politie hierbij hanteert. Deze leden vragen daarom of het niet past bij de visie van de politie agent als professional dat deze een zekere werkruimte heeft om te kiezen voor een waarschuwing of een boete?

Genoemde leden vragen of er voorbeelden zijn in het buitenland waar wordt gewerkt met een gele kaart en zo ja wat daar de resultaten zijn en hoe deze systemen zich verhouden tot het voorstel van de initiatiefnemers.

De initiatiefnemers gaan uit van het registreren van alle waarschuwingen. De initiatiefnemers constateren zelf dat het onbekend is hoeveel waarschuwingen er nu worden gegeven. Genoemde leden vinden dat er op zijn minst eerst meer inzicht hierin moet zijn voordat tot invoering van een gele kaart zou worden overgegaan.

Genoemde leden vragen hoe lang een dergelijke registratie geldig blijft. Delen de initiatiefnemers de mening dat naar de aard van de overtredingen een registratie slechts beperkt geldig zou moeten zijn en hoe lang dan? Ook vragen deze leden hoe de registratie zich verhoudt met de registratie van boetes. Een politie agent kan immers ook niet zien of iemand al eerder een kleine snelheidsovertreding heeft begaan. Beogen de initiatiefnemers ook alle eerder opgelegde boetes landelijk toegankelijk te maken voor de politieagenten op straat?

Genoemde leden vragen ook hoe het voorstel zich verhoudt tot bijvoorbeeld het puntenrijbewijs. Voorts vragen deze leden wat de juridische status van een geregistreerde waarschuwing zou zijn. Zij vragen bij de beantwoording van deze vraag in te gaan op aspecten als rechtszekerheid en privacy in verhouding tot de juridische status van boetes.

Genoemde leden wijzen er op dat een waarschuwing vaak wordt gegeven in combinatie met een boete in situaties waarbij er sprake is van meerdere overtredingen. Bijvoorbeeld als een bestuurder is aangehouden op het moment dat hij geen gordel droeg en gevaarlijk rijgedrag vertoonde. Vaak wordt voor het eerste een boete gegeven en voor het tweede een waarschuwing. Genoemde leden missen een analyse wat het voorstel betekent voor dergelijke situaties.

De initiatiefnemers gaan er vanuit dat er per saldo geen grote financiële gevolgen zullen zijn van het voorstel. In eerste instantie zullen er meer waarschuwingen zijn en minder boetes, maar later wordt dit gecompenseerd doordat er onmiddellijk een boete volgt als iemand eerder al een waarschuwing heeft gehad. Genoemde leden constateren dat het nog maar de vraag is of dit elkaar in evenwicht houdt. Dit zou op zijn minst verder moeten worden onderzocht. Veel zal hierbij afhangen van de vraag hoe lang een waarschuwing geldig blijft.

Tenslotte vragen deze leden in hoeverre de initiatiefnemers beogen om bij een eerste overtreding minder vaak boetes uit te delen. Genoemde leden lijken er vanuit te gaan dat dit de afweging blijft van de politieagent op straat maar stellen tegelijk dat naar hun mening een bon pas zou moeten worden gegeven als de overtreder hetzelfde feit begaat als waarvoor hij eerder is gewaarschuwd. Dit laatste zou betekenen dat een politieagent bij een eerste overtreding geen boete meer zou mogen geven. Genoemde leden vragen dit punt te verhelderen.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Inbreng Arie Slob inz. Ontwerpbesluit tot wijz. b. capaciteitsverdeling hoofdspoorweginfrastructuur.

Fri, 09 Dec 2011 14:09:33 +0100

Inbreng schriftelijk overleg van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob inzake Ontwerpbesluit tot wijziging van het besluit capaciteitsverdeling hoofdspoorweginfrastructuur.

Onderwerp: Ontwerpbesluit tot wijziging van het besluit capaciteitsverdeling hoofdspoorweginfrastructuur

Kamerstuk: 29 893

Datum: 8 december 2011

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van het ontwerpbesluit. Het is een goede zaak dat ter uitvoering van het amendement Slob dit besluit separaat aan de Kamer wordt voorgelegd zodat de Kamer zich kan uitspreken over de aanwijzing van trajecten waar goederenvervoer ook in de spits voorrang blijft houden bij de capaciteitsverdeling in overbelaste situaties.

In het voorstel wordt nog steeds onderscheid gemaakt tussen stadsgewestelijk en streekgewestelijk openbaar vervoer. Genoemde leden vragen waarom de minister dit onderscheid nog hanteert nu de NS alleen nog onderscheid maakt tussen sprinters en intercities. Deelt de minister de mening dat stads en streekgewestelijk openbaar vervoer inmiddels zijn geïntegreerd wat ook blijkt uit structuur van de wet personenvervoer waarin alle bevoegdheden op het gebied van openbaar vervoer van de gemeenten zijn verschoven naar provincies en stadsregio’s? Deelt de minister de mening dat er geen inhoudelijk argument is om nog langer het onderscheid te maken tussen stads- en streekgewestelijk spoorvervoer.

Ook vragen deze leden waarom goederenvervoer in het voorstel in de spits voorrang heeft op hogesnelheidsvervoer terwijl er tegelijkertijd contractuele afspraken liggen tussen het Rijk en de vervoerder over te behalen reistijden en frequenties?

Voorts zijn deze leden van mening dat ook buiten de spits voorrang moet worden gegeven aan reizigersvervoer met uitzondering van specifiek aangewezen goederencorridors. Er is immers al een minimumcapaciteit voor goederentreinen gegarandeerd. Als er dan een knelpunt ten aanzien van capaciteit ontstaat dan moet dit knelpunt zo snel mogelijk worden opgelost. Anders zou de situatie kunnen ontstaan dat door de groei van het goederenvervoer gesneden moet worden in het aanbod reizigerstreinen. Genoemde leden zouden liever zien dat in het systeem van capaciteitsverdeling in overbelastingssituaties rekening wordt gehouden met de reeds in eerdere jaren toebedeelde en benutte capaciteit. Deze leden vragen het besluit hierop aan te passen.

Ook vragen deze leden hoe de prioriteitsvolgorde zich verhoudt tot regionale investeringen in het spoorwegnet. Deelt de regering de mening dat het niet zo kan zijn dat de regio investeert in capaciteitsuitbreiding voor het reizigersvervoer en deze capaciteit uiteindelijk wordt benut voor goederenvervoer als gevolg van de prioriteitsvolgorde in dit besluit.

Concreet wijst het voorliggende besluit één traject (Dordrecht-Roosendaal-grens) aan waar ook in de spits goederentreinen in de capaciteitsverdeling in overbelaste situaties voorrang blijven houden. Dit traject is aangewezen aan de hand van het feitelijk en op korte termijn te verwachten gebruik van het goederenvervoer op de betreffende baanvakken. Het valt genoemde leden op dat in de toelichting niets wordt gezegd over het feitelijke en te verwachten gebruik voor reizigerstreinen, terwijl in het beleidsvoornemen voor de hoofdrailnetconcessie staat dat er overal op het hoofdrailnet minimaal 2x per uur een trein gaat rijden. Op het traject Dordrecht-Roosendaal rijden momenteel buiten de spits echter slechts 2 intercity’s en 1 sprinter. Er is daarom ook groei van het reizigersvervoer te verwachten. Genoemde leden vragen daarom om een nadere onderbouwing met cijfers voor zowel reizigers als goederentreinen en de garantie dat het voorliggende besluit niet ten koste gaat van de ambitie in het beleidsvoornemen voor het hoofdrailnet. In het licht van dit beleidsvoornemen stellen genoemde leden voor om met dit wijzigingsbesluit artikel 8 lid 1 sub a onderdeel 2 te wijzigen zodat ook buiten de spits 2 paden per richting voor reizigerstreinen tussen kleine stations zijn gegarandeerd.

Genoemde leden vragen gezien de analyse dat er knelpunten op korte termijn te verwachten zijn op het traject Dordrecht-Roosendaal-grens of de betreffende baanvakken conform de EU richtlijn inmiddels overbelast zijn verklaard. En indien dit niet het geval is waarom dit nog niet is gebeurd. Ook vragen deze leden wat het knelpunt betekent voor de voorgestelde frequenties binnen het Programma Hoogfrequent Spoorvervoer. Klopt het, zo vragen deze leden dat binnen PHS uiteindelijk 2 van de 6 sprinters tussen Rotterdam en Dordrecht zullen moeten keren in Zwijndrecht door een capaciteitsprobleem? Wordt dit capaciteitsprobleem veroorzaakt door het in dit besluit genoemde knelpunt voor goederentreinen ten zuiden van Dordrecht?

Tenslotte vragen deze leden welke maatregelen er nodig zijn om het knelpunt tussen Dordrecht en Roosendaal op te lossen. Zijn er korte termijn maatregelen mogelijk of is de enige oplossing de realisatie van de ROBEL-lijn? Ook vragen deze leden naar de relatie van dit besluit met het standpunt van de minister dat de VEZA-boog niet nodig is omdat er geen capaciteitsknelpunt zou zijn. Is er nu of in de nabije toekomst wel of geen knelpunt rond Roosendaal? Klopt het dat de realisatie van de VEZA-boog het knelpunt tussen Dordrecht-Roosendaal-grens verkleind?

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

ChristenUnie: Alternatieven wegprojecten Rotterdam onvoldoende onderzocht

Wed, 07 Dec 2011 15:18:58 +0100

De ChristenUnie heeft grote vraagtekens bij de keuze van minister Schultz om voor de Nieuwe Westelijke Oeververbinding in Rotterdam te kiezen voor de Blankenburgtunnel, zowel wat betreft het trac� als de gekozen bouwmethode. Arie Slob: "De ChristenUnie is niet tegen de aanleg van een nieuwe tunnel, de verkeersproblemen rond Rotterdam zijn immers groot, maar alternatieve trac�s hebben onvoldoende kans gehad. Er is nu te veel gefocust op alleen de files bij de Beneluxtunnel terwijl de knelpunten in het wegennet rond Rotterdam veel groter zijn."

Het Kamerlid wijst op adviezen van onder andere het College van Rijksadviseurs en de ANWB die de voorkeur geven aan de meer westelijk gelegen Oranjetunnel. "Met de Blankenburgtunnel zal ook in de toekomst het grootste deel van het verkeer langs het nu al overbelaste Kethelplein moeten rijden. De files in de Beneluxtunnel zullen afnemen, maar zeker niet weg zijn. De Oranjetunnel daarentegen maakt een nieuw tracé mogelijk vanaf Den Haag via het Westland (Veilingroute) zodat de A4 en A13 ontlast worden. Ook heef de Oranjetunnel een grotere meerwaarde voor de Tweede Maasvlakte en heeft dit tracé minder gevolgen voor de natuur."

De Oranjetunnel is volgens de minister duurder dan de Blankenburgtunnel, maar dit verschil is volgens Arie Slob te klein om doorslaggevend te zijn. "De onzekerheidsmarges zijn nog erg groot. Bovendien bleek de aanleg van de A4 Midden Delfland ineens ook honderden miljoenen euro’s goedkoper." Voor de nieuwe tunnel is al een vroeg stadium gekozen voor een traditionele bouwmethode in plaats van een boortunnel omdat een boortunnel te duur zou zijn. Slob: "Maar is dat wel zo? Er is inmiddels zoveel ervaring met boortunnels dat dit veel goedkoper is geworden. Ik wil daarom dat de minister alsnog naar de optie van een geboorde tunnel kijkt. Een tunnel brengt minder schade aan in het gebied."

Het Kamerlid vindt dat er bij de tracékeuze van een tunnel van meer dan 1 miljard euro ook naar toekomstige ruimtelijke en mobiliteitsontwikkelingen moet worden gekeken. Arie Slob: "Het gevaar is groot dat de volgende stap een nieuwe snelweg vanaf de Blankenburgtunnel ten noorden van Vlaardingen en Schiedam wordt, dwars door het groene Midden-Delfland". In het besluit over de Blankenburgtunnel staat dat een toekomstige doortrekking ten noorden van Schiedam en Vlaardingen niet aan de orde is. Arie Slob: "Dat heeft vrees ik geen enkele juridische waarde. Als straks de verkeersproblemen weer toenemen dan zal al snel gezegd worden dat dit tracé het meest logisch is en het goedkoopst en dat het zonde is om de Blankenburgtunnel niet optimaal te benutten hiervoor. Er wordt gewoon in stappen gewerkt terwijl de vraag zou moeten zijn: hoe zou het wegennet er over 30 jaar uit moeten zien zowel qua bereikbaarheid als gevolgen voor de omgeving? In dat geval zou de Oranjetunnel ook qua kosten wel eens veel beter kunnen scoren want de Veilingroute door het Westland zal ook bij aanleg van de Blankenburgtunnel moeten worden opgewaardeerd in de toekomst."

A13/A16

De ChristenUnie heeft ook vragen bij de keuze van de minister om voor 1 miljard euro een nieuwe verbinding tussen de A13/A16 aan te leggen langs Rotterdam The Hague Airport. Arie Slob: "Natuurlijk moet het knelpunt op de A20 noord worden opgelost. Maar is hiervoor een nieuwe A13/A16 verbinding nodig?" Doordat er gekozen is voor een nieuw tracé krijgen meer bewoners te maken met overlast. Schiebroek en Hillegersberg zijn straks omringd door snelwegen. "Ik had liever gezien dat de A20 was verbreed en beter ingepast door bijvoorbeeld een deel te overkluizen. Dan was de overlast juist afgenomen! Er had dan ook een korte by pass vanaf de A20 naar de A13 kunnen komen zodat ook Overschie was verlost van de snelweg die deze wijk nu doorkruist".

Deze zogenaamde Bos-variant is wat betreft de ChristenUnie door de minister te makkelijk terzijde geschoven. Arie Slob: "De minister vond deze variant te duur, maar inmiddels ligt er een aangepast voorstel dat zelfs goedkoper is dan de A13/A16. De minister vertelt in haar brief niet waarom dit geen goede oplossing zou kunnen zijn voor de verkeersproblemen op de noordelijke ring van Rotterdam."

De voorgestelde nieuwe snelweg doorkruist het Lage Bergsche Bos ten noorden van Rotterdam, één van de weinige groengebieden ten noorden van Rotterdam. In het park komt de weg in een tunnel te liggen. Slob "Dit klinkt mooi maar het is in feite een muur want de tunnel komt op maaiveld. De regio wilde een tunnel onder maaiveld."

Column

Tue, 06 Dec 2011 14:50:18 +0100

De column van Arie Slob op de website van Een Vandaag

Ik behoor tot de categorie leden van de Tweede Kamer die doordeweeks in den Haag verblijven. De afstand naar de woonplaats is te groot om dat iedere vergaderdag af te leggen. Zeker in weken dat de agenda overloopt van verplichtingen.

Ik heb dus een zogenaamd pied-à-terre. Dat klinkt en bevalt me eigenlijk wel goed. Mijn pied-à-terre ligt circa twintig minuten fietsen van het gebouw van de Tweede Kamer vandaan. Tijdens deze fietstocht passeer ik ook het Catshuis, sinds 1963 de ambtswoning van de minister-president en het ontvangstcentrum van de Nederlandse regering.

Het is een prachtig optrekje. Ik ken het zelfs van binnenuit. In de vorige kabinetsperiode heb ik er als fractievoorzitter van één van de regeringspartijen vele uren in doorgebracht. Jan-Peter Balkenende, de vorige minister-president, verbleef nog wel eens een aantal nachten per week in het Catshuis.

Van Mark Rutte, onze huidige minister-president, weten we dat hij niet in het Catshuis overnacht. Hij heeft een eigen onderkomen in Den Haag. Het gebouw wordt dus vooral gebruikt voor (internationale) ontvangsten. ’s Nachts staat het meestal leeg. Fietsend langs het Catshuis valt het me de laatste weken op dat er iedere nacht een dak- en thuisloos iemand op een bankje bij de ommuring van de ambtswoning van de minister-president verblijft.

Als ik passeer is hij meestal bezig zich voor de nacht te installeren of ligt de betreffende persoon al gestrekt op het bankje. Ik heb het altijd te doen met deze mensen. Zeker nu het steeds kouder aan het worden is. Het contrast met de omgeving is dan ook groot. Op steenworp afstand ligt het Catshuis.

Een symbool van regeringsmacht. Een regering die in deze tijd maatregelen neemt die de positie van dak- en thuislozen niet echt beter zullen maken. Maar ook een Catshuis dat iedere nacht leeg staat omdat de minister-president zijn eigen onderkomen heeft. Ik heb al eens overwogen aan de minister-president te vragen of hij zijn sleutel niet aan deze dak- en thuisloze zou kunnen geven.

Het zou het sociale gezicht van dit kabinet in ieder geval wat oppoetsen. En dat kan het kabinet Rutte terugkijkend op het afgelopen kalenderjaar wel gebruiken.

Schriftelijke vragen Arie Slob inz. wachttijden bij in- en uitcheckpaaltjes OV-chipkaart op stations

Tue, 06 Dec 2011 15:14:18 +0100

Schriftelijke vragen van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob aan de minister van Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp: Wachttijden bij in- en uitcheckpaaltjes voor de OV-chipkaart op stations

Kamerstuk: 2011Z25146

Datum: 5 december 2011

Vraag 1

Kent u het bericht «Uitchecken studenten straks een tijdrovende kwestie»? 1)

Vraag 2

Deelt u de mening dat twee in- en uitcheckpaaltjes op station Overveen volstrekt ontoereikend zijn voor het verwerken van honderden studenten in de spitsuren?

Vraag 3

Klopt het dat volgens NS een wachttijd van 5 minuten op station Overveen voor in- of uitchecken aanvaardbaar is? Geldt deze norm ook voor andere stations?

Vraag 4

Deelt u de mening dat dergelijke wachttijden onacceptabel zijn voor de Reiziger met hoofdletter R en dat wachttijden van deze lengte ook aansluitin-gen met het overige openbaar vervoer in gevaar brengen?

Vraag 5

Deelt u de mening dat de wachttijd voor in- en uitchecken maximaal 30 seconden zou mogen zijn? Zo nee, welke wachttijd vindt u maximaal aanvaardbaar?

Vraag 6

Bent u bereid met NS afspraken te maken over de maximale wachttijd bij in- en uitchecken en NS nog voor 1 januari op de stations met de grootste knelpunten paaltjes te laten bijplaatsen?

1) Bron: Haarlems Dagblad, 25 november 2011.

Slob: Verbied pedovereniging en bescherm kinderen tegen seksueel misbruik

Wed, 30 Nov 2011 12:01:09 +0100

De ChristenUnie wil pedovereniging Martijn verbieden. Tweede Kamerlid Arie Slob: ,,Het is verschrikkelijk dat leden van deze vereniging ongestraft seksuele relaties tussen volwassenen en jonge kinderen kunnen verheerlijken. De ChristenUnie vindt het onbegrijpelijk dat er anno 2011 nog gesproken moet worden over een verbod op het bestaan van een pedovereniging." Tijdens het debat in de Tweede Kamer dinsdagavond heeft Slob de minister verzocht om alles in het werk te stellen pedoverenigingen te verbieden.

Arie Slob en collega Omtzigt willen kinderen beter bij wet beschermen. Het gaat de Kamerleden met name om het aansprakelijk stellen of verbieden en ontbinden van rechtspersonen, waarvan de feitelijk leidinggevenden veroordeeld zijn voor bijvoorbeeld misbruik met kinderen. ChristenUnie Kamerlid Slob geeft hieronder een korte toelichting.

Bijdrage Arie Slob aan het plenaire debat inz. het laten verbieden van pedofielenvereniging Martijn.

Wed, 30 Nov 2011 16:19:44 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob in een plenair debat met minister Opstelten van Veiligheid en Justitie.

Onderwerp: Debat over het vervolgen, verbieden of laten ontbinden van pedofielenvereniging Martijn

Kamerstuk: 33 000 - VI

Datum: 29 november 2011

De heer Slob (ChristenUnie):

Voorzitter. Mij is wel eens gevraagd wat ik het ergste vind wat er zou kunnen gebeuren. Dan is er natuurlijk heel veel te noemen, maar ik heb toen onder andere gezegd: seksueel misbruik van minderjarige kinderen. Het is onacceptabel als dat gebeurt. Het zal duidelijk zijn dat de gedragingen van pedofielenvereniging Martijn door ons als stuitend en zeer ongewenst worden beschouwd.

Kinderen die door deze vereniging als lustobject worden afgebeeld. Seksuele relaties tussen volwassenen en jonge kinderen worden zonder veel mitsen en maren publiekelijk gepropageerd. Dat gebeurt via de website, maar ook door bestuursleden in interviews. Vorige week hebben wij van dat laatste weer stuitende voorbeelden gezien. Van die bestuursleden weten wij ook dat er inmiddels acht voor zedenmisdrijven veroordeeld zijn. Het zijn dus geen incidenten, maar het is een structurele situatie met structurele gedragingen.

Na maanden van oorverdovende stilte lijkt er nu eindelijk iets te gebeuren. Voor mijn fractie had het inmiddels al lang genoeg geduurd. Om die reden hebben wij vorige week, met de fractie van het CDA, gezegd zelf in beweging te zullen komen. Het zal toeval zijn, maar binnen twee uur bracht het Openbaar Ministerie naar buiten dat men via civielrechtelijke weg wilde bekijken of er een verbod van deze vereniging kan plaatsvinden. Daaraan wordt nu gewerkt. De heer Dibi zei zojuist dat het al onder de rechter lag. Dat is niet zo. Er wordt een voorbereiding getroffen. De zaak is dus nog in voorbereiding.

Ook bij ons leeft de vraag waarom het zo lang heeft moeten duren. Wij lezen in de vandaag ontvangen brief dat er nog wat verdiepend onderzoek heeft plaatsgevonden. Wij weten ook dat het Openbaar Ministerie al veel eerder ook met dat verdiepende onderzoek bezig is geweest. In juli 2011 had het bijvoorbeeld nog gezegd geen mogelijkheden te zien om in beweging te komen. Waarom kan het nu dan wel? Is het feit dat er nu één veroordeling meer bij gekomen is de reden? Zijn acht veroordelingen wel voldoende om iets te doen?

Ook bij ons leeft de vraag of de minister geen mogelijkheden ziet om deze vereniging via strafrechtelijke weg aan te pakken of het Openbaar Ministerie via een aanwijzing dit pad op te sturen. Ook daarover is natuurlijk al eerder gesproken. Wij weten ook dat toen de conclusie was dat wij het niet moeten doen. Misschien zou enig aanvullend en verdiepend onderzoek de doorslag kunnen geven om ook deze weg in te slaan. Wat ons betreft moeten wij dat doen. Wij zijn ertoe verplicht, ook door middel van de door Nederland ondertekende verdragen en de verplichting om alle maatregelen te nemen die nodig zijn om alle vormen van seksuele uitbuiting en seksueel misbruik van kinderen te voorkomen en kinderen te beschermen.

Wij hebben aangekondigd zelf in beweging te willen komen. Wij hebben verdragen ondertekend. Wij moeten in alle zorgvuldigheid iets doen aan deze rechtspersonen als van dergelijke stuitende zaken sprake is. Als blijkt dat onze wetgeving onvoldoende ankers biedt om daadwerkelijk in beweging te komen, moeten wij zelf ervoor zorgen alsnog de zaken te verankeren. Er moet opgetreden kunnen worden. Ik vraag de minister hierop in te gaan. Ik zeg nogmaals: in alle zorgvuldigheid. Ook voor ons is het grondwettelijk recht van vereniging een groot goed. Dat moeten wij beschermen. Juist daarom moeten wij optreden als verenigingen onder de vlag van dit grondrecht, en gebruikmakend van dit grondrecht, overgaan tot stuitende en niet-acceptabele zaken. Ik vraag de minister dus ook om in beweging te komen en alles te beproeven wat mogelijk is om deze vereniging aan te pakken. Ik heb al gezegd dat wij dat verplicht zijn. Ik zeg dat de heer Van der Staaij na. Wij zijn dat ook verplicht aan de 70.000 mensen die in kort tijd hun handtekening hebben gezet. Wij zijn het ook verplicht aan al die mensen die zich in de afgelopen week tot mij hebben gevoegd, waaronder ook de vader van een zoon met de naam Martijn, die het onverteerbaar vindt dat er een vereniging is met die naam die pedoseksualiteit goedkeurt. Hoeveel redenen zijn er nog meer nodig om in beweging te komen? Ik roep de minister nogmaals op om een bijdrage te leveren.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Arie Slob aan het wetgevingsoverleg inzake Wetsvoorstellen inzake de nieuwe Politiewet.

Tue, 29 Nov 2011 17:33:28 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob als lid van de vaste commissie voor Veiligheid en Justitie in een wetgevingsoverleg met minister Opstelten van Veiligheid en Justitie.

Onderwerp: Wetsvoorstellen inzake de nieuwe Politiewet

Kamerstuk: 30 880

Datum: 28 november 2011

De heer Slob (ChristenUnie): Voorzitter. Ongeveer een week of twee geleden zette ik radio 1 aan en hoorde ik het karakteristieke stemgeluid van minister Opstelten. Het bleek een interview te zijn over de vorming van de nationale politie. Hem werd gevraagd naar de kern van het wetsvoorstel om tot een nationale politie te komen. Een boeiende vraag. Ik dacht dat de minister zou zeggen dat dit kabinet Nederland weer terug wil geven aan de Nederlanders en dat het daarom alles gaat nationaliseren. Dat deed hij echter niet. Hij zei dat hij wilde dat de politieman en de politievrouw weer professionele ruimte zouden krijgen om hun werk te doen. Hij voegde er heel snel aan toe: en met plezier hun werk te doen. Dat was de kern van het wetsvoorstel.

Wij hebben uiteraard het wetsvoorstel bestudeerd. Over dit onderwerp is inderdaad al heel lang gesproken. Ik kan mij goed voorstellen dat als het beheer van de politie beter geregeld is -- dus meer uniforme procedures, een ICT-systeem en minder overlegstructuren -- dit het werk van de politiemannen en politievrouwen heel veel kan verbeteren.

Dat zou winst zijn. Daar kijkt men bij wijze van spreken al heel lang naar uit. De vraag is natuurlijk wel wat de gevolgen zijn van de invoering van deze wet voor het gezag over de politie en de gezagsverhoudingen binnen de politie. Uiteindelijk is het ook de vraag wat dit betekent voor de burgers. De politiemensen zijn natuurlijk geen doel in zichzelf. We willen de burgers veiligheid bieden. Het is een heel grote prioriteit van de overheid om hiervoor zorg te dragen.

We kunnen ons goed vinden in een aantal zaken van het wetsvoorstel. We begrijpen dat deze beweging wordt gemaakt, ook gezien de ervaringen die we de afgelopen jaren hebben opgedaan. Daarnaast hebben we nog veel vragen en we hebben dit wetgevingsoverleg nodig om tot een definitief oordeel te kunnen komen. Uiteindelijk moet de politiezorg heel dicht bij de lokale gemeenschap blijven staan. Als we met de mond belijden dat de wijkagent het anker onder de wet is -- ik kwam dit ergens tegen en ik vond het een mooie beschrijving -- zal dit ook moeten blijken uit de wijze waarop deze wet in de praktijk functioneert.

We hebben één vraag over het proces. Een aantal collega's heeft daar ook naar gevraagd. Er is gezegd dat het werk tijdens de verbouwing gewoon doorgaat. Ons bereiken wel signalen, vooral van ondernemingsraden, dat de druk van het proces hoog is. Dat leidt tot problemen in de praktijk. Kent de minister deze geluiden ook? Wat doet hij daarmee in de praktijk?

We weten dat het wetsvoorstel vooral draait om structuren, maar het is ook heel belangrijk wat deze betekenen voor het feitelijke politiewerk. Ik meen dat collega Kuiken sprak over de aanrijtijden, die niet altijd worden gehaald. We weten ook dat er op de meldkamers niet altijd voldoende mensen zitten. Dan is het natuurlijk heel mooi dat wij een nationale politie vormen en nationale doelen vaststellen. Misschien is het ook goed dat we met elkaar vaststellen wat we daadwerkelijk lokaal nodig hebben en welk veiligheidsniveau we willen bieden. Daarover hebben we de afgelopen tijd natuurlijk ook gedebatteerd, maar dat moeten we eerst helder hebben. Daarna komt pas de vraag welke organisatie daar dan bij hoort. Soms krijg ik de indruk dat we vooral met het dak bezig zijn, maar dat we nog niet helder in kaart hebben gebracht wat er onder dat dak moet gebeuren. Doen we het wel in de juiste volgorde?

Ik heb vragen over de verhouding tussen nationaal en lokaal. Velen hebben hier al iets over gezegd. Ik denk dat dit terecht is. Voor ons is er sprake van zorg. Ik krijg de indruk dat het op papier misschien wel klopt, maar de vraag is wat de praktijk wordt. De minister zegt dat het gezag lokaal blijft. Dat zijn op zich geruststellende woorden, maar ondertussen trekt hij ook veel invloed naar zichzelf toe. Hoe zal dit in de praktijk werken? Wij zijn wel een beetje argwanend geworden, ook naar aanleiding van de situatie rond de dierenpolitie, waarbij van bovenaf van alles is opgelegd. Als er nog meer van dergelijke onderwerpen bij komen, doet dat ons toch een beetje het ergste vrezen. Dat is misschien ook afhankelijk van de coalitie die er op een bepaald moment zit. Wij zitten ook in een tijd waarin we bezig zijn met -- ik citeer een van de voormannen van de ACP-- "het verdelen van de schaarste". Hoeveel ruimte blijft er nog lokaal? Hoeveel ruimte blijft er voor burgemeesters om hun lokale prioriteiten te blijven stellen? Zien zij uiteindelijk hun lokale prioriteiten ook terug in beleidsplannen die de basis vormen voor het werk?

Ik geef een voorbeeld van een casus, namelijk de woninginbraken in Zwolle. Ik meen dat mevrouw Hennis er ook naar verwees. Burgemeester Meijer van Zwolle heeft dit onderwerp in de media gebracht. Ik vind het een mooi en pakkend voorbeeld. In de plaats waar de heer Meijer burgervader is, was er ineens sprake van een groot aantal woninginbraken. Dan moet je snel handelen. Er werden zelfs teams voor opgericht. Daar moesten natuurlijk andere zaken voor wijken. Die teams gingen de wijken in om de woninginbraken, die een groot probleem waren voor de burgers, daadkrachtig aan te pakken. Lopen we straks in de nieuwe structuur niet vast in dit soort situaties? Kan de minister daarop ingaan? Over dit soort situaties moeten we het hebben.

Lopen we straks niet vast in een soort hiërarchie die gecreëerd is? Als dat de uitkomst is van alles wat we hier nu optuigen, dan lopen we het risico dat we ons doel voorbijschieten. De heer Van der Staaij had ook nog een mooi voorbeeld, namelijk dat van de inzet in de nacht. Aan de hand van deze twee cases kan straks aangegeven worden hoe deze wet zal uitwerken.

Ik citeerde de minister al met zijn prachtige samenvatting van de wet, namelijk dat de politieman en -vrouw het werk daarvoor doen en dat zij daartoe ook professionele ruimte moeten hebben. Kan de minister aangeven hoe een en ander zich verhoudt tot de aanwijzingsbevoegdheid die hij heel nadrukkelijk in handen heeft en houdt richting de korpschefs en die nu ook weer in de wet is vastgelegd? Het gaat mij dan met name om de onbegrensdheid van de aanwijzingsbevoegdheid. Ik snap dat die aanwijzingsbevoegdheid er moet zijn, maar waarom zouden we daar niet een bepaalde restrictie in aanbrengen? We zouden bijvoorbeeld kunnen zeggen dat de minister alleen maar aanwijzingen mag geven als vooraf afgesproken doelen niet worden gehaald of als er aantoonbaar bijzondere omstandigheden zijn geweest. Ik heb op dit punt een amendement voorbereid maar nog niet ingediend, aangezien we het papier een beetje moeten sparen. Kan de minister daarop ingaan? Er zou ook een stuk vertrouwen naar de professionals in het veld van uitgaan als die aanwijzingsbevoegdheid niet onbeperkt hoeft te zijn, maar dat de minister deze alleen voor de doelen wil hebben. We spreken dat dan in de wet af en voor de rest geven we de man en vrouw op straat de ruimte.

Over de beleidscyclus zei ik eerder al dat die op papier misschien wel goed oogt. Lokale beleidsmakers worden ook even flink in beweging gezet. Zij worden gevraagd met beleidsplannen te komen; aan burgemeesters wordt gevraagd met hun gemeenteraad in gesprek te gaan en dingen op papier te zetten. Wat gebeurt er echter als de doelen niet worden gehaald en als er ook nog eens een aanwijzing wordt gegeven, naast alle plannen die al zijn gemaakt? Wie is dan uiteindelijk verantwoordelijk voor het geboekte resultaat? Ik ben bang dat er uiteindelijk dan toch met de vinger naar de politieman of –vrouw op straat wordt gewezen en dat iedereen achter elkaars rug wegduikt. Hoe gaat het met de terugkoppeling van die doelen? Wat gebeurt er als een burgemeester het niet over de doelen eens is met de super mayor of regioburgemeester? In de wet is geregeld dat hij voor het beleidsplan in beroep kan gaan bij de minister. Echter, er wordt verantwoording afgelegd over alles wat er is gebeurd, maar de burgemeester kan dan bijvoorbeeld voor het jaarverslag niet in beroep gaan. Als bepaalde doelen niet gehaald zijn, zou dit voor heel vervelende situaties kunnen zorgen. De burgemeester krijgt dan, bij wijze van spreken, de zwartepiet toegeschoven en heeft geen mogelijkheid om daartegen in beroep te gaan. Heeft de minister ook gedacht aan het regelen van arbitrage in situaties waarin dit soort conflicten kunnen optreden? Wellicht kan de Inspectie Openbare Orde en Veiligheid daarin een rol spelen.

Met betrekking tot de organisatiestructuur hebben een aantal collega’s de vinger al op de zere plek gelegd, namelijk dat er onder de regionale eenheden weer territoriale eenheden kunnen worden gevormd. In de wet wordt daarover weinig gezegd. Ik heb wel amendementen gezien die daar iets aan willen doen. Ik denk dat dat ook heel goed is. Het valt mij verder op dat de minister het in de nota naar aanleiding van het verslag vooral heeft over de basiseenheden en de districten. Die namen worden niet consequent en door elkaar heen gebruikt. Het is dan ook van belang een en ander goed te definiëren en vast te leggen. Amendementen die daarover zijn ingediend, zouden daarbij kunnen helpen. In elk geval mag hierover geen onhelderheid bestaan. Dat geldt ook voor de relatie met de veiligheidsregio’s. Ik heb het amendement van de heer Van Raak gezien, maar vraag me af welke kant hij nu precies op wil. Wil hij naar 25 of 10 veiligheidsregio’s? Als het er 25 zijn, dan verandert er niet heel veel meer, als ik het zo mag samenvatten. Eerlijk gezegd zit ik ook niet te wachten op 10 veiligheidsregio’s, maar ik wil wel voorkomen dat districten en/of basisteams binnen twee veiligheidsregio’s vallen. We moeten er dus voor zorgen dat zij binnen een veiligheidsregio vallen. Ik heb ook op dat punt een amendement voorbereid, maar ik heb hem nog niet ingediend. Misschien is het goed om daarover iets vast te leggen.

De heer Van Raak (SP): Even ter toelichting: die twee amendementen zorgen er voor dat de veiligheidsregio's blijven bestaan. De regionale eenheden worden de veiligheidsregio's, omdat we die veiligheidsregio's ongeveer twee jaar geleden hebben gemaakt om ervoor te zorgen dat politie, brandweer en hulpdiensten kunnen samenwerken. De territoriale eenheden die in het voorstel van de minister alle kanten op kunnen -- van 25 tot 419 -- laat ik samenvallen met de gemeenten. Volgens mij is dat de eenvoudigste manier om die lokale inbedding te verzekeren. Daarbij moet opgemerkt worden dat gemeenten vrijwillig nog wel kunnen besluiten om samen te werken of, bijvoorbeeld in Amsterdam, binnen de gemeente te differentiëren. Dan heb je landelijk een minister en een Tweede Kamer en lokaal een burgemeester en een gemeenteraad.

De heer Slob (ChristenUnie): Het is de vraag of wij die kant uit moeten, maar dank voor deze toelichting. Wij zijn het er volgens mij over eens dat hier helderheid over moet komen en dat niet onhelder moet zijn wat wij precies bedoelen en waar wat onder valt en in verhouding tot wat. Vandaar mijn vragen aan de minister.

Mevrouw Hennis-Plasschaert (VVD): Ik bedacht ineens dat ik nog een tweede interruptie mocht doen; daar ga ik dus even gebruik van maken. In mijn bijdrage riep ik de minister ertoe op om bij de vorming van basisteams en districten juist maximale flexibiliteit en pragmatisme aan de orde te stellen met betrekking tot de roep van burgemeesters. Zij vormen het lokale gezag en zijn als geen ander in staat om die lokale politiezorg op de juiste wijze te verankeren. Dan gaat het dus ook om mogelijke aansluiting van districten op het niveau van de veiligheidsregio. In theorie zou dat natuurlijk bij uitstek de voorkeur hebben, maar in de praktijk zou dit misschien juist helemaal haaks staan op reeds bestaande praktijken. Is de heer Slob het met mij eens dat wij juist behoefte hebben aan pragmatisme, flexibiliteit en een krachtige stem van het lokale bestuur bij de te vormen basisteams en districten?

De heer Slob (ChristenUnie): Natuurlijk ben ik het ermee eens dat wij ervoor moeten zorgen dat er krachtig kan worden opgetreden en dat ook vanuit de lokale situatie kan worden aangegeven wat men op een bepaald moment belangrijk vindt, ook qua inzet. Je loopt echter natuurlijk wel risico's als er echt heel grote calamiteiten plaatsvinden. Als districten of basisteams onder verschillende veiligheidsregio's gaan vallen, loop je misschien het risico dat de kracht iets minder groot is dan je eigenlijk zou willen. Als je van tevoren al duidelijkheid creëert, ook op het punt van de afbakening, kun je misschien de grootste vuist maken die op een bepaald moment noodzakelijk is.

Mevrouw Hennis-Plasschaert (VVD): Ik benadruk dat wij volgens mij niet zozeer van mening verschillen, maar dat mijn roep om pragmatisme gerechtvaardigd is. Ik vraag de heer Slob om in dezen vooral te kijken naar bestaande praktijken bij de veiligheidssamenwerking tussen bepaalde gemeenten, ook al wordt daarbij een grens van de veiligheidsregio overschreden. Ik heb niet eens een concreet voorbeeld in gedachten. Ik vraag om ook situaties mee te nemen waarin een grens van de veiligheidsregio wordt overschreden. Ook nu al kan grensoverschrijdend een bepaalde samenwerking zijn ontstaan. Voor de rest heb ik ook zelf een amendement om juist die bovenlokale afstemming te organiseren langs de veiligheidsregio's. Volgens mij zitten wij dus helemaal op één lijn.

De heer Slob (ChristenUnie): Het is altijd mooi om dat tot slot nog even te horen, maar laten wij het debat straks voortzetten met de minister, want het is van belang dat wij uiteindelijk heldere conclusies trekken.

Het zou mooi zijn als mevrouw Hennis-Plasschaart en ik ook op één lijn zaten met betrekking tot de zeer grote megapolitieregio Oost-Nederland. We zaten in ieder geval op één lijn met de kopzorgen die wij daarover hebben, want mevrouw Hennis-Plasschaart heeft die als enige redelijk uitgebreid onder woorden gebracht. Ik blijf het echt een megaregio vinden, alleen al qua grondgebied. Ook door het aantal gemeenten loop je het risico dat je een stuk vervreemding gaat krijgen. De vraag is hoe principieel een discussie over tien regio's is. Natuurlijk, het staat in een coalitieakkoord, maar ik ken zelfs iemand die heeft meegewerkt aan het coalitieakkoord, inmiddels uit de Kamer is verdwenen en op een plek terecht is gekomen met een andere verantwoordelijkheid. Vanuit die andere verantwoordelijkheid heeft zij -- want we hebben het natuurlijk over de commissaris van de Koningin in Overijssel -- gezien dat dit een beetje te veel van het goede is. Laten wij daar niet te makkelijk over praten. Als je op een bepaald moment merkt dat de weg toch niet helemaal de goede is, kun je daar beter op terugkomen op een moment waarop dat kan dan toch maar door te blijven denderen omdat er tien regio's moeten komen omdat er nu eenmaal tien regio's zijn afgesproken. We weten dat er in het verleden ook over elf regio's is gesproken. Dan kom je haast weer op de lijn van Hirsch Ballin. Maar hoe het ook zij, ik vind die regio echt mega, mega. We hebben een amendement ingediend dat in het debat over de gerechtelijke kaart al uitgebreid aan de orde is geweest. Ik heb de indruk dat de coalitie en de gedoogpartner de rijen hebben gesloten en dat er niet veel ruimte meer is. Dat zou ik betreuren, maar wie weet kan er nog wat na worden gedacht over deze wijziging, die volgens mij echt geen precedent hoeft te zijn voor de rest van Nederland. Ik heb uit het noorden, uit Zeeland of waarvandaan dan ook geen enkel ander amendement gezien dat hier ook ruimte voor vraagt. Het zou ook het draagvlak voor dit wetsvoorstel versterken als de minister met de hem kenmerkende souplesse hierin zou meebewegen. We wachten dat met belangstelling af.

Er is terecht aandacht gevraagd voor het feit dat een structuurverandering niet gelijk een cultuurverandering met zich meebrengt. Ik ben benieuwd hoe de minister die cultuurverandering zelf ziet. Uiteindelijk is dat immers belangrijk. Wij hebben een door ons voorbereid amendement niet ingediend, want we willen gewoon het debat voeren. In dat amendement stellen wij voor om de rangen af te schaffen. Daar is natuurlijk al vaker over gesproken. Als straks dat hele functiehuis voldoende klaar is, zou dat eigenlijk ook voldoende moeten zijn. Als we met elkaar zeggen dat de wijkagent het anker onder de wet is, zou het afschaffen van de rangen een heel krachtig signaal aan de wijkagent zijn. Uiteraard laten wij het functiehuis dan wel leidend zijn. We zouden ook tekens van bijzondere verdiensten kunnen instellen, maar met name voor deze organisatie, waarin mensen werkzaam zijn die uit de politieopleidingen komen maar waar ook mensen uit de burgermaatschappij naartoe zijn gekomen en waar mensen soms hetzelfde werk doen, de een met een rang en de ander zonder rang omdat zij via verschillende routes zijn binnengekomen, zou het een heel mooi signaal zijn als we zeggen: die rangen schaffen we af; we hebben wel tekens van bijzondere verdiensten en het functiehuis is in principe voldoende; we doen het met elkaar en er is ook waardering voor de mensen die uiteindelijk op de straat het zware werk hebben gedaan, zoals de heer Brinkman vroeger moet hebben rondgelopen. Zo stel ik het mij althans altijd een beetje voor. Ik leg dit maar even in het midden neer.

Tot slot vraag ik aandacht voor de aansturing en de sturingsprincipes van deze organisatie. In de vorige periode -- ik zal het deze minister dus niet euvel duiden -- is ineens het begrip "operationele sterkte" gelanceerd. Dat begrip is een eigen leven gaan leiden. Deze minister heeft daar uiteindelijk wel een getal aan verbonden, namelijk 49.500. Ik zie nu dat er twee sturingsprincipes gaan functioneren. Dit is het moment om het daar nog even over te hebben, want straks gaan we met de nationale politie van start; daar zal immers voldoende draagvlak voor zijn. Aan de ene kant wordt voor wat wij "de operationele sterkte" zijn gaan noemen, met fte's gewerkt. Dat is iets krachtigs geworden, tot in de Kamerdebatten aan toe. Aan de andere kant wordt buiten de operationele sterkte in euro's gestuurd. Die twee sturingsprincipes kunnen ook heel lastig op elkaar uitwerken, sowieso al omdat je niet altijd een heel duidelijke knip kunt aanbrengen tussen wat "operationeel" en "niet-operationeel" is. Er zit ook wel een stukje wantrouwen in jegens de korpsen en de mensen die daar de keuzes moeten maken als wij zo nadrukkelijk met die fte's gaan werken. Het gaat volgens mij ook heel veel gedoe, heel veel bureaucratie, heel veel onenigheid en discussie opleveren over wat iets precies is. Dat is immers niet allemaal zomaar met een schaartje te knippen. Er wordt natuurlijk ook een beetje mee gegoocheld. Ik sluit mij op dat punt aan bij de vragen over de aspiranten, die mee worden geteld in het geheel en van wie wij allemaal weten dat zij niet volwaardig mee kunnen tellen. Laten wij ook dat deze avond nog met elkaar oplossen. Ik vraag de minister hier toch op in te gaan, want ik voorzie problemen. Als wij uitgaan van vertrouwen in de mensen op straat en in de politie, zouden wij dan niet gewoon met een soort lumpsumfinanciering moeten werken en moeten sturen op outcome en financiële kaders en ons niet bemoeien met alle details van de inrichting? Ik stel de vraag scherp om de discussie op die wijze los te maken.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

CDA en ChristenUnie komen met wetsvoorstel om pedoclub te kunnen verbieden

Thu, 24 Nov 2011 17:44:27 +0100

Het CDA en de ChristenUnie komen samen met een wetsvoorstel om de pedofielenclub Martijn te verbieden. Beide partijen vinden dat minister van Justitie Opstelten te weinig doet tegen deze club. CDA Tweede Kamerlid Pieter Omtzigt: "Ook na een fors aantal Kamervragen onderneemt minister Opstelten, normaal toch vrij stoer, geen enkele actie richting vereniging Martijn. Kennelijk ziet hij niet eens een mogelijkheid om het OM een opdracht te geven. Na zolang dralen, vinden wij dat het tijd is voor actie."

In het wetsvoorstel zal onder andere worden opgenomen dat verenigingen verboden kunnen worden als hun bestuursleden veroordeeld zijn. Van de pedofielenclub Martijn zijn acht huidige en voormalige bestuursleden veroordeeld wegens zedenmisdrijven. Ook exploiteert de vereniging een website waarop foto’s van naakte kinderen (met wazig gemaakte genitaliën) te zien zijn. Verder staan er tekeningen op die seksueel misbruik suggereren en zijn er pedoseksuele verhalen te lezen zijn, die volgens de tekst waar gebeurd zijn.

Minister Opstelten heeft onderzocht of het OM tot actie kan overgaan, maar volgens hem is een verbod niet mogelijk. Daaruit blijkt dat het Verdrag van Lanzarote kennelijk onvoldoende verankerd is in de Nederlandse wetgeving. Volgens dit Verdrag, dat door Nederland is ondertekend, dient elke ondertekenaar de wetgevende of andere maatregelen te nemen die nodig zijn om alle vormen van seksuele uitbuiting en seksueel misbruik van kinderen te voorkomen en om kinderen te beschermen. Omtzigt: “CDA en ChristenUnie vinden het belangrijk dat dit in de praktijk ook gebeurt. Ten eerste ter bescherming van onze kinderen. Ten tweede voor de reputatie van Nederland. Veel misbruikzaken met kinderen zijn internationaal. Denk hierbij aan de zaak in Amsterdam. Nederland moet voorop gaan in de bescherming van kinderen. Toch lopen we nu het risico veroordeeld te worden in Straatsburg omdat kinderen hier onvoldoende beschermd worden.”

ChristenUnie fractievoorzitter Arie Slob: “De politiek moet op de bres springen voor seksueel misbruikte kinderen. In goed overleg met juristen en de kinderombudsman moeten we zien op welke wijze wettelijk zaken geregeld kunnen worden.” CDA en ChristenUnie stellen voor om een deel van de tekst van het verdrag van Lanzarote op te nemen in de Nederlandse wetgeving.

Schriftelijke vragen Arie Slob en Cynthia Ortega-Martijn inzake de betoging in Dordrecht.

Tue, 29 Nov 2011 16:20:50 +0100

Schriftelijke vragen van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob en Tweede Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn aan de minister van Veiligheid en Justitie.

Onderwerp: De betoging in Dordrecht

Kamerstuk: 2011Z24039

Datum: 24 november 2011

Vraag 1

Kent u het bericht «Arrestaties bij intocht Sinterklaas»? 1)

Vraag 2

Kunt u de Kamer informeren over de achtergronden van het politie-optreden?

Vraag 3

Hoe is de afweging gemaakt tussen de vrijheid van meningsuiting en de demonstratievrijheid enerzijds en het openbare orde motief om de sinterklaas-intocht rustig te laten verlopen anderzijds?

Vraag 4

Acht u het tonen van teksten op een T-shirt in het algemeen een inbreuk op een demonstratieverbod?

1) NOS.NL, 12 november 2011, http://nos.nl/artikel/312891-arrestaties-bij-intocht-sinterklaas.html

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage van Arie Slob aan de Wet wederzijdse erkenning.

Tue, 13 Dec 2011 15:47:37 +0100

Inbreng verslag (wetsvoorstel) van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob inzake Wet wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging vrijheidsbenemende en voorwaardelijke sancties.

Onderwerp: Wet wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging vrijheidsbenemende en voorwaardelijke sancties

Kamerstuk: 32 885

Datum: 24 november 2011

Inleiding

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben kennisgenomen van het wetsvoorstel waarmee strafrechtelijke sancties, opgelegd bij onherroepelijke rechterlijke uitspraak in een lidstaat van de Europese Unie (EU), aan een andere lidstaat van de EU kunnen worden gezonden, indien de veroordeelde onderdaan is van die andere lidstaat en/of aldaar zijn vaste en wettige woonplaats heeft waarbij deze lidstaat gehouden is de sanctie te erkennen en ten uitvoer te leggen, tenzij zich een weigeringsgrond voordoet. Deze leden onderschrijven dat het uitvoeren van een straf in een andere EU-lidstaat kan bijdragen aan de resocialisatie. Zij hebben echter enkele vragen naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad voor de rechtspraak (Rvdr) en de Adviescommissie Strafrecht.

Europees strafrechtelijke samenwerking en de overdracht van tenuitvoerlegging van strafrechtelijke uitspraken

De leden van de ChristenUnie-fractie vragen in algemene zin hoe het uitgangspunt van wederzijdse erkenning zich verhoudt tot het feit dat er verschillen zijn tussen de rechtssystemen binnen Europa bijvoorbeeld met betrekking tot de strafzwaarte.

Rechtsbescherming

De leden van de ChristenUnie-fractie constateren dat de persoon wiens vrijheid wordt beperkt geen rol speelt in de procedure. Hij krijgt geen raadsman, hij wordt niet gehoord en beslissingen die hem betreffen behoeven niet te worden gemotiveerd en het wetsvoorstel kent hem geen rechtsmiddel toe. De verklaring hiervoor is dat er geen sprake zou zijn van een zelfstandige beslissing tot vrijheidsbeneming. Deze leden constateren echter dat de motivatie voor het overdragen van de tenuitvoerlegging onder meer is gebaseerd op argumenten als resocialisatie. Zij vragen of de regering de mening deelt dat de veroordeelde op dit punt wel degelijk een belang kan hebben en dat het hier om beslissingen gaat die diep ingrijpen in de persoonlijke levenssfeer. In een aantal gevallen (artikel 2.11) is een adviserende taak voor de penitentiaire kamer van het Hof in Arnhem weggelegd. De aan het woord zijnde leden vragen welke positie de veroordeelde in dit proces heeft. Zij vragen waarom de veroordeelde in dit proces niet gehoord wordt en waarom de veroordeelde het uiteindelijke advies en de opmerkingen van het Openbaar Ministerie (OM)niet te horen krijgt. De memorie van toelichting overweegt dat het ontbreken van de instemming van de veroordeelde geen weigeringsgrond oplevert. Deze leden vragen een reactie op de stelling van de Adviescommissie Strafrecht dat de kaderbesluiten zich niet verzetten tegen het bieden van rechtsbescherming, en zelfs uitgaan van de rechtsbescherming. De memorie van toelichting geeft nog als optie dat de veroordeelde persoon altijd een kort geding kan starten.

De leden van de ChristenUnie-fractie vragen een reactie op de stelling van de Adviescommissie Strafrecht dat een kort geding een ultimum remedium is. Zij vragen waarom niet voorzien is in een duidelijke procedure op dit punt. De veroordeelde persoon kan zich gedurende de procedure niet laten bijstaan door zijn raadsman. Deze leden wijzen er op dat in de WOTS dit wel geregeld is. In de memorie van toelichting wordt gesteld dat artikel 47 van het Handvest van de Grondrechten van de EU met betrekking tot rechtsbijstand niet van toepassing is. Genoemde leden constateren dat er wel een toetsing door de rechter plaatsvindt. Deze leden vragen of dit betekent dat de rechter ook een zekere afwegingsvrijheid heeft. In dat geval kan er ook een belang zijn van de veroordeelde. Genoemde leden hebben de indruk dat het niet voorzien in de mogelijkheid van rechtsbijstand kan leiden tot discussie over de toepasselijkheid van artikel 47 aangezien in de memorie van toelichting tevens gesteld wordt dat over de precieze reikwijdte van dit artikel nog weinig met zekerheid te stellen is. Deze leden vragen daarom waarom niet gekozen is om veroordeelden de mogelijkheid te geven zich te laten adviseren, verdedigen en vertegenwoordigen.

De leden van de ChristenUnie-fractie merken op dat, hoewel artikel 2:27 bepaalt dat de minister de veroordeelde in de gelegenheid stelt zijn mening te geven over de toezending van de rechterlijke uitspraak, het voor hen onduidelijk is of dit gebeurt met het oog op de door de uitvoerende lidstaat te nemen beslissing, de beslissing van de minister zelf of allebei. Artikel 2:24, onder d, vermeldt immers niet dat ook de minister de mening van de veroordeelde persoon in zijn oordeel dient te betrekken. Deze leden vragen of de regering de mening deelt dat dit wel de bedoeling is van het kaderbesluit. Zij vragen een reactie op het voorstel van de Adviescommissie Strafrecht om artikel 2:24, onder d, op dit punt aan te passen en ook het vergelijkbare artikel 2:8, zevende lid. Tevens vragen zij een reactie op de aanbeveling expliciet in artikel 2:27, tweede lid, de verplichting op te nemen voor de minister de mening van de veroordeelde tegelijk met het certificaat mee te zenden aan de uitvoe-rende staat. Op grond van artikel 2:27 behoeft de minister de veroordeelde alleen om zijn mening te vragen indien deze zich in Nederland bevindt en sprake is van overdracht door Nederland. Dat betekent dat indien sprake is van overdracht aan Nederland, terwijl de veroordeelde zich al in Nederland bevindt, deze op grond van het wetsvoorstel door de minister niet om zijn mening behoeft te worden gevraagd. Deelt de regering de mening dat, indien de overdragende staat het kaderbesluit op dit punt op dezelfde wijze heeft geïmplementeerd, dit tot gevolg heeft dat geen van beide landen de veroordeelde om zijn mening zal vragen omdat de veroordeelde zich immers niet op het grondgebied van de overdragende staat bevindt?

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Hoop voor behoud intercity Roosendaal-Antwerpen

Wed, 23 Nov 2011 18:14:06 +0100

ChristenUnie Kamerlid Arie Slob heeft vandaag een motie ingediend voor behoud van een intercity tussen Roosendaal en Antwerpen. Arie Slob: "In korte tijd zijn door reizigersorganisaties meer dan 11.000 handtekeningen verzameld. Dat is toch een duidelijk boodschap voor de minister en voor NS dat er vraag is naar deze verbinding". Minister Schultz heeft positief gereageerd op deze motie.

De minister en NS willen volgens de nieuwe plannen voor het hoofdrailnet voor de periode 2015-2025 inzetten op betere grensoverschrijdende verbindingen over het spoor en daarbij zoveel mogelijk streven naar intercity kwaliteit. Desondanks dreigt in 2012 de Beneluxtrein te verdwijnen uit Roosendaal omdat deze trein dan via Breda over de HSL-Zuid zal gaan rijden. Hierdoor zullen reizigers uit Zeeland en Roosendaal een langere reistijd krijgen. Er wordt al maanden gesproken over een alternatieve verbinding vanuit Roosendaal richting Antwerpen, maar tot nu toe zou dit een extra stoptrein zijn. Arie Slob: “Dat is geen goed alternatief want deze trein stopt op het korte stuk tussen Roosendaal en Antwerpen meer dan tien keer en is dus veel langer onderweg.”

Het Kamerlid heeft daarom in de motie gevraagd aan de minister om een uiterste inspanning te doen om de intercity te behouden. De minister bestempelde de motie als “ondersteuning van beleid”. Wat betreft de minister moet het treinaanbod tussen Roosendaal en Antwerpen ook na het verdwijnen van de Beneluxtrein dezelfde kwaliteit als de huidige Beneluxtrein krijgen. Arie Slob: “Alleen een stoptrein voldoet niet aan dit criterium dus dit is een positief signaal. Ik roep NS en NMBS op nu snel duidelijkheid te geven aan de regio over de toekomst van deze verbinding.”

Motie van het lid Slob

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

overwegende, dat de minister met NS heeft afgesproken om bestaande grensoverschrijdende verbindingen die NS zelf rijdt of waaraan NS financieel bijdraagt in stand te houden inclusief een zware inspanningsverplichting om aanvullende grensoverschrijdende verbindingen te realiseren waarbij de hoofdrailnetvervoerder zoveel als mogelijk of gewenst dient te streven naar IC-kwaliteit;

overwegende, dat desondanks de intercity Roosendaal-Antwerpen op de nominatie staat in 2012 te verdwijnen en ook in de plannen van NS voor 2015-2025 niet expliciet wordt genoemd als intercity verbinding;

verzoekt de regering zich tot het uiterste in te zetten voor behoud van de Intercity-verbinding Roosendaal-Antwerpen,

en gaat over tot de orde van de dag.

Slob

Slob: Geld voor knooppunt Hoevelaken en station Barneveld Noord

Wed, 23 Nov 2011 16:53:18 +0100

ChristenUnie Kamerlid Arie Slob wil het geld dat overblijft na de aanleg van de spitsstrook tussen Amersfoort en Utrecht behouden voor de regio en gebruiken voor de aanpak van knooppunt Hoevelaken. Slob: ,,Door de sterke samenhang tussen de projecten Utrecht-Amersfoort-Hilversum is het volgens mij niet meer dan logisch dat het overgebleven bedrag van de spitsstrook tussen Utrecht en Amersfoort gebruikt wordt voor knooppunt Hoevelaken. Op dit project is immers nog een tekort van 150 tot 300 miljoen. De ChristenUnie wil een toekomstvaste oplossing voor deze toegangspoort tot Noord- en Oost-Nederland". Arie Slob heeft daarom een amendement ingediend op de begroting Infrastructuur en Milieu.

De ChristenUnie wil tevens via een amendement regelen dat er snel een station Barneveld Noord aan de spoorlijn Amersfoort-Apeldoorn wordt gerealiseerd. Slob: ,,Door werkzaamheden bij knooppunt Hoevelaken zal er de komende jaren erg veel overlast ontstaan op de snelwegen rond Amersfoort. Om deze overlast te beperken zou het goed zijn als automobilisten in Barneveld Noord zouden worden gestimuleerd over te stappen op de trein. Bij de werkzaamheden op de A2 rond Eindhoven zijn positieve ervaringen opgedaan met de tijdelijke intercity status van station Best. In Barneveld zouden de intercity’s ook tijdelijk kunnen stoppen.”

Momenteel stopt op Barneveld Noord alleen de Valleilijn. Door ook langs het hoofdspoor perrons te realiseren ontstaat een nieuwe verbinding richting Apeldoorn en wordt de frequentie richting Amersfoort verhoogd. Uit een haalbaarheidsstudie van de provincie Gelderland uit 2009 blijkt dat de benodigde investering voor het station tussen €7,3 en €13,3 miljoen is en dat het station 2365 nieuwe in- en uitstappers zal trekken.

Het station Barneveld Noord ligt pal langs de snelweg en heeft met de huidige capaciteit van het transferium plek voor 250 auto’s. Op korte termijn zal dit aantal worden uitgebreid naar 500 en bij voldoende behoefte is er uitbreiding naar 800 of 1000 plaatsen mogelijk. De ChristenUnie wil dat er €6,4 miljoen euro beschikbaar wordt gesteld om de aanpassingen van station Barneveld Noord te realiseren. Dit is het maximale subsidiebedrag dat het Rijk beschikbaar stelt voor de bouw van nieuwe stations. Slob: “Als de regio de rest bijdraagt kan de bouw snel beginnen. Ik heb begrepen dat zowel de gemeente als de provincie dit station snel willen realiseren”

ChristenUnie: 200 km/uur op het spoor

Wed, 23 Nov 2011 12:21:33 +0100

De ChristenUnie wil de maximum snelheid van treinen verhogen. Kamerlid Arie Slob vraagt het kabinet vandaag bij de behandeling van de begroting Infrastructuur & Milieu om de maximum snelheid op het spoor te verhogen. Arie Slob: "De minister is trots op de snelheidsverhoging op de weg naar 130 km/uur, maar op het spoor wil het niet echt vlotten met snellere treinen". Volgens het Kamerlid ligt er te veel nadruk op de Hogesnelheidslijn terwijl elders op het spoor de treinen ook harder kunnen rijden. "De maximumsnelheid op traditionele spoorlijnen is 140 km/uur, maar op veel spoorlijnen ligt deze lager. Op regionale lijnen is deze zelfs vaak maar 80 of 100 km." aldus het Kamerlid.

Er zijn al enkele jaren plannen om de maximum snelheid op vier spoorlijnen te verhogen naar 160 km/uur, maar de spoorsector is er nog steeds niet uit welke beveiliging er zal worden toegepast. Op de gloednieuwe Hanzelijn rijden treinen straks slechts 140 km/uur en over een paar jaar mogelijk 160 km/uur. Slob: "En dat terwijl treinen hier net als tussen Amsterdam en Utrecht 200 km/uur kunnen rijden. Dat komt omdat de NS de inbouw van het nieuwe beveiligingssysteem ERTMS, dat hiervoor nodig is, steeds uitstelt."

Om 200 km/uur ook op andere intercity corridors mogelijk te maken zullen meer overwegen moeten worden vervangen door ongelijkvloerse kruisingen volgens het Kamerlid. Slob: "Hiermee wordt ook de autobereikbaarheid beter want de files bij de spoorbomen worden door de groei van het treinverkeer steeds langer."

De ChristenUnie wil dat de mogelijkheid tot verhoging van de maximumsnelheid voor de volgende trajecten wordt onderzocht.
Lelystad-Zwolle
Amsterdam-Utrecht
Den Haag-Schiphol
Breda-Eindhoven-Venlo/Sittard
Den Haag/Rotterdam-Utrecht-Arnhem
Amersfoort-Apeldoorn
Utrecht-Eindhoven
Groningen/Leeuwarden-Zwolle

Bijdrage Arie Slob aan het plenaire debat VAO Spoor.

Tue, 06 Dec 2011 15:40:25 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob in een Voortgezet Algemeen Overleg met minister Schultz van Haegen-Maas Geesteranus.

Onderwerp: VAO Spoor (AO d.d. 11/10)

Kamerstuk: 29 984

Datum: 23 november 2011

De heer Slob (ChristenUnie):

Dank u wel, voorzitter. Ik heb dit VAO aangevraagd om onder andere een motie in te dienen die vraagt om een resultaatsverplichting voor de intercity Eindhoven-Heerlen-Aken. De minister heeft echter na het AO nog toegezegd dat zij met plannen zal komen voor een zware inspanningsverplichting voor deze verbinding. We zullen nog spreken over de concessie. Ik vraag de minister of zij ons wel rond die tijd met een brief wil laten weten wat die zware inspanningsverplichting inhoudt, wat de randvoorwaarden zijn en of er een akkoord is met de Duitsers en de provincie Limburg over de benodigde investeringen.

Ik had nog een motie voorbereid die ik niet zal indienen, rond de werkzaamheden bij station Zwolle in 2012. De minister heeft aangegeven dat zij alternatieven wil onderzoeken, het omleiden van treinen via Deventer. Ik zie nu overal in de regio borden hangen waarop wordt aangekondigd dat het station gewoon vier weken dichtgaat. Ik vraag de minister om ons op de hoogte te houden van deze ontwikkelingen en even te kijken naar de communicatie.

Tot slot heb ik nog één motie.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

overwegende dat de minister met NS heeft afgesproken om bestaande grensoverschrijdende verbindingen die NS zelf rijdt of waaraan NS financieel bijdraagt in stand te houden, inclusief een zware inspanningsverplichting om aanvullende grensoverschrijdende verbindingen te realiseren waarbij de hoofdrailnetvervoerder zoveel als mogelijk of gewenst dient te streven naar IC-kwaliteit;

overwegende dat desondanks de intercity Roosendaal-Antwerpen op de nominatie staat om in 2012 te verdwijnen en ook in de plannen van NS voor 2015-2025 niet expliciet wordt genoemd als intercityverbinding;

verzoekt de regering, zich tot het uiterste in te zetten voor behoud van de intercityverbinding Roosendaal-Antwerpen,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door het lid Slob. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 277 (29984).

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Arie Slob aan het plenaire debat Begroting Infrastructuur en Milieu.

Wed, 23 Nov 2011 11:44:21 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob aan het plenaire debat Begroting Infrastructuur en Milieu (33 000 XII en 33 000 A).

Onderwerp: Begroting Infrastructuur en Milieu

Kamerstuk: 33 000 – XII en 33 000 A

Datum: 22 november 2011

De heer Slob (ChristenUnie):

Voorzitter. Ik heb nummer veertien gekregen op de sprekerslijst. Dat is mij als voetballer nooit gelukt. Ik voel mij dus heel gelukkig vandaag.

Op dit late uur begin ik met een belangstellende vraag aan de beide bewindspersonen. Ik ben eigenlijk benieuwd of het nog een beetje spoort op het ministerie van Infrastructuur en Milieu. Vorig jaar is dit ministerie nieuw ontstaan. Inmiddels hebben beide bewindslieden een jaar ervaring op die plek. Ik zou het goed vinden om daar iets over te horen, zeker ook vanwege de samenvoegingen die hebben plaatsgevonden.

De ChristenUnie heeft een wisselend beeld van dat jaar. Ik begin positief. Er zijn zaken die goed gaan. Ik noem er één. De filedruk in het land is afgenomen. De afgelopen dagen hebben wij enkele cijfers daarover gehoord. De afname heeft natuurlijk ook met de economische crisis te maken. Daar moeten wij heel eerlijk over zijn. De afname is echter ook het gevolg van de aanleg van extra rijstroken en de zogenaamde spitsstroken. Het is fijn dat de minister de inspanningen van het vorige kabinet voortvarend heeft opgepakt. Ik dank haar daarvoor.

Ondanks omvangrijke bezuinigingen is er gelukkig ook meerjarig nog geld beschikbaar voor infrastructuur. Dat is goed voor de economie. Dit houdt de bouw en de verkeer- en vervoersystemen in beweging. De krappere budgetten maken het echter wel noodzakelijk dat elke investering zorgvuldig gewogen wordt. De lijst met mogelijke projecten is vele malen langer dan het beschikbare budget. Dit betekent dus ook dat wij prioriteiten moeten stellen. Die lijst had overigens wel wat korter kunnen zijn als het project kilometerbeprijzing was doorgezet. De fractie van de ChristenUnie vindt het nog steeds jammer dat dit niet gebeurd is. Het is echter niet anders. De minister heeft met die politieke werkelijkheid te maken.

Wij vinden het ook positief dat de minister er een soort persoonlijke missie van heeft gemaakt om de reiziger in Nederland centraal te stellen. Haar credo -- het werd vanavond al eerder genoemd -- is om het woord reiziger met een hoofdletter te schrijven en uit te spreken. Dit laatste is misschien iets moeilijker. Het valt ons ook op dat het in het afgelopen jaar vooral een missie van woorden is geweest. Ik wil er mijn persoonlijke missie van maken om de minister de komende tijd verder te helpen om haar woorden om te zetten in nog meer concrete daden. Om mijn positieve inzet te illustreren, heb ik voor de minister iets meegenomen dat ik pas na afloop zal overhandigen, omdat dit niet in de Handelingen kan worden opgenomen. Het is het woord reiziger in chocoladeletters, gezien de tijd van het jaar. Dit scheelt weer wat boodschappen doen in de komende tijd. In ieder geval stel ik voor om alle letters van het woord reiziger met een hoofdletter uit te spreken. De chocoladeletters zijn overigens fair trade.

De minister en de staatssecretaris krijgen deze chocoladeletters na afloop van ons mee, als aansporing om er serieus werk van te maken.

Wij maken werk van een actieplan waar ik de minister ook op zal trakteren, nog voor de kerst. Het betreft een initiatiefnota -- deze zal dus officieel aan de Kamer worden aangeboden -- om het regionaal openbaar vervoer in ons land een kwaliteitsplan te laten maken waardoor reizigers een beter product krijgen en het aantal reizigers kan toenemen. Wij hebben daar in de afgelopen maanden hard aan gewerkt. Het is gelijk ook de uitvoering van de motie-Cramer uit december 2008 en ook -- zo zijn wij ook wel weer -- de uitwerking van de motie-Aptroot uit 2009 die nooit echt is uitgevoerd. Zie het maar als de uitgestoken hand van de ChristenUnie. De initiatiefnota zal ongeveer 160 pagina's lang zijn en zal zo'n 200 aanbevelingen bevatten om het openbaar vervoer in Nederland te verbeteren.

Dat is namelijk heel hard nodig. Wij maken ons zorgen over de stilstand in de groei van het openbaar vervoer. Wij zien dat er in de steden, maar ook op het platteland, een kaalslag dreigt door bezuinigingen op het openbaar vervoer. De heer De Rouwe had de stukken volgens mij iets beter moeten lezen. Wij hebben drie jaar op de uitwerkingen van de genoemde moties gewacht. Het is dus niet alleen dit kabinet maar ook het vorige kabinet euvel te duiden. Nu zijn wij er zelf maar mee gekomen.

Het viel ons in het afgelopen jaar bij dit kabinet op dat er bijvoorbeeld wel extra geld voor wegprojecten is, maar dat op een aantal cruciale spoorprojecten verder wordt bezuinigd. Ik noem bijvoorbeeld hetgeen met de infrastructuur bij Almere gebeurt: wel extra geld voor de weg, maar bezuinigen op het spoor naar Almere.

Wij zien ook dat wegprojecten worden versneld, maar dat openbaarvervoerprojecten, ook heel belangrijke, op de langere baan worden geschoven. Dan denk ik bijvoorbeeld aan de nieuwe metrolijn Rotterdam-Zuid, waarvoor nu pas misschien na 2024 geld is. Diezelfde metrolijn wordt echter wel meegenomen in het glossyonderzoek van het kabinet om eventueel de Olympische Spelen naar Nederland te halen. Die metrolijn staat wel in het onderzoek, maar het is absoluut nog niet duidelijk of die er echt wel komt. Ik ben benieuwd naar de ambities van de minister op dit punt. Ook gezien het feit dat zij in de komende jaren behoorlijk veel extra geld voor de weg wil uittrekken, vraag ik haar of zij een analyse wil maken van de mobiliteitsvraagstukken, ook in het licht van de vergrijzing die in Nederland optreedt.

De minister heeft een deal gesloten over het hoofdrailnet en de hsl. Daar zullen wij later nog verder over spreken. Ik zie daar wel heel veel herkenbare dingen in, ook positieve dingen. Ik doel bijvoorbeeld op meer grensoverschrijdende verbindingen en een directe verbinding Den Haag-Eindhoven via de hsl. Daarover heeft mijn fractie in het verleden ook moties ingediend. Ik denk ook aan het overal laten rijden van minimaal twee treinen per uur. Dat zijn goede dingen, maar de vraag is welke prijs de reiziger daarvoor betaalt. Is het bijvoorbeeld reëel om een toeslag voor kleinere afstanden binnen de Randstad te vragen? Dat is nu wel de bedoeling. Die toeslag is veel minder hoog dan in het verleden, maar het is nog steeds een toeslag. Hoe was het treinaanbod zonder het hsl-debacle geweest? Wij zijn benieuwd naar de verdere doorrekeningen van de bedragen die daarbij genoemd zijn. Wij vinden het opvallend dat de concessie voor de NS eigenlijk heel globaal is. Regionale concessies zijn echter vaak veel beter en concreter ingevuld. Wat dat betreft, kan er nog een slag gemaakt worden. Maar goed, wij komen daar nog nader over te spreken.

Het kabinet maakt veel snelheid met de snelheden op de weg, de verhoging naar 130 km/u. Dat komt natuurlijk door de aanmoedigingen van de heer Aptroot. Er zou zelfs op nog veel meer wegen 130 km/u moeten gaan gelden. Ik laat het nu maar even bij de discussie die op dat punt gevoerd wordt. Ik zou het echter fijn vinden als wij ook de snelheden op het spoor eens verhogen. Er is namelijk echt veel mogelijk. De snelheid op regionale spoorlijnen zou van 100 km/u naar 120 km/u kunnen. Wij weten dat er spoorverbindingen zijn, ook in aanbouw, waarop wij mogelijkerwijs 200 km/u kunnen rijden als wij de maximumsnelheid stapsgewijs opvoeren. Ik verwijs naar de Hanzelijn. Het kan eind 2012 als wij daarvoor de goede spullen hebben. Dan kunnen wij op dat punt sprongen maken. Laat ik dan voor het spoor maar even "de Aptroot" spelen: wil de minister ook snelheidsverhogingen op het spoor doorvoeren? Ik roep haar op om ook de overstap van de auto naar het openbaar vervoer eens goed te bekijken. Daartussen moeten veel meer verbindingen worden gemaakt. Ik was zeer gecharmeerd van het plan dat de ANWB een aantal maanden geleden over P+R-terreinen presenteerde, om die verbindingen echt te maken. Dat was dan ook een aanvalsplan. Als je in mei roept dat je zult aanvallen, dan gaat het niet helemaal goed als het in oktober/november nog steeds stil is. Daarvoor moet dus ook nog een tandje worden bijgezet.

Ik kom te spreken over het milieu. "De geest is goed", zei mevrouw Van der Werf; ik heb het even opgeschreven. Wij hebben eerlijk gezegd toch een beetje medelijden met de staatssecretaris die deze portefeuille heeft. Hij is met veel goede dingen bezig en op het gebied van de waterportefeuille kunnen wij elkaar goed vinden, maar met deze portefeuille wil het nog niet helemaal vlotten. Ik heb vorig jaar geprobeerd om de Kamer de uitspraak te laten doen om er een rentmeesterschapsagenda van te maken, maar zelfs het CDA stemde tegen deze motie. Het woord werd vandaag weer even gebruikt, maar wij komen steeds meer in de achterhoede terecht. De heer Paulus Jansen heeft dat wel goed verwoord. Om het maar even in wielertermen te zeggen: we zitten een beetje in de bus. Dat is niet goed. De milieudoelstellingen komen steeds verder weg te liggen. Met de CO2-reductie zijn er allerlei tegenvallers. Hoe gaan we dit doen? Wordt het op deze manier nog wat?

Mevrouw Van Veldhoven (D66):

Ik vraag de heer Slob om verduidelijking. Hij zei dat alles op het gebied van de waterportefeuille goed gaat. Wij hebben binnenkort nog een WGO over water en daar zullen wij hier ook nog over spreken, maar ik wil alvast om een korte kwalificatie vragen: doelt de heer Slob met zijn opmerking ook op de waterkwaliteit?

De heer Slob (ChristenUnie):

Het is misschien te kort door de bocht om te zeggen dat alles met de waterportefeuille goed gaat, want op dat gebied hebben wij uiteraard ook nog wel wensen, maar wij zijn met de staatssecretaris aan het zoeken of wij daar op een goede manier uit kunnen komen en de doelstellingen zijn hoog. De financiële middelen zijn beperkt, maar misschien kunnen wij toch sprongen maken op het gebied van waterveiligheid en dergelijke. Overigens had ik dus vooral het onderdeel waterveiligheid voor ogen.

Mevrouw Van Veldhoven (D66):

Ik zie dit als een bevestiging dat de heer Slob ook niet bepaald gerustgesteld is door de constatering van het Planbureau voor de Leefomgeving dat op het gebied van waterkwaliteit mogelijk maar 10% van de oppervlaktewateren in "goede staat" zal zijn in 2027, met dit beleid. Maar nogmaals, daar zullen wij nog verder over spreken.

De heer Slob (ChristenUnie):

Hier wordt later nog over gesproken. Mijn collega Wiegman-van Meppelen Scheppink zal in dat WGO een bijdrage namens onze fractie leveren.

Wij maken ons in elk geval zorgen. Misschien moeten we maar eerlijk zijn. Het ministerie heet "ministerie voor Infrastructuur en Milieu". We kunnen de letters I+M laten staan en we kunnen van "Milieu" gewoon "Mobiliteit" maken. Dan doen we meer recht aan wat daadwerkelijk gebeurt. Ik hoop dat het milieu dan op een later moment verder opgepakt kan worden. Ik heb er een zwaar hoofd in, maar mogelijkerwijs daag ik de staatssecretaris nu uit om morgen met een heel vlammend, enthousiasmerend betoog te komen.

Over de binnenvaart is een aantal mooie amendementen ingediend. Wij zullen die steunen. Ik denk onder andere aan het amendement-Dijkgraaf/De Rouwe en het amendement-Dijkgraaf. Wij hebben zelf ook een amendement ingediend om de verduurzaming van de binnenvaart een verdere impuls te geven. Ik heb eerder pogingen gedaan, maar nu doen wij het met een gedekt amendement dat betrekking heeft op vernieuwing in de motoren. Ik hoop dat het amendement op een warm onthaal kan rekenen bij de Kamer en mogelijk zelfs bij het kabinet.

Wij hebben nog een aantal andere amendementen ingediend. Die zullen met name bij de bespreking van het MIRT aan de orde komen. Ik haal er één onderdeel uit, de gebiedsgerichte aanpak. Wij vinden die erg belangrijk. Er is een forse meevaller bij de aanleg van de A4 Midden-Delfland en dat is mooi. Ik ben niet iemand die zo'n bedrag gelijk wil inpikken en besteden, maar aan de spoorverbinding tussen Den Haag en Rotterdam die daar ligt, waar sommigen straks misschien weer overheen karren, zijn echt nog aanpassingen nodig. Wij zouden dit geld ook deels kunnen gebruiken voor station Schiedam Kethel.

Na de spoedaanpak van de A28 Utrecht-Amersfoort is ook geld overgebleven. Laten wij dat in het project knooppunt Hoevelaken stoppen, waar een groot tekort is. Zo kunnen wij de problemen daar iets minder groot laten worden. Bovendien is dit ongelooflijk belangrijk voor de ontwikkeling van dat gebied. Wij zullen hier later verder over spreken. In elk geval liggen er kansen om op een goede manier om te gaan met beschikbaar geld. Als de Kamer het wil en de bewindspersonen het willen -- maar de Kamer heeft altijd het laatste woord -- kan dit geld worden toegepast om een paar grote knelpunten op te lossen waar eerder geen geld voor beschikbaar was.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Slob: nadenken over betekenis van burgerlijk huwelijk

Sat, 19 Nov 2011 15:23:49 +0100

Het is voor de ChristenUnie onverteerbaar dat een meerderheid van de Tweede Kamer gewetensbezwaarde trouwambtenaren wil ontslaan en weren uit de publieke dienst. Fractievoorzitter Arie Slob: ,,We zijn met elkaar iets aan het kwijtraken. De ruimte voor verschil komt steeds verder onder druk te staan. Terwijl in de praktijk er geen huwelijk is wat niet gesloten kan worden omdat er geen ambtenaar zou zijn. Hoe tolerant zijn we nog?" De ChristenUnie blijft zich inzetten om de bestaande situatie te continueren.

Wanneer deze ruimte trouwambtenaren daadwerkelijk wordt ontnomen en zij verplicht worden ieder huwelijk te sluiten ontstaat volgens Slob een nieuwe situatie: ,,Voor bruidsparen met bijvoorbeeld een christelijke achtergrond zal het accent nog sterker op het kerkelijke inzegening komen te liggen. Dat dwingt ons na te denken over de betekenis van het burgerlijk huwelijk wanneer levensbeschouwing geen rol mag spelen.” Slob wil met andere politieke partijen en levensbeschouwelijke organisaties nadenken over de betekenis die het burgerlijk huwelijk dan nog krijgt. De ChristenUnie heeft een discussienotitie opgesteld waarin verschillende mogelijkheden worden geschetst.

Een mogelijkheid waar de ChristenUnie over na wil denken is het burgerlijk huwelijk als administratieve handeling aan te merken met een ceremonieel vervolg naar keuze. Slob: ,,De mogelijkheid van het trouwen in het gemeentehuis blijft daarmee staan voor wie dat wilt, voor anderen zal het accent komen te liggen op de dienst in de kerk. De keus ligt bij het bruidspaar.”

De ChristenUnie zal een rondetafelgesprek beleggen met alle relevante organisaties en andere politieke partijen.

In de bijlage de discussienota.

Arie Slob presenteert boek: 'Altijd in beweging'

Mon, 21 Nov 2011 09:58:23 +0100

Vandaag op de Inspiratiedag presenteert Arie Slob zijn boek 'Altijd in beweging'. De voorzitter van de Tweede Kamerfractie schrijft in zijn eerste boek openhartig over wat hem motiveert, hoe hij in de politiek terecht is gekomen en hoe hij terugkijkt op de periode die achter hem ligt. Zo geeft hij zijn visie op de oorzaken van de val van het kabinet Balkenende IV. Arie Slob kijkt in dit boek ook vooruit naar de toekomst en houdt een stevig pleidooi voor de aanwezigheid van christenen in het publieke domein. Altijd in beweging is een interessant boek voor leden van de ChristenUnie, politiek ge�nteresseerden en andere christenen.

Arie Slob zelf over zijn boek in het voorwoord:

De vraag moet gesteld worden: waarom een boek? Ik kán me nu verschuilen achter de rug van Ark Media-uitgever Paul Abspoel. Dat zal ik niet doen. Al is hij degene die mij met zijn grote vasthoudendheid daarvoor uiteindelijk achter de computer heeft gekregen. Dat was in de tijd dat de ChristenUnie in de regering zat. Als historicus met een bijzondere interesse in oral history had ik in die tijd al een aantal van mijn politieke ervaringen vastgelegd, onder meer in mijn wekelijkse weblogs op mijn persoonlijke website. De gedachte om mijn ervaringen als fractievoorzitter van een regeringspartij verder vast te leggen, was al bij me opgekomen.

Op verzoek van Paul ben ik dat dan ook gaan doen. Toch kwam dit schrijfwerk stil te liggen. Mijn overvolle agenda liet het simpelweg niet toe om er frequent mee bezig te zijn. En het kabinet Balkenende IV viel ook nog eens vroegtijdig. Uitgever Paul Abspoel bleef volhouden. Uiteindelijk heeft hij mij opnieuw aan het schrijven gekregen. Niet om de regeringsdeelname van de ChristenUnie tot in detail te beschrijven, al sta ik daar uiteraard wel bij stil. In dit boek beschrijf ik mijn leven in de politiek. Maar ook schrijf ik over de plaats die christenen in de samenleving zouden kunnen innemen. Het gaat ‘slechts’ om persoonlijke notities. Wees daarom niet teleurgesteld als niet alles aan de orde komt.

De titel van het boek, Altijd in beweging, refereert aan mijn drukke leven, maar ook aan mijn favoriete sport: hardlopen. Tevens verwijst hij naar de tekst van een Visje poster (christelijke variant op Loesje) die in het kleinste kamertje van mijn huis terug te vinden is: ‘Je kunt Jezus niet volgen als je stilstaat.’ Het is mijn verlangen en streven om zowel in mijn persoonlijke als in mijn politieke leven navolger van Jezus te zijn. Ik hoop dat dit boek daar ook van mag getuigen.

Arie Slob
Zwolle, oktober 2011

'Altijd in beweging' is te verkrijgen in de boekhandel en in webwinkels. www.izb-ark.nl

Inbreng Arie Slob inzake Wijziging Wetboek van Strafrecht mbt huwelijksdwang, polygamie etc.

Fri, 18 Nov 2011 13:23:40 +0100

Inbreng verslag (wetswijziging) van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob met betrekking tot het Wetboek van Strafrecht, het Wetboek van Strafvordering en het Wetboek van Strafrecht BES.

Onderwerp: Wijziging van het Wetboek van Strafrecht, het Wetboek van Strafvordering en het Wetboek van Strafrecht BES met het oog op de verruiming van de mogelijkheden tot strafrechtelijke aanpak van huwelijksdwang, polygamie en vrouwelijke genitale verminking

Kamerstuk: 32 840

Datum: 17 november 2011

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van het wetsvoorstel. Genoemde leden steunen het verruimen van de mogelijkheden tot een strafrechtelijke aanpak van huwelijksdwang, alsmede polygamie en genitale verminking, maar hebben nog wel enkele vragen.

Het voorliggend wetsvoorstel gaat in op huwelijksdwang. Genoemde leden vragen of dezelfde bepalingen ook gelden voor partnerschapsdwang.

De strafbaarstelling van vrouwelijke genitale verminking valt onder de algemene strafbepalingen inzake mishandeling. Genoemde leden vragen of er hierdoor geen risico is dat niet alle vormen van genitale verminking onder het begrip mishandeling vallen. Deze leden vragen daarom om een onderbouwing waarom er geen specifieke bepalingen zijn ten aanzien van vrouwelijke genitale verminking.

Een onderdeel van het wetsvoorstel is het vestigen van ruimere rechtsmacht. Genoemde leden vragen in het licht van de opmerkingen van de Raad van State hoe in andere Europese landen hiermee wordt omgegaan. In de memorie van toelichting wordt verwezen naar diverse verdragen maar is niet aangegeven hoe deze in andere landen zijn geïmplementeerd.

Voorgesteld wordt om rechtsmacht te vestigen t.a.v. huwelijksdwang op grond van het passief personaliteitsbeginsel en ook ten aanzien van vrouwelijke genitale verminking gepleegd tegen een kind in deze bescherming te voorzien. Genoemde leden vragen waarom er niet voor is gekozen om rechtsmacht te vestigen op grond van het passief personaliteitsbeginsel ten aanzien van alle vrouwelijke genitale verminking, ongeacht de leeftijd? Genoemde leden vragen of er verder in het strafrecht en in voorliggend wetsvoorstel nog onderscheid wordt gemaakt naar leeftijd ten aanzien van genitale verminking, en zo ja wat hiervan de reden is.

Het wetsvoorstel maakt tevens voorlopige hechtenis mogelijk bij het misdrijf dwang. Genoemde leden onderschrijven dat dit noodzakelijk kan zijn bij huwelijksdwang, maar hebben evenals de Raad van State vragen bij het van toepassing verklaren op alle vormen van dwang. In het nader rapport wordt gesproken over strafwaardige vormen van dwang. Het kan daarbij evenzeer gaan om ernstige gedragingen, waarbij de persoonlijke vrijheid van mensen en hun psychische en fysieke integriteit ernstig in het geding kunnen zijn. Genoemde leden vragen hoe dit in de wet afgebakend wordt.

Voorgesteld wordt het wettelijke strafmaximum voor dwang te verhogen van 9 maanden naar 2 jaar. Genoemde leden vragen in verband met de reactie van de Nederlandse vereniging voor rechtspraak die wijst op de grote impact van huwelijksdwang om een nadere onderbouwing van de nieuwe strafmaat.

Aangezien de ruimere strafmaat ook voor andere vormen van dwang geldt vragen deze leden tenslotte ook wat deze maatregel betekent voor andere vormen van dwang dan huwelijksdwang en de relatie tussen de impact van de dwang en de hoogte van de straf?

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Arie Slob aan het plenaire debat inzake de Europese top.

Wed, 02 Nov 2011 15:18:47 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob in een plenair debat over de Europese top met minister-president Rutte en minister De Jager van Financiën.

Onderwerp: Europese top

Kamerstuk: 21 501 – 20

Datum: 2 november 2011

De heer Slob (ChristenUnie):

Voorzitter. De EU-top van vorige week stond voor een grote opgave: perspectief bieden voor Griekenland, een land waar de sociale onrust inmiddels tot ongekende hoogte is opgelopen, voor landen als Spanje, Portugal en Italië en uiteindelijk voor de gehele eurozone. Je zou zelfs kunnen zeggen voor de gehele Europese Unie. Na het mislukte pakket van 21 juli was het tijd voor een echt fundamentele aanpak van de schuldencrisis. Er is nu een akkoord. Sinds gisteren ligt onder dat akkoord, dat door de regering en de regeringspartijen als een totaalpakket werd gezien, een Griekse bom. De grote vraag is -- daar wil ik het kabinet over horen -- of deze bom nog valt te demonteren. Hoe kan zoiets gebeuren? Die vraag is echter misschien retorisch.

De minister-president was in de vroege ochtend van de donderdag erg blij met de afspraken die waren gemaakt. Ik hoorde hem zeggen dat er een geweldige stap voorwaarts was gemaakt. Zo noemde hij het pakket. De vraag is dan wel welke richting die stap voorwaarts uit is gezet. Na het sluiten van het akkoord van 21 juli jongstleden heb ik gelijksoortige teksten uit zijn mond gehoord. Toen sprak de minister-president nog de verwachting uit dat de beurzen zouden laten zien dat het een compleet akkoord was dat de problemen die er waren zou tackelen en dat de problemen van Griekenland niet naar andere landen zouden overslaan. Wij weten allemaal wat er terecht is gekomen van deze mooie woorden: niet veel. Waar baseert de minister, het kabinet, zijn verwachting op dat het met dit akkoord wel goed zal gaan?

De fractie van de ChristenUnie heeft destijds het tweede noodpakket niet gesteund. In onze ogen was het niet het goede antwoord op het tekortschieten van het eerste noodpakket. Wij werden weggezet als onverantwoorde politici. Drie maanden na het afsluiten van het tweede noodpakket, durf ik de vraag wel op tafel te leggen wie hier nu echt onverantwoord bezig is geweest. Ik ben benieuwd of de minister-president straks zal ingaan op deze vraag.

Maar: nieuwe ronde, nieuwe kansen. Er ligt een nieuw pakket. Dat nieuwe pakket -- dat heb ik afgelopen donderdag ook uitgesproken -- bevat goede elementen. De vraag is wel of dit hét antwoord is op de problemen waar wij nu mee te maken hebben en die de afgelopen drie maanden enorm zijn toegenomen. Daar heeft mijn fractie zeer grote twijfels bij.

Dat geldt bijvoorbeeld voor het Griekse deel. Mijn spreektijd is wat minder. Daarom sluit ik mij kortheidshalve aan bij de vragen die mevrouw Blanksma daarover zojuist heeft gesteld. Biedt dit Griekenland een echt perspectief? Zou je haast niet kunnen zeggen dat de situatie die nu in Griekenland ontstaat en de noodsprongen die Papandreou maakt, te maken hebben met het feit dat de Grieken dat zelf niet meer op deze manier ervaren? Om het wat plat te zeggen: zij trekken het gewoon niet meer.

Een ander belangrijk onderdeel is het begrotingstoezicht. Hoe waterdicht zijn de afspraken hierover? De teksten komen ons eerlijk gezegd tamelijk zacht over. Een waterdicht begrotingstoezicht was toch een harde voorwaarde voor Nederland om uiteindelijk akkoord te gaan met verdere afspraken? Ik vraag de minister-president daarop straks in te gaan. We hebben gezien dat Italië zijn lijstje met huiswerk heeft ingeleverd. Stel dat de Italianen hun huiswerk niet of niet volledig gaan maken. Zo kennen we hen soms een beetje. Welke instrumenten hebben we dan in handen om ze daadwerkelijk aan te pakken? Ik stel de vraag en ik ben benieuwd naar het antwoord van het kabinet. Ik vermoed dat we dan onvoldoende in handen hebben om de Italianen daadwerkelijk bij de les te houden. Het was toch een belangrijke voorwaarde voor Nederland dat wij deze landen bij de les zouden kunnen houden?

Er is nog erg veel onduidelijk over het noodfonds. Hoe gaan de hefbomen werken? Ook wij vragen ons af wat de betrokkenheid is van het IMF bij het noodfonds. Die betrokkenheid was toch een harde voorwaarde voor Nederland? Ik vind die betrokkenheid van het IMF niet terug. De antwoorden op de schriftelijke vragen zijn vrij algemeen.

Ook ik ben benieuwd waar de minister-president de conclusie vandaan heeft gehaald dat het noodfonds de slagkracht van een bazooka heeft gekregen. Dat lijkt ons een beetje een slag in de lucht, maar wij wachten de beantwoording af.

Komend weekend wordt er door de G20 weer verder gesproken over het noodfonds. Ik wil een dringende oproep doen aan de minister-president om alles in het werk te stellen, bijvoorbeeld via mevrouw Merkel of de heer Sarkozy, om ervoor te zorgen dat er voor Nederland ook een stoel wordt aangeschoven aan deze tafel. Ik weet dat Nederland dat niet zelf in de hand heeft. Gezien onze status horen wij daar echter gewoon bij te zijn. Wij horen daar ook al bij vanwege het feit dat wij een van de grootbetalers in Europa zijn.

Ik kom bij de ECB. Ik heb in mijn interruptie van de heer Harbers hiervoor ook al aandacht gevraagd. Ik ben blij dat de ECB niet is gekoppeld aan het noodfonds. Mijn zorg is echter niet weggenomen als ik de nieuwe president van de ECB hoor zeggen dat hij min of meer gewoon doorgaat met het opkopen van obligaties. Er is in de afgelopen maanden al voor 170 mld. of misschien nog meer opgekocht. Ik hoor de nieuwe president zeggen dat dit ook niet wordt overgedragen aan het noodfonds. Is dit misschien toch niet een soort vangnet dat nog wordt gecreëerd, zonder dat dit in de akkoorden staat? Ik wil hierover graag duidelijkheid hebben. Het zou strijdig zijn met het mandaat van de ECB en het maakt van de ECB een politiek instituut. Dat willen we toch niet? Dat is heel erg link, zeker gezien alle gevolgen die het kan hebben als er echt problemen komen voor de lidstaten. Die gevolgen kan dit dus ook voor Nederland hebben.

Het moge duidelijk zijn dat mijn fractie nog heel veel vragen heeft. Die vragen worden opgeroepen door wat naar ons toe is gekomen. Er was sprake van een eerste noodpakket en van een tweede noodpakket. In feite zijn wij nu met een derde noodpakket bezig. Ik ben een atletiekliefhebber. Daarom doet mij dit denken aan de heel moeilijke atletiekdiscipline van de hink-stap-sprong. Deze discipline is zo moeilijk omdat alles erbij moet kloppen. Er moet een optimale verhouding zijn tussen de hink en de stap om uiteindelijk de goede sprong te kunnen maken. De grote vraag is of wij die echte sprong gaan maken met wat nu voorligt. Is dit het antwoord op de problemen? Ik heb al gezegd dat mijn fractie daar grote vraagtekens bij plaatst. Met meer dan normale belangstelling wachten wij de reactie van het kabinet in de eerste termijn af.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Arie Slob reageert op referendum Griekenland en eurocrisis

Wed, 02 Nov 2011 16:27:23 +0100

Arie Slob geeft toelichting op de situatie die is ontstaan na de aankondiging van een referendum over de Europese steun door het Griekse staatshoofd. Slob legt uit wat het standpunt van de ChristenUnie nu is en vraagt zich hardop af hoe het verder moet met Europa.

Afscheidssymposium Andr� Rouvoet 'Rechtsstaat en Vrijheid'

Tue, 01 Nov 2011 16:19:59 +0100

Met ruim 230 bezoekers is het WI-symposium 'rechtsstaat en vrijheid' afgelopen vrijdag een groot succes te noemen. In een volle Oude Zaal in de Tweede Kamer reageerden diverse sprekers als filosoof Ad Verbrugge, oud-fractievoorzitter Kars Veling en Trouw-commentator Hans Goslinga op een essay dat Andr� Rouvoet voor het symposium had geschreven. Het Wetenschappelijk Instituut en de Tweede Kamerfractie organiseerden dit 'afscheidssymposium' voor Andr� Rouvoet. Lees, luister en bekijk hier de bijdragen.

Allereerst, het essay van André Rouvoet:

Zijn toelichting hierop:

Toespraak Arie Slob (geen tijd om de video te bekijken? download dan de MP3 onderaan dit bericht)

Meer bijdragen van overige sprekers volgen later.

Foto's van het symposium

Opinie ND: hoe de Kamer over Mauro kwam te spreken

Sat, 29 Oct 2011 09:30:00 +0200

Het parlement vergaderde deze week tot diep in de nacht over ��n persoon: een 18-jarige jongen, Mauro, die terug moet naar Angola. Omdat dit nu eenmaal het beleid is voor alleenstaande minderjarige vluchtelingen, als ze 18 zijn geworden. De jongen zelf zat, met zijn pleegfamilie, op de tribune. En na een dag lang debatteren was er nog steeds geen definitieve uitkomst. En je denkt: dit kan en moet toch anders.

Allereerst dat vergaderen over één persoon. Natuurlijk is dat ongewenst en ongepast. Normaal gesproken stelt het parlement wetten vast. Die worden uitgevoerd en individueel toegepast door de minister en de Immigratie en Naturalisatie Dienst (IND), waarna de rechter kan toetsen of het juiste besluit is genomen. Dat is niet voor niets. In de dynamiek van een openbaar debat in de Tweede Kamer wordt één individueel persoon gemakkelijk speelbal van opportunisme, demagogie en andere onfrisse gesprekstechnieken.

Minister Leers heeft dan ook een grote fout gemaakt door zich zélf publiek over Mauro uit te laten. Natuurlijk, er werden acties gevoerd voor Mauro. Zijn pleegouders hadden begrijpelijkerwijs de publiciteit gezocht. Maar wie dan publiekelijk stelt: ,,we hebben een systeem, maar dat mag nooit de menselijke maat kapotmaken’’ (NU.nl, 27/09/2011), geeft als minister maar één signaal af: hij beziet niet of, maar hoe hij alsnog een verblijfsvergunning gaat regelen. Nu de minister niet deed wat hij discretionair, dus discreet in stilte had moeten doen, was een Kamerdebat - hoe ongewenst ook - onvermijdelijk.

Mauro, heen en weer geslingerd tussen hoop en vrees, mag geen slachtoffer worden van vorm- en spelfouten door de minister, de Kamer of wie dan ook. De minister heeft gelijk als hij stelt dat het Vreemdelingenrecht geen grond biedt om Mauro hier te laten blijven. Maar de orthopedagogische rapportage over zijn levensgeschiedenis maak zonder meer duidelijk dat er moreel en humanitair dwingende redenen zijn om hem niet los te scheuren van de pleegfamilie die hem liefdevol opving en negen jaar verzorgde nadat hij op traumatiserende wijze verstoten was. Hier geldt het universele mensenrecht op een gezinsleven.

Wij hopen oprecht dat CDA’ers op hun congres vandaag menselijkheid en barmhartigheid tonen voor Mauro. Dat is geen incidentalisme, want in Mauro krijgen ook tien tot vijftien jonge asielzoekers een gezicht die zich in een gelijksoortige situatie bevinden. Met het oog op hen hebben PvdA en ChristenUnie een voorstel gedaan. Aangemoedigd door haar eigen congres kan de CDA-fractie dinsdag voor die motie Spekman/Voordewind stemmen. Dan wordt zichtbaar dat ook zij inspiratie vindt in de woorden van Hem naar wiens naam onze partijnamen refereren: ‘Ik was een vreemdeling en jullie namen mij op’ (Matteüs 25:35). Zeker, we leven niet meer in het paradijs en we kunnen de hele wereld niet redden, maar soms kruist Christus ons pad in de enkeling die voor ons staat. Zoals Mauro nu.

Joel Voordewind en Arie Slob

Inbreng Arie Slob inzake wijziging Wet vervoer gevaarlijke stoffen (Wet basisnet).

Wed, 23 Nov 2011 16:25:31 +0100

Inbreng verslag (wetsvoorstel) van ChristenUnie Fractievoorzitter Joël Voordewind inzake Wijziging van de Wet vervoer gevaarlijke stoffen en enige andere wetten in verband met de totstandkoming van een basisnet (Wet basisnet).

Onderwerp: Wijziging van de Wet vervoer gevaarlijke stoffen en enige andere wetten in verband met de totstandkoming van een basisnet (Wet basisnet)

Kamerstuk: 32 862

Datum: 27 oktober 2011

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van het wetsvoorstel. Zij hebben hierover de volgende vragen.

Routes

Genoemde leden constateren dat het merendeel van het vervoer van gevaarlijke stoffen over water gaat en dat hier nog volop groeiruimte is. Genoemde leden vragen daarom of ook is onderzocht of het mogelijk is om een deel van het gevaarlijke vervoer te verplaatsen van het spoor naar het water. Het wetsvoorstel heeft immers een lange voorbereidingstijd gevraagd vanwege de vele knelpunten die zich voordoen langs het spoor, met name rond emplacementen en in binnensteden.

In de wet wordt als uitgangspunt genomen dat vervoer overal mogelijk is, mits de plafonds niet worden overschreden. Genoemde leden vragen waarom er niet voor is gekozen om bepaalde spoorlijnen bij voorbaat te vrijwaren van vervoer met gevaarlijke stoffen vanuit overwegingen van kosten en baten, verdere beperking van risico’s en het mogelijk maken van meer ruimtelijke ontwikkelingen.

Met de Betuweroute beschikt Nederland over een ‘dedicated’ spoorlijn voor het vervoer van gevaarlijke stoffen. Is inzichtelijk te maken, zo vragen deze leden, hoe groot de extra maatschappelijke kosten zijn van het vervoer over andere lijnen? Zo nee, waarom niet?

Ook vragen deze leden, in hoeverre in het Basisnet rekening is gehouden met de bereikbaarheid en inrichting van het spoor in het geval van calamiteiten, op het moment dat sprake is van een toename van het vervoer van gevaarlijke stoffen.

Veiligheidswinst en capaciteit

Genoemde leden constateren dat in het wetsvoorstel de eventueel behaalde veiligheidswinst gebruikt kan worden voor extra vervoer. Zij vragen waarom er niet voor gekozen is om een prikkel in te bouwen zodat er, met behoud van groeimogelijkheden, ook sprake is van een geleidelijke verbetering van het totale veiligheidsniveau.

Genoemde veiligheidswinst kan onder andere worden behaald door afspraken tussen spoorpartijen, bijvoorbeeld zoals die zijn gemaakt ten aanzien van het zoveel mogelijk ‘warme-bleve’-vrij samenstellen van treinen. Omdat het spoor vrij toegankelijk is, kunnen echter andere partijen die niet aan dergelijke afspraken zijn gebonden de vrijgekomen risicoruimte gaan gebruiken. In de nieuwe geluidwetgeving is de (spoor)beheerder verantwoordelijk gesteld voor de naleving van het geluidproductieplafond. Het aspect geluid kan worden betrokken bij de capaciteitstoedeling door de spoorwegbeheerder. Genoemde leden stellen voor om een vergelijkbare regeling ten aanzien van veiligheid toe te voegen aan het wetsvoorstel.

Monitoring

KNV spoorgoederenvervoer en ProRail werken aan een monitoringstool. Genoemde leden vragen wanneer deze tool beschikbaar is en vragen een reactie op het voorstel van de VNG om middels een in te voegen artikel 15a dit te regelen analoog aan de artikelen 11.20 en 11.22 van het wetsvoorstel inzake de introductie van de geluidproductieplafonds

Rol Tweede Kamer

De hoofdelementen van het basisnet worden volgens het voorstel bij ministeriele regeling vastgesteld. Genoemde leden constateren dat het uitgangspunt is dat er robuuste plafonds worden vastgesteld. Dit betekent dat de hoeveelheid wijzigingen in de loop van de tijd beperkt zal zijn. Genoemde leden vragen daarom wat er op tegen is om deze wijzigingen te regelen op het niveau van AMvB in plaats van afzonderlijke regelingen?

De Raad van State constateert dat de hoofdelementen elementen weliswaar gedetailleerd zijn, maar wel van essentieel belang voor de werking van het basisnet en heeft daarom vragen bij het alleen achteraf verantwoording afleggen aan de Tweede Kamer middels een verslag.

In het nader rapport stelt de regering dat locatiespecifieke omstandigheden om maatwerk vragen en dat daarom een generieke rechtsregel zoals in de regelgeving voor geluidproductieplafonds niet te formuleren is. Genoemde leden vragen of de regering wel inzicht kan geven op basis van welke criteria zal worden getoetst? En in hoeverre is de betrokkenheid, inspraak en mogelijkheid tot bezwaar en beroep van verladers, vervoerders en betrokken gemeenten bij deze procedure mogelijk?

Genoemde leden wijzen er op dat er in de wet geluidproductieplafonds sprake is van verdergaande regelgeving aangaande de te volgen procedure van verhoging of verlaging van plafonds die ook het in het voorliggende wetsvoorstel beoogde maatwerk mogelijk maken. Waarom is hier niet voor gekozen, vragen deze leden?

Ook missen deze leden een antwoord op de opmerking van de Raad van State dat bij het Luchthavenindelingsbesluit Schiphol en het Luchthavenverkeersbesluit Schiphol ook sprake is van gedetailleerde kaarten, maar desondanks gekozen is voor het vastleggen in een AMvB.

In het nader rapport wordt tevens gesteld dat volgens artikel 18 in gevallen waarin sprake is van verhoging of verkleining van de voor het vervoer van gevaarlijke stoffen beschikbare risicoruimte niet kan plaatsvinden dan nadat een voornemen daartoe aan de Tweede Kamer is gemeld. Genoemde leden hebben echter de indruk dat dit alleen geldt voor een eventuele verschuiving van de plaats van het plaatsgebonden risico, maar niet een wijziging in de waarde van het groepsrisico. Genoemde leden vinden het wel van belang dat de Tweede Kamer ook bij (grote) wijzigingen van het groepsrisico wordt betrokken voordat deze worden doorgevoerd.

Verruiming plafonds

Een verruiming van het plafond voor het plaatsgebonden risico is mogelijk indien de noodzakelijke maatregelen disporportioneel zijn ten opzichte van de te beschermen belangen. Genoemde leden vragen om een overzicht van locaties waar bij de eerste vaststelling van de plafonds al sprake is van een dergelijke situatie.

Op welke locaties langs wegen en spoorwegen staan er nu al kwetsbare objecten binnen de noodzakelijke ruimte voor het plaatsgebonden risico, vragen deze leden (paragraaf 3.2.1 memorie van toelichting). Wat betreft het groepsrisico wordt voor het spoor gesproken over een overschrijding van de orientatiewaarde in één specifieke gemeente. Genoemde leden nemen aan dat hiermee Dordrecht wordt bedoeld. Is dit de enige gemeente waar sprake blijft van een overschrijding en hoe hoog is daar de overschrijding, zo vragen deze leden? Wat is de waarde na de voorgestelde maatregelen? Waarom vindt u deze waarde maatschappelijk aanvaardbaar, ondanks dat er dan nog steeds sprake is van een overschrijding?

Ook vragen deze leden of na de realisatie van de spoorboog bij Meteren de risicoplafonds in Dordrecht en Zwijnrecht evenredig zullen worden verlaagd.

Berekening risico’s

Ten behoeve van de risicoberekeningen voor het basisnet Spoor worden verschillende aannames gedaan. Genoemde leden vragen op basis waarvan deze aannames zijn gedaan. Kunnen deze aannames openbaar worden gemaakt en kan worden aangegeven of deze aannames zijn goedgekeurd door RIVM?

Genoemde leden vragen een reactie op het commentaar van de Adviesraad Gevaarlijke Stoffen (AGS) dat sprake is van kunstmatige robuustheid doordat allerlei parameters en coëfficiënten worden vastgelegd in de rekenmethodiek terwijl (zeer) kleine variaties in aannames of uitgangspunten vaak grote afwijkingen in ruimtebeslag en het plaatsgebonden risico en het groepsrisico tot gevolg hebben. Wat betekent dit voor de betrouwbaarheid van de berekeningen op grond van dit wetsvoorstel, zo vragen deze leden? Klopt het dat de faalkansen zijn gebaseerd op een zeer beperkt databestand? Ook vragen deze leden een reactie op het commentaar van de AGS dat de kans op menselijke fouten (bijvoorbeeld door rood sein rijden zoals in Barendrecht 2010) onvoldoende is meegenomen in de berekening, terwijl deze voor een belangrijk deel bepalend zijn.

Genoemde leden vragen om een reactie op het commentaar van de AGS dat de kans op warme BLEVE weliswaar lager is door treinen anders samen te stellen, maar dat de grootste bijdrage aan de kans op een warme BLEVE komt door lekkage uit de wagon zelf. In hoeverre is dit meegenomen in de risicoberekeningen, zo vragen deze leden? Ook vragen deze leden of er inzicht is tot hoeveel extra rangeerbewegingen dit leidt en wat dit betekent voor de veiligheid rond emplacementen? Welke berekeningen zijn uitgevoerd, zo vragen deze leden, voor het extra risico op rangeerterreinen?

Emplacementen

Ook vragen deze leden wat precies de status is van emplacementen in het Basisnet. Klopt het dat gemeenten hier een andere rol hebben ten aanzien van het vaststellen van de risicoruimte? Welke gevolgen heeft dit voor het basisnet?

Deventer en Zutphen

Genoemde leden vragen wat nut- en noodzaak is om een kleine, maar nieuwe stroom van gevaarlijke stoffen te generen via de IJssellijn en Twentekanaallijn? Kan deze relatief kleine stroom ook niet via de Betuweroute? Zo nee, waarom niet? Ook vragen deze leden in hoeverre bij het basisnet rekening wordt gehouden met het vervoer van brandbare vloeistoffen door drinkwaterbeschermingsgebieden?

Met betrekking tot de situatie rond Deventer vragen deze leden of de resultaten van het onderzoek “Capaciteitsverkenning Elst – Oldenzaal” zijn getoetst door het RIVM? Klopt het, zo vragen deze leden dat de Basisnetcijfers niet passen op het emplacement in Deventer (vigerende Wm-vergunning), terwijl het transport gevaarlijke stoffen hier wel langs moet om doorgang te vinden? Hoe kunnen de basisnetplafonds niet overeenkomen met wat er daadwerkelijk op het traject mogelijk is? Wordt hier toch geanticipeerd op nieuwe infrastructuur? Genoemde leden pleiten ervoor bij het vaststellen van de plafonds van het basisnet niet vooruit te lopen op een keuze tussen de Twentekanaallijn en de route via Deventer.

In de “Capaciteitsverkenning Elst – Oldenzaal” is onderzocht hoeveel ruimte er op het traject Elst-Oldenzaal is voor extra vervoer van LPG tot de oriënterende waarde bereikt is. Klopt het, zo vragen deze leden, dat volgens dit onderzoek bij 1700 ketelwagons LPG op dit traject nergens sprake is van een overschrijding, maar dat inmiddels duidelijk is geworden dat er toch sprake is van een overschrijding van de oriënterende waarde in Zutphen? Genoemde leden vragen waarom dit nu pas naar boven is gekomen en waarom de bouwplannen in Zutphen niet geverifieerd zijn zoals dat in Arnhem is gedaan?

Veluwelijn

Genoemde leden vragen of het klopt dat in de ontwerpfase van het Basisnet op basis van feitelijk onderzoek is geconcludeerd dat de Flevolijn/Hanzelijn de voorkeur heeft om gevaarlijke stoffen te transporteren boven de Gooilijn/Veluwelijn? Klopt het dat bij de aanleg van Hanzelijn er veel aandacht is geschonken om deze spoorlijn in te richten voor goederenvervoer en voor het vervoer van gevaarlijke stoffen in het bijzonder, door het nemen van speciale voorzieningen om de risico’s te verkleinen?

Genoemde leden hebben vernomen dat het Basisnet een overschrijding van de oriënterende waarde van het Groepsrisico laat zien bij Almere. Deze leden vragen of dit klopt en of deze overschrijding mede wordt veroorzaakt doordat de gemeente Almere zich niet heeft geconformeerd met de bestuurlijke afspraak die het ministerie van V&W in 2001 heeft gemaakt met deze gemeente omtrent het vrijhouden van een strook van 30 meter aan weerzijden van het spoor voor nieuwe bebouwing?

Klopt het, zo vragen deze leden dat er sprake is van een dubbele risicoplafond op zowel de Gooi/Veluwelijn als de Flevo/Hanzelijn i.v.m. het nog niet in gebruik zijn van de Hanzelijn en het nog niet geschikt zijn van de Flevolijn? Betekent dit dat wanneer de Flevolijn/Hanzelijn geschikt is voor goederenvervoer de risicoplafonds van de Gooilijn/Veluwelijn voor het vervoer van gevaarlijke stoffen op 0 gezet worden? Deze leden vragen of de regering bereid is dit nu al vast te leggen zodat er meer zekerheid ontstaat voor de gemeenten langs de Gooilijn/Veluwelijn.

Voorts vragen deze leden of het besluit voor goederenroutering in het algemeen om de goederenroute te verschuiven van de Veluwelijn naar de Flevolijn binnen het Programma Hoogfrequent Spoorvervoer nog steeds overeind staat.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Inbreng Arie Slob inzake wijziging Wegenverkeerswet 1994 ivm verbeteren aanpak rijden onder invloed.

Fri, 04 Nov 2011 15:35:15 +0100

Inbreng verslag wetsvoorstel van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob inzake wijziging van de Wegenverkeerswet 1994 in verband met het verbeteren van de aanpak van het rijden onder invloed van drugs.

Onderwerp: Wijziging van de Wegenverkeerswet 1994 in verband met het verbeteren van de aanpak van het rijden onder invloed van drugs

Kamerstuk: 32 859

Datum: 27 oktober 2011

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van het wetsvoorstel. Zij steunen de doelstelling van het wetsvoorstel, namelijk het verbeteren van de aanpak van het rijden onder invloed van drugs.

Deze leden constateren dat er ook voor morfine gedragsgerelateerde grenswaarden zullen worden gesteld. Zij vragen wat hiervan de consequenties zijn voor patiënten met structurele ernstige pijnklachten die voor hun functioneren afhankelijk zijn van morfine of morfineachtige pijnstillers.

Deze leden constateren dat er een verschil is de invloed op de rijvaardigheid in de eerste twee weken van het gebruik van morfine en in de periode daarna waarin de meeste mensen gewend raken aan deze bijwerkingen (zie bijvoorbeeld: http://www.apotheek.nl/Medische_informatie/Medicijnen/Producten/Morfinesulfaat.aspx?mId=10704&rId=1347). Genoemde leden vragen of in dit wetsvoorstel en bij de op grond van dit voorstel vast te stellen grenswaarden hiermee rekening is gehouden?

Genoemde leden vragen tevens of dit wetsvoorstel is voorgelegd aan medische deskundigen, met name om inzicht te krijgen in de mogelijke gevolgen voor patiëntengroepen die afhankelijk zijn van morfine of morfineachtige pijnstillers. Deze leden vragen om de gekozen grenswaarden op dit punt te onderbouwen en geven in overweging om een uitzondering te maken voor mensen die op medische indicatie morfine gebruiken, eventueel gecombineerd met een medische verklaring.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

ChristenUnie: oppositie stemt in met EU-moties Slob

Wed, 26 Oct 2011 17:19:24 +0200

Slob: 'Bijna de voltallige oppositie sprak uit dat het minderheidskabinet Rutte zonder een helder omschreven mandaat naar Brussel afreist. Daar zitten de partijen tussen waar het kabinet het straks wel van moet hebben. Wordt vervolgd zou ik zeggen'.

Na een stevig debat afgelopen zaterdag, waarin de Kamer van Premier Rutte en minister de Jager wilde weten hoe de onderhandelingen in Brussel worden gevoerd, was er opnieuw een debat met de Kamer. Op initiatief van Arie Slob van de ChristenUnie zijn minister de Jager en Premier Rutte gevraagd de Kamer te informeren over de uitkomst van de EU-top van afgelopen zondag.

In een tweetal moties nam de ChristenUnie het initiatief om het Kabinet een aantal boodschappen mee te geven. Een van deze moties werd door de premier, na een aanpassing, als sympathiek betitteld. Ondanks deze positieve kwalificatie kreeg ook deze motie alleen steun van de oppositie. De PVV schaarde zich achter het Kabinet. Voor de beoordeling van het resultaat van de EU-top onderhandelingen zal het Kabinet echter niet snel op de steun van de PVV kunnen rekenen. De partijen waar men dan zal moeten aankloppen hebben een duidelijk signaal afgegeven.

------------------------------------------------------------------------------

MOTIE VAN DE LEDEN SLOB EN IRRGANG
Voorgesteld 25 oktober 2011
De Kamer, gehoord de beraadslaging,

Overwegende, dat tijdens de Europese Top van komende woensdag opnieuw gesproken zal worden over de omvang en het functioneren van het noodfonds EFSF;

Overwegende, dat het van groot belang is dat er duidelijke voorwaarden worden gesteld aan eventuele steunverlening aan banken;

Spreekt uit dat de Nederlandse regering als te stellen voorwaarden moet inbrengen dat er afspraken moeten worden gemaakt over salarisplafonds voor bankbestuurders en het niet meer uitkeren van bonussen, alsmede dat aandeelhouders van deze banken een deel van het verlies voor hun rekening nemen; en gaat over tot de orde van de dag.

------------------------------------------------------------------------------

MOTIE VAN DE LEDEN SLOB EN IRRGANG
Voorgesteld 25 oktober 2011
De Kamer, gehoord de beraadslaging,

Overwegende, dat de Duitse meerderheidsregering voor aanvang van de belangrijke Eurotop van komende woensdag het Duitse parlement zowel informeert over de daar in te nemen standpunten als ook om een gericht mandaat vraagt;

Overwegende, dat de Nederlandse minderheidsregering het Nederlandse parlement tot voor vandaag zeer summier heeft geinformeerd over de inzet van de regering bij deze zo belangrijke Eurotop;

Tevens overwegende, dat vandaag pas na de nodige aandrang vanuit de Kamer iets meer informatie over de inzet van de regering ter kennis van de Kamer is gekomen; maar dat nog altijd van een helder omschreven mandaat van de Nederlandse minderheidsregering voor de Eurotop van 26 oktober 2011 geen sprake is;

Spreekt uit, dat de regering in voorkomende gevallen actiever en concreter de Kamer informeert over haar inzet bij Europese overleggen over de eurocrisis; en gaat over tot de orde van de dag;

Bijdrage Arie Slob aan het plenair debat inzake de Europese schuldencrisis.

Tue, 01 Nov 2011 12:56:12 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Tweede Kamerlid Arie Slob aan het voortgezet algemeen overleg Europese schuldencrisis met minister-president Mark Rutte.

Onderwerp: VAO Europese schuldencrisis (AO d.d. 25/10)

Kamerstuk: 21 501 - 20

Datum: 25 oktober 2011

De heer Slob (ChristenUnie):

Voorzitter. Het wordt spannend morgen. Gaat Europa er zelf uitkomen of leggen we het Europese lot in handen van de Chinezen en de Russen, om maar iets te noemen? We zullen het zien. Ik vind de hele voorbereiding naar de top toe eveneens spannend. Met name de coalitiepartijen hebben afgelopen zaterdag maar ook vandaag weer gezegd: de regering regeert en de Kamer controleert. Ik zeg hun dat in principe van harte na, want ik voel er helemaal niets voor om met 150 Kamerleden naar Brussel af te reizen om ook aan de vergadertafel te gaan zitten. Het is echter de vraag of de Kamer in deze fase, in de voorbereiding van dit soort grote debatten, wel voldoende wordt meegenomen, waar we dit kabinet op kunnen controleren en met welke inzet en welk mandaat dit minderheidskabinet van 52 zetels naar Brussel toe gaat.

Tot vandaag wisten we natuurlijk wel iets van contouren en af en toe werden de kleuren ietsje scherper, maar het was nog niet in alles even helder. Ik geef toe dat de minister van Financiën vanmiddag in het algemeen overleg al veel meer heeft gezegd dan wij bijvoorbeeld afgelopen zaterdag of daarvoor hebben gehoord, maar nog steeds is het mandaat waarmee dit kabinet naar Brussel gaat niet volledig scherp. Dat luistert wel heel erg nauw, want dit zijn geen vrijblijvende onderhandelingen. Als er straks in Europa een eindresultaat ligt, zoals sommigen zeggen een totaalpakket, dan zullen de marges om daar nog iets aan te veranderen echt minimaal zijn, want als landen daar eenmaal aan trekken, dan stort het binnen de kortste keren weer in en dan staan we echt bij de puinhopen. Als dit minderheidskabinet terugkomt naar de Kamer met een totaalpakket waarvan de meerderheid zegt dat zij dat niet wil op deze manier, dan staat het kabinet echt met de rug tegen de muur. Maar dan wordt ook de Kamer in een heel moeilijke positie gebracht, omdat zij ook weet wat de gevolgen zijn als zij niet akkoord zou gaan met de plannen die er dan liggen. Alleen daarom al is een heel goede voorbereiding van groot belang, moet er een heldere inzet zijn van het kabinet en moet er een duidelijk mandaat worden gevraagd aan de Kamer. Helaas hebben wij dat tot nu toe op deze manier niet gezien.

Ik heb twee moties. De eerste betreft de processen en de tweede heeft te maken heeft met de onderhandelingen.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

overwegende dat de Duitse meerderheidsregering voor aanvang van de belangrijke Eurotop van komende woensdag het Duitse parlement zowel informeert over de daar in te nemen standpunten als om een gericht mandaat vraagt;

overwegende dat de Nederlandse minderheidsregering het Nederlandse parlement tot voor vandaag zeer summier heeft geïnformeerd over de inzet van de regering bij deze zo belangrijke Eurotop;

tevens overwegende dat vandaag pas na de nodige aandrang vanuit de Kamer iets meer informatie over de inzet van de regering ter kennis van de Kamer is gekomen, maar dat nog altijd van een helder omschreven mandaat van de Nederlandse minderheidsregering voor de Eurotop van 26 oktober 2011 geen sprake is;

spreekt uit dat de regering in voorkomende gevallen actiever en concreter de Kamer informeert over haar inzet bij Europese overleggen over de eurocrisis,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Slob en Irrgang. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 572 (21501-20).

De heer Slob (ChristenUnie):

Ik heb afgelopen zaterdag bijvoorbeeld ook tegen het kabinet gezegd dat het ook zelf gebruik kan maken van en een beroep kan doen op het Reglement van Orde van de Kamer, als het kabinet het van belang vindt de Kamer te betrekken bij bijvoorbeeld het vaststellen van mandaten en als het wil kijken waar meerderheden liggen.

Maak daar dan ook gebruik van als het nodig is. Nu moesten wij de minister-president bij wijze van spreken letterlijk van de overkant naar deze kant halen om meer informatie te krijgen dan wij de afgelopen dagen hebben gehad.

Ik kom bij de tweede motie.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

overwegende dat tijdens de Europese top van komende woensdag opnieuw gesproken zal worden over de omvang en het functioneren van het noodfonds EFSF;

overwegende dat het van groot belang is dat er duidelijke voorwaarden worden gesteld aan eventuele steunverlening aan banken;

spreekt uit dat de Nederlandse regering als te stellen voorwaarden moet inbrengen dat er afspraken moeten worden gemaakt over salarisplafonds voor bankbestuurders en het niet meer uitkeren van bonussen, alsmede dat aandeelhouders en obligatiehouders van deze banken een deel van het verlies voor hun rekening nemen,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Slob en Irrgang. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 573 (21501-20).

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage ChristenUnie voorbereidend debat Eurotop

Sat, 22 Oct 2011 17:37:30 +0200

Fractievoorzitter Arie Slob: Veel mensen denken op dit moment: wordt het nu morgen en woensdag een Eurotop of een Euroflop? De onzekerheid is groot. Nadat regeringsleiders als Sarkozy en Merkel vorige week hoge verwachtingen hadden gewekt over de besluiten die genomen zouden worden zagen we in de afgelopen dagen al de eerste terugtrekkende bewegingen. Inmiddels weten we dat er morgen geen finale besluiten genomen zullen worden, maar dat er ook komende woensdag weer een bijeenkomst georganiseerd zal worden. Wie weet volgen er nog meer. Wat een getop!

Mijn fractie ergert zich aan deze bijna dagelijkse etalering van politiek onvermogen. Dit is slecht voor de aanpak van de crisis, maar ook voor het aanzien van de politiek. Niet alleen voor landen als Duitsland en Frankrijk, die wel een hele grote Europese broek aangetrokken hebben, maar ook voor ons land dat als het er op aan komt tot nu toe wel heel erg volgend is geweest.

Ik zeg het maar hardop: het kost onze fractie veel moeite om onze parlementaire taken goed uit te oefenen. Voor een deel omdat volslagen onduidelijk is welke voorstellen er nu echt op de Europese vergadertafel liggen.

Waar is nu sprake van? Wel of geen grotere afwaardering van Griekse schulden? Wel of geen vergroting van de omvang van het noodfonds? Wel of geen eurocommissaris voor begrotingstoezicht?

Dan moeten we als parlement ook goed naar onszelf kijken. Het vorige week door een meerderheid van deze Kamer blokkeren van een deugdelijke voorbereiding van de Ecofin, was geen goed voorbeeld. Laten we ons zelf als parlement niet buiten spel zetten. We hebben het wel OVER miljarden gemeenschapsgeld die aan leningen garanties worden uitgegeven of nog verder moeten worden uitgegeven. Daar horen we als parlement bovenop te zitten. Zeker nu we met een minderheidskabinet te maken hebben.

Waar staat dit minderheidskabinet op dit moment als het om de eurocrisis gaat? Is onze vrees terecht dat er deze dagen opnieuw geen samenhangende besluiten genomen zullen worden? Worden we – zo vraag ik de Minister President - op deze manier niet opnieuw meegezogen in de vaak schimmige compromissen op deelonderwerpen die Frankrijk en Duitsland met elkaar maken en die tot nu toe niet echt toekomstbestendig zijn geweest?

Ik heb de volgende vragen. Allereerst over de hulp aan Griekenland. Er wordt in de brief gesproken over een geloofwaardige oplossing voor Griekenland. Lees ik nu tussen de regels door dat er een grote afwaardering van Griekse schulden zal gaan plaatsvinden. Iets waar mijn fractie al maanden voor pleit, maar wat eerder door het kabinet als een onverantwoorde oplossing werd weggezet. Betekent dit nu ook dat het noodpakket van 21 juli van tafel is, en dat er een nieuw pakket aan steunmaatregelen zal komen? Hoe staat het met de substantiële bijdrage van de private sector?

Hoe staat het met het Nederlandse pleidooi voor begrotingsdiscipline, voor het toepassen van gerichte sancties als landen zich niet houden aan gemaakte afspraken en het pleidooi voor de instelling van een speciale eurocommissaris om daar op toe te zien? Worden daar deze dagen ook besluiten over genomen? Deelt de MP onze opvatting dat dit voor ons land bij de Europese Top minimumeisen moeten zijn om in te kunnen stemmen met elk ander voorstel dan ook?

Herkapitalisatie van banken zal nodig zijn. Het bedrag wat voor de herkapitalisatie nodig is, varieerde in de afgelopen dagen in de media voortdurend. Het zou nu 100 miljard zijn? Hoe reëel is het om te veronderstellen dat de banken die kapitaal zelf kunnen ophalen? Liggen er duidelijke scheidslijnen wanneer eigen overheden zullen moeten bijspringen én wanneer er in een uiterste situatie een beroep op het noodfonds gedaan kan worden? Wat is de opvatting van het kabinet als het gaat om de daaraan te stellen voorwaarden aan een dergelijk noodfonds?

Mijn fractie is van mening dat als er door banken een beroep op het noodfonds gedaan gaat worden, dit via de lidstaten zal moeten lopen en gebonden moet zijn aan duidelijke voorwaarden. We denken dan onder meer aan de eis dat de betreffende bank de zaken- en nutsactiviteiten duidelijk zal moeten onderscheiden én aan gerichte afspraken over salarisplafonds en het afzien van bonussen.

De omvang van het noodfonds is nog steeds een punt van discussie. De regering was tot nu toe tegen verdere ophoging. Mijn fractie is pertinent tegen een koppeling van het noodfonds aan de ECB. Dat is vragen om problemen. Maar we hebben ook vragen bij de hefboomconstructie dat het noodfonds voor een bepaald percentage als garantie voor beleggers in Zuid-Europese staatspapieren gaat functioneren. Wat betekent dat voor de kredietwaardigheid van de sterkere landen? En wat als er toch weer nieuwe leningen aan eurolanden nodig zijn en er geld nodig is voor herkapitalisatie van banken? Dan werkt de hefboomwerking niet of niet volledig en zal de virtuele omvang van het noodfonds ook sterk teruglopen. Kortom, is dit wel een toekomstbestendige oplossing of de zoveelste poging om tijdelijk rust te kopen op de financiële markten?

Mevrouw de Voorzitter, het moge duidelijk zijn dat de fractie van de ChristenUnie allesbehalve gerust is over de huidige gang van zaken. We wachten de antwoorden van de regering af en zullen mogelijk in 2^e termijn de TK om een aantal uitspraken vragen.

De door de ChristenUnie ingediende moties:

Motie Slob voorwaarden bij steunverlening aan banken vanuit EFSF

De Kamer,

gehoord de beraadslagingen,

overwegende, dat tijdens de Europese Top gesproken zal worden over de omvang en het functioneren van het noodfonds EFSF;

overwegende, dat het van groot belang is dat er duidelijke voorwaarden worden gesteld aan eventuele steunverlening aan banken;

overwegende dat de Tijdelijke Commissie Onderzoek Financieel Stelsel (Commissie de Wit) als een van de aanbevelingen heeft genoemd dat de zaken- en nutsactiviteiten van banken gescheiden zouden moeten worden, en dat deze aanbeveling Kamerbreed is ondersteund;

spreekt uit dat de Nederlandse regering als te stellen voorwaarden moet inbrengen dat steunontvangende banken hun zaken- en nutsactiviteiten strikt zullen moeten scheiden, dat er afspraken moeten worden gemaakt over salarisplafonds voor bankbestuurders en het niet meer uitkeren van bonussen, alsmede dat aandeelhouders en obligatiehouders van deze banken een deel van het verlies voor hun rekening nemen;

en gaat over tot de orde van de dag.

Slob

Irrgang

Motie Slob voorwaarden in geval van extra geld of garanties

De Kamer,

gehoord de beraadslagingen,

overwegende dat het groot belang is dat er een samenhangend pakket komt van maatregelen om de eurocrisis in de kern aan te pakken;

overwegende dat de Nederlandse regering terecht het fundamentele belang heeft aangegeven voor begrotingsdiscipline bij lidstaten, het toepassen van sancties als landen zich niet houden aan gemaakte afspraken en de instelling van een speciale Eurocomissaris om daar op toe te zien;

spreekt uit dat afspraken over begrotingsdiscipline, sancties bij het niet nakomen van gemaakte afspraken en de instelling van een Eurocommissaris als een minimumvoorwaarden moeten worden beschouwd voor de instemming van de Nederlandse regering met elk voorstel waarmee extra leningen of garanties vanuit Nederland gemoeid zijn,

en gaat over tot de orde van de dag.

Slob

Motie Slob over tegengaan koppeling noodfonds en ECB

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

overwegende dat er voorstellen besproken worden waarin het noodfonds en de ECB gekoppeld worden, waardoor het noodfonds als bank gaat functioneren;

constaterende dat de Europese Commissie vanuit het respecteren van het Europese verdrag en al zijn bepalingen het moeilijk acht de financieringsfaciliteiten van de ECB in te zetten voor de vergroting van het noodfonds;

spreekt uit dat het koppelen van het noodfonds aan de ECB onbespreekbaar is,

en gaat over tot de orde van de dag.

Slob

Bijdrage Arie Slob aan plenair debat over de agenda van de Europese Top.

Mon, 24 Oct 2011 15:53:26 +0200

Bijdrage van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob in een plenair debat met minister-president Mark Rutte.

Onderwerp: Agenda Europese Top

Kamerstuk: 21 501 - 20

Datum: 22 oktober 2011

De heer Slob (ChristenUnie):

Voorzitter. Veel mensen denken op dit moment "wordt het morgen en woensdag een eurotop of een euroflop?", want de onzekerheid is groot. Nadat regeringsleiders zoals Sarkozy en Merkel vorige week hoge verwachtingen hadden gewekt over de besluiten die genomen zouden worden, zagen wij de afgelopen dagen al weer de eerste terugtrekkende bewegingen. Wij weten inmiddels dat morgen geen finale besluiten worden genomen en dat komende woensdag weer een bijeenkomst zal plaatsvinden. Wie weet, volgen er nog meer. Wat een "getop(b)".

Mijn fractie ergert zich aan deze bijna dagelijkse etalering van politiek onvermogen. Dit is slecht voor de aanpak van de crisis, maar ook voor het aanzien van de politiek, niet alleen voor landen zoals Frankrijk en Duitsland, die wel een heel grote Europese broek hebben aangetrokken, maar ook voor ons land dat, als het erop aankomt, toch wel heel erg volgend is geweest.

Ik zeg het maar hardop: het kost onze fractie veel moeite om onze parlementaire taken goed uit te oefenen, voor een deel omdat volslagen onduidelijk is welke voorstellen nu echt op de Europese vergadertafel liggen. Is er op deze dagen wel of geen sprake van een grotere afwaardering van Griekse schulden, van vergroting van de omvang van het noodfonds en van een Eurocommissaris voor het begrotingstoezicht? Dat weten we allemaal niet. We krijgen brieven die voor een groot gedeelte behoorlijk vaag zijn. Dat moeten wij voor een deel onszelf aanrekenen; als parlement moeten wij ook naar onszelf kijken. Wij vonden het vorige week door een meerderheid van deze Kamer blokkeren van een deugdelijke voorbereiding van de Ecofin-Raad in ieder geval geen goed voorbeeld. Het gaat hier om miljarden gemeenschapsgeld die als leningen en garanties worden uitgegeven en er moet misschien nog meer worden uitgegeven. Als parlement behoren wij daar bovenop te zitten, zeker nu wij in deze situatie met een minderheidskabinet te maken hebben dat er zelf ook recht op heeft om te weten waar de Kamer staat.

Waar staat dit minderheidskabinet op dit moment met betrekking tot de eurocrisis? Over de door het CDA genoemde "broedende zwaan" las ik op Twitter de opmerking dat een broedende zwaan heel moeilijk te benaderen is, maar dat zal dierenarts Ormel ook wel weten. Is onze vrees terecht dat er deze dagen opnieuw geen samenhangende besluiten genomen zullen worden? En worden wij op deze manier niet opnieuw meegezogen in de toch wel vaak schimmige compromissen die Frankrijk en Duitsland met elkaar maken over deelonderwerpen en die tot nu toe niet echt toekomstbestendig zijn geweest?

Ik ga allereerst in op de hulp aan Griekenland, want het is opnieuw nodig om Griekenland bij te springen. Ik sluit mij aan bij de vragen over het besluit dat genomen zou zijn over de zesde tranche van de uitkering. We hebben de indruk dat de spelregels op dit moment weer gewijzigd worden, ook al maakt het kabinet nog wel een voorbehoudje ten aanzien van de goedkeuring van de board van het IMF. Wat is hier gaande? In de brief die wij vanmorgen hebben ontvangen, is sprake van "een geloofwaardige oplossing voor Griekenland". Lees ik nu tussen de regels door dat er een grotere afwaardering van Griekse schulden zal plaatsvinden? Daar pleit mijn fractie overigens al maanden voor, maar dit werd door dit kabinet eerder als een onverantwoorde oplossing weggezet. Betekent dit dat het noodpakket van 21 juli eigenlijk van tafel is en dat er een nieuw pakket van steunmaatregelen moet komen? Ik maak dit ook op uit de opmerking die de heer Juncker vandaag heeft gemaakt. Hij gaf daarmee klip-en-klaar -- veel duidelijker dan het kabinet in de brief -- aan dat een grotere afwaardering zal moeten plaatsvinden. Ik hoop dat onze minister-president de Kamer straks in heel heldere taal zal toespreken; zo kennen we hem.

Hoe staat het met het Nederlandse pleidooi voor begrotingsdiscipline en het toepassen van gerichte sancties als landen zich niet houden aan gemaakte afspraken en met het pleidooi voor de aanstelling van een speciale Eurocommissaris om daarop toe te zien? Worden daar deze dagen besluiten over genomen? Deelt de minister-president onze opvatting dat dit voor ons land bij de Europese top een soort minimumeis zou moeten zijn om in te stemmen met andere voorstellen die op tafel komen te liggen? Het moet dus, om de woorden van de heer Ormel aan te halen, in het totaalpakket terechtkomen.

We weten ook dat herkapitalisatie van banken nodig zal zijn. In de media gaan allerlei bedragen rond die daarvoor noodzakelijk zouden zijn. Wij hebben begrepen dat het nu om ongeveer om 100 mld. gaat, maar er gaan ook andere getallen rond. Hoe reëel is het om te veronderstellen dat de banken dit kapitaal zelf kunnen ophalen? Liggen er duidelijke scheidslijnen wanneer eigen overheden zullen moeten bijspringen en wanneer in een uiterste situatie een beroep op het noodfonds gedaan kan worden? Wat is de opvatting van het kabinet over de daaraan te stellen voorwaarden? Wij vinden dat wij daar duidelijkheid over moeten hebben.

Mijn fractie is van mening dat, als banken een beroep op het noodfonds doen, dit het liefst via de lidstaten zou moeten verlopen, want die kunnen wij veel beter en strenger aanspreken. In ieder geval moet dit gebonden zijn aan heel duidelijke voorwaarden. Daarbij denken wij onder meer aan de eis dat de betreffende bank de zaken- en nutsactiviteiten duidelijk scheidt en aan gerichte afspraken over salarisplafonds en het afzien van bonussen.

Ook de omvang van het noodfonds is nog steeds een punt van discussie. De regering was tot nu toe tegen iedere verdere verhoging. Laat ik namens mijn fractie ook duidelijk zijn: wij zijn in ieder geval tegen een koppeling van het noodfonds aan de Europese Centrale Bank; dat zou echt vragen om problemen zijn.

We hebben echter ook vragen bij de hefboomconstructie, waarbij het noodfonds voor een bepaald percentage als garantie voor beleggers in Zuid-Europese staatspapieren gaat functioneren. Wat betekent dat voor de kredietwaardigheid van de sterkere landen, bijvoorbeeld dus ook voor ons land? Wat als er toch weer nieuwe leningen aan eurolanden nodig zijn en wat als er geld nodig is voor de herkapitalisatie van banken? Dan werkt de hefboomwerking niet, of in ieder geval niet volledig, en dan zal de virtuele omvang van het noodfonds ook sterk teruglopen. Kortom, is dit een toekomstbestendige oplossing of is het de zoveelste poging om tijdelijk rust te kopen op de financiële markten? Als het het laatste is, dan zitten wij hier bij wijze van spreken ... Over een paar dagen zitten we hier sowieso weer, want ik ga ervan uit dat we dinsdag hier weer bij elkaar zullen komen. Dan zullen we heel snel gaan merken wat we hebben gemerkt bij het pakket van 21 juli, namelijk dat het pakket niet echt toekomstbestendig is, dat de problemen zich weer opstapelen en dat ze ook nog eens een keer groter zijn geworden. Dat moeten we met elkaar voorkomen.

Voorzitter. Ik rond af. Het moge duidelijk zijn dat de fractie van de ChristenUnie allesbehalve gerust is op de huidige gang van zaken. We wachten de antwoorden van de regering af en we zullen mogelijk in tweede termijn de Kamer om een aantal uitspraken vragen.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

ChristenUnie opgelucht over arrestatie en dood Kaddafi

Thu, 20 Oct 2011 15:29:53 +0200

De fractie van de ChristenUnie heeft opgelucht gereageerd op de arrestatie en dood van de Libische ex-dictator Muammar Kaddafi. Fractievoorzitter Arie Slob: ,,Dit is een dag waar vele Libi�rs lang op hebben gewacht. Nu Kaddafi overleden is kunnen velen opgelucht adem halen. Een berechting voor het Internationaal Strafhof zou echter meer recht hebben gedaan aan de vele gruwelijkheden die hij begaan heeft. Hopelijk komt er met zijn dood een einde aan de strijd in Libi� en kan het land gaan bouwen aan een toekomst waar ook de rechten van minderheden zullen worden gerespecteerd."

ChristenUnie: van OV-chipkaart naar een Gemakskaart

Fri, 14 Oct 2011 11:46:59 +0200

De ChristenUnie wil dat, na de vele problemen met de OV-chipkaart, de kaart een Gemakskaart wordt. Dit staat in de notitie die Tweede Kamerlid Arie Slob vandaag aan de minister aanbiedt. Slob: ,,De OV-chipkaart moet meer mogelijkheden dan nu; zo moeten reizigers naast hun treinreis ook met de kaart gebruik kunnen maken van de taxi, de buurtbus, het toilet op het station en hun croissantje er mee kunnen afrekenen."

Met de notitie, die 45 aanbevelingen bevat, wil de ChristenUnie de minister een handreiking bieden om het gebruik maken van het openbaar vervoer voor de reiziger makkelijk en aantrekkelijk te maken. Op dit moment is het zo dat reizigers die van de NS overstappen op een trein van bijvoorbeeld Veolia bij dat overstappen uit- en inchecken en betalen reizigers twee keer het opstaptarief. Slob: ,,Eén keer in- en uitchecken per treinreis moet er komen, het paaltjeswoud op de stations moet weg. De ChristenUnie wil vandaag een duidelijke deadline hiervoor, het moet niet nog jaren duren.”

Vanaf 3 november dit jaar verdwijnen in heel Nederland de strippenkaarten en andere vervoersbewijzen en kan men naast de papieren treinkaartjes alleen nog reizen met de OV-chipkaart. Momenteel kosten de anonieme chipkaarten nog €7,50 en zijn ze maar op een beperkt aantal plekken verkrijgbaar, hier moet volgens de ChristenUnie verandering in komen. ,,De kaart moet verkrijgbaar zijn in elk winkelcentrum en op elk OV-knooppunt. Dus geen handtekeningenacties meer zoals van een winkelier in Haarlem die de kaart wil verkopen maar het niet mag. Hier om de hoek in de ondergrondse tramstation op het Haagse Spui staat één automaat maar die verkoopt alleen ritkaartjes en is ook nog kapot. Dat is onacceptabel”, aldus Slob.

Naast het gebruiksvriendelijker maken van de OV-chipkaart moet de OV-chipkaart volgens de ChristenUnie ook meer privacy bieden. Slob: ,,Handig dat je gegevens bewaard worden voor geld terug bij vertraging en declaraties bij je werkgever of verantwoording voor de belastingdienst, maar als je er zelf voor kiest moet je met één druk op de knop je reisgegevens kunnen verwijderen.”

In de notitie staan 45 aanbevelingen om de OV-chipkaart tot een echte Gemakskaart voor de Reiziger met hoofdletter R te maken. De 10 belangrijkste aanbevelingen zijn:

Ontwikkel voor de OV-chipkaart ook landelijke kortingsproducten voor het regionale openbaar vervoer
Maak spoortarieven simpeler en het reizen per trein over korte afstanden goedkoper
Sluit de poortjes pas als het enkelvoudig in- en uitchecken is geregeld, ook voor de metro
De OV-chipkaart moet een echte mobiliteitskaart worden dus ook voor het betalen van parkeren, fietsen stallen en taxiritten
Er moet zo snel mogelijk een goede voorziening komen voor alle reizigers die nu in aanmerking komen voor de OV-begeleiderspas. Een deadline voor het toegankelijk maken van alle OV-chipkaartapparatuur voor onder andere auditief en visueel gehandicapten is nodig.
Maak van de OV-chipkaart een gemakskaart die ook toegang geeft tot toiletten op stations en waarmee ook betaald kan worden voor versnaperingen op OV-knooppunten
Reizigers met een persoonlijke OV-chipkaart moeten hun reisgegevens eerder dan de bewaartermijn van 18 maanden kunnen wissen uit de administratie van de vervoerders
Maak naast Reizen op Saldo ook Reizen op Rekening mogelijk en ontwikkel daarbij aantrekkelijke producten zoals gezinskaarten en best-pricing
De OV-chipkaart moet goedkoper worden en bij voorkeur gratis
Het netwerk van verkooppunten moet worden uitgebreid en vereenvoudigd. In elk winkelcentrum en bij elk groot OV-knooppunt moet de anonieme OV-chipkaart verkrijgbaar zijn.

Bijdrage Arie Slob in het algemeen overleg OV-chipkaart.

Mon, 07 Nov 2011 16:33:10 +0100

Bijdrage van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob als lid van de vaste commissie voor Infrastructuur en Milieu in een algemeen overleg gevoerd met minister Schultz van Haegen-Maas Geesteranus van Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp: OV-chipkaart

Kamerstuk: 23 645

Datum: 13 oktober 2011

De heer Slob (ChristenUnie): Voorzitter. In de afgelopen jaren hebben wij ontzettend vaak gedebatteerd over de ov-chipkaart, met deze minister en met haar voorgangers. Het waren debatten die zich kenmerkten door problemen rond privacy, de gekraakte chip, de gebruiksonvriendelijkheid, distributie enzovoort. Gelukkig kunnen wij nu wel constateren dat veel problemen die wij in het verleden hebben besproken, zijn opgelost. Maar wij zijn er nog niet. Dat betekent dat wij, nu vanaf 3 november aanstaande de strippenkaart overal is verdwenen, heel gerichte aandacht zullen moeten besteden aan de resterende problemen. Wij zullen er verder voor moeten zorgen dat wij de tijd van problemen definitief achter ons laten om het imago van de ov-chipkaart als een probleemkaart op te kunnen poetsen. Het zal met andere woorden eindelijk een gemakskaart moeten worden, want daar was die kaart wel voor bedoeld.

Een steeds terugkerend probleem zijn de overstapproblemen. Mijn fractie heeft daar meermaals op gewezen en wij hebben daarom een pleidooi gehouden voor enkelvoudig in- en uitchecken op het spoor en voor het terugsnoeien van het paaltjeswoud op de stations. Wij hebben inmiddels het advies van de commissie-Meijdam ontvangen en daarin wordt die conclusie ook getrokken. Ik lees echter ook dat hieraan een ov-chipkaartautoriteit verbonden zal worden. En ik moet de minister zeggen dat wij daar, eerlijk gezegd, niet zo heel veel voor voelen. De regieverantwoordelijkheid hoort namelijk bij de minister te liggen. Uiteraard moeten de vervoerders en de decentrale overheden ook worden aangesproken op hun verantwoordelijkheden. Ik krijg dan ook graag een toelichting van de minister op haar keuze voor die ov-chipkaartautoriteit. Schuift zij er niet een laag tussen die het alleen maar ingewikkelder gaat maken?

Door het advies van de commissie-Meijdam is er nog zeker geen einde gekomen aan de overstapproblemen. Er komt dan wel een einde aan het dubbele opstaptarief, maar door het ingewikkelde tariefstelsel is een reiziger die moet overstappen tussen twee spoorvervoerders, nog steeds relatief duur uit. Waarom stappen wij niet over op één landelijk opstaptarief voor het hele openbaar vervoer? Natuurlijk moet dat tarief versleuteld worden over de vervoerders, maar dat probleem moet volgens mij zonder al te veel problemen opgelost kunnen worden. Het zou hierdoor in ieder geval veel reizigersvriendelijker worden en daar is het ons uiteindelijk allemaal om te doen. Een en ander geldt ook voor de poortjes. Die moeten wij niet sluiten voordat het enkelvoudig inchecken daadwerkelijk is geregeld.

Voorzitter. Het lijkt nog behoorlijk lang te gaan duren voordat de problemen daadwerkelijk zijn opgelost, ook na het advies van de commissie-Meijdam. Wij vragen de minister dan ook om daadkracht te tonen en om duidelijke deadlines te stellen voor het enkelvoudig in- en uitchecken. Ik spreek de minister daar nadrukkelijk op aan, want zij draagt natuurlijk nog steeds de regieverantwoordelijkheid voor de ov-chipkaart.

Ik wist dat mijn spreektijd beperkt zou zijn. Denkend over de vraag wat je met die kaart kunt doen en over hoe je van die probleemkaart een gemakskaart kunt maken, zijn wij tot de conclusie gekomen dat het het beste zou zijn om als ChristenUnie een notitie te schrijven. Dat hebben wij ook gedaan en de minister kan in deze notitie 45 aanbevelingen terugvinden om de kaart zo te laten functioneren als oorspronkelijk de bedoeling was. Ik realiseer mij dat niet alle aanbevelingen onder de verantwoordelijkheid van de minister vallen, maar zij heeft nu eenmaal samen met de vervoerders en de decentrale overheden de regieverantwoordelijkheid. Ik overhandig de minister en mijn collega's graag een exemplaar. Uiteraard ben ik benieuwd of de minister mogelijkheden ziet om met deze aanbevelingen aan de slag te gaan.

(Overhandigt de notitie aan de voorzitter.)

De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Slob.

De heer Slob (ChristenUnie): Voorzitter. Ik noem een paar punten uit de notitie. In een vorig overleg heb ik er al op gewezen dat de kaart echt gebruikt moet gaan worden als een mobiliteitskaart. In de wet is de mogelijkheid opgenomen dat de ov-chipkaart te zijner tijd ook voor de taxi gebruikt kan worden. Het lijkt mij een goede zaak dat wij daar een begin mee gaan maken en dat de minister er met de taxibedrijven uit probeert te komen.

De buurtbus. Het is een ergernis van mijn fractie dat de ov-chipkaart daarvoor niet altijd kan worden gebruikt. Dat levert problemen op voor de reizigers. Ik noem verder: parkeren op P+R-terreinen en betaalde fietsstallingen. Kortom: benut de kansen en mogelijkheden die er zijn! Dat is in het belang van de reiziger, want net als de minister willen wij het woord "reiziger" allemaal met een hoofdletter R schrijven.

Het is mijn fractie een ergernis dat een ov-chipkaart, als je hem los koopt, €7,50 kost. Zoveel kost zo'n kaart natuurlijk bij lange na niet. Wij zouden hier dan ook vanaf moeten. Voor abonnementshouders is dat al geregeld, want dan is het in de prijs van het abonnement versleuteld. Met andere woorden: zorg ervoor dat de kaart gemakkelijk verkrijgbaar wordt. Onderzoek zeker ook de mogelijkheid van gezinskorting. Kortom: vanuit de reiziger denken! Comfort en gemak moeten vooropstaan om de reiziger te verleiden om met de ov-chipkaart in de hand gebruik te gaan maken van het openbaar vervoer. Een lage prijs is daarvoor belangrijk, maar even belangrijk is dat de kaart overal beschikbaar is. En dat laatste is nog steeds niet het geval.

De heer De Jong (PVV): De heer Slob biedt de Kamer een notitie aan met aanbevelingen om het gebruiksgemak van de ov-chipkaart te vergroten. De titel luidt niet voor niets: Naar een ov-kaart voor de reiziger. Met het oog op de ervaringen die wij tot nu met deze kaart hebben opgedaan, vraag ik mij wel af hoe groot volgens hem de kans is dat dit gaat lukken als TLS hiervoor verantwoordelijk blijft. TLS heeft het volgens de PVV flink laten liggen. Is zo'n falende organisatie wel in staat om de aanbevelingen van de ChristenUnie in daden om te zetten?

De heer Slob (ChristenUnie): Ik heb niet voor niets zojuist aangegeven dat wij in het verleden tegen problemen zijn aangelopen. Die hebben wij ook bij meerdere gelegenheden in de Kamer besproken. Inmiddels zijn echter veel kinderziekten overwonnen. Ik zou het daarom een goede zaak vinden als wij samen met iedereen die bij de ov-chipkaart is betrokken, de toekomstgerichte visie van mijn fractie zouden kunnen uitrollen. Als wij daarover concrete afspraken maken, moet blijken of men in staat is om dit soort vergezichten -- onze notitie is een stip aan de horizon -- werkelijkheid te maken. Pas als die afspraken worden gemaakt, zal blijken of iedereen aangehaakt kan blijven. Wat mij betreft is dat dus nog een open vraag.

De heer De Jong (PVV): Als de heer Slob goede ideeën heeft voor die kaart, moeten die een kans krijgen. Ik zou er daarom zelf voor kiezen om met een schone lei te beginnen en om een nieuwe partij de kans te geven. Met het oog op het verleden lijkt mij dat persoonlijk veruit het beste. Maar de heer Slob laat de mogelijkheid dus wel open dat hij tot de conclusie komt dat TLS niet in staat is om zijn voorstellen uit te voeren?

De heer Slob (ChristenUnie): Ik heb aangegeven dat ons vergezicht het een en ander vraagt van de betrokkenen. Ik denk echter dat zij bereid zouden moeten zijn om deze uitdaging op te pakken. Het is immers ook in hun belang dat de ov-chipkaart van een probleemkaart een gemakskaart wordt.

Ik maak uit de vragen van de heer De Jong op dat zelfs de PVV enthousiast is over mijn ideeën. En dan zie ik de toekomst pas echt zonnig in! Blijkbaar hebben wij de grootste problemen achter ons gelaten, want zelfs de PVV kan zich nu op de toekomst richten! Join the club, zou ik zeggen. Fijn dat u nu ook meedoet. Hopelijk biedt dit TLS de mogelijkheid om zich vanaf nu echt op de toekomst te gaan richten.

De heer De Jong (PVV): De ChristenUnie-fractie weet net als alle andere fracties hoe de PVV tegen de ov-chipkaart aankijkt. Dat is niet positief. Wij kijken namelijk naar het belang van de reiziger en de reiziger is vaak niet gebaat met die kaart. Maar als dat ding er dan toch is, dan moet je wel vanuit de reiziger blijven denken. Ik ben daarom bereid om te kijken naar mogelijkheden om de ov-chipkaart zo goed mogelijk in te zetten. Dat heb ik ook altijd gezegd, maar dat laat onverlet dat ik mij nog steeds grote zorgen maak over de betrokkenheid van TLS. TLS heeft de afgelopen jaren immers alleen maar gefaald.

De heer Aptroot (VVD): Ik waardeer de inventiviteit en de betrokkenheid van de ChristenUnie bij het openbaar vervoer en zeker ook bij de ov-chipkaart. Ik zet wel een groot vraagteken bij dit voorstel. Hoe ziet de heer Slob het voor zich dat je met de ov-chipkaart in de taxi betaalt? Moeten wij daarvoor betaalautomaten gaan neerzetten? Mogen de taxi's zich vrijwillig bij TLS aansluiten of denkt de heer Slob aan een verplichting? Hoe staat het met de vergunning van de Nederlandsche Bank? Hoe regelen wij dat de betalingen goed verlopen? Door allerlei mensen buiten de vervoerders erbij te betrekken, maak je van de ov-chipkaart een soort betaalpas. Dat kan alleen onder stringente voorwaarden en het zal dan ook met heel veel kosten gepaard gaan. Maakt het de ov-chipkaart niet alleen maar kostbaarder en ingewikkelder? Zo ja, moeten wij die kaart dan niet laten voor wat ze is? Een kaart van de vervoerders om op een simpele manier het aantal reiskilometers van een reiziger te berekenen.

De heer Slob (ChristenUnie): Wij hebben al gediscussieerd over de taxi toen mijn fractie het amendement indiende dat regelde dat in de toekomst de ov-chipkaart ook voor de taxi zou kunnen worden gebruikt. Het is niet de bedoeling dat het leidt tot een nieuw woud aan paaltjes. Dat is door de huidige techniek ook niet nodig, want je kunt op dit moment in de taxi ook al met een pasje betalen. Dit soort problemen kunnen wij echt overwinnen. Wij moeten ook oppassen dat wij niet te veel beren op de weg zien, want dan durven wij nooit meer een uitdaging op te pakken. Ik stel voor dat wij de minister het gewoon in laten brengen in haar gesprekken met de taxibranche. Overigens heb ik van de branche destijds positieve reacties gekregen, want de branche ziet de ov-chipkaart als een mogelijkheid om het vervoer per taxi aantrekkelijker te maken. Als het echt niet kan, dan merken wij dat vanzelf wel.

De heer Aptroot (VVD): Er is een groot verschil tussen betalingen met een pincode, zoals bij de betaalpas, en betalingen met een ov-chipkaart. In het laatste geval wordt er immers aan het begin van de rit een bedrag afgehaald dat naderhand wordt teruggeboekt. Ik vraag de heer Slob toch om nog eens goed na te denken over de gevolgen van zijn voorstel. Ik denk echt dat wij de ov-chipkaart om zeep helpen als wij er zaken aan gaan koppelen die er niet bij passen. Dit soort technisch ingewikkelde ICT-projecten verlopen niet voor niets heel vaak rampzalig.

De heer Slob (ChristenUnie): Het valt mij toch een beetje tegen van de woordvoerder van de VVD-fractie dat hij onmiddellijk afhaakt als ik met een vergezicht, een toekomstvisie kom. Ik herinner mij nog dat de heer Van Aartsen, zijn oud-fractievoorzitter, Amsterdam met New York vergeleek. Hij ontvouwde toen een prachtige visie, waarvan iedereen wist dat je die niet van vandaag op morgen kunt realiseren. Ik zat in de zaal toen hij die vergelijking maakte en ik zag toen gelukkig wel iemand staan die verder durfde te denken. Met de ov-chipkaart moeten wij ook verder durven denken dan de dag van morgen, want anders blijven wij op de vierkante millimeter opereren en over allerlei probleempjes struikelen. Wij moeten vooruit durven kijken en kansen benoemen! Vervolgens moeten wij natuurlijk onderzoeken of en hoe die gerealiseerd kunnen worden. Ik geloof echt dat er dan veel meer mogelijk blijkt dan de heer Aptroot denkt.

Voorzitter. Nog twee punten. De Viziriskaart en mensen met een verstandelijke handicap. De motie van de heer Haverkamp en mij hierover is door de Kamer aangenomen. De minister meldt nu echter dat deze kaart weer een halfjaar is uitgesteld. Ik vind dat hierover op 3 november duidelijkheid moet zijn. Ik hoop dat de CDA-woordvoerder hier ook nog iets over zegt.

Tot slot. De kaartautomaten van de NS dreigen binnen twee weken te verdwijnen uit alle Limburgse stations waar Veolia stopt. Er wordt nog onderhandeld over contracten en die onderhandelingen lopen helemaal niet goed. Dat heeft grote gevolgen voor de Limburgse reizigers. Ik weet dat hierover wordt gesproken, maar kan de minister mij ook zeggen wat de stand van zaken is? Wordt dit probleem snel opgelost? Want "reiziger" in "Limburgse reiziger" moeten wij natuurlijk evengoed met een hoofdletter R schrijven!.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Inbreng Arie Slob met betrekking tot wijziging van de Opiumwet.

Fri, 18 Nov 2011 13:44:07 +0100

Inbreng verslag (wetsvoorstel) van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob inzake wijziging van de regeling van de bevrijdende verjaring in het Burgerlijk Wetboek in geval van schade veroorzaakt door strafbare feiten.

Onderwerp: Wijziging van de Opiumwet in verband met strafbaarheidstelling van handelingen ter voorbereiding of vergemakkelijking van illegale hennepteelt

Kamerstuk: 32 842

Datum: 13 oktober 2011

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van het wetsvoorstel. Het kabinet ziet de bestrijding van de illegale hennepteelt als topprioriteit en de ChristenUnie ondersteunt dit. Genoemde leden hebben op dit moment geen vragen over het wetsvoorstel.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Arie Slob aan plenair debat inzake Begrotingen Algemene Zaken (III) en Koning (I).

Wed, 12 Oct 2011 11:02:54 +0200

Bijdrage van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob aan het plenaire debat inzake Begroting Algemene Zaken (III) + Begroting van de Koning (I).

Onderwerp: Begroting Algemene Zaken (III) + Begroting van de Koning (I)

Kamerstuk: 33 000 – I en 33 000 - III

Datum: 11 oktober 2011

De heer Slob (ChristenUnie):

Voorzitter. Het zal niemand ontgaan zijn, ook niet mevrouw Van Gent, die na lange tijd op Prinsjesdag weer aanwezig was in de Ridderzaal. Toen de Koningin de laatste woorden van de troonrede had uitgesproken, riep de voorzitter van de verenigde vergadering weer: leve de koningin. Dat werd door de meeste aanwezigen beaamd door hoera, hoera, hoera te roepen. Dat is een oude gewoonte, uit 1897, ontstaan toen de toenmalige prinses Wilhelmina voor het eerst haar moeder, koningin-regentes Emma, vergezelde naar de Ridderzaal.

Zo zijn er nog veel meer tradities in de loop van de tijd ontstaan. Zelfs de zitplaatsverdeling in de Ridderzaal heeft een bepaalde geschiedenis. Er is helemaal niets mis met dergelijke tradities. Het zegt ook iets over de historische banden die wij met ons vorstenhuis hebben. Deze gewoontes zijn in de loop van de tijd ontstaan. Volgens ons is er geen reden om daar nu ineens van af te wijken.

Dat geldt ook voor de positie die onze vorstin en het koningshuis in het staatsbestel innemen. De ChristenUnie staat pal voor de huidige positie van ons vorstenhuis. Wij voelen dan ook helemaal niets voor initiatieven van deze Kamer, hoewel de Kamer daar uiteraard altijd het recht toe heeft, om de rol en de positie van de Koning verder te verkleinen.

Dan gaat het niet om de tradities zoals het driewerf hoera en het voorlezen van de troonrede, maar vooral om de rol van de Koning binnen de regering, tijdens het vormen van een nieuwe regering en het voorzitterschap van de Raad van State. We hebben de indruk dat er onder het mom van modernisering allerlei oplossingen worden gezocht bij problemen die er wat ons betreft helemaal niet zijn.

We zien ook bijzondere ontwikkelingen. De PVV is in de loop van de tijd toegegroeid naar het D66-standpunt van een ceremonieel koningschap. De woordvoerder kreeg zelfs een compliment van de heer Pechtold. Volgens mij is het voor het eerst in vijf jaar dat de heer Pechtold de PVV-fractie een compliment heeft gegeven. Dat is toch wel iets om even over na te denken.

We zien ook bewegingen bij de Partij van de Arbeid, die tot voor kort het standpunt uit het jaar 2000, van de voormalige minister-president Kok, steunde, dat er geen aanleiding was om de positie van de Koning in ons staatsbestel te wijzigen. In het afgelopen jaar is men daarvan afgeweken en met wijzigingsvoorstellen gekomen die wel wat af liggen van waar de PVV mee is gekomen, maar zij vormen toch een breuk met de afgelopen jaren.

Mijn fractie vraagt de regering in de lijn van de kabinetsreactie op de motie-Heijnen/Van Raak van mei van dit jaar om pal te blijven staan voor de huidige rol en positie van de Koningin in ons staatsbestel en ook niet mee te gaan in voorstellen zoals die door sommige fracties in de Kamer zijn gedaan. We zijn benieuwd naar de reactie van de minister-president komende donderdag. Deelt hij de opvatting van de fractie van de ChristenUnie dat het voortdurend, ook publiek, ter discussie stellen van de positie van de Koningin ook schadelijk kan zijn voor een goed functioneren van de monarchie in ons staatsbestel?

De heer Pechtold (D66):

Het lijkt wel alsof collega Slob een verdedigende houding heeft. Wat is de angst? Als ik zijn tijdslijn terug moet volgen tot bijna 100 jaar geleden om te achterhalen waarom er hoera is geroepen, is het alsof er nooit iets is veranderd. We moeten toch met een beetje meer eerbied naar onze geschiedenis kijken. Het hele beeld dat we 200 jaar een koningshuis hebben en een koninkrijk zijn, is natuurlijk helemaal niet waar. Daarvoor hadden wij gewoon de Franse koning. De Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen was er al onder de Franse koning. "Koninklijk" slaat helemaal niet op de Oranjes, want dat was Lodewijk Napoleon. Onder Willem III zijn door Thorbecke hele belangrijke zaken veranderd in de macht van de koning en in de wijze waarop wij kijken naar democratie. De heer Slob zet het "hoera" roepen" nu op dezelfde lijn als het wel of niet hebben van politieke macht. Stopt het denken bij de ChristenUnie omdat in het verleden iets zo geregeld is?

De heer Slob (ChristenUnie):

Als de heer Pechtold goed had geluisterd, had hij gehoord dat ik heb aangegeven dat deze tradities mooi zijn, maar dat het daar natuurlijk ten diepste niet om gaat, hoewel deze wel een bepaalde waarde hebben. Ze geven iets aan van een historische band en er zijn in de loop van de jaren bepaalde keuzes gemaakt die we mooi vinden, waar heel veel mensen van genieten en waar we nu nog aan vasthouden. Het is bijvoorbeeld ook bijzonder dat de PVV-fractie over het voorlezen van de troonrede, de koets en dergelijke heeft aangegeven daaraan vast te houden en daar geen afstand van te doen, ook al wil zij dat de Koning uit de regering gaat, overigens voor zover de Koning daarin zit, want hij vormt met de ministers de regering. Die discussie zullen we echter later nog wel voeren. We hoeven dus niet daaraan vast te zitten. De heer Pechtold heeft er gelijk in dat in de loop van de tijd een aantal veranderingen is doorgevoerd. Een hele belangrijke verandering was er natuurlijk in 1848 en die hebben we later in allerlei wetgeving doorgevoerd. Ik heb in een interruptie nog aangegeven dat we zelfs vorig jaar, bij de herstructurering van de Raad van State ten aanzien van onze vorstin en de Afdeling advisering, nog een bepaalde keuze hebben gemaakt. Natuurlijk mogen er keuzes gemaakt worden. Ik verwijt het niet D66, want dat is vanaf het allereerste begin sinds de oprichting hier heel helder in geweest, maar bij een aantal partijen zoals de PvdA lijkt het wel alsof zij iets zoeken om onder het mom van modernisering toch een beetje mee te doen: er moet iets veranderen en dan zoeken we wat uit. Bij de PvdA is dat dan het voorzitterschap van de Raad van State geworden en de hele discussie over de vorming van een kabinet, waarbij de Kamer overigens alle ruimte heeft om te doen wat ze wil. Het lijkt alsof er veranderingen worden gezocht om te veranderen, maar inhoudelijk gezien zit daar niet zo heel erg veel achter.

De heer Pechtold (D66):

Ik ga ervan uit dat de heer Slob het met mij eens is dat er in 1848 en ook daarna zaken rond het koningschap veranderd zijn die niet in de symboliek lagen, maar in de verhouding tot hoe je in een moderne democratie met elkaar omgaat. Zet de heer Slob het lidmaatschap van de Raad van State en het onderdeel zijn van de regering dan weg in de tradities van het "hoera" roepen? Dan zegt hij dat het symboliek is en dus niets voorstelt. Of loopt de heer Slob weg voor de heel geëigende discussie over het koningschap, zeker als we mogen aannemen dat binnen enkele jaren de koning in persoon een ander wordt?

Het lijkt nu alsof u zelf bepaalde zaken rondom het koningschap en met name macht wegzet in het drie keer "hoera" roepen en daarmee in louter symboliek; dan zouden wij daar dus niet over hoeven na te denken.

De heer Slob (ChristenUnie):

De heer Pechtold had beter moeten luisteren, want ik heb al aangegeven dat dit geen vergelijkbare zaken zijn. Op twee sporen zijn in de loop van de tijd inderdaad bepaalde tradities ontstaan. Noem dat maar: de culturele dingen, zoals de koets, de derde dinsdag van september, de zitplaatsen in de Ridderzaal en noem maar op. Dat is één, maar daarnaast heb je heel nadrukkelijk de inhoudelijke positie van ons vorstenhuis. Mijn fractie is zeer tevreden over hoe die inhoudelijke positie in de loop van de tijd een verankering heeft gevonden in onze Grondwet. Het jaar 1848 is daarbij natuurlijk heel belangrijk geweest, want toen heeft de ministeriële verantwoordelijkheid een plekje in de Grondwet gekregen. Omdat wij tevreden zijn over het functioneren daarvan en omdat wij blij zijn met hoe ons vorstenhuis daar inhoud en invulling aan geeft, zien wij geen reden om dit te veranderen. Bij sommige andere partijen die tot voor kort ook altijd zeiden dat daar op deze wijze inhoud aan moest worden gegeven, zie ik een bepaalde veranderingsdrift. Volgens mij willen zij veranderen om te veranderen, maar wat is eigenlijk het probleem?

De heer Pechtold (D66):

De heer Slob en ik zijn het eens over delen van de symboliek. Daar kun je voor of tegen zijn, maar dat is de symboliek. Wij hebben het hier volgens mij over zaken zoals wat in 1848 maar ook daarna is gebeurd. Die zaken geven aan dat modernisering nodig is. Mijn partij probeert daar al decennialang de vinger op te leggen. Ik houd u iets voor wat grondwettelijk helemaal geen probleem is, namelijk de formatie. We hebben anderhalf jaar geleden meegemaakt dat, terwijl de lijsttrekker van de VVD aan de Majesteit had geadviseerd om een nieuwe procedure te starten en andere fractievoorzitters of lijsttrekkers hun gang nog aan het maken waren, ineens publiek werd gezegd: nee, we gaan toch maar terug naar de poging om met het CDA en de PVV iets te gaan doen. Dat was toch niet het op een hoffelijke en serieuze wijze invullen van die procedure? Dat vraagt, ook omdat dat niet de eerste keer was, toch op z'n minst om een verkenning of op dat punt een verbetering mogelijk is? Ik vind het jammer dat u al dit soort zaken nu lijkt weg te zetten in de traditie van de gouden koets en het 'hoera' roepen. Ik vind dat u daarmee eigenlijk zelf de rol van de monarchie ondergraaft.

De heer Slob (ChristenUnie):

Op het punt van de kabinetsformatie legt de heer Pechtold de vinger op een moment uit de laatste formatie dat inderdaad, om dat cliché te gebruiken, niet echt de schoonheidsprijs verdiende. Ik denk dat onze minister-president zich misschien ook nog wel schaamt over wat toen heeft plaatsgevonden, maar daar hebben wij later in deze zaal uitgebreid met elkaar over gesproken. Dat hoeven wij dus niet helemaal over te doen. Op het punt van de positie van het parlement bij formaties ligt er al vanaf 1970 de uitspraak dat de Kamer alles naar zich toe kan trekken. Die uitspraak is al eerder genoemd en wij hebben die zelfs een verankering gegeven in ons Reglement van Orde. Als de Kamer wil, kan zij direct een debat houden. Zij kan zelfs uitspraken doen over welke partijen samen moeten gaan spreken, over informateurs en noem maar op. De Kamer is echter altijd onmachtig geweest om daar goed inhoud aan te geven.

Wat ben ik dan blij, wat is mijn fractie dan ook blij met een vorstin die op zo'n verstandige wijze daarmee omgaat, de continuïteit van ons bestuur invult en zich focust op het proces van de formatie, want de inhoud is aan de politiek. De vorstin kan ook nooit keuzes maken buiten de adviezen die zij krijgt van de politiek. Ook daar zijn wij met elkaar bij.

De voorzitter:

Een opmerking van de orde. Er wordt veel gesproken over 1848. Dat is nu toevalligerwijs ook het tijdstip en ik wil schorsen voor de dinerpauze. Wij hebben nog twee en een halve spreker te gaan -- als ik de heer Slob als een halve spreker mag aanduiden -- en daarom zou ik graag zien dat de interrupties kort en puntig zijn. Mijnheer Elissen, geeft u het goede voorbeeld?

De heer Elissen (PVV):

Dank u, voorzitter, fijn dat u mij moet hebben. Ik zal mij proberen te beperken.

De voorzitter:

U kunt het!

De heer Elissen (PVV):

Dank u. Als wij kijken naar het beeld dat heer Slob schetst op basis van de historie, kunnen wij met elkaar vaststellen dat de rol van de monarchie in ons staatsbestel geen statisch gegeven is. Regeren is vooruitzien en ook zo nu en dan even op de plaats rust houden -- dat hebben wij voor het laatst gedaan in 1983 -- en kijken hoe wij het in de toekomst beter zouden kunnen regelen. Wat is nu precies het probleem van de heer Slob? Ik bespeur dat hij vasthoudt aan alles wat met traditie te maken heeft. Wij hechten daar ook aan, maar hij lijkt weg te kijken van modernisering.

De heer Slob (ChristenUnie):

Als er echt problemen zijn, aantoonbare problemen en er iets moet veranderen om in de toekomst de positie van het vorstenhuis in ons staatsbestel veilig te stellen, zijn die wat ons betreft bespreekbaar, maar wij zien die problemen niet. Ik heb het citaat van minister-president Kok aangehaald die in 2000 een prachtige notitie schreef die nog steeds heel actueel is. Hij schreef dat er geen aanleiding is om af te wijken van de keuzes die zijn gemaakt en die een bepaalde verankering hebben gekregen in de Grondwet en andere wetten. Dat is naar mijn mening in 2011 nog steeds het geval.

De heer Elissen (PVV):

Als de heer Slob met enige regelmaat ook achterom kijkt, zal het hem niet zijn ontgaan dat er in de afgelopen decennia regelmatig momenten zijn geweest waarop de onpartijdigheid of de schijn van politieke invloed ter discussie heeft gestaan. Ik zal niet alle voorbeelden geven, maar die zijn er wel. Dat is nu juist de reden -- of "het probleem" zoals de heer Slob het definieert -- waarom wij naar voren moeten kijken om de Koning als staatshoofd boven iedere twijfel verheven te laten zijn. Wat is daarover de opvatting van de heer Slob?

De heer Slob (ChristenUnie):

Dat wij in ieder geval op een goede manier met het vorstenhuis omgaan en dat wij het niet in een kwaad daglicht moeten stellen op bepaalde momenten. Ik heb meegemaakt dat een parlementariër kritiek uitte op de kersttoespraak van ons vorstenhuis. Het lijkt mij niet de goede weg om het op die manier te doen. Wij moeten een ordentelijk debat voeren over de positie van het vorstenhuis. Dat is de goede weg. Laten wij dat ook in dit huis op een goede wijze doen. Daar is volgens mij ook alle gelegenheid voor. Laten wij echter voorkomen dat wij een probleem maken waar geen probleem is. Ik heb de indruk dat er vanzelf een probleem ontstaat als voortdurend wordt geroepen dat er een probleem is. Daar doen wij niet aan mee.

De heer Elissen (PVV):

Om nog een afrondende opmerking te maken in de richting van de heer Slob. Ik zal de laatste zijn om de heer Pechtold te verdedigen, maar het viel mij op dat de heer Slob een opmerking maakte -- en die kwam op mij enigszins verwijtend over -- over het feit dat de heer Pechtold mij een compliment maakte over ons initiatiefwetsvoorstel. Misschien kan hij dit toelichten, want ik ken hem als een evenwichtig man?

De heer Slob (ChristenUnie):

Dat was niet als een verwijt bedoeld, maar als een observatie. Ik maak de heer Pechtold al een aantal jaren mee, ook als collega in de Kamer. Dan signaleer je een bepaalde manier waarop D66 omgaat met de PVV. Dit was een bijzonder moment, een soort ontmoeting. Dan zie je opeens D66 en de PVV samen ten strijde trekken tegen het huidige koningschap. Dat is een bijzonder moment en het leek mij goed om het even te markeren. Het staat nu ook vast in het stenografisch verslag. Misschien komen er nog meer van dat soort momenten in de komende tijd. Ik wacht dit met belangstelling af.

De voorzitter:

De heer Slob continueert.

De heer Slob (ChristenUnie):

Voorzitter. Nog twee punten tot slot. In de eerste plaats over de begroting Algemene Zaken. Ook Algemene Zaken moet bezuinigen, onder andere op de Dienst publiek en communicatie. Dat betekent onder meer een uitbesteding aan de markt van de vraagbeantwoording onder regie. Het lijkt erop dat de bezuiniging wordt opgevangen door de inhuur van externen. Ik krijg daarop graag een reactie van de minister-president.

In de tweede plaats de vacature van de vicevoorzitter van de Raad van State. Ik heb maar één vraag aan de minister-president. Kan hij bevorderen dat er zo snel mogelijk een benoeming zal plaatsvinden en mogen wij ervan uitgaan dat de minister van Binnenlandse Zaken nog steeds leidend is in de procedure voor een voordracht?

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Inbreng Arie Slob inzake Veegwet Infrastructuur en Milieu.

Wed, 07 Dec 2011 16:09:18 +0100

Inbreng verslag (wetsvoorstel) van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob inzake Veegwet Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp: Herstel van wetstechnische gebreken alsmede andere wijzigingen van ondergeschikte aard in diverse wetten op of in verband met het terrein van infrastructuur en milieu (Veegwet)

Kamerstuk: 32 844

Datum: 6 oktober 2011

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van het wetsvoorstel dat ziet op herstel van enkele technische gebreken in diverse wetten.

Contractueel voorkeursrecht niet vrijgesteld van het WVG-voorkeursrecht

In het Voorlopig Verslag m.b.t. het wetsvoorstel tot wijziging van de WVG (TK 2009-2010, 31 285 ) hebben de leden van de ChristenUnie-fractie gevraagd of een contractueel voorkeursrecht onder de vrijstelling valt van anterieure koopovereenkomsten en koopoptie-overeenkomsten als bedoeld in artikel 10, derde lid WVG. Zij vroegen daarbij ook aandacht voor de gemotiveerde beantwoording van de vraag door B.F. Preller in het tijdschrift Juridische Berichten voor het Notariaat (JBN), juli/augustus 2003. De auteur concludeert dat in de zienswijze van de wetgever de eigenaar zich reeds vóór de vestiging van het WVG-voorkeursrecht moet hebben verplicht tot het aangaan van een overeenkomt als in artikel 10, derde lid bedoeld. Of de overeenkomst wordt gesloten is uitsluitend afhankelijk van de wil van de wederpartij. Aangezien daarvan geen sprake is bij een contractueel voorkeursrecht acht de auteur het aannemelijk dat deze rechtsfiguur niet onder de vrijstelling valt.

In haar ontkennende beantwoording van de vraag verwijst de minister naar de wetsgeschiedenis (TK 2002-2003, 27 750 nr. 5) waaruit blijkt dat de wetgever destijds een contractueel voorkeursrecht niet onder artikel 10, derde lid, heeft willen brengen. De overeenkomst waarin de grondeigenaar aan een derde slechts het recht verschaft om bij verkoop het eerste bod te doen, komt niet in aanmerking voor de vrijstelling. Volgens de minister dient een contractueel voorkeursrecht bij uitstek onder een dergelijke overeenkomst te worden begrepen.

Aangezien het contractueel voorkeursrecht als hiervoor bedoeld een aanmerkelijk verdergaande inhoud en strekking heeft dan de overeenkomst waarop de minister doelt kan de wijze van beantwoording door de minister niet leiden tot de met de vraagstelling beoogde rechtszekerheid.

In verband daarmee verzoeken genoemde leden de minister te bevestigen dat een contractueel voorkeursrecht niet op grond van artikel 10, derde lid WVG is vrijgesteld van de aanbiedingsplicht als bedoeld in artikel 10, eerste lid WVG, aangezien een dergelijk voorkeursrecht naar zijn aard niet kan worden gerangschikt onder een overeenkomst als bedoeld in artikel 10, derde lid WVG.

Voorts hebben genoemde leden nog de volgende vragen over enkele artikelen.

Artikel 9a, wijziging onder 2 Wet Voorkeursrecht Gemeenten

Genoemde leden constateren dat de tekst van het derde lid reeds onder 1 geheel is vervangen. De vermelding van 'derde' bij de wijziging onder punt 2 dient derhalve te vervallen.

Toevoeging van een nieuw lid 3 aan artikel 8 Wet Voorkeursrecht Gemeenten

Volgens het voorgestelde nieuwe lid 3 van artikel 8 geldt in geval van vernietiging van het bestemmingsplan of inpassingsplan als bedoeld in artikel 3 lid 1 de aanwijzing van artikel 3 tot één jaar na de datum van vernietiging als zijnde in overeenstemming met de eisen gesteld in artikel 3, eerste lid.

De vraag is of de voorgestelde nieuwe regeling met betrekking tot het eindigen van het voorkeursrecht (het 'doorlopen' van het voorkeursrecht ná vernietiging van het bestemmingsplan e.d.) in overeenstemming is met de geldende uitgangspunten van de WVG en met de eis van zorgvuldige wetgeving.

Genoemde leden betwijfelen of de gestelde toevoeging daarvoor kan dienen.

Door vernietiging van het bestemmingplan is de grondslag van het voorkeursrecht immers vervallen omdat er niet meer wordt voldaan aan het bepaalde in artikel 3 lid 1. B & W besluiten dan tot intrekking van de aanwijzing, artikel 8 lid 1. Het vervallen van een publiekrechtelijke beperking (zoals een WVG-voorkeursrecht) moet door de zorg van B & W binnen vier dagen worden ingeschreven in het gemeentelijk beperkingenregister conform artikel 7 lid 4 Wkpb.

Het doorlopen van het voorkeursrecht na vernietiging van het bestemmingsplan is volgens genoemde leden in strijd met het bepaalde in artikel 3 lid 1. De toevoeging van het cursief gestelde in artikel 8 lid 3 nieuw kan daaraan niet afdoen.

Het betreft hier volgens deze leden tenslotte niet 'een wijziging van ondergeschikte aard' als bedoeld in de titel van het wetsvoorstel. De werking van het voorkeursrecht wordt door deze voorgestelde wijziging uitgebreid ten koste van het belang van de eigenaar van de onroerende zaak waarop de bepaling van toepassing is. De eigenaar zou als gevolg van een vernietigd bestemmingsplan dat kennelijk niet aan de wettelijke eisen voldeed nadeel kunnen ondervinden. Deze leden hebben daarom de indruk dat deze inbreuk op het eigendomsrecht niet op deze wijze kan worden gerealiseerd.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Inbreng Arie Slob inzake wijziging wet op rechterlijke indeling ivm vermindering arrondissementen.

Wed, 23 Nov 2011 13:54:58 +0100

Inbreng verslag (wetsvoorstel) van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob inzake wijziging van de Wet op de rechterlijke indeling, de Wet op de rechterlijke organisatie en diverse andere wetten in verband met de vermindering van het aantal arrondissementen en ressorten.

Onderwerp: Wijziging van de Wet op de rechterlijke indeling, de Wet op de rechterlijke organisatie en diverse andere wetten in verband met de vermindering van het aantal arrondissementen en ressorten (Wet herziening gerechtelijke kaart)

Kamerstuk: 32 891

Datum: 6 oktober 2011

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van het voorliggende wetsvoorstel. Met de herziening van de gerechtelijke kaart wordt gekozen voor een schaalvergroting, zo constateren deze leden. Deze schaalvergroting heeft allereerst tot gevolg dat alle gerechten beschikken over voldoende zaken, mensen en middelen om kwaliteit te waarborgen en de organisatie optimaal in te richten. Deze leden erkennen deze schaalvoordelen, maar hebben in dit stadium van de behandeling op enkele punten nog een vraag. Het Veiligheidsberaad merkt in haar advies op het een gemiste kans te vinden dat de rijksoverheid zich niet heeft gebogen over de bestuurlijke inrichting van Nederland, met name van het middenbestuur, alvorens met de wetsvoorstellen over de nationale politie en de herziening van de gerechtelijke kaart te komen. De aan het woord zijnde leden verzoeken de regering nader toe te lichten wat haar visie is op de bestuurlijke inrichting van Nederland en op welke wijze de voorgestelde herziening van de gerechtelijke kaart daarin past.

De leden van de ChristenUnie-fractie merken op dat de voorgestelde indeling leidt tot arrondissementen van een grote omvang. Hoe wordt voorkomen dat het OM op te grote afstand komt te staan van het lokale bestuur?

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Inbreng Arie Slob in verband met wijziging van de Wet veiligheidsregio's brandweer.

Fri, 18 Nov 2011 14:17:57 +0100

Inbreng verslag (wetsvoorstel) van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob in verband met een wijziging van de Wet veiligheidsregio’s.

Onderwerp: Wijziging van de Wet veiligheidsregio’s in verband met de oprichting van het Instituut Fysieke Veiligheid en in verband met de volledige regionalisering van de brandweer

Kamerstuk: 32 841

Datum: 6 oktober 2011

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van het wetsvoorstel. Zij steunen de oprichting van het Instituut Fysieke Veiligheid (IFV) waardoor onder meer het brandweeronderwijs kan worden versterkt. Wel hebben deze leden vragen bij de regionalisering van de brandweer en dan met name de gevolgen voor de brandweervrijwilligers.

ZBO

Genoemde leden constateren dat voor het IFV is gekozen voor een ZBO die wordt aangestuurd door de voorzitters van de veiligheidsregio’s. Genoemde leden constateren echter dat hiermee de afstand tot een democratisch gekozen orgaan groter wordt en zijn daarom nog niet overtuigd dat dit de juiste organisatievorm is. Zij vragen om een schematische analyse van de mogelijke organisatievormen en vragen op welke wijze er geleerd is van de ervaringen met VTsPN binnen de politie?

Brandweeronderwijs

Genoemde leden vragen of de op 8 september 2011 aangeboden eindrapportage van het onderzoek naar de organisatie en financiering van het brandweeronderwijs (Kamerstuk 32841 nr. 5) nog gevolgen heeft voor het wetsvoorstel, mede in het licht van de opmerkingen van de Raad van State hierover.

De onderzoekers pleiten voor één landelijke organisatie van het brandweeronderwijs en trekken een parallel tussen het brandweeronderwijs en het politieonderwijs. Genoemde leden vragen daarom op welke punten regelgeving in dit wetsvoorstel parallellen kent met die voor het politieonderwijs en op welke punten hiervan wordt afgeweken en wat daar de reden van is.

Met het IFV krijgen de veiligheidsregio’s de mogelijkheid om taken op het gebied van brandweeronderwijs bij dit instituut te beleggen waardoor de samenhang binnen en kwaliteitsborging van het brandweeronderwijs wordt bevorderd. Genoemde leden hebben de indruk dat een landelijke organisatie van het brandweeronderwijs niet verplicht wordt en vragen waarom hier niet voor is gekozen.

Regionalisering

Met het wetsvoorstel wordt de brandweer geregionaliseerd conform de motie Hennis-Plasschaert (Kamerstuk 32500-VI nr. 23). Genoemde leden constateren dat er veel onrust is onder brandweervrijwilligers over deze regionalisering. Ook zijn er zorgen over het opheffen van lokale brandweervoorzieningen zoals uitrukposten en duikteams.

Genoemde leden vragen een overzicht van de ontwikkeling van het aantal brandweervrijwilligers in de laatste jaren en de verwachte ontwikkeling in de komende jaren en wat dit betekent voor de financiering van de brandweerfunctie aangezien de kosten voor beroepsbrandweer hoger zijn.

Genoemde leden constateren dat in 14 veiligheidsregio’s nog niet is overgegaan tot volledige regionalisering. Dit betreft dus meer dan de helft van de regio’s. Deze leden vragen daarom hoeveel gemeenten momenteel nog een eigen brandweer kennen.

Deze leden constateren dat in genoemde veiligheidsregio’s wel al gefunctioneerd wordt binnen een regio. Indien opschaling nodig is, kan reeds gefunctioneerd worden als één korps. Genoemde leden missen daarom de argumentatie waarom regionalisering verplicht zou moeten worden. Waarom, zo vragen deze leden, is het formeel bestaan van twee brandweren, die in de praktijk goed samenwerken, geen ideale situatie? In de memorie van toelichting wordt geschreven dat regionalisering nodig is voor het behalen van de noodzakelijke kwaliteit, maar op dezelfde pagina staat dat gemeentelijke brandweerkorpsen reeds aan alle eisen aangaande de brandweer uit de Wet veiligheidsregio’s en de daarop gebaseerde besluiten moeten voldoen. Genoemde leden vragen daarom waarom de regionalisering dan toch noodzakelijk is voor de kwaliteit van de brandweerzorg.

Het VNG heeft gepleit voor onderzoek naar het belang van lokale aansturing mbt veiligheidsregio’s, fysieke veiligheid en de regionale brandweer. In de memorie van toelichting wordt gesteld dat dit pas zal worden gedaan bij de evaluatie van de wet veiligheidsregio’s. Genoemde leden pleiten ervoor dit onderzoek te vervroegen nu verschillende regio’s tot nu toe bewust gekozen hebben om de brandweer niet te regionaliseren en voor de politie in een ander wetsvoorstel inmiddels is gekozen voor de vorming van een nationale politie waarmee de oorspronkelijke uitgangspunten van de vorming van veiligheidsregio’s zijn verlaten.

Genoemde leden dat in verschillende regio’s al is overgegaan tot regionalisering. Genoemde leden vragen of dit inmiddels is geëvalueerd en in hoeverre de lessen hieruit zijn verwerkt in het voorliggende wetsvoorstel.

Brandweervrijwilligers en medezeggenschap

Deze leden vragen op welke manier de betrokkenheid van brandweervrijwilligers bij hun korps wordt vergroot met dit wetsvoorstel nu de afstand tot het bestuur van de brandweer wordt vergroot. Bij wie moet de Brandweer Vrijwilliger in de nieuwe situatie nu aankloppen? Wie is de werkgever? Brandweerlieden die nu nog bij een gemeentelijke brandweerorganisatie werkzaam zijn, zullen immers na invoering van bovenstaande wetswijziging worden aangestuurd door de Veiligheidsregio. Het wetsvoorstel laat tegelijkertijd de ruimte dat zij formeel werkzaam blijven bij de gemeente, waardoor hun medezeggenschapspositie onduidelijk wordt volgens genoemde leden.

Het is volgens de memorie van toelichting aan het bestuur van de veiligheidsregio om aandacht te geven aan de medezeggenschapspositie van het brandweerpersoneel. Genoemde leden vragen waarom hier niet gekozen is voor centrale afspraken of regelingen waaraan in ieder geval moet worden voldaan die desgewenst kan worden aangevuld met regionale afspraken. Juist in een organisatie met zoveel vrijwilligers en de transitie naar de veiligheidsregio’s vinden genoemde leden het van belang dat de medezeggenschap goed geregeld is en dat brandweervrijwilligers ook mee kunnen praten op regionaal en bovenregionaal niveau.

Genoemde leden constateren dat de schriftelijke reacties van de gezamenlijke vakorganisaties en van de VBV niet hebben geleid tot wijziging van het wetsvoorstel. Deze leden vragen om een gemotiveerde reactie op deze ingebrachte punten.

De VBV spreekt over een ‘overkill’ aan kantoren, kantoorbanen, management en bureaucratie. Genoemde leden vragen daarom een overzicht van omvang van de overhead binnen de brandweer. Is er een analyse gemaakt in hoeverre de overhead met invoering van dit wetsvoorstel wordt verkleind?

Genoemde leden vragen een reactie op de brief van de VBV van 8 maart 2011 waarin een vergelijking wordt getrokken met de Amerikaanse ‘community response teams’. Daar is er voor gekozen om juist meer verantwoordelijkheid bij de burgers neer te leggen, een vorm van georganiseerde zelfredzaamheid.

Dit staat haaks op wat diezelfde wetenschappers 'gulzig bestuur' noemen, aldus de VBV. Genoemde leden vragen om een reactie van de regering op de stelling van de VBV dat dat nu wel is wat gebeurt met de regionalisering. Deelt de regering de mening dat als een deel van de organisatie van de brandweer, zoals rampbestrijding meer centraal (regionaal) moet, er tegelijkertijd een beweging op gang moet komen die een versterking en vergrote zichtbaarheid van de lokale brandweerzorg, meer lokaal inbedt? Zo ja is de regering bereid juist in deze tijden van financiële schaarste te gaan investeren in het vrijwilligersbeleid binnen de brandweer en met dit wetsvoorstel de positie van de vrijwillige brandweer te versterken?

Evaluatie

Genoemde leden constateren dat de evaluatie die aangekondigd is in paragraaf 2.9 van de memorie van toelichting niet is opgenomen in de wetsartikelen. Genoemde leden constateren met de Raad van Staten dat het IFV niet onder directe ministeriele verantwoordelijkheid valt en dat daarom een wettelijke regeling nodig is als medewerking nodig is van dit orgaan. In het nader rapport wordt gesteld dat een wettelijke bepaling desondanks gezien de onderlinge verhoudingen onnodig en ongewenst is. Genoemde leden vragen om een nadere onderbouwing. Genoemde leden zouden in deze evaluatie graag bijzondere aandacht zien voor de eventuele verschuiving van taken van de veiligheidsregio’s naar het IFV tijdens deze periode.

Politie

Voor de nationale politie wordt voorgesteld over te gaan tot 10 regio’s in plaats van de 25 veiligheidsregio’s. Genoemde leden hebben reeds hun zorgen geuit over deze opschaling bij de politie. Gevolg hiervan is ook dat er allerlei bestuurlijke overlegconstructies en ambtelijke afstemming nodig zijn omdat de brandweer wel gaat opereren op de schaal van veiligheidsregio’s. Genoemde leden vragen hoeveel FTE er gepaard gaat met de extra benodigde coördinatie en afstemming en hoe dit gefinancieerd gaat worden? Gaat dit ten koste van het aantal brandweerlieden?

Artikel I onderdeel E

Besturen van de veiligheidsregio’s kunnen gemeenschappelijk taken uitbesteden aan het IFV, maar zijn dit niet verplicht. Genoemde leden hechten waarde aan de vrijheid van de veiligheidsregio’s maar vragen waarom er niet gekozen is om een beperkte lijst van taken vast te stellen die wel verplicht via het IFV lopen om een effectieve inzet van het IFV mogelijk te maken. Zij vragen daarom om een nadere motivatie per taak voor de keuze om de verplichting te vervangen door een kan-bepaling.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Arie Slob in het voortgezet algemeen overleg verkeersveiligheid.

Fri, 07 Oct 2011 11:36:59 +0200

Bijdrage van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob in een plenair debat met Minister Schultz van Haegen-Maas Geesteranus van Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp: VAO Verkeersveiligheid (AO d.d. 8 september 2011)

Kamerstuk: 29 398

Datum: 5 oktober 2011

De heer Slob (ChristenUnie):

Voorzitter. Ik heb al verscheidene malen in de afgelopen periode mijn grote zorgen geuit over de grove snelheidsovertredingen die ook in de 30 kilometerzones plaatsvinden. Dit is levensgevaarlijk omdat daar vaak veel spelende kinderen zijn. Ik heb eerder dit jaar bij een veegwetje amendementen ingediend, maar die werden als enigszins vroegtijdig beoordeeld door mijn collega's en de minister. Ik werd doorverwezen naar het algemeen overleg over de verkeersveiligheid. Ik ben hier nu dus om dit via een motie aan de Kamer voor te leggen.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

overwegende dat het rijbewijs in 30 kilometerzones pas wordt ingenomen bij een snelheid boven de 80 km/h;

overwegende dat het wenselijk is dat harder wordt opgetreden tegen grove snelheidsovertredingen, met name binnen de bebouwde kom;

verzoekt de regering, na overleg met betrokken partijen met voorstellen te komen om de grens van inname van het rijbewijs aan te scherpen,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Zij krijgt nr. 290 (29398).

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Inbreng Arie Slob bij schriftelijk overleg Structuurvisie Infrastructuur en Ruimte.

Fri, 07 Oct 2011 13:47:45 +0200

Inbreng van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob bij een schriftelijk overleg met minister Schultz van Haegen-Maas Geesteranus van Infrastructuur en Ruimte.

Onderwerp: Schriftelijk Overleg Structuurvisie Infrastructuur en Ruimte

Kamerstuk: 32 660

Datum: 4 oktober 2011

Inleiding.

De ChristenUnie is blij dat er met deze ontwerp structuurvisie voor het eerst een nota ligt waarin integraal wordt gekeken naar Infrastructuur en Ruimte. De ChristenUnie-fractie vraagt echter waaruit nu expliciet de integrale aanpak blijkt. Een eerste aanzet is te vinden in de ladder voor duurzame verstedelijking, maar verder lijkt de focus toch vooral te liggen op infrastructuur en wordt ruimte overgelaten aan de regio’s. Volgens de ChristenUnie kunnen er voordelen zijn aan decentralisatie, maar moeten dan wel de randvoorwaarden voor een integrale aanpak goed geregeld zijn en is het ook van belang dat er een gemeenschappelijke visie is met de decentrale overheden over de te bereiken doelen. In dit licht heeft de ChristenUnie enkele vragen over de ontwerp structuurvisie en is de fractie van mening dat op verschillende punten aanscherping nodig is.

Relatie met besluit algemene regels ruimtelijke ordening.

Tegelijk met dit schriftelijk overleg is er ook een schriftelijk overleg over het besluit algemene regels ruimtelijke ordening. De ChristenUnie fractie uit hierin zorgen over de gevolgen voor de open ruimte en met name het Groene Hart van de structuurvisie en het daarvan afgeleide besluit en stelt enkele vragen over de invulling van de ladder voor duurzame verstedelijking en benadrukt de noodzaak om ook ruimtelijke reserveringen te doen langs het spoor. Genoemde vragen stelt de ChristenUnie uiteraard ook in het kader van deze structuurvisie, en worden daarom in deze inbreng niet herhaald.

Participatie en innovatie.

De ChristenUnie vraagt waaruit in deze structuurvisie de Elverding aanpak blijkt. Is er gewerkt met verschillende scenario’s en welke rol hebben maatschappelijke organisaties en burgers daarbij gehad? Het valt de ChristenUnie op dat de realisatieparagraaf vooral gevuld is met instrumentele zaken zoals toetsen en scans. De ChristenUnie zou graag meer aandacht zien voor innovatie bij de realisatie van het nationaal ruimtelijk beleid. Wat dit betreft zou de ChristenUnie ook voor het ruimtelijk beleid graag een Green Deal zien. Onderwerpen als ruimtelijke inpassing, landschap, natuur, leegstand, krimp, ontwikkeling van hoogwaardig regionaal openbaar vervoer, en betaalbaarheid van ruimtelijke ontwikkelingen zouden hierin een plaats kunnen krijgen.

Lange termijnperspectief.

Welke doelen worden er met het SVIR nagestreefd voor 2040? De aanleiding voor de structuurvisie ligt onder meer in “veranderde omstandigheden” maar een analyse hiervan ontbreekt. Op pagina 28 wordt weliswaar een ambitie geschetst maar het valt de ChristenUnie op dat deze doelstellingen niet SMART zijn geformuleerd.

De ChristenUnie mist aandacht voor de ruimtelijk structurerende werking op de lange termijn van grote infrastructuurbeslissingen zoals de realisatie van tunnels. Ook de gevolgen van de verwachte demografische ontwikkelingen na 2020 zouden wat betreft de ChristenUnie meer moeten worden uitgewerkt. Klopt het dat als gevolg van de vergrijzing de kans groot is dat mobiliteitsknelpunten na 2020 zullen afnemen? Hoe verhouden de drie rijksdoelen zich tot elkaar in 2040, met andere woorden: wat is, zonder een blauwdruk te geven, de stip op de horizon? Hoe is de verhouding met de EU-2020 strategie en op welke wijze draagt de structuurvisie op de lange termijn bij aan de transitie naar een duurzame samenleving?

Grondbeleid en financiële doorrekening.

De ChristenUnie mist in de structuurvisie een doordenking van het grondbeleid en de verhouding tussen publieke en private taken. Het rijk verkoopt grond van Staatsbosbeheer, bij voorkeur aan boeren en particulieren, en tegelijk maken speculanten veel winst om de omzetting van grond van groen naar rood. De ChristenUnie vraagt de regering dan ook alsnog de structuurvisie van een visie op grondbeleid te voorzien en een financieel kader waarin wordt ingegaan op de betaalbaarheid van ruimtelijke ordening. Wat wordt bijvoorbeeld bedoeld met de nieuwe verdienmodellen (blz. 11)?

In dit financieel kader zal naast grondbeleid aandacht moeten zijn van de financiële gevolgen van de SVIR zoals de decentralisatie van de ruimtelijke ordening, het loslaten van oude rijksdoelen en nieuwe ruimtelijke reserveringen. De ChristenUnie vraagt of gemeenten binnen de voorgestelde kaders en financiële middelen, gegeven de economische ontwikkelingen en het afschaffen van rijkssubsidies voor onder meer stedenbeleid nog wel voldoende kunnen sturen op maatschappelijke gewenste ontwikkelingen. De opgave voor steden wordt immers steeds groter doordat de nadruk steeds meer zal komen te liggen op herstructurering.

De ChristenUnie mist dan ook een visie op de omgang met bestaand stedelijk gebied en de bestaande voorraad. Met de toenemende leegstand is dit wel van belang. Het Rijk hoeft hierbij niet altijd de regisseur of actor te zijn, maar een uitwerking van de kwantitatieve en kwalitatieve opgave op macro niveau en de instrumenten en middelen die nodig zijn om hiermee aan de slag te gaan is wel nodig. De SVIR ademt nu ondanks de decentralisatie vooral een maakbaarheidsideaal gericht op groeien en bouwen, terwijl het wat betreft de ChristenUnie ook zou moeten gaan om leefbaarheid en behouden.

De ChristenUnie begrijpt vanuit economische optiek de keuze voor een aantal focusgebieden zoals de mainports, maar wijst er op dat daarmee de vraagstukken op andere plekken niet minder aanwezig of problematisch zijn zoals de opgave in krimpgebieden, de revitalisering van het platteland.

Samenhang.

De ChristenUnie is voor een integrale aanpak van ruimtelijke ordening, mobiliteit, economie, landschap en natuur. Daarom vraagt de ChristenUnie hoe de keuze voor verdere verstedelijking van Almere zich verhoudt tot het loslaten van allerlei ruimtelijke restricties in de Randstad zoals de Nationale Landschappen, Rijksbufferzones en gebieden voor groene recreatie om de stad. Ontstaat hiermee niet het risico van te veel concurrerende verstedelijkingslocaties rond Amsterdam? Een ander voorbeeld is de keuze voor tracés voor de electriciteitvoorziening zoals de 380 kV verbinding door de Haarlemmermeer terwijl er tegelijkertijd voor dit gebied afspraken lagen voor hoogwaardige en waterrijke woonmilieus.

Bereikbaarheidsindicator en multimodaliteit.

De ChristenUnie heeft vragen bij het nut van de bereikbaarheidsindicator. Klopt het dat hierbij reistijd centraal staat? Hoe verhoudt deze indicator met de keuze voor verschillende streefwaarden voor de reistijd op snelwegen en stedelijke ringwegen? Volgens de ChristenUnie is er in feite sprake van een mobiliteitsindicator omdat snel reizen centraal staat en niet waarom we reizen. Deelt de regering de mening dat voor de bereikbaarheid de nabijheid van bestemmingen veel bepalender is dan de reissnelheid? En zou daarom juist in de steden vanuit het oogpunt van bereikbaarheid en economische ontwikkeling niet veel meer de nadruk moeten liggen op verdichting?

Verder vraagt de ChristenUnie of het verstandig is vooral te streven naar multimodale locaties. Klopt het dat in de praktijk multimodale werklocaties vooral per auto worden bezocht, en minder met het openbaar vervoer en dat ontwikkeling van dergelijke locaties in de stadsrand in combinatie met nieuwe woonlocaties op iets grotere afstand van de stad juist tot een extra belasting van het wegennet leidt?

De ChristenUnie pleit er om deze reden voor om door te gaan met een vorm van locatiebeleid bijvoorbeeld door de functies met veel bezoekers zoals kantoren zoveel mogelijk te realiseren in de nabijheid van stations. Ook mist de ChristenUnie een prikkel om woningen vooral in de nabijheid van OV-locaties te ontwikkelen. De ChristenUnie zou graag het denken zoals in het project Stedenbaan ook uitgewerkt zien voor de Noordvleugel van de Randstad en vraagt dit op te nemen in de structuurvisie SMASH. Het Rijk blijft de verantwoordelijkheid houden voor kwaliteit van de treindiensten in de hoofdrailnetconcessie. De ChristenUnie vraagt hoe dit wordt gekoppeld aan ruimtelijke programma’s.

Een focus op multimodaliteit zou overigens volgens de ChristenUnie pleiten voor een grotere rijksbetrokkenheid bij stationsgebieden. Waarom is hiervoor niet gekozen? En wat zijn de flankerende maatregelen om multimodale ontwikkelingsprojecten te bevorderen? Welk budget heeft de regering beschikbaar om multimodale knooppunten echt te stimuleren en bestaande P&R locaties op te waarderen en wanneer is dit gerealiseerd?

Landelijke vs regionale netwerken.

De focus in de SVIR ligt voor de mobiliteit op verbreding van de hoofdinfrastructuur. De ChristenUnie mist een integrale netwerkbenadering en vraagt wat de gevolgen zijn van de structuurvisie voor regionale en lokale netwerken, met name in de steden.

Openbaar vervoer.

In dat kader vindt de ChristenUnie de uitwerking van de plaats van het regionale openbaar vervoer in de SVIR zwak. Wat is concreet de ambitie van de regering met het regionale OV? Op blz. 41 wordt de OESO geciteerd met betrekking tot het belang van investeringen in weginfrastructuur, maar wat doet de regering met de veel nadrukkelijker oproep van de OESO om juist te investeren in het OV?

Kan de regering aangeven hoe de motie Cramer c.s. is uitgewerkt waarin wordt gevraagd om voor de zomer van 2010 samen met de decentrale overheden een visie te ontwikkelen op de verdere doorontwikkeling van het regionale openbaar vervoer in de stedelijke netwerken tot Olympisch niveau.

In het SVIR staat er budget voor provinciaal en regionaal verkeer en vervoer bij de provincies en gemeenten komt te liggen. Kan de minister aangeven welke budgetten zullen verschuiven naar de decentrale overheden en om hoeveel geld dit gaat?

Mobiliteitsgroei en duurzaamheid.

De ChristenUnie onderstreept de stelling in de structuurvisie dat naast capaciteitsuitbreiding ook de vraag naar mobiliteit beïnvloed dient te worden. De ChristenUnie betreurt het echter dat de meest effectieve maatregelen die hiervoor kunnen ingezet zoals gerichte en innovatieve vormen van beprijzing niet worden genoemd in deze nota die notabene vooruit kijkt tot 2040.

De EU Roadmap klimaat en het Witboek Transport gaan uit van 60% minder broeikasgas uitstoot in 2050 t.o.v. 1990. Kan de regering aangeven hoe dit doel met deze SVIR wordt bereikt? Klopt het dat inmiddels de filekosten per jaar lager zijn dan de milieukosten en dat dit verschil de komende jaren groter wordt? De ChristenUnie vraagt daarom waarom de benodigde klimaat- en energie transitie geen onderdeel is van deze Structuurvisie en de klimaateffecten zelfs niet zijn onderzocht. De ChristenUnie vraagt om naast de bereikbaarheidsindicator ook een klimaattoets van het SVIR te maken.

De ChristenUnie vraagt een onderbouwing van de prognose van 50% groei van personen en goederenkilometers tot 2030) aangezien in het Witboek Transport van de Europese Commissie tot 2050 een mobiliteitsgroei van 45% verondersteld is. Klopt het dat de laatste 10 jaar de personenkilometers over de weg nauwelijks zijn gegroeid? Is er wel rekening gehouden met de afvlakkende bevolkingsgroei en zo ja, betekent de prognose dus dat iedereen ineens veel meer kilometers per persoon gaat maken? Ook vraagt de ChristenUnie wat de gevolgen zijn voor de vraag naar hernieuwbare energiebronnen als de groeiprognoses uit het SVIR uitkomen en of dit wel haalbaar is? Wat zijn de risico’s om een investeringsprogramma op zo’n grote groei te baseren?

De Structuurvisie spreekt herhaaldelijk over het faciliteren van mobiliteitsgroei. Groei hangt echter ook samen met ruimtelijke keuzes. Het is geen autonoom verschijnsel. De keuze om bijvoorbeeld het bundelingbeleid los te laten is direct van invloed op de groei van de mobiliteit. Dit is niet faciliteren maar stimuleren van de groei van de mobiliteit. De ChristenUnie vindt daarom dat in de structuurvisie oorzaak en gevolg te veel door elkaar heen lopen. De ChristenUnie vraagt daarom een analyse van de invloed op de groei van de mobiliteit van de keuzes die gemaakt worden in de structuurvisie en alternatieve scenario’s van de ruimtelijke ontwikkeling.

Juridische consequenties.

De ChristenUnie vraagt wat de juridische consequenties zijn op punten waar Rijksbeleid wordt beëindigd, terwijl provincies en gemeenten nog bezig zijn het oude Rijksbeleid voor bijvoorbeeld bufferzones, ecologische hoofdstructuur of nationale landschappen te effectueren.

Watersystemen.

De ChristenUnie vraagt om een reactie op de opmerking van de Unie van Waterschappen dat inzicht in de gevolgen van lokale en regionale maatregelen uit de SVIR op regionale watersystemen ontbreekt. Worden deze in de gebiedsagenda’s in beeld gebracht? Ook mist de ChristenUnie een analyse van de doorwerking van de bezuinigingen op natuur voor het watersysteem. Is de regering bereid de gevolgen van de herijkte EHS voor het watersysteem door te rekenen en in de monitoring van de EHS ook voortgang en doelbereik van de wateropgaven te betrekken? Verder vraagt de ChristenUnie een expliciete verwijzing naar de rijksverantwoordelijkheden voor de Europese Kaderrichtlijn Water op te nemen.

De ChristenUnie vraagt tevens waarom het concept van de lagenbenadering waarbij een relatie wordt gelegd tussen ruimtegebruik en de fysiek ondergrondlagen geen onderdeel is van het afwegingskader in de SVIR. De ChristenUnie geeft in overweging om de klimaatbestendigheid van het landelijk gebied toe te voegen aan de formulering van nationaal belang 9. Ook zou er wat betreft de ChristenUnie een relatie kunnen worden gelegd tussen Rijksdoel 1 (Versterken van de ruimtelijk-economische structuur van Nederland) en nationaal belang 9 (Ruimte voor waterveiligheid, een duurzame zoetwatervoorziening en klimaatbestendige stedelijke (her) ontwikkeling) want water is ook een economische topsector. Tenslotte vraagt de ChristenUnie of de regering een reactie op de concrete tekstvoorstellen van de Unie van Waterschappen zoals die aan de Kamer zijn overhandigd tijdens de hoorzitting.

Fiets.

Hoewel fietsbeleid in de eerste plaats een decentrale verantwoordelijkheid is, is de ChristenUnie wel van mening dat het rijk landelijke groeicijfers moet blijven hanteren. Hierdoor is er een duidelijk doel waar de regio’s naar toe kunnen werken. Bovendien is stimuleren van het fietsverkeer ook een rijksbelang omdat het bijdraagt aan de bestrijding van de congestie op het wegennet. Tenslotte ligt er ook een rijkstaak in het voorzien van goede aansluitingen tussen fiets en het landelijke OV-netwerk.

Monitoring.

Met de uitwerking van het SVIR wordt een groot deel van het ruimtelijk beleid gedecentraliseerd. De ChristenUnie vraagt op welke wijze de regering dit proces gaat monitoren en evalueren.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Inbreng Arie Slob bij Schriftelijk Overleg Besluit algemene regels ruimtelijke ordening.

Fri, 07 Oct 2011 14:59:20 +0200

Inbreng van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob in een schriftelijk overleg met minister Schultz van Haegen-Maas Geesteranus van Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp: Schriftelijk Overleg Besluit algemene regels ruimtelijke ordening

Kamerstuk: 31 500

Datum: 4 oktober 2011

Inleiding.

Met het voorliggende besluit worden veel onderwerpen die waren opgenomen in het ontwerp-Besluit algemene regels ruimtelijke ordening (BARRO) van 2009 geschrapt zoals de nationale landschappen, rijksbufferzones en onderdelen van het verstedelijkingsbeleid en wordt ruimtelijke ordening zo veel mogelijk gedecentraliseerd. De ChristenUnie-fractie deelt de mening van het nieuwe kabinet dat enige opschoning in het ruimtelijke instrumentarium mogelijk en nodig was en dat ook decentralisatie op onderdelen een goede stap is. Volgens de ChristenUnie dreigt nu echter het gevaar dat het kind met het badwater wordt weggegooid.

Open ruimte.

In een dichtbevolkt land als Nederland is open ruimte een groot goed. Het vergroot de leefbaarheid, maar heeft ook een grote economische waarde voor onder meer landbouw, recreatie en toerisme. Met het voorstel voor dit besluit dat gebaseerd is op de nieuwe Structuurvisie Infrastructuur en Ruimte worden echter in één klap meerdere instrumenten die bedoeld zijn om de open ruimte te beschermen afgeschaft. In ruil voor rijksbufferzones, nationale landschappen, bundelingsgebieden en percentages, centrumvorming, verdichtingspercentages, locatiebeleid, planologisch kader buitengebied, SER-ladder, verstedelijkingsbeleid, woningbouw voor natuurlijke aanwas, bundeling verspreid glas en balans rood/groen/blauw komt nu slechts één instrument: de ladder voor verstedelijking.

De ChristenUnie heeft de indruk dat met deze aanpak niet alle nationale belangen gelijkwaardig worden afgewogen. Nationale belangen moeten gelijkwaardig worden afgewogen, en hiervoor zijn ook bij decentralisatie op zijn minst duidelijke kaders nodig.

Meest treffend vindt de ChristenUnie dat kennelijk het reserveren van ruimte voor een nieuwe kerncentrale een groter nationaal belang is dan bescherming van het Groene Hart. Niet alleen economische ontwikkeling en mobiliteit, maar juist ook de kwaliteit van de groene ruimte zijn van belang voor het welzijn en de welvaart van alle Nederlanders.

Slechts 10 a 20% van de nationale landschappen wordt straks beschermd omdat het onderdeel is van de ecologische hoofdstructuur. De ChristenUnie vreest dat met het voorgenomen beleid gebieden die onder zeer grote verstedelijkingsdruk staan zoals

Het Groene Hart, Waterland en Midden Delfland onvoldoende beschermd zullen zijn. Voor dit laatste gebied is in het verleden zelfs een reconstructiewet opgesteld die zeer succesvol is geweest om het laatste stuk groen tussen Den Haag en Rotterdam te behouden.

Op zijn minst moeten daarom wat betreft de ChristenUnie de (delen van) nationale landschappen die te maken hebben met grote verstedelijkingsdruk beter worden beschermd in dit besluit. De ChristenUnie-fractie onderschrijft dat in gebieden waar de verstedelijkingsdruk laag is in veel gevallen een meer decentrale aanpak mogelijk is. Maar het voorbeeld van het Groene Hart geeft aan dat dit niet altijd geldt.

De ChristenUnie-fractie vraagt de ontwikkeling van bouwen buiten de stad in (voormalige) verbindingszones, EHS, Nationale landschappen en rijksbufferzones jaarlijks te monitoren door middel van bijvoorbeeld een rapportage Planbureau voor de Leefomgeving aan de 2de Kamer zodat tijdige bijsturing mogelijk is als de decentralisatie ongewenste effecten heeft.

De ChristenUnie vraagt verder om de Blauwe Ruggengraat van Nederland, als verbinding tussen de waterrijke gebieden, toe te voegen als onderdeel van de nationale ruimtelijke hoofdstructuur.

Ladder verstedelijking.

Het ontwerp besluit voorziet in een ladder voor verstedelijking die lijkt op de SER-ladder voor bedrijventerreinen maar ook van toepassing is op de ontwikkeling van onder meer detailhandel, kantoren en woningbouw. De ChristenUnie steunt de gedachte van het introduceren van één ladder voor zorgvuldig ruimtegebruik in plaats van verschillende losse instrumenten voor elke ruimtelijke functie. De ChristenUnie is echter van mening dat het huidige voorstel voor artikel 3.1.6 lid 2 van het Besluit ruimtelijke ordening hierin onvoldoende voorziet.

• Ten eerste hoeft er alleen maar in het bestemmingsplan te worden “toegelicht op welke wijze rekening is gehouden met de voorkeursvolgorde”. Deze formulering is wat betreft de ChristenUnie te vrijblijvend. Om de ladder een krachtig instrument te maken moet deze op zijn minst juridisch op zo’n manier worden verankerd dat nieuwe plannen voor onder andere woningbouw hieraan kunnen worden getoetst. Ook moet de regering de mogelijkheid hebben om in te grijpen als de betrokken overheden deze taak niet uitvoeren overeenkomstig de rijksregels.

• Ten tweede gebeurt de verantwoording van het gebruik van de ladder op het niveau van het bestemmingsplan. De ChristenUnie vraagt in hoeverre met de voorgestelde formulering dubbeltellingen worden voorkomen. Kunnen op deze manier niet verschillende gemeenten met hun bestemmingsplan verwijzen naar dezelfde regionale behoefte aan bijvoorbeeld bedrijventerreinen? Volgens de ChristenUnie dient er daarom een duidelijker koppeling gelegd te worden met het provinciale ruimtelijke beleid en de feitelijke behoefte.

• Ten derde wordt voor benutting van bestaande stedelijke ruimte alleen gesproken over herstructurering en transformatie. De ChristenUnie mist hier het begrip leegstand zoals die bijvoorbeeld speelt op de kantorenmarkt. Benutting van leegstand hoeft niet noodzakelijkerwijs gepaard te gaan met herstructurering of transformatie.

• Ten vierde ontbreekt er een financieel kader voor een effectieve toepassing van de ladder. De kans is nu groot dat de mogelijkheid van herontwikkeling en transformatie wordt afgewezen omdat dit niet rendabel zou zijn. Welke randvoorwaarden gelden er op dit gebied? Is de regering niet van mening dat gemeenten en provincies meer instrumenten in handen moeten krijgen om te zorgen dat herstructureringslocaties ook echt van de grond komen en dat dit ook een fundamentele doordenking van het grondbeleid vraagt? Is de regering bereid financiële prikkels in te voeren die het bouwen in open gebied financieel onaantrekkelijker maken zoals bijvoorbeeld een open ruimte heffing? Wat betreft de ChristenUnie moet een effectieve ladder ook voorzien zijn van een financieel kader.

• Ten vijfde bevatte het ontwerp-Barro van 2009 nog het uitgangspunt dat als er toch wordt gebouwd in het buitengebied dit zoveel mogelijk in aansluiting op bestaand bebouwd gebied moet gebeuren of in nieuwe clusters dient te gebeuren. De ChristenUnie stelt voor om het bouwen aansluitend op bestaand bebouwd gebied of in nieuwe clusters toe te voegen als stap in de ladder van verstedelijking zodat deze afweging wordt gemaakt.

• Ten zesde wordt het voorzien in de ruimtebehoefte in de nabijheid van bestaande infrastructuur of in de nabijheid van nieuwe infrastructuur gelijk geschakeld. De ChristenUnie stelt voor om dit verschillende stappen op de ladder te maken. Inderdaad is er vaak sprake van integrale plannen met zowel ontwikkeling van infrastructuur en andere ruimtelijke functies, maar dat neemt niet de noodzaak weg dat eerst moet worden gekeken naar locaties die reeds goed ontsloten zijn. De ladder is meer functioneel als wordt beargumenteerd dat er geen alternatieve locaties waren in de nabijheid van bestaande infrastructuur. In feite staat met de voorgestelde formulering ontsluiting centraal terwijl het wat betreft de ChristenUnie eerst om benutting zou moeten gaan, en vervolgens om ontsluiting.

• Dit brengt de ChristenUnie op het zevende punt namelijk dat de ladder vooral is ingegeven vanuit een ruimtelijke behoefte. De ChristenUnie-fractie zou graag ook de mobiliteitsladder (ladder van Verdaas) hierin opgenomen zien omdat pas dan een goede integrale aanpak van ruimte en mobiliteit ontstaat.

• Ten achtste merkt de ChristenUnie-fractie op dat in de ladder geen kwalitatieve beoordeling zit van verschillende alternatieve locaties. Als buiten bestaand bebouwd gebied in de ruimtebehoefte wordt voorzien kan het veel uitmaken of dit wordt opgelost in een kwetsbaar waardevol landschap of dat dit gebeurt op een andere locatie. Deze leden zouden graag in de ladder voor duurzame verstedelijking daarom een extra trede op de ladder zien voor een landschapstoets waarin elementen als natuur, openheid, cultuurhistorie en recreatieve waarde worden meegenomen. Met een dergelijke motiveringsplicht kan mogelijk ook een alternatief worden geboden voor andere instrumenten die met dit besluit vervallen. Voorts valt het deze leden op dat in de structuurvisie op pagina 8 ook een relatie wordt gelegd tussen de ladder voor duurzame verstedelijking en optimale inpassing. Zij zien het aspect inpassing echter niet terug in de uitwerking van de ladder.

• Als negende stelt de ChristenUnie-fractie voor duurzaam waterbeheer ook mee te nemen in de ladder voor duurzame verstedelijking.

• Tenslotte merkt de ChristenUnie-fractie op dat in het oude ontwerp-Barro nog sprake was dat nieuwe locaties voor detailhandel niet ten koste mochten gaan van de bestaande detailhandelstructuur. In het nieuwe voorstel wordt alleen gesproken over behoefte aan detailhandel. De ChristenUnie-fractie vreest dat hiermee de deur wordt open gezet voor weidewinkels waardoor op de lange termijn er leegstand dreigt in (historische) winkelcentra binnen de steden. Deze leden geven daarom in overweging de bepaling ten aanzien van detailhandel aan te scherpen. De ChristenUnie vraagt welke instrumenten het rijk heeft bij vraagstukken die aangrenzende provincies treffen (b.v. grote nieuwe winkelcentra) en waar de provincies hun beleid niet op elkaar afstemmen?

Financiën en bestuurlijke lasten.

De ChristenUnie-fractie vraagt wie er financieel verantwoordelijk is voor planschade die voortkomt uit de AMvB ruimte. Is er een beeld van de omvang van de eventuele planschade? Welke bestuurlijke lasten vloeien voort uit de AMvB ruimte?

Buisleidingen.

In de artikelen 2.9.1., 2.9.2., 2.9.3. en 2.9.5. lid 1 van ontwerpbesluit is aangegeven dat gemeenten de gelegenheid krijgen om in een periode van vijf jaar binnen het door de Minister aangewezen zoekgebied, waarbinnen een voorkeurstracé voor een buisleidingenstrook is opgenomen, een ander tracé voor een buisleidingstrook te kiezen. Zo niet, dan geldt na deze vijf jaar slechts nog het voorkeurstracé. De ChristenUnie vraagt of het met het oog op meer flexibiliteit in de ruimtelijke ordening niet te overwegen het definitieve tracé vast te leggen op het moment dat er ruimtelijke ontwikkelingen in het gebied plaatsvinden?

Radar.

Bieden de algemene regels voor defensieradar zoals die onder de AMvB Ruimte kunnen worden vastgesteld significant meer ruimte aan Windenergie- en hoogbouwprojecten? Wanneer zijn deze algemene regels beschikbaar? Kan de kamer inzicht krijgen in de concept algemene regels voor defensieradar?

Ruimtelijke reserveringen spoor.

In het ontwerp besluit is een kaart opgenomen met reserveringsgebieden langs hoofdwegen. Genoemde leden vragen waarom dit niet gedaan is voor het spoor. Deze leden wijzen er op dat op verschillende plaatsen dicht langs het spoor wordt gebouwd terwijl de noodzaak voor uitbreiding in de toekomst niet ondenkbaar is. Genoemde leden stellen voor dat langs het spoorwegnet, tenminste een ruimtelijke reservering moet worden opgenomen voor verdubbeling van het aantal aanwezige sporen.

Kernenergie.

De ChristenUnie heeft grote vragen bij de nut- en noodzaak van de bouw van een nieuwe kerncentrale en daarom ook bezwaren bij de ruimtelijke reservering voor de bouw.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Schriftelijke vragen van Arie Slob inzake spoorverbindingen vanuit Brabant richting Antwerpen.

Tue, 04 Oct 2011 10:10:09 +0200

Schriftelijk vragen van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob aan de minister van Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp: Spoorverbindingen vanuit Brabant richting Antwerpen

Kamerstuk: 2011Z18921

Datum: 29 september 2011

Vraag 1

Kent u het bericht «Geen treinverbinding meer vanuit Brabant naar België in 2012»?1 Klopt het dat met ingang van 11 december 2011 er geen directe intercity of HSL-verbinding meer is vanuit Noord-Brabant met België?

Vraag 2

Hoe rijmt u dit met de toezegging van uw voorganger dat de Beneluxtrein zal blijven rijden zolang er nog geen alternatief is over de HSL-Zuid?

Vraag 3

Deelt u de mening dat de Beneluxtrein niet mag verdwijnen voordat er een HSL-verbinding vanuit Breda aangeboden wordt aan de reiziger en dat alleen het alternatief van een stoptreinverbinding vanuit Roosendaal onacceptabel is? Zo nee, waarom niet?

Vraag 4

Bent u bereid in overleg te gaan met NS om de Beneluxtrein per 11 decem-ber 2011 in ieder geval voor het zuidelijke deel van het traject tussen Noord-Brabant en België te behouden zolang er geen goede oplossing is gevonden?

Vraag 5

Wat is de stand van zaken van uw overleg met de Belgische autoriteiten en de Belgische spoorwegen (NMBS) over de realisatie van de verbinding Den Haag-Breda-Brussel?1)

http://www.omroepbrabant.nl/?news/162105532/Geen+treinverbinding+meer+vanuit+Brabant+naar+Belgie+in+2012.aspx

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Afscheidsymposium voor Andr� Rouvoet: 'rechtsstaat en vrijheid'

Tue, 04 Oct 2011 12:19:05 +0200

De Tweede Kamerfractie en het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie organiseren ter gelegenheid van het afscheid van Andr� Rouvoet een symposium over 'rechtsstaat en vrijheid'. Het is het thema dat als een rode draad door de politieke loopbaan van Rouvoet heeft gelopen en dat in het huidige politieke debat opnieuw intensief bediscussieerd wordt.

In de bijdragen en discussie zal het gaan over de rechtsstaat als ruimte voor verschillen en overtuigingen. Staat die met de opkomst van populisme en secularisme onder druk? Is de vrees dat de rechten van religieuze minderheden onder druk staan terecht? En hoe houden we, bij alle religieuze en culturele veranderingen, het ethos van de rechtsstaat vitaal?

Naast André Rouvoet zullen Arie Slob (politiek leider ChristenUnie), Ad Verbrugge (filosoof, Vrije Universiteit), Kars Veling (directeur Huis voor Democratie en Rechtsstaat), Hans Goslinga (politiek commentator Trouw), Arjan Plaisier (scriba Protestantse Kerk) en Beatrice de Graaf (historica, Universiteit Leiden) een bijdrage leveren. Het symposium vindt plaats op vrijdagmiddag 28 oktober 2011, van 14.00 - 17.00 uur, in de Oude Zaal van de Tweede Kamer. EO-presentator Tijs van den Brink zal optreden als dagvoorzitter.

U bent van harte welkom op dit symposium. Aanmelding hiervoor is wel verplicht en dat kunt u doen op www.christenunie.nl/afscheidsymposium

Moties ChristenUnie tijdens Algemene Politieke Beschouwingen

Thu, 22 Sep 2011 23:34:13 +0200

De ChristenUnie heeft aan het eind van de Algemene Politieke Beschouwingen een aantal moties ingediend. In die moties gaf de fractie uitting aan haar zorgen over de schulden ontwikkelingen bij studenten en de bezuinigingen op de kinderbijslag en het kindergebonden budget. Verder stelde de ChristenUnie fractie voor om lasten op arbeid te verlagen. Fractievoorzitter Slob diende de moties in en maakte van de gelegenheid gebruik om zijn zorgen uit te spreken over het taalgebruik van sommige Kamerleden.

In de motie over de bezuinigingen op de kinderbijslag en het kindergebonden budget geeft de ChristenUnie aan dat zij van mening is dat de kinderbijslag het fundament onder de inkomenssteun voor gezinnen moet blijven. De voorgenomen plannen van het kabinet doen hier afbreuk aan. Fractievoorzitter Slob riep de regering op de bezuinigingen op de kinderbijslag en op het kindgebonden budget ongedaan te maken. ‘Gewoon repareren’ zo stelde fractievoorzitter Slob. De motie werd ondersteund door de SGP.

In de motie over de schulden van studenten reageert de ChristenUnie op de ontwikkeling dat sinds 2003, het aantal studenten met schulden verdubbeld is tot 100.000 studenten. Verder blijkt dat de gemiddelde schuld toegenomen is tot bijna 15.000 euro. Het is voor studenten erg makkelijk om maandelijks forse bedragen te lenen van de DUO. De ChristenUnie wil dit een halt toe roepen. Er moet goede voorlichting komen over het lenen om studenten bewust te maken van de risico's van het lenen. Fractievoorzitter Slob riep de regering op de schuldenproblematiek van studenten in kaart te brengen en met gerichte voorstellen te komen om deze problematiek onder studenten te beperken. De motie werd mede gesteund door GroenLinks.

De ChristenUnie is van mening dat het van belang is de lasten op arbeid te verlagen om zo de werkgelegenheid te stimuleren. Ruim 400.000 mensen zijn werkloos en dat zijn er volgens de partij 400.000 teveel. Om de werkgelegenheid te stimuleren wil de ChristenUnie de tarieven in de tweede schijf van de loon- en inkomstenheffing verlagen. Voor de financiering stelt de partij enkele ‘groene’ lastenverzwaringen voor. De partij denkt daarbij onder andere aan het invoeren van een leveranciersverplichting voor duurzame energie en het verhogen van de energiebelasting op aardgas. Zo komen deze maatregelen de werkgelegenheid en het milieu ten goede.

Aan het eind van zijn betoog wees fractievoorzitter Slob op het taalgebruik van de Kamerleden. Hij vatte de bewoordingen van sommige Kamerleden op als ‘beschamend’, te meer omdat Kamerleden een voorbeeldfunctie hebben voor de gehele samenleving. Slob refereerde aan de brief van Jacobus, waar de waarschuwing klinkt dat de tong als klein lid, grote schade kan aanbrengen. Hij riep daarom ook op om op het taalgebruik te letten. Arie Slob sloot af met nog een verwijzing naar de brief van Jacobus: ‘Gerechtigheid groeit waar vrede is, en wie vrede zaait, zal gerechtigheid oogsten’ (Jacobus 3:18).

Bijdrage Arie Slob Algemene Politieke Beschouwingen

Sat, 24 Sep 2011 00:14:33 +0200

Vandaag zijn de Algemene Politieke Beschouwingen van start gegaan. Twee dagen lang spreken de Kamerleden met het kabinet over de plannen van de regering voor het komende jaar. Hieronder vindt u de tekst waarmee Arie Slob de Tweede Kamer heeft toegesproken.

Dit wordt een zware tijd. Dat ging door me heen toen ik eind Augustus in het zuiden van Ethiopië de duizenden vluchtelingen in de UNHCR-opvangkampen zag zitten. Wat een leed. Dit wordt een zware tijd. Dat beseft ook de vader met twee zorgbehoeftige zonen, die me begin deze week mailde dat hij vanwege de huidige kabinetsplannen niet meer weet hoe hij zijn gezin moet onderhouden. Dit wordt een zware tijd. Dat beseffen ook de pleegouders van zeven kinderen waar wij dit weekend contact mee kregen. Als de huidige PGB-plannen van het kabinet door gaan, kunnen zij de aan hen toevertrouwde pleegkinderen niet meer in huis houden.

Er is veel onzekerheid in onze samenleving. Mensen die de opstekende storm waar minister de Jager het gisteren over had, op zich af zien komen. Mensen die niet precies weten wat er gaat gebeuren, maar wel dat de beperkte middelen die ze nu al hebben om zich tegen deze storm te beschermen tekort zal schieten. En mensen die bang zijn dat deze middelen hen nog verder ontnomen zullen worden.

Zo’n tijd vraagt om een kabinet dat er staat. Om alertheid, daadkrachtig optreden. Er moet leiderschap getoond worden. Er moet vertrouwen gewonnen worden. Burgers moeten meegenomen worden in de keuzen die het kabinet maakt. Juist in een tijd als deze komt het er op aan. Het kabinet pretendeert een vaste koers te varen. Maar waar koersen we op af? Wat betekent dit voor mensen? Met name ook voor mensen die het sociale fundament onder zich voelen wegzakken. Die vader van zorgbehoeftige kinderen. Die pleegouders.

Waar is het grote verhaal, de lange termijnvisie, het vergezicht van dit kabinet, de stip aan de horizon, dat mensen in een tijd van onzekerheid weer vertrouwen kan geven. Ik heb het tot op heden gemist. Hoewel. Gistermiddag bij de presentatie van de miljoenennota door de minister van Financiën veerde ik voor de eerste keer weer wat op. In zijn woorden was iets terug te vinden van een gepassioneerdheid en visie van de kant van het kabinet waar dit land nu al zo naar smacht. We hebben dit ook nodig na alle miscommunicatie en miscalculatie van de afgelopen tijd.

Ik roep via u de minister-president op in het grote verhaal voor te gaan. Als zijn kofferbak inderdaad vol met visies ligt, haal ze eruit. Laat langetermijnvisies zien die verder gaan dan alleen het terugkerende kabinetsrefrein dat ‘de overheidsfinanciën weer op orde moet worden gebracht’. Dat is maar het halve verhaal. Spreek bijvoorbeeld hardop uit dat we met een schuldencrisis te maken hebben. Een ongemakkelijke waarheid, maar wel de kern van de huidige problemen. Niet alleen overheidsschulden, maar ook schulden bij banken en niet te vergeten burgers. Geef toe dat we in de afgelopen decennia veel te veel achter eenzijdige economische groei en winstmaximalisatie hebben aangejaagd. Met alle gevolgen van dien, voor de schuldenlast, maar ook voor het grote beslag dat de westerse wereld op grondstoffen en energievoorraden heeft gelegd. Het roer moet om.

Spreek banken aan op hun verantwoordelijkheid. Zorg dat de zaken- en nutsactiviteiten van banken daadwerkelijk gescheiden gaan worden, zodat er niet meer op financiële markten gestunt kan worden met spaargeld van eerzame burgers.

Spreek uit dat we terug moeten naar gezonde economische verhoudingen, dat we meer oog moeten hebben voor de kwaliteit van economische ontwikkeling, dat we terug moeten naar een uitgavenpatroon dat past bij wat er aan inkomsten binnenkomt. Dat geldt voor overheden, voor banken, maar ook voor particulieren.

Ik vraag het kabinet van de aanpak van schulden dit komende jaar een groot aandachtsgebied te maken. De fractie van de ChristenUnie heeft om het kabinet van dienst te zijn een aktieplan.Tien actiepunten om dit jaar aandacht aan te geven, beginnend bij onze jongeren die we al vroeg bewust moeten maken van de onwenselijkheid van schulden en eindigend bij de steunverlening aan landen in de eurozone. Graag overhandig ik dit via de voorzitter aan de Minister President en ik kijk uit naar een reactie.

Mag ik zo vrij zijn om via u het kabinet ook een waarschuwing mee te geven. En wel deze: pas op voor het risico dat u verword tot een kabinet van boekhouders. Alle respect voor boekhouders, maar regeren is meer dan berekeningen kloppend maken. Achter uw cijfers gaan mensen schuil. Henk en Nel, Joke en Johan, Hein en Giny, maar ook Klaas, Annet en Ahmed. Uw rekenwerk raakt mensen in hun leven. Meest illustratief daarbij zijn de discussies over de GGZ, het passend onderwijs en het PGB. We zien een coalitie klemt zich krampachtig vast aan gemaakte bezuinigingsafspraken. We zien een staatssecretaris, die steeds alle kritiek op de exorbitant hoge bezuinigingen op het PGB heeft weggewuifd en tot afgelopen donderdag nog durfde vol te houden dat ook met dit bezuinigingsbedrag de zorg gegarandeerd zou blijven. Hier kun je de vraag stellen: wie houdt hier nu wie voor de gek? Bij het PGB doet zich nog eens het merkwaardige feit voor dat nota bene een kabinet van VVD en CDA, met steun van de PVV, mensen hun vrijheid om regie over hun eigen zorg te voeren afpakt om hen daarna naar de bureaucratie van de zorgkantoren te dirigeren. Begrip voor de moeite om greep te krijgen op dit soort financiële open regelingen, maar kabinet en coalitie doe het a.u.b. met wijsheid!

Doe dat ook bij een onderwerp als de 1^e lijnszorg GGZ. Iedereen weet dat een eigen bijdrage voor deze kwetsbare groep mensen zorgmijding zal veroorzaken. Wat is dan het resultaat? Minister Schippers boekt de bezuiniging in en minister Opstelten krijgt uiteindelijk een dubbele rekening gepresenteerd als de overlast op straat gaat toenemen. Want weet het kabinet dan niet, zo vraag ik de Minister President, dat elke euro zorgbezuiniging in deze groep, twee euro aan overlast- en veiligheidskosten zal betekenen?

De fractie van de ChristenUnie heeft in het afgelopen jaar bewezen dat we, ook nu we geen deel meer uitmaken van de regering, verantwoordelijkheid durven te nemen voor moeilijke beslissingen. Zo hebben we het kabinet onder meer gesteund bij de politietrainingsmissie in Kunduz en recent nog bij het pensioenakkoord. En als we het niet met het kabinet eens waren, dat kwam helaas ook regelmatig voor, zijn we in het afgelopen jaar ook steeds met tegenvoorstellen gekomen. Zo doen we dat. Al kan er een keer een moment komen dat we dit niet meer verantwoord vinden als het kabinet bij andere voor ons aangelegen onderwerpen voortdurend niet thuis geeft.

We hebben dit jaar weer veel tijd en energie in een tegenbegroting gestoken. Het kabinet heeft er ook recht op te weten waar de oppositie staat. Rode draad in onze tegenbegroting is de nadrukkelijke wens van de ChristenUnie dat we deze tijd van crisis gebruiken om toe te werken naar (1) een meer duurzame economie, (2) dat er voldoende zorg is voor elkaar - in het bijzonder voor hen die niet of moeilijk kunnen meekomen – en (3) dat we voor jongeren als de burgers van morgen een goede plek creëren om op te groeien. Dat vraagt om een gericht gezinsbeleid.

Laat ik bij de gezinnen beginnen. We hebben ons als fractie afgevraagd wie er nu eigenlijk binnen het kabinet verantwoordelijk is voor het gezinsbeleid? De naam van minister Kamp werd genoemd als bestuurlijk verantwoordelijke voor de - in onze ogen - afbraak van de kindregelingen, maar daarna werd het pijnlijk stil. Daarna zijn we op zoek gegaan naar de aandacht voor het gezin in de miljoenennota. Dat viel niet mee. Er werd wat geschoven met geld van de kinderbijslag naar het kindgebondenbudget, er waren nog wat overhevelingen naar enkele ministeries van het eerder door dit kabinet ontmantelde ministerie voor jeugd en gezin, en dat was het. Nou ja, niet helemaal. Het kabinet kiest ervoor om bij het kindgebondenbudget nota bene een tweekindpolitiek te gaan voeren? Met grote financiële gevolgen voor gezinnen met drie kinderen of meer. Wie verzint zoiets? Er gaan geruchten dat dit nu weer teruggedraaid gaat worden. Kloppen deze geruchten. En is het kabinet bereid de totale bezuiniging te schrappen?

Als de minister van Financiën gisteren terecht stelt dat we ‘het huis’ zo stevig mogelijk moeten maken, dan vraag ik wel van het kabinet van de fundamenten van dat huis af te blijven. Dat gebeurt helaas niet. Met pijn in het hart moet ik concluderen dat in een jaar tijd het onderwerp jeugd en gezin zo goed als volledig van de politieke agenda van dit VVD/CDA-kabinet is verdwenen. En ook bij een belangrijk onderwerp als de transitie van de jeugdzorg van provincies naar gemeenten blijft het ongehoord stil.

Minister President, neem een voorbeeld aan uw politieke vriend David Cameron, die in de afgelopen maanden een aantal malen publiek het grote belang van het gezin benadrukt heeft als hoeksteen van de samenleving. Benut de kracht van gezinnen, versterk gezinnen waar dat nodig en mogelijk is, besef dat gezinnen cruciaal zijn voor het functioneren van onze samenleving als de plek waar de burgers van morgen opgroeien en stop met die tweekindpolitiek.

Dit moet anders. Dit kan ook anders. Ik overhandig daarom - via de voorzitter - het kabinet een manifest om het gezin weer beter op het bestuurlijk netvlies te krijgen. Inclusief de maatregelen uit onze tegenbegroting. Ik verwacht een uitgebreide reactie van het kabinet.

Ik vroeg al eerder aandacht voor het toewerken naar een meer duurzame economie. Dat kan op veel manieren bevorderd worden. Door uit te gaan van meer verantwoorde economische principes, door het versterken van duurzame innovatie binnen het MKB, het in standhouden van het lage BTW-tarief voor de bouw, het financieel stimuleren van een schonere binnenvaart en visserij, het belonen van bedrijven die hun best doen om oudere werknemers en mensen met een beperking een plaats in hun bedrijf te geven, maar ook het verder intensiveren van leer- werkplaatsen in sectoren als zorg, onderwijs en veiligheid. In onze tegenbegroting zijn een groot aantal voorstellen terug te vinden. Juist een tijd als deze kan benut worden om duurzaam, verantwoord ondernemerschap te bevorderen. Fijn om te zien dat steeds meer ondernemers in ons land ook die weg in slaan. Laten we hen aanmoedigen i.p.v. ontmoedigen.

In onze tegenbegroting vragen we ook aandacht voor mensen in kwetsbare posities en de zorg die we voor hen dragen. Het sociaal fundament van onze samenleving mag niet aangetast worden. Waar het maar enigszins kan zullen mensen in hun eigen levensonderhoud moeten voorzien. Maar als mensen door omstandigheden niet of nauwelijks in hun eigen levensonderhoud kunnen voorzien, dragen samenleving en overheid daarvoor óók een verantwoordelijkheid. Dit kabinet wil – en dat steunen wij – meer verantwoordelijkheden bij de samenleving terugleggen. Maar ik vraag het kabinet met klem de samenleving dan ook in staat te stellen die verantwoordelijkheid op zich te kunnen nemen. Ontneem de samenleving geen ruimte, maar biedt juist ruimte. En stel ook gemeenten in staat een verantwoord lokaal welzijn- en werkgelegenheidsbeleid te voeren en gebruik hen niet als het straatje waar we onze financiële problemen kunnen dumpen.

Geweldig overigens als we zien dat mensen zich over elkaar ontfermen. Over hun ouder wordende ouders, over buren of collega’s. Dat is ook hard nodig. Het aantal eenzame mensen in ons land is groot. Ontmoedig daarom niet, maar stimuleer de mantelzorg in ons land. Ontmoedig daarom niet, maar stimuleer vrijwilligerswerk. Waarom bezuinigt het kabinet overigens op de sociale veiligheid in steden? Dat is in strijd met het eigen beleid? En waarom investeert het kabinet niet- zoals de ChristenUnie doet – in onderwijs en geeft het kabinet het onderwijs en de ouders die de scholen dragen niet meer keuzevrijheid? En waarom bezuinigt het kabinet zo fors op het openbaar vervoer. We vrezen een kaalslag in de steden, maar ook op het streekvervoer dat voor de plattelandsgebieden zo belangrijk is. Graag een reactie op alle voorstellen in onze tegenbegroting.

Ik vraag tot slot aandacht voor drie grote internationale vraagstukken. De situatie in de Hoorn van Afrika, de situatie in het Midden-Oosten en de mensenrechten.

De mogelijkheid van een eenzijdige uitroepen van de Palestijnse staat ziet mijn fractie met het kabinet als een reële bedreiging voor Israël en de vrede in het Midden-Oosten. Ik vraag het kabinet dit te blijven uitdragen en te zoeken naar andere wegen.

Ik vraag aandacht voor de situatie in de Hoorn van Afrika. Ook daarvoor dragen wij een verantwoordelijkheid. Ik roep het kabinet op in internationaal verband te blijven vechten voor structurele oplossingen voor deze grote problematiek. Een schril contrast met de inzet van staatssecretaris Knapen is wel dat dit kabinet volgend jaar bijna een miljard bezuinigd op de allerarmsten van de wereld.

Ik roep het kabinet ook op te blijven opkomen voor vrijheid van godsdienst en geweten in de wereld. Blijft u zich onverminderd inzetten voor vervolgden als Asia Bibi en haar familieleden in Pakistan, voor de belaagde Kopten in Egypte én durf ook in landen als China en Saoedi Arabië de mensenrechten aan de orde te stellen. De regering moet dan wel aan enige zelfreflectie doen. Het kan niet met overtuiging blijven zeggen blij te zijn met omwentelingen in landen als Tunesië, Egypte en Libië om volgens met diezelfde overtuiging actief handelsmissies te blijven faciliteren naar (veelal Arabische) landen die de doodstraf hanteren voor zaken als afvalligheid, bekering, overspel en/of homoseksualiteit. We zijn overigens ontzettend blij dat het vorige week gelukt is de Nederlands-Iraanse evangelist Vahik Abrahimian en zijn vrouw Sonia naar Nederland te krijgen.

Ik kom tot een slot. In de politiek houden we ons meestal alleen maar met problemen bezig. Met ongemakkelijke waarheden waarbij het vaak zoeken is naar goede antwoorden. Dan kan het ons helpen als we ons vasthouden aan de bevrijdende waarheid dat we dit werk mogen doen in afhankelijkheid en dienst aan onze God. Als we Hem zoeken bij ons werk, dan mogen we daar ook zegen op verwachten. Die houding wens ik het kabinet, mijn collega’s in het parlement, en allen die ons ondersteunen, maar ook de Nederlandse samenleving, van harte toe.

Ik dank u wel.

Arie Slob, Voorzitter Tweede Kamerfractie ChristenUnie

Inbreng Arie Slob met betrekking tot invoerings- en aanpassingswet Politiewet.

Fri, 18 Nov 2011 13:56:50 +0100

Inbreng verslag (wetsvoorstel) ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob met betrekking tot de Invoering van de Politiewet 200. en aanpassing van overige wetten aan die wet (Invoerings- en aanpassingswet Politiewet 201X).

Onderwerp: Invoerings- en aanpassingswet Politiewet

Kamerstuk: 32 822

Datum: 22 september 2011

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van het wetsvoorstel. Zij hebben hierover op dit moment geen nadere vragen en verwijzen naar de inbreng van heden op het wetsvoorstel voor een nieuwe politiewet (Kamerstuk 30 880).

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Inbreng Arie Slob met betrekking tot de vaststelling van een nieuwe Politiewet.

Fri, 18 Nov 2011 14:06:56 +0100

Inbreng verslag (wetsvoorstel) van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob met betrekking tot de vaststelling van een nieuwe Politiewet (Politiewet 200.).

Onderwerp: Vaststelling van een nieuwe Politiewet (Politiewet 200.)

Kamerstuk: 30 880

Datum: 22 september 2011

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van het wetsvoorstel dat beoogd te komen tot een nationale politie. Genoemde leden onderschrijven dat er efficiency voordelen te behalen zijn door verbetering in de organisatie van de politie en dan met name het beheer, maar deze leden hebben vragen bij de gekozen invulling en dan met name de lokale inbedding en de gelijktijdige reorganisatie en schaalvergroting.

Noodzaak nationale politie

Genoemde leden hebben de indruk dat bij de keuze voor een nationale politie vooral argumenten vanuit beheer centraal hebben gestaan. Ten aanzien van de taakuitoefening van de politie wordt vooral het belang van het verwezenlijken van landelijke doelstellingen genoemd. Deze leden vragen echter of een nationale politie hiervoor de enige oplossing is. Deze leden vragen of er andere argumenten zijn op basis van de politietaak die een nationale politie noodzakelijk maken.

Deze leden vragen of bij het opstellen van dit wetsvoorstel ook is gekeken naar de organisatie van de politie in andere landen. Waarom is er niet gekozen voor het landelijk organiseren van het beheer en enkele taakspecialismen zoals bestrijding van cybercrime, financiële criminaliteit, forensische opsporing en milieucriminaliteit, maar voor de taakuitoefening de lokale inbedding centraal te stellen, zo vragen deze leden. Vanuit dit perspectief hebben deze leden nog enkele specifieke vragen over het wetsvoorstel.

Omvang politieregio’s

Genoemde leden constateren dat in het regeerakkoord een schaalvergroting van de politieregio’s is opgenomen. Hoewel genoemde leden erkennen dat het aantal politieregio’s kan worden teruggebracht hebben zij vraagtekens bij het aantal van 10 politieregio’s. Zij missen een analyse wat de meest doelmatige schaal is en of deze tien regionale eenheden qua geografische en culturele samenhang en qua criminaliteitsbeeld voor de hand liggen. Zij hebben zorgen dat hiermee de afstand tot de burgers en het lokale bestuur te groot wordt. Sommige politieregio’s bestrijken straks een gebied met circa 80 gemeenten. In dit verband heeft de Raad van State het zelfs over poolse landdagen. In hoeverre kan dan nog de inbreng van een individuele gemeente voldoende worden gewaarborgd zonder dat de regionale politiechef al zijn tijd kwijt is aan afstemming met gemeenten?

Eén van de voornemens is om één politieregio te vormen voor Gelderland en Overijssel. Genoemde leden vragen of het bekend is bij de regering dat één van de grondleggers van het regeerakkoord nu namens deze provincies ageert tegen politieregio’s van een dergelijke omvang? Kan de regering onderbouwen waarom een dergelijke omvang noodzakelijk zou zijn en in hoeverre lokale inbedding hiermee voldoende gegarandeerd kan blijven?

In de toelichting bij de nota van wijziging wordt onder andere nog genoemd dat er een voordeel zou zijn bij grensoverschrijdende politiesamenwerking (blz. 26). Genoemde leden vragen of deze samenwerking op dit moment dan niet goed is? Welke kwalitatieve voordelen worden verwacht vragen deze leden. Ook vragen deze leden hoeveel politie-eenheden er aan de andere kant van de grens in Duitsland en België zijn.

Specialismen

Genoemde leden hebben de indruk dat ook het schaalniveau van 10 politie-eenheden voor sommige specialismen te klein zal zijn. Zij wijzen er op dat er nu al sprake is van slechts 7 bovenregionaal georganiseerde teams. Waarom is er daarom niet gekozen om deze specialismen landelijk te organiseren waarbij de specialisten op basis van een netwerkorganisatie best werkzaam kunnen zijn binnen de politieregio’s. Voorts vragen deze leden wat wordt bedoeld met de zin in de toelichting bij de nota van wijziging dat de landelijke diensten niet belast zijn met de uitvoerende poltietaak (blz. 32)

Arrondisementen en veiligheidsregio’s

Er is in het wetsvoorstel gekozen om aan te sluiten bij de grenzen van de tien arrondissementen van de gerechtelijke kaart. Zijn hiervoor andere argumenten dan de gewenste schaalvergroting zo vragen deze leden? Zij vragen dit ook omdat de indeling van de gerechtelijke kaart met name in het noorden en oosten geen relatie heeft met de bestuurlijk relevante entiteiten.

Genoemde leden constateren dat het oorspronkelijke uitgangspunt van een eerdere versie van het wetsvoorstel was om aan te sluiten bij de grenzen van de veiligheidsregio’s met één veiligheidsbestuur. Door dit los te laten blijven er toch aparte bestuurs- en overlegstructuren op regionaal niveau. Deze leden vragen of dit niet leidt tot onnodige extra bestuurlijke drukte.

Deze leden constateren dat in de lokale gezagsdriehoek overleg zal zijn tussen de burgemeester, de officier van justitie en het hoofd van het territoriale onderdeel van de regionale eenheid binnen welker grondgebied de gemeente geheel of ten dele valt (toelichting nota van wijziging blz. 25). Genoemde leden vragen of het grondgebied van gemeente kan vallen onder meerdere territoriale eenheden. Dit lijkt genoemde leden onwenselijk en zij vragen daarom dit nader te onderbouwen.

In de memorie van toelichting wordt geconstateerd dat het wetsvoorstel leidt tot minder bureaucratie omdat er niet meer langdurig overleg nodig is met korpsbeheerders over de vertaling van landelijke prioriteiten in convenanten. Tegelijkertijd constateren genoemde leden dat door het loslaten van de indeling van veiligheidsregio’s een nieuw convenant wordt geïntroduceerd door het bestuur van de veiligheidsregio, de korpschef en de desbetreffende hoofdofficier van justitie met het oog op de samenwerking bij branden, rampen en crises. Genoemde leden vragen of voor deze convenanten niet dezelfde bezwaren zullen gaan gelden en wat de rol van de regionale politiechef bij de totstandkoming van deze convenanten is.

Landelijke doelstellingen en lokale prioriteiten

De minister stelt tenminste eenmaal per vier jaar de landelijke doelstellingen vast ten aanzien van de taakuitvoering van de politie en hoort daarbij de regioburgemeesters en het College van procureurs generaal. Genoemde leden vragen of het de bedoeling is om hierbij gelijk een voorstel op te nemen voor de lokale vertaling van deze doelstelling of dat dit twee aparte processen zijn. Ook stellen deze leden voor de Kamer bij het bepalen van de doelstellingen in een vroegtijdig stadium te betrekken, bijvoorbeeld op basis van een concept versie.

De inzet van de politie is afhankelijk van landelijke en lokale doelen. Vaak zullen landelijke en lokale doelen in elkaars verlengde liggen, maar genoemde leden constateren dat dit niet altijd zo zal zijn. In het regeerakkoord is opgenomen dat bij de vaststelling van de landelijke en regionale prioriteiten in jaarplannen de lokale knelpunten in de buurten en wijken in de

prioritering meer nadruk zullen krijgen. In de toelichting bij de nota van wijziging wordt gesteld dat de landelijke beleidsdoelstellingen substantiële ruimte zullen laten voor lokaal politiebeleid. Genoemde leden vragen hoe groot die ruimte is. In de toelichting wordt gesteld dat een minimale capaciteit voor gemeentelijke politiezorg niet kan worden gegarandeerd omdat dit ten koste zou gaan van de flexibiliteit van de politie. Genoemde leden vragen dit nader te onderbouwen aangezien een groot deel van de politietaken juist lokaal ligt. Deze leden wijzen bijvoorbeeld op het fenomeen wijkagent. Zij vragen waarom een gemeente niet de garantie zou kunnen krijgen voor een bepaalde capaciteit aan wijkagenten. Ook de Raad van State wijst op het belang van een minimumpercentage budget ter vrije besteding van de lokale politie eenheden.

Deze leden vragen wat wordt bedoeld met de stelling dat het belangrijk is dat gemeenteraden zelf investeren in hun bijdrage aan de politie (blz. 40 toelichting bij de nota van wijziging). Wordt hier ook een financiële bijdrage bedoeld? Ook vragen deze leden om in te gaan op de kritiek van de Raad van State dat op het punt van de benoeming van het lokale hoofd van de politie de bestaande lokale bevoegdheid met dit wetsvoorstel wordt afgezwakt.

Korpschef

De minister kan volgens het wetsvoorstel de korpschef algemene en bijzondere aanwijzingen geven die anders dan onder de huidige wet niet het karakter hebben van ultimum remedium. Genoemde leden vragen welke ruimte de korpschef in de dagelijkse praktijk heeft omdat hij uiteindelijk ook geacht wordt de landelijke doelstellingen te halen. Bovendien is het instrument van een aanwijzing vreemd aangezien de korpschef als ambtenaar direct onder de verantwoordelijkheid van de minister valt. Deze leden vragen in wat voor situaties er aan een algemene of bijzondere aanwijzing kan worden gedacht. Zij vragen dit ook omdat er al een algemene aanwijzingsbevoegdheid komt voor individuele ambtenaren van politie door de burgemeester, de Officier van Justitie en de minister.

De Korpschef wordt straks verantwoordelijk voor zowel het korpsbeheer als de politietaken. In het oorspronkelijke wetsvoorstel was sprake van een directieraad wat het mogelijk maakte functies te spreiden. Genoemde leden vragen waarom deze spreiding van functies is losgelaten. Zij kunnen zich voorstellen dat het leiding geven aan het beheer en de taken van de politie ook verschillende competenties vraagt en dat daardoor een meerhoofdig bestuur een goede keuze zou kunnen zijn.

Het ligt volgens genoemde leden voor de hand dat de korpschef advies geeft bij het vaststellen van het beleid. In het wetsvoorstel heeft deze echter geen adviesrecht omdat hij geen beleidsbepaler is. Maar is het juist niet meer dan logisch om dit adviesrecht te verlenen zodat beleidsbepalers de ervaringen van de korpschef kunnen meenemen bij de bepaling van het beleid, zo vragen deze leden?

Regioburgemeester

Het wetsvoorstel introduceert de figuur van de regioburgemeester. Nu wordt voorgesteld de beheerfunctie landelijk te organiseren vragen deze leden waarom er voor is gekozen de rol van regioburgemeester sterker te maken dan alleen de functie van voorzitter en leiding bij grote crisissituaties. Een voorbeeld is de aanwijzingsbevoegdheid van de minister om het beleidsplan beter te laten verzekeren dat landelijke beleidsdoelstellingen worden verwezenlijkt. Waarom is hierbij niet gekozen voor een aanwijzing aan de betrokken burgemeesters gezamenlijk, zo vragen deze leden? Genoemde leden hebben de indruk dat de vorige versie van het wetsvoorstel waarin sprake was van een regionaal veiligheidsbestuur op dit punt beter aansloot bij de grondwettelijke bevoegdheden van burgemeesters.

Als bij de vaststelling van het regionale beleidsplan het niet lukt overeenstemming te bereiken, stelt de regioburgemeester in overeenstemming met de hoofdofficier van justitie het beleidsplan vast. Als zij niet met elkaar tot overeenstemming kunnen komen wordt dit verschil van zienswijze schriftelijk voorgelegd aan de minister en beslist de minister. In beide gevallen kan een betrokken burgemeester beroep instellen. Genoemde leden vragen om een nadere onderbouwing van deze tussenstap aangezien de kans groot is dat ook indien de regioburgemeester en de hoofdofficier tot overeenstemming komen de kans groot is dat een betrokken burgemeester beroep zal instellen. Genoemde leden geven in overweging om in het geval de regioburgemeester en de hoofdofficier van justitie niet tot overeenstemming kunnen komen niet alleen de zienswijze van deze twee partijen aan de minister wordt voorgelegd maar ook de zienswijze van de overige betrokken burgemeesters zodat de minister dit kan betrekken bij zijn besluit.

Rechtspersoon

In het nader rapport bij de nota van wijziging wordt gesteld dat er weliswaar sprake is van een aparte rechtspersoon, maar niet van zelfstandigheid omdat de minister via de aanwijzingsbevoegdheid altijd kan bepalen hoe de politie dient te handelen. Daarbij wordt gesteld dat via deze bevoegdheid ook de mogelijkheid bestaat om te bepalen dat een besluit wordt ingetrokken. Genoemde leden vragen wat hiervan de rechtsgevolgen zijn omdat het hierbij om een aanwijzing gaat die pas na een besluit wordt gegeven. Betekent dit ook dat een besluit met terugwerkende kracht kan worden ingetrokken? Genoemde leden vragen daarom meer fundamenteel in te gaan op de kritiek van de Raad van State dat de noodremvoorziening van de vernietiging van een besluit en voorzieningen te treffen bij taakverwaarlozing ontbreken in het wetsvoorstel en dat de minister met de aanwijzingsbevoegdheid nog geen volledige zeggenschap over de organisatie en beheer van de politie heeft.

Beheer

De beheersfunctie zal landelijk worden georganiseerd. Genoemde leden vragen of nu duidelijk is wélke diensten nu echt gecentraliseerd worden en waar ze worden belegd (ook geografisch). Volgens genoemde leden is ICT en Huisvesting c.q. ondersteunende diensten nog wat globaal geformuleerd. Het is volgens deze leden van belang te weten wat nu precies centraal ingeregeld wordt en wat de opbrengst zal zijn in termen van minder kosten en minder fte’s. Ook vragen deze leden of het klopt dat er straks geen regionale korpsbeheerders meer zullen zijn. Hoe worden de staven van Korpsbeheerders ontmanteld? Wat betekent dat in reductie van fte’s? Wat regelt de regioburgemeester aan ondersteuning in? Stelt de minister daar eisen aan?

Cultuur

Het wetsvoorstel is erg gericht op structuuringrepen. Kan de minister ook inzicht geven van de cultuuringrepen die voor een succesvolle operatie van belang zijn. Welke waarborgen worden ingebouwd om nu wel eenduidigheid te bewerkstelligen? Om afspraken na te komen?

Politieacademie

De Wet op het Politieonderwijs (2003) is wél afgestemd op de Politiewet, maar niet omgekeerd, door de volgorde van totstandkoming. Nu er een nieuwe Politiewet komt, kunnen volgens genoemde leden de juridische dwarsverbanden tussen de Wet op het Politieonderwijs en de Politiewet beter worden gelegd.

Gaat de nieuwe Politiewet bepalen dat de werving en selectie, het Politieonderwijs en de kennisfunctie voor de politie landelijke taken zijn, belegd bij de Politieacademie, als onderdeel van de Nationale Politie. Net zoals dit geldt voor de beheerstaken, die landelijk belegd zijn bij een Politiedienstencentrum, zo vragen deze leden? Ook vragen deze leden of het niet logischer is, omdat de Politieacademie deel zal gaan uitmaken van de Nationale Politie, in de wet te stellen dat alle regelgeving voor de politie in beginsel van toepassing is op de Politieacademie, in plaats van zoals nu dit van geval tot geval te benoemen?

Tevens vragen deze leden of het niet tijd is om de inzet van executieve medewerkers bij de Politieacademie juridisch duidelijk te regelen? Medewerkers van de Politieacademie hebben een rechtspositie cf. BARP en CAO-Politie, maar de Politieacademie kan geen executieve politieambtenaren in rechtstreekse dienst hebben (anders dan b.v. de VtS Politie Nederland dat wel kan, omdat die een andere juridische vorm heeft), terwijl bijvoorbeeld de inzet van mensen met recente praktijkervaring als docent cruciaal is voor de kwaliteit van het Politieonderwijs. De Politieacademie zet executieven, met behoud van hun executieve status, nu in via detacheringen, onder andere via het korps Utrecht als beheerkorps, maar ook via directe detachering door afzonderlijke korpsen. Levert dit geen bureaucratische regeldruk op, zo vragen deze leden?

In de MvT staat dat de werving & selectie wordt belegd bij de HRM poot binnen het landelijke korps. Wat betekent dit voor de politieacademie, zo vragen deze leden? Of wordt hier de werving in de zin van arbeidsmarktcommunicatie bedoeld, die thans nog bij de politieacademie is belegd?

Het Kabinet wil de kosten van aspiranten voor de politie verlagen door aspiranten zonder salaris bij het korps in te voeren. Genoemde leden hebben echter de indruk dat in het wetsvoorstel studenten niet genoemd worden als ambtenaar van politie. Genoemde leden vragen in hoeverre de ervaringen met de pilot beursstudenten in 2010 op dit punt meegenomen zijn in het wetsvoorstel.

Checks and balances

Genoemde leden vragen nader in te gaan op de kritiek van de Raad van State dat op landelijk niveau checks and balances tot op zekere hoogte weggenomen worden doordat de eerste politieke verantwoordelijkheid voor zowel het beheer als het (justitieel) gezag in één hand worden gelegd.

Evenementen

Een steeds groter beslag op de capaciteit van de politie is nodig voor de beheersing van de openbare orde rond evenementen. In het regeerakkoord wordt hiertoe een evenementenheffing geïntroduceerd. Hoe verhoudt deze heffing zich tot de besluitvorming over de beschikbaarheid van capaciteit zo vragen deze leden?

Meten prestaties

Genoemde leden vragen op welke wijze de prestaties van de politie worden gemeten en in hoeverre binnen de nieuwe nationale politie is geborgd dat het een lerende organisatie is. Instrumenten als een benchmark kunnen hierbij wellicht behulpzaam zijn.

Artikel 16

De minister kan objecten en diensten aanwijzen waarvan bewaking of beveiliging door de politie noodzakelijk is. Genoemde leden vragen wat hierbij de betrokkenheid van het lokale gezag is. Betekent de bepaling in artikel 16 dat het lokale gezag deze bevoegdheid niet heeft, zo vragen deze leden?

Artikel 28

Bij ministeriele regeling worden ambtenaren van politie aangewezen die deel uitmaken van de leiding van de politie. Zij worden bij koninklijk besluit benoemd, geschorst en ontslagen. Genoemde leden vragen hoe ver deze bepaling reikt. Een uitwerking volgt in de ministeriele regeling maar kan worden aangegeven hoeveel functionarissen indicatief onder de leiding van de politie vallen.

Artikel 40

De regioburgemeester brengt volgens artikel 40 lid 3 het beleidsplan in overeenstemming met de aanwijzingen van de minister zonder dat hiervoor de instemming van de burgemeesters in het gebied waar de regionale eenheid de politiektaak uitvoert noodzakelijk is. Genoemde leden vragen waarom is gekozen voor deze bypass waarmee er een hiërarchie ontstaat en de regioburgemeester zelf kan bepalen hoe de aanwijzing wordt uitgevoerd. Wat betekent deze bepaling, zo vragen deze leden, in de situatie dat een burgemeester van mening is dat daarmee een te groot beslag op de politiecapaciteit wordt gelegd voor nationale doelstellingen om zijn grondwettelijke taak in de gemeente uit te voeren. Zij geven in overweging dat de regioburgemeester in ieder geval de burgemeesters in het gebied moet horen alvorens de aanwijzing wordt verwerkt in het beleidsplan.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

ChristenUnie presenteert nieuw Jeugd en Gezinplan

Thu, 22 Sep 2011 17:47:36 +0200

Arie Slob presenteerde tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen een plan voor Jeugd en Gezin. Het Kabinet lijkt een 'tweekindpolitiek' te voeren, zei Slob tijdens de Beschouwingen. Hij hoopt dat het kabinet deze plannen nog terug zal draaien . Met het plan laat de ChristenUnie zien dat het anders kan.

Slob presenteert plan om schulden aan te pakken tijdens APB

Tue, 11 Oct 2011 14:52:08 +0200

Tweede Kamerfractievoorzitter Arie Slob heeft tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen een tienpuntenplan gepresenteerd om de schuldencrisis aan te pakken. De financi�le crisis van de afgelopen tijd is in de kern een schuldencrisis. Schulden bij de overheid, schulden bij de banken, maar ook een grote schuldenlast bij burgers. Om sterker uit deze crisis te komen, moeten zaken bij de wortel aangepakt worden.

"De financiële crisis van de afgelopen tijd is in de kern een schuldencrisis. Schulden bij de overheid, schulden bij de banken, maar ook een grote schuldenlast bij burgers. Om sterker uit deze crisis te komen, moeten zaken bij de wortel aangepakt worden.

Nederland moet toe naar gezonde economische verhoudingen. We moeten toe naar een uitgavenpatroon dat past bij wat er aan inkomsten binnenkomt. Dat geldt voor overheden, voor banken, maar ook voor particulieren. Dat vereist een mentaliteitsverandering. Dat moeten mensen zelf doen. Waar de overheid zelf aan de knoppen zit, is actie nodig. In Europa én in Nederland. De ChristenUnie-fractie roept het kabinet op om de komende tijd van de onderstaande punten werk te maken.

1. Maak jongeren al vroeg bewust van de onwenselijkheid van schulden en bevorder de spaarzin, bijvoorbeeld door de herintroductie van het zogenaamde ‘zilvervlootsparen’.

2. Geef aandacht aan de schulden die studenten kunnen oplopen. Zorg ervoor dat bijlenen niet meer automatisch kan en gebonden wordt aan regels.

3. Zet in op gerichte voorlichting bij gebeurtenissen die tot een groter risico op schulden leiden, zoals een scheiding, overlijden en het verliezen van werk.

4. Zorg voor een betere schuldregistratie, waarbij schulden bij o.a. de belastingdienst, energiebedrijven en woningbouwverenigingen niet langer buiten beeld blijven en onderzoek de mogelijkheid om naar aanleiding van de registratie actief hulp aan te bieden.

5. Onderzoek de mogelijkheden van een zogenaamd schuldplafond bij particulieren, bijvoorbeeld na gebleken problematiek, zoals het ingaan van een schuldhulptraject of een afgeronde schuldsanering.

6. Investeer in schuldhulpverlening. Dat levert geld op en bespaart mensen een hoop ellende. Rust bijvoorbeeld vrijwilligers toe om mensen met schuldproblemen te begeleiden en problemen te voorkomen.

7. Besteed aandacht aan de schulden die banken hebben. Zorg voor goede scheiding van nuts- en zakenactiviteiten bij banken, zodat er niet met het spaargeld van eerzame burgers gestunt kan worden op financiële markten.

8. Bouw waar mogelijk de staatsschuld in de komende jaren verder af. Voorkom op die manier een groeiende rentelast.

9. Beoordeel eigen regelgeving op perverse prikkels. Zo wordt onder huidige regelgeving sparen en aflossen van schulden (fiscaal) gestraft en het langdurig overeind houden van schulden juist beloond.

10. Vergroot bij steunverlening aan landen in de eurozone met de te nemen maatregelen hun schulden niet, maar biedt deze landen een reeel toekomstperspectief."

Bijdrage Arie Slob in het plenaire debat van de Algemene Politieke Beschouwingen (APB).

Wed, 05 Oct 2011 15:28:35 +0200

Bijdrage van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob in het plenaire debat van de Algemene Politieke Beschouwingen (APB).

Onderwerp: Algemene Politieke Beschouwingen

Kamerstuk: 33 000

Datum: 21 september 2011

De heer Slob (ChristenUnie):

Voorzitter. Dit wordt een zware tijd. Dat ging door mij heen toen ik eind augustus in het zuiden van Ethiopië was en die duizenden en duizenden vluchtelingen in UNHCR-opvangkampen zag. Wat een ongelooflijk groot menselijk leed. Dit wordt een zware tijd. Dat beseft ook de vader van twee zorgbehoevende zonen die mij aan het begin van deze week mailde dat hij vanwege de huidige kabinetsplannen niet meer weet hoe hij zijn gezin moet onderhouden. Dit wordt een zware tijd. Dat beseffen ook de pleegouders van een groot aantal kinderen, met wie mijn fractie dit weekend contact kreeg. Als de huidige pgb-plannen van het kabinet doorgaan, zijn zij heel bang dat zij de aan hen toevertrouwde pleegkinderen niet meer in hun huis kunnen blijven opvangen.

Er is veel onzekerheid in onze samenleving. Er zijn mensen die de opstekende storm, waarover minister De Jager gisteren sprak, op zich af zien komen. Mensen die niet precies weten wat er gaat gebeuren, maar wel dat de nu al beperkte middelen die zij hebben om zich tegen deze storm te beschermen, tekort zullen schieten. Mensen die ook bang zijn dat deze middelen hen nog verder zullen worden ontnomen. Zo'n tijd vraagt om een kabinet dat er staat, om alertheid, daadkracht en leiderschap. Er moet vertrouwen worden gewonnen. Burgers moeten worden meegenomen in de keuzen die het kabinet maakt. Juist in een tijd als deze komt het er dan op aan. Het kabinet pretendeert een vaste koers te varen, maar waar koersen wij op af? Wat betekent dit voor mensen, met name voor mensen die het sociale fundament onder zich voelen wegzakken? Die vader van die zorgbehoevende kinderen? Die pleegouders?

Wat is het grote verhaal, de langetermijnvisie, het vergezicht van dit kabinet, de stip aan de horizon die mensen in een tijd van onzekerheid weer vertrouwen kan geven? Ik heb die tot op heden gemist. Hoewel, de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik gisterenmiddag bij de presentatie van de Miljoenennota door de minister van Financiën voor het eerst weer wat ben opgeveerd.

In zijn woorden was namelijk iets terug te vinden van gepassioneerdheid en visie van het kabinet, waar ik en dit land al zo lang naar smachten. Na alle miscommunicatie en miscalculatie van de afgelopen tijd hebben we dit ook nodig. Ik roep de minister-president op om voor te gaan in dit grote verhaal. Hij gaf gisteren aan dat zijn kofferbak vol met visies ligt. Haal ze er dan uit! Laat langetermijnvisies zien die verder gaan dan alleen het terugkerende kabinetsrefrein dat de overheidsfinanciën weer op orde moeten worden gebracht. Dit is namelijk maar het halve verhaal. Spreek bijvoorbeeld hardop uit dat we met een schuldencrisis te maken hebben. Dit is een ongemakkelijke waarheid, maar het is wel de kern van het huidige probleem. We hebben niet alleen te maken met overheidsschulden, maar ook met schulden van banken en, niet te vergeten, van burgers. Geef toe dat we in de afgelopen decennia misschien wel veel te veel eenzijdig achter economische groei en winstmaximalisatie hebben aangejaagd met alle gevolgen van dien voor de schuldenlast en het grote beslag dat de westerse wereld op grondstoffen en energievoorraden heeft gelegd. Het roer moet om. Spreek banken aan op hun verantwoordelijkheid. Zorg dat de zaken- en nutsactiviteiten ook daadwerkelijk gescheiden gaan worden, zodat op financiële markten niet meer kan worden gestunt met het spaargeld van eerzame burgers. Spreek ook uit dat we terug moeten naar gezonde economische verhoudingen, dat we meer oog moeten hebben voor de kwaliteit van economische ontwikkeling en dat we terug moeten naar een uitgavenpatroon dat past bij wat er aan inkomsten binnenkomt. Dit geldt voor overheden, maar het geldt ook voor banken en voor particulieren.

Ik vraag het kabinet het komende jaar een groot aandachtsgebied te maken van de aanpak van de schulden. Wij hebben om het kabinet van dienst te zijn een actieplan opgesteld met tien punten om dit jaar aandacht aan te besteden. Het begint bij onze jongeren, die we al vroeg bewust moeten maken van de onwenselijkheid van het aangaan van schulden, en het eindigt bij de steunverlening aan landen in de eurozone. Voorzitter, ik overhandig dit plan graag via u aan het kabinet. Ik hoop morgen op een inhoudelijke reactie.

De voorzitter::

Ik neem aan dat er geen bezwaar tegen bestaat dat dit stuk ter inzage wordt gelegd bij het Centraal Informatiepunt van de Kamer.

(Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.)

De heer Slob (ChristenUnie):

Ook voor de collega's in de Kamer is er een exemplaar beschikbaar, als het goed is.

De heer Van Haersma Buma (CDA):

Ik zie dat het snel in kleur wordt gekopieerd. Dit is een wonderbaarlijke vermenigvuldiging!

De heer Slob (ChristenUnie):

Nee, we hebben met alles rekening gehouden. Zo hoort dat.

De heer Van Haersma Buma (CDA):

Het verbaasde mij zeer in de tegenbegroting van de ChristenUnie dat zij de gevangenisstraffen wil verkorten. In deze tijd van onveiligheid en met de noodzaak om er serieus op te reageren verbaast mij dit in hoge mate.

De heer Slob (ChristenUnie):

Wij verkorten de gevangenisstraffen niet in die zin dat wij pleiten voor een algemene strafvermindering voor mensen die iets hebben misdaan. Wij geven echter wel aan dat er misschien een aantal omstandigheden is waarin het mogelijk is om mensen hun straf niet in de gevangenis te laten ondergaan, maar om ze buiten de gevangenis aan het werk te zetten. Ze kunnen hierbij misschien zelfs de hesjes aan van staatssecretaris Teeven. Dit is een besparing.

De heer Van Haersma Buma (CDA):

Dat is zeker een besparing, maar het was juist de bedoeling dat wij minder taakstraffen krijgen, omdat deze zo ontzettend weinig uithalen. We moeten in Nederland op een gegeven moment serieuze straffen opleggen. Een gevangenisstraf is een serieuze straf. Daar zou ik niet graag op willen bekorten.

De heer Slob (ChristenUnie):

Ik gaf net al aan dat het moet gebeuren als het echt nodig is. Als mensen hun straf niet buiten de gevangenis kunnen ondergaan, moeten we het ook niet doen. Wij denken echter dat er bij een bepaalde categorie best mogelijkheden zijn om die actief aan het werk te zetten. Laten deze mensen zich dienstbaar maken aan de samenleving. Dan heb je een dubbele winst. Je hebt iets minder kosten voor de opvang die je moet regelen. Ook voor de samenleving is het zeer rendabel. Het gaat niet om een heel hoog bedrag, maar wat ons betreft mag hier wel over worden gesproken.

De heer Van Haersma Buma (CDA):

De tweede en laatste vraag gaat over de plannen waarvan ik benieuwd ben of die in dit formulier staan, namelijk die om het grenstoezicht door te berekenen. Ik weet dat de ChristenUnie een partij is die over grenzen kijkt, maar het verbaast mij dat de burger moet betalen als die iets over de grens wil doen. Kan de heer Slob dit toelichten?

De heer Slob (ChristenUnie):

Eerst dit. Er is een nieuwe, gecorrigeerde versie van de CPB-doorberekening van onze tegenbegroting. Een post was op een verkeerde groep neergeslagen, zodat wij nog dichter bij het kabinet uitkomen dan al het geval was. Het betreft met name de uitkomsten voor de EMU-relevante lasten, die nu voor 400 mln. staan ingeboekt. Dat bedrag loopt terug. Wel is er 100 mln. extra voor het bedrijfsleven, maar 100 mln. minder voor de burgers. Per saldo is dat dus nul. Ik hoop dat iedereen daarvan kennisneemt.

Dan het volgende. Als wij praten over bijvoorbeeld onze nationale luchthaven hebben wij nu ook al te maken met bepaalde heffingen. Dat is niets nieuws. Wij doen er nog ietsje bovenop. Dat is nodig omdat wij op andere terreinen het bedrijfsleven heel graag tegemoet willen komen. Wij willen graag dat arbeid goedkoper wordt. Wij doen daarvoor voorstellen die de staatssecretaris van Financiën uit het hart gegrepen zijn. Als hij daar toch mee doorgaat, krijgt hij daarvoor onze steun. Wij zorgen dat het bedrijfsleven ook wat meer mogelijkheden krijgt om oudere werknemers veel langer in dienst te houden. Dat is veel beter dan de heel grote groep van vijftigplussers die nu thuis zit te activeren. Wij kunnen de mensen beter aan het werk houden. Als wij op een bepaalde plek de lasten ietsjes verzwaren -- het gaat bij deze posten niet om heel hoge bedragen -- zorgen wij ervoor het bedrijfsleven op andere plekken volledig ten dienste te zijn. Wat de heer Van Haersma Buma en mij zou moeten verbinden, is zo veel mogelijk mensen aan het werk krijgen.

De heer Van Haersma Buma (CDA):

Nu er een opslag komt op de prijs van het vliegticket, moet je je paspoort aan de Marechaussee laten zien?

De heer Slob (ChristenUnie):

Dat is wel een heel rare samenvatting van wat in onze stukken staat. Ik heb de heer Van Haersma Buma al twee keren horen afvragen wat er in ons manifest staat. Ik raad hem aan het manifest te lezen. Hij heeft het immers gekregen. Daarna kan hij terugkomen.

Mag ik zo vrij zijn om het kabinet een waarschuwing mee te geven? Het kabinet moet oppassen voor het risico te verworden tot een kabinet van boekhouders. Ik heb alle respect voor boekhouders, maar regeren is meer dan berekeningen kloppend maken. Achter de cijfers van het kabinet gaan mensen schuil, Henk en Nel, Joke en Johan, Hein en Giny, maar ook Klaas, Annet en Achmed. Het rekenwerk van het kabinet raakt mensen in hun leven. Ik vind de discussies die wij in de afgelopen maanden over de ggz, het passend onderwijs en de pgb hebben gevoerd het meest illustratief. We zien een coalitie die zich krampachtig vasthoudt aan gemaakte bezuinigingsafspraken. We zien ook een staatssecretaris die alle kritiek op de exorbitant hoge bezuiniging op het pgb heeft weggewuifd en tot afgelopen donderdag nog durfde volhouden dat ook met dit bezuinigingsbedrag de zorg volledig gegarandeerd zou zijn. Op dat soort momenten stel ik mijzelf de vraag wie nou wie voor de gek houdt.

Bij het pgb doet zich ook nog eens het merkwaardige feit voor, waarvoor eerder vandaag al de aandacht is gevraagd, dat nota bene een kabinet van VVD en CDA, met gedoogsteun van de PVV -- bij twee partijen zit de V van vrijheid zelfs in de naam verpakt -- mensen hun vrijheid om regie over hun eigen zorg te voeren gaat afpakken om hen daarna naar de bureaucratie van de zorgkantoren te dirigeren. Ik heb begrip voor de moeite om greep te krijgen op dit soort open financiële regelingen, maar ik roep het kabinet en de coalitie op om het met wijsheid te doen. Doe dit ook met zo'n voorstel als de eigen bijdrage voor de ggz. Ik heb daarover in een interruptie met de heer Blok al gesproken. Natuurlijk moet je ook daarnaar kijken. Er zal wel wat minder geld naartoe moeten. Dat is onvermijdelijk. Maar pas op voor de meest kwetsbare groep, die de zorg gaat mijden en dan op straat terecht komt. Dan heeft minister Schippers even een voordeeltje door de eigen bijdrage, maar daarna komt de rekening echt bij minister Opstelten te liggen. In Rotterdam is een onderzoek gedaan. Daaruit blijkt dat als je één euro bezuinigt op deze groep, er twee euro aan veiligheidskosten bijkomen. Dan hebben we volgend jaar dus een nog veel groter probleem. Ik vraag het kabinet om ook hierbij wijsheid te betrachten. Wij hebben het afgelopen jaar bewezen dat wij, ook nu wij geen deel meer uitmaken van de regering, verantwoordelijkheid durven nemen voor moeilijke beslissingen. We hebben het kabinet gesteund bij het besluit over de politietrainingsmissie in Kunduz en recent ook nog bij het pensioenakkoord. Als we het niet met het kabinet eens waren -- dat kwam helaas ook regelmatig voor, maar ja, zo gaat dat in de politiek -- dan zijn we in het afgelopen jaar steeds met tegenvoorstellen gekomen. Zo doen we dat, al kan er wel een moment komen dat we dit niet meer verantwoord vinden, namelijk wanneer het kabinet bij andere voor ons aangelegen onderwerpen voortdurend niet thuis geeft.

Wij hebben dit jaar weer veel energie gestoken in de tegenbegroting. De rode draad in onze tegenbegroting is onze nadrukkelijke wens om deze tijd van crisis te gebruiken om toe te werken naar:

1. Meer duurzame energie;

2. Voldoende zorg voor elkaar en in het bijzonder voor hen die niet of moeilijk kunnen meekomen;

3. Voor jongeren als de burgers van morgen en goede plek creëren om op te groeien. Dat vraagt om een gericht gezinsbeleid.

Laat ik beginnen bij de gezinnen. Wij hebben ons in de fractie afgevraagd wie er binnen het kabinet eigenlijk verantwoordelijk is voor het gezinsbeleid. De naam van minister Kamp werd genoemd als bestuurlijk verantwoordelijke voor de afbraak van de kindregelingen. Daarna werd het pijnlijk stil. Toen zijn we op zoek gegaan naar aandacht voor het gezin in de Miljoenennota. Nou, dat viel ook niet mee. Er werd wat geschoven met geld van de kinderbijslag naar het kindgebonden budget. Er waren nog wat overhevelingen naar enkele ministeries van het eerder door dit kabinet ontmantelde ministerie voor Jeugd en Gezin en dat was het. Nou ja, niet helemaal. Want het kabinet kiest er wel voor, en dat komt in deze begroting voor het eerst tot uitdrukking, om bij het kindgebonden budget nota bene een tweekindpolitiek te gaan voeren, met grote financiële gevolgen voor gezinnen met drie kinderen of meer. Wie heeft zoiets verzonnen bij de coalitieonderhandelingen? Nu gaan er geruchten dat het teruggedraaid gaat worden. Ik heb het CDA ook gehoord, dat zelfs wil terugkomen op deze afspraak, waarmee het erkent dat het niet echt een goede afspraak was. Ik vraag het kabinet of deze geruchten kloppen. Is het kabinet ook bereid om verder te gaan, door de bezuiniging gewoon ongedaan te maken?

Anders is het namelijk een beetje het verdunnen van het geld. Dat is best plezierig voor de wat grotere gezinnen, maar dan gaat het op een andere plek weer weg.

Ik heb gisteren goed geluisterd naar de minister van Financiën; hij had een goed verhaal. Als hij terecht stelt dat wij het huis zo stevig mogelijk moeten maken, vraag ik dit kabinet wel om van de fundering van het huis af te blijven. Dat gebeurt helaas niet. Met pijn in het hart moet ik, namens mijn fractie, constateren dat in een jaar tijd het onderwerp jeugd en gezin zo goed als volledig van de politieke agenda van dit VVD-CDA-kabinet is verdwenen. Van de VVD begrijpen wij dat, want wij kennen deze partij uit de vorige periode. Van het CDA begrijpen wij het eerlijk gezegd niet. Ook over een belangrijk onderwerp als de transitie van de jeugdzorg van de provincies naar de gemeentes is het al maanden oorverdovend stil.

Ik vraag de minister-president om een voorbeeld te nemen aan zijn politieke vriend David Cameron, die in de afgelopen maanden publiek het grote belang heeft benadrukt van het gezin als "de hoeksteen van de samenleving". Hij noemde het ook letterlijk zo. Benut de kracht van gezinnen. Versterk de gezinnen waar dat nodig en mogelijk is. Besef dat gezinnen cruciaal zijn voor het functioneren van onze samenleving als dé plek waar de burgers van morgen opgroeien, en stop met de tweekindpolitiek.

Dit moet anders, dit kan ook anders. Ik overhandig daarom via u, mevrouw de voorzitter, aan het kabinet een jeugd- en gezinsplan om dit onderwerp nog meer op het netvlies van het kabinet te krijgen. Wij zouden dit graag gekoppeld zien aan daden. Daarom hebben wij ook in onze tegenbegroting de nodige aandacht besteed aan het gezinsbeleid en het jeugdbeleid.

De voorzitter::

Dank u wel. Ik zal ervoor zorgen dat de leden van het kabinet en de leden van de Kamer de beschikking krijgen over deze tekst

Ik neem aan dat er geen bezwaar tegen bestaat dat dit stuk ter inzage wordt gelegd bij het Centraal Informatiepunt van de Kamer.

(Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.)

De heer Slob (ChristenUnie):

Ik vroeg al eerder aandacht voor het toewerken naar een duurzamere economie: investeren in mensen, maar ook investeren in innovaties. Dat kan op heel veel manieren bevorderd worden; ik noem er enkele. Het uitgaan van meer verantwoorde economische principes. Het versterken van duurzame innovatie, met name via het mkb. Het in stand houden van het lage btw-tarief voor de bouw binnen het mkb; hierbij gaat het om ontzettend veel banen. Het financieel stimuleren van een schonere binnenvaart en visserij. Het belonen van bedrijven die hun best doen om oudere werknemers en mensen met een beperking een plaats in hun bedrijf te geven. Maar ook: het verder intensiveren van leer- en werkplaatsen in sectoren als zorg, onderwijs en veiligheid. In onze tegenbegroting is een groot aantal voorstellen op dit punt terug te vinden. Juist een tijd als deze kan benut worden om duurzaam, verantwoord ondernemerschap te bevorderen. Het is fijn dat steeds meer ondernemers in ons land die weg inslaan. Laten wij hen aanmoedigen, ook in ons beleid, in plaats van ontmoedigen.

In onze tegenbegroting vragen wij ook aandacht voor mensen in kwetsbare posities en voor de zorg die wij voor hen dragen. Het sociale fundament van onze samenleving mag niet aangetast worden. Waar het maar enigszins kan, zullen mensen in hun eigen levensonderhoud moeten voorzien; dat zeggen wij dit kabinet na. Daartoe moeten wij hen soms aansporen, en soms is daar zelfs enige drang en dwang bij nodig. Als mensen echter door omstandigheden niet of nauwelijks in hun eigen levensonderhoud kunnen voorzien, dragen overheid en samenleving daarvoor ook de verantwoordelijkheid. Dit kabinet wil meer verantwoordelijkheid bij de samenleving terugleggen; de heer Van Haersma Buma zei dit ook in zijn bijdrage. Daarin steunen wij het kabinet. Dan vraag ik het kabinet echter wel met klem om de samenleving in staat te stellen om die verantwoordelijkheid op zich te nemen. Ontneem de samenleving geen ruimte, maar bied haar ruimte. Stel ook gemeentes in staat om een verantwoord lokaal welzijns- en werkgelegenheidsbeleid te voeren. Gebruik de gemeentes niet als het straatje waar wij onze financiële problemen kunnen dumpen.

Het is geweldig als wij in onze samenleving zien dat mensen zich over elkaar ontfermen: over hun ouder wordende ouders, over hun buren of over hun collega's. Dat is ook hard nodig, want het aantal eenzame mensen in ons land is ongekend groot; dat is ook een ongemakkelijke waarheid in deze tijd. Daarom zeg ik ook het volgende tegen het kabinet. Ontmoedig niet, maar stimuleer de mantelzorg in ons land. Ontmoedig niet, maar stimuleer het vrijwilligerswerk. Waarom bezuinigt het kabinet op sociale veiligheid in steden? Ik heb daarop zonet de heer Blok geïnterrumpeerd. Dit is in strijd met het eigen beleid van het kabinet. Het is kortetermijnwerk; op lange termijn krijgt het hiervoor de rekening gepresenteerd. Waarom investeert het kabinet niet, zoals de ChristenUnie doet, in onderwijs, en geeft het kabinet het onderwijs en de ouders die de scholen dragen, niet veel meer keuzevrijheid?

Waarom bezuinigt het kabinet zo fors op het openbaar vervoer? Wij vrezen een kaalslag in het OV in de steden maar in op het streekvervoer, dat voor de plattelandsgebieden juist zo ontzettend belangrijk is. Graag een reactie op onze voorstellen in de tegenbegroting, die ook op dit soort onderwerpen betrekking hebben.

Ik wil nog aandacht vragen voor drie grote, internationale vraagstukken. Het eerste is al aan de orde geweest bij een interruptiedebatje dat ik voerde met de leider van de SP, de heer Roemer. Dit betreft het eenzijdig uitroepen van de Palestijnse staat. Ik respecteer de mening van de heer Roemer, maar ik heb echt absoluut een andere visie op dit onderwerp. Mijn fractie ziet het eenzijdig uitroepen van de Palestijnse staat als een reële bedreiging voor Israël en de vrede in het Midden-Oosten. Wij vinden dat het ons eerder verder weg brengt dan dat het ons dichterbij brengt. Ik vraag het kabinet om te blijven uitdragen wat men ook in de afgelopen week heeft uitgedragen, tot in de persoon van de minister-president toe, om te voorkomen dat dit echt zal gaan gebeuren de komende week.

Het tweede vraagstuk waarvoor ik aandacht vraag, is de situatie in de Hoorn van Afrika. Ook voor die situatie dragen wij een verantwoordelijkheid. Ik roep het kabinet op om in internationaal verband te blijven vechten voor structurele oplossingen voor deze grote problematiek. Juist in deze tijd immers wordt duidelijk dat alleen maar noodhulp bieden, hoe belangrijk dat voor de korte termijn ook is, geen echte oplossing is. Ik spreek mijn waardering uit tegen staatssecretaris Knapen over de brief die hij heeft gestuurd om ook echt daadwerkelijk iets te doen aan een land als Somalië. Daar ligt de kern van het probleem, maar ook de oplossing ervan. Laten wij hierin doorpakken. Helaas moet ik ook tegen dit kabinet en tegen staatssecretaris Knapen zeggen dat wij natuurlijk niet blij zijn dat het kabinet in het komende jaar bijna een miljard gaat bezuinigen op de allerarmsten van de wereld. Ik vraag de minister-president of het waar is dat de deur verder openstaat voor nog grotere bezuinigingen. Ik zou dat in- en intriest vinden, zeker als je de problemen van Nederland projecteert op wat er in dat deel van de wereld gebeurt.

Het derde vraagstuk betreft vrijheid van godsdienst en geweten. Ik roep het kabinet op, te blijven opkomen voor de vrijheid van godsdienst en geweten in de wereld. Ik roep de kabinetsleden op, zich onverminderd in te zetten voor vervolgden zoals Assi Habibi en haar familieleden in Pakistan en de belaagde Kopten in Egypte. Durf ook in landen als China en Saudi-Arabië de mensenrechten aan de orde te stellen. Het kabinet moet ook aan enige zelfreflectie doen. Als het met overtuiging zegt dat het blij is met de omwenteling in Tunesië, Egypte en Libië, maar vervolgens met diezelfde overtuiging ook actief handelsmissies blijft faciliteren naar Arabische landen die de doodstraf hanteren voor zaken als afvalligheid en bekering, en overspel en homoseksualiteit zit daar toch iets heel erg dubbels in. Wij zijn overigens ontzettend blij dat het vorige week is gelukt om de Nederlands-Iraanse evangelist Vahik Abrahamian en zijn vrouw Sonia naar Nederland te krijgen. Chapeau, ook voor de minister van Buitenlandse Zaken, die ik momenteel niet zie zitten in vak K.

Ik kom tot een slot, voorzitter. In de politiek houden we ons meestal alleen met problemen bezig, met ongemakkelijke waarheden waarbij het vaak zoeken is naar goede antwoorden. Het kan ons dan helpen als we ons vasthouden aan de bevrijdende waarheid dat we dit werk mogen doen in afhankelijkheid van en dienst aan onze God. Als we Hem zoeken bij ons werk, mogen we daar ook zegen op verwachten. Die houding wens ik het kabinet, mijn collega's in het parlement en allen die ons ondersteunen maar ook de Nederlandse samenleving van harte toe.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Eerste reactie op de troonrede

Tue, 20 Sep 2011 18:33:36 +0200

ChristenUnie-fractievoorzitter Arie Slob: ,,Ik vind dat de maatvoering en de plekken waar bezuinigingen neerkomen niet goed zijn. Met name mensen die het toch al moeilijk hebben, met een persoonsgebonden budget of kinderen met passend onderwijs, krijgen zware klappen. Ook gezinnen met ��nverdieners komen onevenredig slecht uit deze begroting."

Slob: ''Ik ben zeer verbaasd over de tweekindpolitiek van het kabinet. Dat is ongehoord, wie heeft dat verzonnen? Als het kabinet dat wil loslaten is dat winst, maar dan krijgt iedereen minder. Wij willen de bedragen overeind houden. Op sterke gezinnen, waar de burgers van morgen opgroeien, moet je niet bezuinigen.''

Om te laten zien dat het anders kan heeft de ChristenUnie fractie vrijdag een tegenbegroting gepubliceerd. De ChristenUnie wil per saldo evenveel bezuinigen als het kabinet, 18 miljard euro voor 2015. Wel maakt de ChristenUnie andere keuzes dan het kabinet met bijvoorbeeld een lastenverlichting van 50 miljoen euro voor het bedrijfsleven en aanzienlijke verzachting van de ingrepen bij het persoonsgebonden budget en de geestelijke gezondheidszorg.

U kunt de tegenbegroting van de ChristenUnie lezen door op deze link te klikken.

ChristenUnie: Intercity Eindhoven-Aken in 2013

Tue, 20 Sep 2011 17:46:35 +0200

De ChristenUnie wil dat minister Schultz een intercity Eindhoven-Aken in 2013 mogelijk maakt. Arie Slob: "Er wordt al een aantal jaar gestudeerd op doorgaande intercities over de grens. Er is nu een goed plan waarvoor alleen een paar kilometer spoor verdubbeld moet worden en het Duitse station Herzogenrath omgebouwd moet worden. De Duitsers hebben het benodigde geld al op tafel gelegd voor de werkzaamheden aan hun kant van de grens. Minister Schultz moet nu snel zorgen voor het Nederlandse deel".

Door een paar kilometer spoor tussen Heerlen en Landgraaf te verdubbelen en de hele spoorverbinding tot aan Herzogenrath te elektrificeren wordt het straks mogelijk om rechtstreeks te reizen van Eindhoven naar Aken. Arie Slob: “Hiermee worden twee dynamische campussen van technische universiteiten rechtstreeks met elkaar verbonden. Tevens ontstaat er zo vanuit Limburg een goede aansluiting op het Duitse ICE-netwerk. Er kan in de toekomst op station Aken zelfs worden overgestapt op de HSL naar Londen. Deze verbinding is dus heel belangrijk voor de Limburgse economie. Nu rijdt er één stoptrein per uur, straks kunnen dat twee snelle intercities zijn.”

Dankzij een initiatiefnota van ChristenUnie en CDA zijn voor het Nederlandse deel van het traject al enkele tientallen miljoenen euro beschikbaar. Arie Slob: “Er is nog een klein gat op de begroting, maar dat moet op te lossen zijn. De schop kan op zeer korte termijn de grond in als de minister haar handtekening zet!” Belangrijk is daarbij wel dat NS in de nieuwe concessie voor het hoofdrailnet vanaf 2015 wordt verplicht door te rijden naar Aken. “De Duitsers willen zekerheid hebben dat de treinen ook echt gaan rijden en dat is logisch als je bereid bent miljoenen te investeren. De regio is al bereid bij te dragen aan een pilot tussen 2013 en 2015, de minister moet de garantie geven voor de jaren daarna!”

Reactie ChristenUnie op uitgelekte Miljoenennota

Thu, 15 Sep 2011 19:21:02 +0200

ChristenUnie-fractievoorzitter Arie Slob: ,,Ik heb begrip voor het feit dat het kabinet in een moeilijke tijd moet bezuinigen; dat is onontkoombaar. Cruciaal is dan wel hoe dat gebeurt. En de keuzes die het kabinet dan maakt begrijp ik niet in alles. Zo wordt er op onbegrijpelijke wijze bezuinigd op de veiligheid in de steden. De ondersteuning van gezinnen en jeugdbeleid krijgt harde klappen. Dit kabinet gaat nota bene een twee-kindpolitiek voeren bij het kindgebonden budget. Ook zien we dat huur- en zorgtoeslag omlaag gaan. Het grote verhaal, ook als het om de schuldencrisis gaat, ontbreekt. Dat is een gemiste kans in een tijd waarin juist daaraan behoefte is. Het zou mooi zijn als we het kabinet bij de Algemene Politieke Beschouwingen op een vastere koers kunnen krijgen."

Inbreng Arie Slob Wijziging Wegenverkeerswet 1994 en Wet rijonderricht motorrijtuigen 1993.

Wed, 14 Sep 2011 14:14:27 +0200

Inbreng ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob inzake Wijziging van de Wegenverkeerswet 1994 en de Wet rijonderricht motorrijtuigen 1993 in verband met de implementatie van de derde rijbewijsrichtlijn.

Onderwerp: Wijziging van de Wegenverkeerswet 1994 en de Wet rijonderricht motorrijtuigen 1993 in verband met de implementatie van de derde rijbewijsrichtlijn

Kamerstuknr.: 32 830

Datum: 15 september 2011

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van het wetsvoorstel dat ziet op implementatie van de 3^e Europese rijbewijsrichtlijn. Genoemde leden hebben hierover de volgende vragen.

Deze leden constateren dat er enkele veranderingen plaatsvinden met betrekking tot het B-rijbewijs. Allereerst wordt de formulering “ingericht voor het vervoer van meer dan acht personen” vervangen door de formulering “ontworpen en gebouwd voor het vervoer van meer dan acht personen”. Deze leden vragen of deze wijziging nog consequenties kan hebben voor voertuigen die in een later stadium zijn omgebouwd. Voorts constateren deze leden dat de rijbewijsrichtlijn een verruiming inhoudt voor het trekken van lichte aanhangwagens. Het toegestaande maximum gewicht van het samenstel neemt toe van 3500 kg tot 4250 kg. Tegelijkertijd geldt echter dat er een aanvullende opleiding of examen dient te worden afgelegd volgens de richtlijn. In het wetsvoorstel wordt voorgesteld hiervoor aan te sluiten bij rijbewijs E. Deze leden constateren dat de bevoegdheden van rijbewijs E ruimer zijn en dat hiermee defacto het nut van de Europese verruiming van het B-rijbewijs zijn werking verliest. Deze leden vragen daarom waar er niet is gekozen voor de optie van een verzwaard B examen waarbij gelijk de aantekening voor combinaties tot 4250 kg kan worden verkregen, dus zonder E.

Ten aanzien van bestuurders van land- en bosbouwtrekkers en motorrijtuigen met beperkte snelheid bestaat het voornemen over te gaan tot invoering van een rijbewijsplicht. Genoemde leden vragen waarom dit voornemen niet is meegenomen in voorliggend wetsvoorstel zodat voorkomen wordt dat in korte tijd meerdere wijzigingen plaatsvinden in het rijbewijshuis.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Schriftelijke vragen Arie Slob inzake marktwerking op het spoor.

Wed, 28 Sep 2011 14:57:07 +0200

Schriftelijke vragen van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob aan de minister van Infrastructuur & Milieu.

Onderwerp: Marktwerking op het spoor

Kamerstuk: 2011Z17761

Datum: 15 september 2011

1. Kent u het bericht “Zo geweldig zijn de NS niet” 1) en heeft u kennisgenomen van de “Marktscan Personenvervoer per spoor” van de NMa?

2. Deelt u de aanbeveling van de NMA dat in de nieuwe concessie voor het hoofdrailnet gedetailleerdere, specifiekere en meetbare eisen over de te leveren prestaties moeten worden opgenomen en dat daarbij niet alleen op het niveau van het hele netwerk, maar ook op lijnniveau eisen geformuleerd moeten worden?

3. Deelt u de mening dat in de nieuwe hoofdrailnetconcessie de concessiehouder niet zijn eigen prestaties moet monitoren, maar dat dit door een onafhankelijke instantie dient te gebeuren en frequenter en meer gedetailleerd dan nu het geval is?

4. Deelt u de mening dat er toezicht moet komen op afspraken tussen NS en regionale spoorvervoerders op die gebieden waar er een zekere mate van afhankelijkheid van NS bestaat zoals reisinformatie, kaartautomaten en gegevensverstrekking over vervoersprestaties? Hoe gaat u dit toezicht vormgeven?

5. Klopt het dat er in overeenkomsten tussen regionale vervoerders en NS is vastgelegd dat er bij ongeplande verstoringen aan klanten geen omreisadvies via regionale lijnen wordt gegeven? Zo ja, kunt u aangeven op welke wijze hiermee het belang van de Reiziger met hoofdletter R wordt gediend?

6. Heeft de NMa voldoende wettelijke toezichtbevoegdheden om de problemen op de markt voor het spoorvervoer zoals geconstateerd in de marktscan op te lossen?

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

1) Trouw, 14 september 2011

Inbreng Arie Slob inzake wijziging wegenverkeerswet ivm implementatie derde rijbewijsrichtlijn.

Wed, 23 Nov 2011 14:06:29 +0100

Inbreng verslag (wetsvoorstel) van ChristenUnie Fractievoozitter Arie Slob inzake wijziging van de Wegenverkeerswet 1994 en de Wet rijonderricht motorrijtuigen 1993 in verband met de implementatie van de derde rijbewijsrichtlijn.

Onderwerp: Wijziging van de Wegenverkeerswet 1994 en de Wet rijonderricht motorrijtuigen 1993 in verband met de implementatie van de derde rijbewijsrichtlijn

Kamerstuk: 32 830

Datum: 15 september 2011

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van het wetsvoorstel dat ziet op implementatie van de derde Europese rijbewijsrichtlijn. Genoemde leden hebben hierover een aantal vragen. Deze zijn verderop in dit verslag verwerkt.

Aanpassing van de omschrijvingen van de rijbewijscategorieën A en B.

De leden van de ChristenUnie-fractie constateren dat er enkele veranderingen plaatsvinden met betrekking tot het B-rijbewijs. Allereerst wordt de formulering «ingericht voor het vervoer van meer dan acht personen» vervangen door de formulering «ontworpen en gebouwd voor het vervoer van meer dan acht personen». Deze leden vragen of deze wijziging consequenties kan hebben voor voertuigen die in een later stadium zijn omgebouwd.

Voorts constateren deze leden dat de derde rijbewijsrichtlijn een verruiming inhoudt voor het trekken van lichte aanhangwagens. Het toegestane maximumgewicht van het samenstel neemt toe van 3 500 kg tot 4 250 kg. Tegelijkertijd geldt echter dat er volgens de richtlijn een aanvullende opleiding dient te worden gevolgd of een aanvullend examen dient te worden afgelegd om met aanhangwagens tussen 3 500 kg en 4 250 kg te mogen rijden. In het wetsvoorstel wordt voorgesteld hiervoor aan te sluiten bij rijbewijs E. De leden van de ChristenUnie-fractie constateren dat de bevoegdheden van rijbewijs E ruimer zijn en dat hiermee de facto het nut van de Europese verruiming van het B-rijbewijs zijn werking verliest. Deze leden vragen daarom waarom er niet is gekozen voor de optie van een verzwaard B-examen waarbij meteen de aantekening voor combinaties tot 4 250 kg kan worden verkregen, dus zonder dat daarvoor een E-rijbewijs nodig is.

De leden van de ChristenUnie-fractie herinneren zich dat het voornemen bestaat om ten aanzien van bestuurders van land- en bosbouwtrekkers en motorrijtuigen met beperkte snelheid over te gaan tot invoering van een rijbewijsplicht. Genoemde leden vragen waarom dit voornemen niet is meegenomen in voorliggend wetsvoorstel, zodat voorkomen wordt dat in korte tijd meerdere wijzigingen plaatsvinden in het rijbewijshuis.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Arie Slob aan plenair debat over de uitspraken minister van Defensie inzake missie Kunduz.

Fri, 16 Sep 2011 15:07:54 +0200

Bijdrage van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob in een plenair debat met minister Hillen van Defensie en minister-president Rutte van Algemene Zaken.

Onderwerp: Debat over de uitspraken van de minister van Defensie over de missie naar Kunduz

Kamerstuk:

Datum: 15 september 2011

De heer Slob (ChristenUnie):

Voorzitter. Zeven regels in een groot interview in Vrij Nederland. De vraag kan gesteld worden waar wij het over hebben. Het antwoord is wat ons betreft duidelijk. We hebben het over de minister van Defensie, die zoals wij weten mede verantwoordelijk is voor één miljard bezuinigingen op defensie in deze kabinetsperiode. We hebben het, als we die paar regels interview lezen, over een minister van Defensie die twijfel zaait over het karakter en het doel van de trainingsmissie in Kunduz, een onderwerp waar we begin van dit jaar met dit kabinet wekenlang over hebben gedebatteerd en waar mijn fractie alles afwegende -- dat is een heel zware afweging geweest -- uiteindelijk groen licht voor heeft gegeven. Dat hebben we pas gedaan nadat we ook het civiele doel van de missie nauwkeurig met elkaar hadden vastgesteld. Ik zeg erbij: ook in het besef dat Kunduz geen Oldebroek of Harskamp is.

Daarom frons je echt je wenkbrauwen -- en dan druk ik me nog zachtjes uit -- als je dan in het interview leest dat de minister van Defensie zich afvraagt of de Kamer wel beseft waar ze “ja” op heeft gezegd. Ik citeer onze woordvoerder in het afrondende plenaire debat dat we toen hebben gehad: "anders dan Nederlandse politieagenten zullen Afghaanse politiemensen moeten leren hoe om te gaan met roadblocks, met de bemensing van checkpoints, met explosieven en bermbommen. Ze zullen andere wapens moeten dragen dan de Nederlandse agenten". We waren ons zeer bewust van de situatie daar en -- dat wil ik hier ook uitspreken -- we hebben ook ontzettend veel respect voor onze mensen die daar naartoe zijn gegaan om de Afghaanse politiemensen te trainen.

Voorzitter. De minister-president noemt in zijn brief van 6 september -- dat was een snelle actie, de brief lag snel bij de Kamer, dank daarvoor -- de ontstane onduidelijkheid betreurenswaardig. Ik zou van de minister van Defensie ook willen weten waarom hij dit heeft gedaan. Waarom heeft hij deze onduidelijkheid laten ontstaan? Ik zou ook graag van hem een herbevestiging willen hebben van het afgesproken mandaat. Voorts zouden wij graag een oordeel willen hebben, zowel van de minister-president als ook van de minister van Defensie, over de vraag hoe dit soort interviews het draagvlak voor deze civiele missie beïnvloedt, zowel in de Tweede Kamer als in de samenleving.

De heer Ormel (CDA):

Voorzitter. De heer Slob citeert de minister. Dan zou ik de heer Slob willen vragen om dat wel correct te doen. De minister zei niet: "of de Kamer wel wist waar ze ja tegen zei". De minister heeft gezegd: "ik wilde wel dat het parlement wist waar het ja tegen zei". Dat is toch wel een ander citaat dan wat de heer Slob gebruikte.

De heer Slob (ChristenUnie):

Voorzitter. Dat is niet waar. Het gaat over het besef dat het parlement zou moeten hebben van de omstandigheden waaronder deze trainingsmissie plaatsvindt. Ik heb net een citaat weergegeven van onze woordvoerder in het debat toen. Het was mijn voorganger, de heer Rouvoet, die dat heel duidelijk verwoord heeft.

Dat citaat is zo duidelijk als wat. Wij weten dat het daar gevaarlijk is. Wij weten dat de omstandigheden heel zwaar zijn. Ik heb het net even in mijn eigen woorden gezegd: wij weten dat de omstandigheden in Kunduz niet identiek zijn aan die bij trainingen die in Oldebroek, Harskamp of een andere militaire plaats worden gegeven. Daar waren wij ons dus zeer van bewust. Uiteindelijk heeft de fractie van de ChristenUnie, net als andere partijen, gehoord wat de regering zei. Wij hebben de zaken ingebracht die wij van belang vonden. Het is bekend dat wij in eerste instantie de omvang van de trainingen te beperkt vonden. Ook die is uitgebreid. Wij hebben uiteindelijk met elkaar heel nauwkeurig vastgesteld wat het doel en het karakter van de missie was en welke inhoud aan de training zou worden gegeven. Toen hebben wij groen licht gegeven. De woordvoerder van de CDA-fractie moet het ons niet kwalijk nemen dat wij, als wij dat uiteindelijk hebben gedaan en een zware discussie in de partij hebben gehad, het op zijn zachtst gezegd niet heel erg fijn vinden als deze minister op deze wijze ook richting het parlement spreekt.

De heer Ormel (CDA):

Wij hebben inderdaad een uitvoerig debat gehad. Wij hebben daarin nadrukkelijk besproken wat de risico's zouden zijn die onze mensen daar tegen zullen komen. De woordvoerder van de ChristenUnie heeft dat ook gedaan. De minister van Defensie heeft dat in dat debat ook gedaan. Er is nadrukkelijk van gedachten gewisseld over de risico's. Het was een goed debat. De heer Slob citeert de minister op een wijze waarop hij suggereert dat wij dat debat niet hebben gevoerd en wij dat allemaal niet wisten tijdens dat debat. Dat wisten wij. Wij wisten het allemaal. Dat citaat is gewoon niet het citaat zoals het in het artikel staat. De minister heeft in het interview gezegd dat hij in het debat rond de artikel 100-procedure heeft gezegd dat er risico's zijn. Dat herhaalt hij. Door een suggestie te wekken met de vraag of de Kamer het wel wist, zet de heer Slob de verkeerde toon. Dat vind ik niet correct.

De heer Slob (ChristenUnie):

Ik vraag de heer Ormel om de zinnen waarnaar ik net verwees nog eens heel goed na te lezen. Hij citeert die ook. Er worden suggesties geuit in de richting van de Kamer. Dat vind ik niet fijn, zeker niet als het om dit punt gaat. De ChristenUnie besefte heel goed dat het zwaar was, dat het moeilijk was voor de mensen. Ik heb ook mijn respect uitgesproken voor de militairen die daar bezig zijn. Wij wisten dat degenen die daarheen zouden gaan voor het overgrote deel militairen zouden zijn. Ik bewonder u voorzitter, en via u de heer Ormel, dat hij nu de minister een handje gaat helpen door hem tegemoet te treden. Ik vraag hem wel om zich te realiseren, ook gezien eerdere interrupties in dit debat, dat hij daarmee in een kamp terecht is gekomen van mensen die nu de minister toejuichen en die in januari afstand namen van alle voorstellen die er lagen. Dat lijkt mij ook niet zo'n plezierige gedachte.

De heer Ormel (CDA):

Ik constateer dat de heer Slob veel woorden nodig heeft om een reactie te geven op een citaat uit het artikel waarmee hij een suggestie wekt die niet in het artikel stond. Dat is het enige wat ik wilde zeggen. Laten wij elkaar nu niet in kampen gaan indelen. Wij prijzen de ChristenUnie ervoor dat zij met ons deze missie steunt. Dat vinden wij een goede zaak. In het debat hebben wij wel degelijk over en weer, regering en parlement, gesproken over alle risico's die er waren.

De heer Slob (ChristenUnie):

Laten wij positief eindigen. De heer Ormel prijst de ChristenUnie. Dat mag best nog een keer in de Handelingen terechtkomen. Laten wij het daar maar even bij houden. Volgens mij kan de minister ook voor zichzelf spreken en uitleggen hoe hij bepaalde woorden die hij heeft gebruikt in het interview heeft bedoeld. Ik heb alleen aangegeven hoe die woorden bij ons zijn overgekomen. Het is duidelijk dat die niet goed zijn gevallen.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

'Strengere eisen voor NS'

Wed, 14 Sep 2011 12:14:17 +0200

De ChristenUnie wil duidelijker en strengere eisen voor NS. Tweede Kamerlid Arie Slob:,,De minister heeft nu alleen maar globale afspraken over de prestatie-eisen voor het hele hoofdrailnet. Hierdoor kan het spoorvervoer op 1 spoorverbinding slecht zijn terwijl de NS toch een goed rapportcijfer krijgt. Regionale vervoerders moeten aan een veel strenger eisenpakket voldoen en ook nog eens om de paar jaar met elkaar moeten concurreren om op een spoorlijn te mogen rijden."

Het Kamerlid heeft daarom vragen gesteld aan de minister van Infrastructuur & Milieu.

Het Kamerlid reageert op de “Marktscan personenvervoer per spoor” van de Nederlandse Mededingingsauthoriteit die vandaag is verschenen. Hierin constateert de NMa ook dat de NS voor een belangrijk deel haar eigen prestaties monitort. Arie Slob: “Natuurlijk wordt dit wel door de overheid gecontroleerd, maar het is toch een beetje de slager die zijn eigen vlees keurt. De ChristenUnie wil beter onafhankelijk toezicht op de NS”.

Regionale spoorvervoerders zijn volgens de NMa vaak afhankelijk van NS, bijvoorbeeld als het gaat om reisinformatie, het tariefsysteem en kaartautomaten. Slob: “Het is logisch dat de grootste vervoerder bepaalde diensten mede uitvoert voor de kleine vervoerders. Uiteindelijk is dat meestal ook goed voor de reiziger, maar het moet wel transparant zijn geregeld. NS moet niet in een machtspositie komen ten opzichte van de kleine vervoerders.”

Vragen aan de minister van Infrastructuur & Milieu

Kent u het bericht “Zo geweldig zijn de NS niet”^[1] en heeft u kennisgenomen van de “Marktscan Personenvervoer per spoor” van de NMa?
Deelt u de aanbeveling van de NMA dat in de nieuwe concessie voor het hoofdrailnet gedetailleerdere, specifiekere en meetbare eisen over de te leveren prestaties moeten worden opgenomen en dat daarbij niet alleen op het niveau van het hele netwerk, maar ook op lijnniveau eisen geformuleerd moeten worden?
Deelt u de mening dat in de nieuwe hoofdrailnetconcessie de concessiehouder niet zijn eigen prestaties moet monitoren, maar dat dit door een onafhankelijke instantie dient te gebeuren en frequenter en meer gedetailleerd dan nu het geval is?
Deelt u de mening dat er toezicht moet komen op afspraken tussen NS en regionale spoorvervoerders op die gebieden waar er een zekere mate van afhankelijkheid van NS bestaat zoals reisinformatie, kaartautomaten en gegevensverstrekking over vervoersprestaties? Hoe gaat u dit toezicht vormgeven?
Klopt het dat er in overeenkomsten tussen regionale vervoerders en NS is vastgelegd dat er bij ongeplande verstoringen aan klanten geen omreisadvies via regionale lijnen wordt gegeven? Zo ja, kunt u aangeven op welke wijze hiermee het belang van de Reiziger met hoofdletter R wordt gediend?
Heeft de NMa voldoende wettelijke toezichtbevoegdheden om de problemen op de markt voor het spoorvervoer zoals geconstateerd in de marktscan op te lossen?

^[1] Trouw, 14 september 2011

Bijdrage Arie Slob aan Plenair debat Wijziging Algemene Wet gelijke behandeling.

Fri, 16 Sep 2011 14:36:28 +0200

Bijdrage van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob in een plenair debat met minister Donner van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.

Onderwerp: Wijziging Algemene wet gelijke behandeling

Kamerstuk: 31 832

Datum: 14 september 2011

De heer Slob (ChristenUnie):

Voorzitter. De Algemene wet gelijke behandeling is meestal een onderwerp waarover wij stevige discussies voeren. Dat is terecht, want het gaat daarbij om de wijze waarop wij met elkaar omgaan en de wijze waarop wij met grondrechten in ons land omgaan. Voor de fractie van de ChristenUnie is in deze discussies een goede balans tussen grondrechten altijd van essentieel belang geweest.

Het wetsvoorstel dat nu voorligt, staat geen inhoudelijke wijzigingen van de bestaande wetgeving voor. Het zijn redactionele wijzigingen. Die woorden gebruikte de minister vorig jaar, ik meen in november, in de richting van de vaste commissie. Het wetsvoorstel is een simpel definitievoorstel.

Ik heb twee vragen aan de minister. In de eerste plaats vraag ik hem of hij toch nog een keer het belang kan uitleggen van dit wetsvoorstel. Zoals ik al zei, hebben de veranderingen geen gevolgen voor de inhoud en de samenhang van de wetten rond gelijke behandeling. De veranderingen komen wel tegemoet aan bezwaren van de Europese Commissie. Die Commissie kan, zoals bekend, als wij hieraan niet tegemoetkomen zelfs een boete en een dwangsom in het vooruitzicht stellen. Dat blijft toch wat vreemd. Er zijn dus bezwaren en daaruit kunnen zelfs een boete en een dwangsom voortkomen. Inhoudelijk wijzigen wij echter in feite niets en voldeden wij dus al gewoon materieel aan wat Europa van ons vroeg. Ik hoor graag van de minister toch nog eens een uiteenzetting van het belang van dit wetsvoorstel.

Dit brengt mij bij mijn tweede punt. Dat gaat over de volgorde in de tijd. Deze wet dateert van de laatste of de op een na laatste dag van het kalenderjaar 2008. Ik zeg dit even uit mijn hoofd. Er is toen voor gekozen om een knip te maken, omdat dit even enige haast had in verband met de inbreukprocedure. Vorig jaar is dit nog eens extra bevestigd door de minister: Kamer, alsjeblieft, schiet op, want de inbreukprocedure is lastig, Europa zit ons op de huid en wij moeten wat doen. Inmiddels zijn wij al bijna drie jaar verder. Mijn vraag aan de minister is daarom, hoe het nu eigenlijk zit met die inbreukprocedure en het grote belang om dit heel snel te doen. Waarom was het zo belangrijk om destijds de knip te maken? Hoe gaat het nu verder met een misschien wat bredere discussie over deze zaak? Die discussie zal ook worden gevoerd naar aanleiding van de tweede evaluatie van de Algemene wet gelijke behandeling, waarvan de resultaten al een tijdje beschikbaar zijn. Ook het belanghebbende advies van de Raad van State van september 2009 zal daarbij worden betrokken. In dat advies wordt volgens de fractie van de ChristenUnie ook het belang van een goede balans tussen grondrechten benadrukt. Ik wil dus graag weten hoe het kabinet zelf inhoudelijk in dit onderwerp staat.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Inbreng Arie Slob inzake Voorhang ontwerp voor Besluit Liberaliseringsrichtlijn.

Tue, 22 Nov 2011 12:55:06 +0100

Inbreng schriftelijk overleg van ChristenUnie Tweede Fractievoorzitter Arie Slob inzake voorhang ontwerp voor Besluit Liberaliseringsrichtlijn.

Onderwerp: Voorhang ontwerp voor Besluit Liberaliseringsrichtlijn

Kamerstuk: 32 376

Datum: 13 september 2011

Hoofdlijnen

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van het Besluit Liberaliseringsrichtlijn. De leden van deze fractie hebben zorgen over dit besluit. Zij verwijzen daarvoor onder meer naar de adviezen van de NMa en Rover. Daarin is aangegeven dat:

• er een spanningsveld bestaat tussen de bedoeling van de Europese richtlijn en dit besluit (AMvB);

• een onafhankelijke oordeelsvorming door de NMa met dit gedetailleerde besluit met drempelwaarden niet mogelijk is;

• de onderbouwing van de criteria in het besluit niet juist is en economisch niet verdedigbaar is;

• de toepassing van het besluit derhalve niet bij de rechter handhaafbaar is;

• de drempelwaarden nieuwe ontwikkelingen vrijwel onmogelijk maken.

De leden van deze fractie constateren dat er maar marginaal aanpassing van het besluit heeft plaatsgevonden naar aanleiding van bovenstaande adviezen en hebben daarom enkele vragen. Genoemde leden constateren dat de voorgestelde invulling volgens Rover strijdig is met de liberaliseringsrichtlijn. Zij vragen daarom of deze invulling getoetst is bij de Europese commissie. De bedoeling van de richtlijn is het bevorderen van internationale treinverbindingen. Het besluit bepaalt hoe het effect daarvan op de Nederlandse concessies wordt bepaald en welke gevolgen daaraan verbonden worden. De NMa heeft daarin een zeer belangrijke rol. De wijze waarop zij dat dienen te doen wordt in het besluit al voor hen ingevuld.

De leden van de ChristenUnie-fractie vragen dan ook:

• of de rol van de NMa op deze wijze goed en onafhankelijk ingevuld kan worden;

• de criteria en drempelwaarden van het besluit wel juist en handhaafbaar zijn;

• het besluit in voldoende mate aansluit bij de bedoeling van de liberaliseringsrichtlijn en nieuwe grensoverschrijdende spoorontwikkelingen, op alle niveau’s (ICE, IC en regionaal), mogelijk maakt, c.q. bevordert.

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben nadere vragen over de gekozen drempelwaarden en de bepaling van verstoring van het economisch evenwicht.

Drempelwaarden

De in percentages uitgedrukte drempelwaarden zijn afgeleid van concrete cijfers en verwachtingen van het huidige internationale personenvervoer op het hoofdrailnet. Daarbij is uitgegaan van de passagierssamenstelling van de huidige ICE en Thalys.

Genoemde leden hebben de indruk dat als gevolg hiervan met verschillende maatstaven wordt gewerkt. Er zijn vervoerkundig meerdere argumenten te benoemen die aangeven dat de passagierssamenstellingen van de huidige ICE en Thalys verschillen van overige grensoverschrijdende spoorverbindingen. Er zit een verschil in de passagierssamenstelling op het gebied van reismotief, beprijzen, toegankelijkheid, reisafstand, alternatieven en marketing.

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben daarom de indruk dat hantering van de nu voorgestelde drempelwaarden de ontwikkeling van nieuwe grensoverschrijdende verbindingen niet vergemakkelijken, daar waar dit vaak verbindingen zijn van het niveau Intercity of regionale verbinding (bv Sprinter). Zij vragen daarom om een nadere onderbouwing van de drempelwaarden.

Vaststelling verstoring economisch evenwicht

Voor het vaststellen of er sprake is van verstoring van het economisch evenwicht wordt bekeken of het aantal passagiers of de omzet van de betrokken concessiehouder in betekenisvolle mate afneemt. Om de drempelwaarden hiervoor vast te stellen zijn in het Besluit percentages opgenomen die zijn gerelateerd aan en afgeleid van de omzet van de concessiehouder voor het hoofdrailnet, de directe effecten van een omzetdaling bij cabotage op de winstcijfers en de relatie en mogelijke effecten daarvan op de in de concessie voor het hoofdrailnet opgenomen concessieprijs tot 2015.

Op basis van de omzet van het vervoer op het hoofdrailnet en de concessieprijs is de drempelwaarde in artikel 5 vastgesteld op 0,4% van de omzet voor de concessie voor het hoofdrailnet. Genoemde leden hebben grote vraagtekens bij dit percentage. Waarom kan niet net als bij de regionale concessies (artikel 6) worden volstaan met de formulering “in betekenisvolle mate afnemen” zonder dit verder te kwantificeren?

Genoemde leden hebben de indruk dat door het werken met een percentage een absoluut maximum voor de omvang van het effect wordt vastgesteld voor heel Nederland. Zij vragen wat dit betekent in de situatie dat er meerdere initiatieven zijn voor grensoverschrijdend vervoer op verschillende trajecten. Moet de impact van deze initiatieven dan worden opgeteld? Dit lijkt deze leden onuitvoerbaar, zeker aangezien voorstellen niet perse in hetzelfde jaar gedaan hoeven te worden. Het lijkt deze leden veel logischer als in de afweging door de NMA (mede) wordt gekeken naar de effecten op het betreffende traject en de betreffende corridor.

Ook vragen deze leden of er een inschatting is gemaakt van de gevolgen van de voorgestelde drempelwaarden van 0,4% van het aantal reizigers en van de omzet voor denkbare initiatieven. Deze leden vragen om meer inzicht in wat voor initiatieven met de gekozen drempelwaarden bij benadering wel en niet mogelijk zijn. Wordt met een dergelijke drempelwaarden een grensoverschrijdende verbinding op intercity niveau, bijvoorbeeld op de corridor Eindhoven-Aken of Eindhoven-Dusseldorf nog wel mogelijk?

Mocht toch worden vastgehouden aan een percentage dan geven deze leden in overweging om de drempelwaarde in artikel 5.1.a en artikel 6.a te bepalen aan de hand van het aantal reizigerskilometers van het betreffende traject in plaats van het aantal reizigers omdat dit een betere maatstaf is voor het economisch evenwicht.

Voorts vragen deze leden hoe wordt omgegaan met deze drempelwaarde als de hoofdrailnetconcessie kleiner wordt?

Genoemde leden missen een analyse van de gevolgen voor het besluit voor de reiziger. Er wordt alleen getoetst wat de gevolgen zijn voor de vervoerder maar niet voor de reiziger. Zo lijken de drempelwaarden niet mee te nemen dat een aanpassing aan het vervoersaanbod ook kan leiden tot een toename naar de totale vervoersvraag. Hoe wordt hiermee omgegaan, zo vragen deze leden?

De drempelwaarden lijken tenslotte overweging 7 van Richtlijn 2007/58/EG niet mee te nemen. Hierin wordt gesteld dat tussenstops noodzakelijk zijn om een realistische economische levensvatbaarheid voor de exploitatie te waarborgen en te voorkomen dat potentiële concurrenten in een ongunstige positie komen te verkeren ten opzichte gevestigde exploitanten die onderweg wel passagiers kunnen laten in- en uitstappen. Deze leden vragen hoe deze overweging uit de richtlijn is verwerkt in het voorliggende besluit.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Arie Slob aan algemeen overleg Verkeersveiligheid.

Fri, 23 Sep 2011 16:42:18 +0200

Bijdrage van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob als lid van de vaste commissie voor Infrastructuur en Milieu en de vaste commissie voor Veiligheid en Justitie in een algemeen overleg met minister Schultz van Haegen-Maas Geesteranus van Infrastructuur en Milieu en minister Opstelten van Veiligheid en Justitie.

Onderwerp: Verkeersveiligheid

Kamerstuk: 2011D44362

Datum: 8 september 2011

De heer Slob (ChristenUnie): Voorzitter. We spreken vandaag over een belangrijk

onderwerp. Door de jaren heen was het de Kamer een eer en genoegen om zich over partijgrenzen heen in te spannen om het aantal slachtoffers in het verkeer zo laag mogelijk te houden. We zijn ook altijd blij geweest als de dalende trend in de cijfers doorzette, hoewel elk slachtoffer er een te veel is. Ik zou die daling graag willen vasthouden.

Mijn fractie maakt zich wel wat zorgen. Onvermijdelijke bezuinigingen zouden nu ook gevolgen kunnen gaan krijgen voor ons verkeersveiligheidsbeleid. De bezuinigingen op organisaties die zich daarvoor sterk maken, zijn al genoemd. Mijn fractie heeft ook grote moeite met die bezuinigingen. Verder denk ik aan bezuinigingen bij de gemeenten, die verantwoordelijk zijn voor het fietsbeleid. Fietsers vormen een heel kwetsbare groep in het verkeer. Ik denk ook aan scholen, die de verkeerseducatie op een lager pitje zijn gaan zetten omdat ze met bezuinigingen worden geconfronteerd. Daarnaast denk ik aan de politie, die het registreren van gewonden en dergelijke niet als kerntaak ziet, waardoor niet alle cijfers bekend zijn. Ik vraag hier toch nadrukkelijk aandacht voor. Ik zou het erg vinden als noodzakelijke bezuinigingen op een verkeerde plek terechtkomen en we volgend jaar met cijfers geconfronteerd worden die toch een stuk erger zijn dan de huidige cijfers. De registratie van gewonden is een lastige kwestie. We weten dat de verzekeringsmaatschappijen wel redelijke cijfers hebben. Ik vraag de minister om te kijken of die cijfers openbaar kunnen worden gemaakt. We kunnen ze dan ook gebruiken voor het maken van goede keuzes op dit gebied.

De verkeerseducatie komt op een lager pitje te staan bij scholen, maar het is wel belangrijk dat we ons op ouderen richten. Terecht is aangegeven dat dit een speerpunt is, maar het is ook belangrijk om de beginnende fietser op een goede manier te begeleiden. Ik wil dat onder de aandacht van de minister brengen.

Mijn fractie aarzelt of de verhoging van de leeftijd voor de rijbewijskeuring een verstandige keuze is. Zo'n keuring is voor iedereen een nieuw moment om na te denken over de vraag: wat is wijsheid in mijn situatie? Wij willen veel meer gericht kijken of we die keuringen niet soepeler kunnen laten verlopen. Ik heb daarover Kamervragen gesteld, omdat mensen daar soms grote problemen mee hebben. Ze melden zich bijvoorbeeld keurig op tijd aan, maar moeten vervolgens wel heel erg lang wachten op de medisch specialist. Ze kunnen dan een tijd lang hun rijbewijs niet gebruiken omdat de vervaldatum is verstreken. Dat moet worden aangepakt. Er zijn ook mensen die zich al heel vroeg aanmelden en verrassend snel worden geholpen, maar dan gaat hun nieuwe rijbewijs al veel eerder in. Je zou eigenlijk verwachten dat dit met ingang van de vervaldatum gebeurt. Nu worden deze mensen op termijn op extra kosten gejaagd. Ik vond de antwoorden op de schriftelijke vragen niet heel erg overtuigend. Ik vraag de minister toch een extra slag te maken. Op dit punt is volgens mij winst te boeken, ook als het gaat om verkeersveiligheid.

Ik ben blij met de uitvoering van een motie die ik samen met collega De Rouwe heb opgesteld over het doorgeven van mededelingen van de politie over overtredingen en dergelijke aan het CBR. Dat gebeurt nu handmatig; daar is dus nog papier bij betrokken. Het zou mooi zijn als dit ook digitaal kan gebeuren. Ik vraag de minister om zich daarvoor in te zetten en om te monitoren, opdat we uiteindelijk wel die 100%-melding krijgen.

In de Kamer heb ik eerder aandacht gevraagd voor de 30 kilometerzones. Collega Aptroot zei indertijd: dit is niet helemaal het goede moment. Dit AO over verkeersveiligheid is wel het moment. Ik wil uiteindelijk heel harde sancties hebben, met inname van het rijbewijs als mensen zich echt te buiten gaan in de 30 kilometerzones. Nu gaan de boetes en dergelijke wel wat omhoog, maar ik wil ook een visie van het kabinet hebben op de inname van rijbewijzen. Dat hoeft niet direct, maar ik wil dit onderwerp wel terug laten komen in de Kamer.

We hebben de afgelopen tijd veel gesproken over landbouwtrekkers. Ik ga daar niet veel meer over zeggen. Ik wil de discussie niet overdoen. Ondertussen heeft Transport en Logistiek Nederland opnieuw duidelijk gemaakt hoe ernstig de situatie is. De minister heeft nog geen uitgebreide reactie gegeven op het rapport van de Onderzoeksraad Voor Veiligheid. Wat is er nog nodig om hierover toch een keer een verstandig besluit te nemen? Misschien stel ik een retorische vraag, maar ik wil dit punt wel genoemd hebben. Er is veel gezegd over scootmobielen. De minister wil geen verplichte achteruitkijkspiegels. Misschien snap ik dat een klein beetje in algemene zin. Maar waarom zouden we dit in de toekomst niet voor nieuwe scootmobielen verplicht stellen? Dan kun je op termijn werken aan een extra stukje verkeersveiligheid.

Tot slot kom ik op de ambulances. Ik heb vragen gesteld over de B-ritten, die niet over de vluchtstroken mogen. De minister antwoordde dat zij niet van plan is dat wel toe te staan. Ik vind dat jammer, want ik denk dat er wel mogelijkheden voor zijn en dat het niet noodzakelijk is om zo rigide te zijn. Voor de mensen die vervoerd worden, is het echt heel vervelend als ze in files terechtkomen en als iedere keer weer wordt opgetrokken, gestopt en dergelijke. Het gaat bijvoorbeeld om kankerpatiënten die voor bestraling naar het ziekenhuis moeten. Deze situatie kunnen we voorkomen, maar de minister wil dat niet. Ik ben door de vakgroep van ambulancechauffeurs uitgenodigd om een keer zelf zo'n ritje mee te maken. Ik wil de minister uitnodigen om mee te gaan. We gaan dan gestrekt achterin en zullen zo'n rit zelf ervaren. Er wordt gevraagd of dat samen kan. Nee, dat kan niet. Er ligt altijd één persoon in de auto. Misschien leidt de ervaring tot een heroverweging van de antwoorden die ik heb gekregen. Ik vind ze toch teleurstellend. Als beide ministers meewillen, is er vast nog wel een extra wagen te regelen.

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Schriftelijke vragen Arie Slob inzake overbelastverklaring spoorlijnen Tiel/Nijmegen-Elst-Arnhem.

Fri, 16 Sep 2011 15:53:08 +0200

Schriftelijke vragen van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob aan de minister van Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp: Overbelastverklaring spoorlijnen Tiel/Nijmegen-Elst-Arnhem

Kamerstuk: 2011Z17252

Datum: 8 september 2011

Vraag 1

Kent u het bericht «Spoor bij Elst vanaf eind 2013 te vol»? 1)

Vraag 2

Wat is uw mening over het feit dat een al meer dan 100 jaar bestaande treindienst die maatschappelijk relevant is, niet meer uitgevoerd zou kunnen worden ten gevolge van een capaciteitstekort? Onderschrijft u de stellingname dat het een concessionele taak is van ProRail om te zorgen voor voldoende capaciteit van de railinfrastructuur op het hoofdrailnet?

Vraag 3

Herinnert u zich het schriftelijk overleg d.d. 8 december 2010 over de Wijziging Besluit capaciteitsverdeling hoofdspoorweginfrastructuur (Kamerstuk 29 893 nr. 112) en de notitie Slimmer, Sneller en Zuiniger op het spoor van het oud-lid Cramer d.d. 11 oktober 2008 en uw reactie daarop (Kamerstuk 29 984, nr. 164), waarin uitgebreid is stilgestaan bij de dreigende knip bij Elst?

Vraag 4

Deelt u de mening dat al enkele jaren bekend is dat de spoorverbinding Tiel-Arnhem bij Elst geknipt dreigt te worden? Hoe lang is al bij u en ProRail bekend dat de Provincie Gelderland als belanghebbende en concessieverlener van deze verbinding geen knip in de regionale treindienst Tiel-Arnhem bij Elst wenst?

Vraag 5

Deelt u de mening dat als ProRail de verbindingen Tiel-Elst-Arnhem en Nijmegen-Elst-Arnhem conform de EU-regelgeving aangaande overbelastverklaringen tijdig overbelast had verklaard, het knippen van de verbinding Tiel-Elst-Arnhem in Elst niet nodig was geweest omdat dan op dit moment het capaciteitsvergrotingsplan al klaar had kunnen zijn en maatregelen tijdig gereed hadden kunnen zijn? Hoe ziet u dit in relatie tot de concessionele verantwoordelijkheden van ProRail?

Vraag 6

Kunt u toelichten of en zo ja, waarom de handelswijze van ProRail naar uw mening toch in lijn is met voornoemde EU-regelgeving? Indien u dit niet vindt, welke conclusies trekt u hieruit?

Vraag 7

Deelt u de analyse dat het enkele jaren knippen van deze verbinding in Elst tot onherstelbaar reizigersverlies en een structureel lagere kostendekkingsgraad kan leiden? Zo nee, waar baseert u dat op?

Vraag 8

Bent u bereid ProRail met spoed een aanwijzing te geven om maatregelen te nemen zodat alle gewenste treinen tussen Arnhem en Nijmegen vanaf 2013 kunnen blijven rijden, inclusief een doorgaande verbinding Tiel-Elst-Arnhem?

Vraag 9

Schrijft u samen met ProRail de reizigers tussen Tiel en Arnhem nog steeds met een hoofdletter R?

1) De Gelderlander, 27 juli 2011, http://www.gelderlander.nl/voorpagina/betuwe/9177099/Spoor-bij-Elst-vanaf-eind-2013-te-vol.ece

ChristenUnie: ProRail veroorzaakt problemen spoor Tiel-Arnhem

Wed, 07 Sep 2011 14:44:34 +0200

Onlangs werd bekend dat de doorgaande spoorverbinding Tiel-Arnhem vanaf eind 2013 voor enkele jaren zal verdwijnen omdat er te weinig capaciteit is op het spoor tussen Arnhem en Nijmegen. Alle reizigers uit de Midden-Betuwe zullen daardoor een aantal jaar moeten overstappen in Elst. Mogelijk keert de doorgaande verbinding Tiel-Arnhem later weer terug. Arie Slob: "Dat dit knelpunt zou ontstaan is al jaren bekend. ProRail en de minister hebben het echter op zijn beloop gelaten. De reiziger is nu de dupe!"

Sinds 2008 vraagt de ChristenUnie in de Tweede Kamer al aandacht voor de spoorverbindingen vanuit Nijmegen en Tiel richting Arnhem. Arie Slob: “In allerlei documenten is de dreigende knip bij Elst terug te vinden. Dus hebben wij aan de bel getrokken.” ProRail en de minister hebben het probleem steeds voor zich uitgeschoven met als argument dat de stadsregio zelf voor de knip heeft gekozen in haar plannen voor StadsregioRail uit 2003. Dit klopt echter niet. De regio is toen alleen verteld dat er onvoldoende capaciteit op het spoor zou zijn en heeft toen noodgedwongen voorrang gegeven aan de verbinding Arnhem-Nijmegen. Slob: “Dat is heel wat anders dan dat de regio zelf voor deze knip gekozen zou hebben. Dat blijkt ook wel want de stadsregio en de provincie hebben nu expliciet aan ProRail gevraagd de directe verbinding te behouden.”

Saillant detail is dat de problemen bij Elst niet waren ontstaan als ProRail zich aan EU-regelgeving had gehouden. ProRail is namelijk verplicht om een traject onmiddellijk overbelast te verklaren als “in de nabije toekomst” een knelpunt wordt verwacht en vervolgens onderzoek te doen naar de mogelijkheden om het knelpunt op te lossen. De EU bedoelt hiermee dat enkele jaren vooruit moet worden gekeken. Tot op de dag van vandaag kijkt ProRail echter alleen naar concrete aanvragen voor de dienstregeling van het komende jaar. Slob: “Als er extra rails nodig zijn, dan ben je op dat moment echter al te laat. Als ProRail in 2008 was begonnen met het onderzoek zoals de ChristenUnie toen aan de minister heeft gevraagd, dan was er nu geen enkel probleem geweest!”

De ChristenUnie vraagt nu van de minister dat het spoorknelpunt Elst met spoed wordt opgelost. “Er is niet veel tijd meer, maar het knelpunt kan nog op tijd opgelost worden. ProRail moet dan wel als een speer aan de slag. De minister moet wat betreft de ChristenUnie desnoods ProRail hiervoor een aanwijzing geven.”

Vragen van het lid Slob (ChristenUnie) aan de minister van Infrastructuur & Milieu over de overbelastverklaring van de spoorlijnen Tiel/Nijmegen-Elst-Arnhem

1. Kent u het bericht “Spoor bij Elst vanaf eind 2013 te vol”?
2. Wat is uw mening over het feit dat een al meer dan 100 jaar bestaande treindienst die maatschappelijk relevant is, niet meer gereden zou kunnen worden ten gevolge van een capaciteitstekort? Onderschrijft u de stellingname dat het een concessionele taak is van ProRail om te zorgen voor voldoende capaciteit van de railinfrastructuur op het hoofdrailnet?
3. Herinnert u zich het schriftelijk overleg d.d. 8 december 2010 over de Wijziging Besluit capaciteitsverdeling hoofdspoorweginfrastructuur (Kamerstuk 29893 nr. 112) en de notitie Slimmer, Sneller en Zuiniger op het spoor van het oud-lid Cramer d.d. 11 oktober 2008 en uw reactie daarop waarin uitgebreid is stilgestaan bij de dreigende knip bij Elst?
4. Deelt u de mening dat al enkele jaren bekend is dat de spoorverbinding Tiel-Arnhem bij Elst geknipt dreigt te worden? Hoe lang is al bij u en ProRail bekend dat de Provincie Gelderland als belanghebbende en concessieverlener van deze verbinding geen knip in de regionale treindienst Tiel-Arnhem bij Elst wil?
5. Deelt u de mening dat als ProRail de verbindingen Tiel-Elst-Arnhem en Nijmegen-Elst-Arnhem conform de EU-regelgeving aangaande overbelastverklaringen tijdig overbelast had verklaard, het knippen van de verbinding Tiel-Elst-Arnhem in Elst niet nodig was geweest omdat dan op dit moment het capaciteitsvergrotingsplan al klaar had kunnen zijn en maatregelen tijdig gereed hadden kunnen zijn? Hoe ziet u dit in relatie tot de concessionele verantwoordelijkheden van ProRail?
6. Kunt u toelichten of en zo ja waarom de handelswijze van ProRail naar uw mening toch in lijn is met voornoemde EU-regelgeving? Indien u dit niet vindt: welke conclusies trekt u hieruit?
7. Deelt u de analyse dat het enkele jaren knippen van deze verbinding in Elst tot onherstelbaar reizigersverlies en een structureel slechtere kostendekkingsgraad kan leiden? Zo nee, waar baseert u dat op?
8. Bent u bereid ProRail met spoed een aanwijzing te geven om maatregelen te nemen zodat alle gewenste treinen tussen Arnhem en Nijmegen vanaf 2013 kunnen blijven rijden, inclusief een doorgaande verbinding Tiel-Elst-Arnhem?
9. Schrijft u samen met ProRail de reizigers tussen Tiel en Arnhem nog steeds met een hoofdletter R?

Slob: kabinet mag Joodse gemeenschap niet in de kou laten staan

Fri, 02 Sep 2011 13:29:54 +0200

Joodse scholen, culturele instellingen en synagogen hebben veelvuldig te maken hebben met antisemitische uitingen en bedreigingen. De kosten voor een effectieve beveiliging lopen voor de Joodse gemeenschap torenhoog op. Dat terwijl het waarborgen van de veiligheid van haar burgers behoort tot de kerntaken van de overheid. Dit voorjaar steunde een meerderheid van de Tweede Kamer -met uitzondering van VVD en CDA- een motie van de ChristenUnie, die de regering verzocht om in gesprek te gaan Joodse instellingen en gemeenten om tot een oplossing te komen voor de onevenredig hoge beveiligingskosten van deze instellingen.

De ministers Opstelten en Donner lieten afgelopen juli in een brief weten met gemeenten in gesprek te gaan en de Tweede Kamer in het najaar van 2012 (!) te informeren over de uitkomst van deze gesprekken. Fractievoorzitter Arie Slob: ,,Naast dat dit veel te lang duurt, passeert het kabinet daarmee ook de Joodse instellingen om wie het draait. De ChristenUnie had in het voorjaar binnen een week de betrokken partijen om tafel in het kader van een rondetafelgesprek over antisemitisme. Zo moeilijk kan het dus niet zijn.”

De afgelopen weken heeft het Nieuw Israëlitisch Weekblad opnieuw onderzoek gedaan naar de beveiligingskosten voor de Joodse gemeenschap. Die bedragen minimaal 800.000 euro per jaar. Reden genoeg voor de ChristenUnie om een debat aan te vragen met de verantwoordelijke minister om op korte termijn tot een oplossing te komen voor de onevenredig hoge beveiligingskosten van Joodse instellingen.

Slob in debat met VVD over lenen en schulden maken

Wed, 31 Aug 2011 09:51:06 +0200

Volgens ChristenUnie-leider Arie Slob leven Nederlanders op te grote voet en hebben we gezamenlijk te veel schulden. Volgens hem is het tijd voor een mentaliteitsverandering. "We kunnen niet blijven consumeren alsof er niets aan de hand is. Dan zitten we over drie jaar opnieuw in een crisis", aldus Slob. Mark Harbers, financieel woordvoerder van de VVD, is dat niet met hem eens. Vanavond gaan ze in debat.

Bekijk de video in andere formaten.

'Problemen rond hongersnood in Afrika worden veel groter'

Wed, 31 Aug 2011 09:32:39 +0200

De eurocrisis, Libi� en de zomervakantie doen de aandacht voor de hongersnood in de Hoorn van Afrika verslappen, zegt Arie Slob. 'Ten onrechte, want de problemen worden nog veel groter', waarschuwt de fractieleider van de ChristenUnie in de Tweede Kamer, na een meerdaags verblijf in Ethiopi�.

Mede dankzij de aldaar actieve christelijke hulporganisatie ZOA kon Slob vluchtelingenkampen in het zuiden bezoeken. Een van zijn bevindingen: de kindersterfte neemt schrikbarend toe. 'Op dit moment worden kinderen op grote schaal ingeënt tegen mazelen. Donderdag zag ik in een van de tenten een doodziek kind op de grond liggen. Ik vrees voor haar overlevingskans. De hulpverleners voorspellen ook een uitbraak van cholera.'

Lees het artikel op de website van de Volkskrant

Bekijk op Facebook foto's van deze reis en van de reis in februari 2011.

Graffiti spuiten voor de godsdienstvrijheid

Tue, 23 Aug 2011 14:26:01 +0200

Jongeren op het Flevofestival afgelopen weekeinde hebben hun mening over godsdienstvrijheid kunnen uiten met graffiti. De ChristenUnie en jongerenorganisatie Perspectief hebben een 85 meter lang spandoek gemaakt samen met de graffitispuiters om het belang van godsdienstvrijheid te onderstrepen. Het doek wordt gepresenteerd bij de Tweede Kamer voorafgaand het debat over dit thema in oktober.

Arie Slob bezoekt Ethiopische vluchtelingenkampen

Sat, 20 Aug 2011 13:44:10 +0200

ChristenUnie-leider Arie Slob bezoekt samen met Ewout Suithoff van de christelijke hulporganisatie ZOA-Vluchtelingenzorg vanaf maandag 22 augustus het vluchtelingenkamp Dollo Ado in Ethiopi�. Het land in de Hoorn van Afrika wordt geteisterd door grote droogte. De kampen zijn in de afgelopen tijd overvol geraakt. Slob heeft in 2008 en eerder dit jaar ook een bezoek gebracht aan de projecten van ZOA in Ethiopi�. Slob: ,,Ik voel me zeer betrokken bij de problematiek in het land. Het doel van de 5-daagse reis is, naast het bezoeken van het vluchtelingenkamp Dollo Ado, het nadenken over de wederopbouw en het bezoeken en ontmoeten van lokale organisaties en persoonlijke verhalen te horen. We moeten aandacht blijven vragen voor deze omvangrijke crisis die zoveel mensen treft."

De christelijke hulporganisaties ZOA-Vluchtelingenzorg, Woord en Daad, Red een Kind en Dorcas bieden gezamenlijk hulp aan de vluchtelingen in Oost-Afrika. Deze hulp is gericht op het verbeteren van de omstandigheden in de vluchtelingenkampen en de omliggende dorpen in Ethiopië, Kenia en Somaliland door voedsel, water en andere eerste levensbehoeften te verstrekken. De vier organisaties hebben ruim anderhalf miljoen euro ontvangen, waarvoor zij hun achterban dankbaar zijn. De gelden worden besteed aan noodhulp en daarnaast wordt er met lokale organisaties gekeken hoe er op langere termijn structurele hulp van gegeven kan worden.

ZOA werkt sinds 2009 in de kampen Bokolmayo en Melkadida. Dit zijn twee kampen in de buurt van Dolo Ado, een plaats in het zuiden van Ethiopië. ZOA heeft in deze kampen onder andere bijgedragen aan onderdak, levensonderhoud en energievoorziening.

Sinds januari 2011 komen er vanwege de burgeroorlog in Somalië continu vluchtelingen de grens over naar de kampen in Ethiopië. De populatie in het kamp Bokolmayo is hierdoor gestegen van 17.000 tot ruim 37.000, en in het kamp Melkadida van minder dan 10.000 tot 40.000 vluchtelingen. Met name in de laatste paar maanden heeft de combinatie van extreme droogte en conflict tot een enorme vluchtelingenstroom geleid. In minder dan een maand tijd is een derde kamp, genaamd Kobe, met ongeveer 25.000 mensen volgestroomd. Een vierde en vijfde kamp zijn nodig om de vluchtelingen op te vangen, die met ongeveer 1.000 per dag bij de screeningskampen aan de grens aankomen.

In het noorden van Ethiopië, in het grensgebied met Somalië, is de situatie in de kampen zorgelijk. De kampen in Bokolmaya en Melkadida zitten overvol met ruim 77.000 vluchtelingen, waarvan het merendeel vrouwen (10%) en kinderen (83%) uit Somalië. Een derde kamp, dat onlangs werd geopend telt inmiddels al 25.000 vluchtelingen. Een vierde en vijfde kamp wordt nu ingericht voor de ruim 1.000 vluchtelingen die zich per dag melden. Naar schatting 7 tot 11 procent van alle kinderen in de kampen is ondervoed. Ook de bewoners van de omliggende dorpen hebben hulp nodig vanwege de droogte. Lokale medewerkers van ZOA-Vluchtelingenzorg werken met grote urgentie aan een distributiesysteem voor voedsel en water en aan het verbeteren van de sanitaire omstandigheden in en buiten de kampen. Ook worden er kleine open haardjes gedistribueerd zodat er hout bespaard wordt. Jos Joosse en Garrit Schumacher zijn door ZOA uitgezonden om de nood verder in kaart te brengen.

Naast het programma in Dolo Ado werkt ZOA op een aantal andere locaties in Ethiopië. Afhankelijk van de ontwikkelingen in de komende weken, overweegt ZOA om ook uit te breiden op andere locaties. Het meest voor de hand liggend hierbij is het programmagebied rond Jijiga in Oost-Ethiopie.

Graffiti voor geloofsvrijheid

Thu, 18 Aug 2011 11:30:47 +0200

Tijdens het Xnoizz Flevo Festival in Bussloo voeren ChristenUnie en PerspectieF actie voor geloofsvrijheid. Wereldwijd worden christenen vervolgd vanwege hun geloof, waarbij deze week opnieuw aandacht was voor de zaak van de Pakistaanse christin Asia Bibi, die de doodstraf wacht. De ChristenUnie gaat een stille tocht organiseren om aandacht te blijven vragen voor de benarde situatie waarin zij, maar ook haar man en kinderen, zich bevinden.

Maar ook in Nederland staat een vrije beleving en uiting van het geloof steeds meer onder druk. Regelmatig doen vertegenwoordigers van partijen als D66, PVV en VVD voorstellen om bijvoorbeeld het christelijke onderwijs op te zadelen met een acceptatieplicht. VVD-Kamerlid Hennis stelde onlangs in een interview zelfs dat artikel 6 van de grondwet, de vrijheid van godsdienst en levensovertuiging, als overbodig beschouwd kan worden.

In het najaar zal de Kamer debatteren over hoe grondrechten zich onderling tot elkaar verhouden. De ChristenUnie is een groot voorvechter van de vrijheid van godsdienst voor iedereen en overal. Om die reden komt Kamerlid Joël Voordewind op voor religieuze minderheden, waaronder vervolgde christenen, stond Esmé Wiegman op de bres voor het behoud van de rituele slacht en staat Arie Slob pal voor de grondrechten die wij kennen in Nederland.

Festivalgangers zetten hun statement met graffiti op een lange loper van wit textiel. Deze loper zal in het najaar in Den Haag worden onthuld. De ChristenUnie wil jongeren met deze actie duidelijk maken hoe belangrijk en waardevol het is dat je je geloof vrij kunt uiten.

Slob: herstel van vertrouwen is het sleutelwoord

Wed, 17 Aug 2011 16:01:01 +0200

Tijdens het debat in de Tweede Kamer heeft fractievoorzitter Arie Slob aangegeven dat een Europese structuurdiscussie niet bijdraagt aan een herstel van vertrouwen in de eurozone. Slob: ,,Uiteindelijk gaat het in deze hele financi�le crisis om de vertrouwensvraag. Er is zoveel onverantwoord gedrag geweest. Ieder land moet daarom stevig aan de slag met het op orde brengen van hun economie. En dan moeten sommige landen van heel ver komen."

Bijdrage van Arie Slob

Mevrouw de voorzitter,

Laat ik beginnen met mijn respect uit te spreken voor bewindspersonen en partijen die in deze economisch en financieel zware tijd regeringsverantwoordelijkheid dragen. Dat is alles behalve eenvoudig. Een dergelijke verantwoordelijkheid drukt – zo weet ik ook uit eigen ervaring - zwaar op de bestuurlijke schouders. Maar ook partijen die buiten de coalitie staan dragen een grote verantwoordelijkheid. Daar moet zorgvuldig mee omgegaan worden.

Juist in een tijd als deze komt het er meer dan ooit op aan. Van de regering mag verwacht worden dat er een heldere koers wordt gevaren en overtuigend wordt uitgelegd waar men mee bezig is. Hoewel onze minister-president verbaal uiterst sterk is, lukt dat laatste toch maar heel moeilijk als het om de aanpak van de eurocrisis gaat. Nu weet ik dat één van zijn voorgangers (Abraham Kuyper) ooit eens heeft gezegd: “regeren is iets anders dan administreren”. Het is echter wel handig als de MP de administratie een beetje op orde heeft. Het gestuntel met bedragen rond het 2^e noodpakket, de onduidelijkheid over waar nu die 21^e juli in Brussel precies voor getekend is, doet afbreuk aan het gezag dat een regering nodig heeft om ons land op een overtuigende wijze door deze economisch en financieel zware tijd heen te helpen.

Ik dank de regering voor de brief van hedenmorgen. Heb ik het juist dat we bij het al eerder gecommuniceerde bedrag van publieke steun (109 mrd) nu ook de 80 mrd kunnen optellen die nodig is voor verlenging van de noodfondsleningen? Zo ja, dan is de publieke steun in 2020 189 mrd euro. Graag een bevestiging. Of betekent dat dan ook dat we bij de private steun van 106 mrd de 93 mrd van de doorlopende leningen moeten aftrekken?

We wekken met elkaar in deze tijd de indruk vooral bezig te zijn met het blussen van veenbrandjes. We snellen toe als de vlammen opschieten in Portugal of Ierland. Of in Griekenland. Toen het daar nodig was kwamen we zelfs voor de tweede keer met onze Europese blusemmertjes naar hen toe. Landen als Italië en Spanje worden op dit moment scherp in de gaten houden.

Daarmee zullen we het uiteindelijk niet redden. Wat nodig is, is dat we werken aan structurele oplossingen. Dan moeten we de panacee voor alle problemen niet zoeken in allerlei structuuroplossingen. Als Merkel en Sarkozy bijvoorbeeld denken dat dé oplossing een soort euroregering is, dan vergissen ze zich schromelijk. De vraag is ook wat de democratische legitimiteit van een dergelijke regering zal zijn als men in gaat grijpen in nationale begrotingen? Waar staat het kabinet in dezen? Kan ik er van uitgaan dat het kabinet nog steeds handelt in de lijn van eerdere Kameruitspraken over de bewegingen in Europa naar een meer politieke unie?

Uiteindelijk gaat het in deze hele financiële crisis om de vertrouwensvraag. Zijn landen in staat vertrouwenwekkende maatregelen te nemen om de onverantwoord hoge schuldenlast die in de loop van de tijd is opgebouwd aan te pakken. Er is zoveel onverantwoord gedrag geweest. Ieder land moet daarom stevig aan de slag met het op orde brengen van hun economie. En dan moeten sommige landen van heel ver komen.

En natuurlijk moeten landen zich houden aan de gemaakte afspraken m.b.t. het Stabiliteits- en Groeipact. Daar hameren we als ChristenUnie al jarenlang op. Iedere vrijblijvendheid is daarin verleden tijd. Automatische sancties, boetes, intrekken van steunfondsen, misschien zelfs ontnemen van stemrecht. Het zijn allemaal zaken waar we nu eens in moeten doorpakken. Zeker nu Frankrijk haar verzet hiertegen heeft gestaakt. Hoe ziet de agenda op dit punt eruit?

Herstel van vertrouwen is het sleutelwoord en uiteindelijk het enige wat tot een oplossing kan leiden.

Bijdrage Arie Slob aan plenair debat Eurozone-pakket voor Griekenland

Wed, 05 Oct 2011 09:51:11 +0200

Bijdrage Arie Slob aan plenair debat over Eurozone-pakket voor Griekenland op 17 augustus 2011

Uitgesproken tekst geldt. Zie ook www.tweedekamer.nl.

Daarmee zullen we het uiteindelijk niet redden. Wat nodig is, is dat we werken aan structurele oplossingen. Dan moeten we de panacee voor alle problemen niet zoeken in allerlei structuuroplossingen. Als Merkel en Sarkozy bijvoorbeeld denken dat dé oplossing een soort euroregering is, dan vergissen ze zich schromelijk. De VS is daarvoor een voorbeeld. De vraag is ook wat de democratische legitimiteit van een dergelijke regering zal zijn als men in gaat grijpen in nationale begrotingen? Waar staat het kabinet in dezen? Kan ik er van uitgaan dat het kabinet nog steeds handelt in de lijn van eerdere Kameruitspraken over de bewegingen in Europa naar een meer politieke unie?

Slob: "Overeenkomst treinvervoerders goed nieuws voor de reiziger"

Tue, 02 Aug 2011 16:39:27 +0200

ChristenUnie fractievoorzitter Arie Slob is blij dat de spoorvervoerders overeenstemming hebben bereikt over de integratie van hun kortingskaarten. Met de komst van de OV-chipkaart en de nieuwe NS abonnementen leek het er op dat het niet meer mogelijk was om met ��n kortingskaart door heel Nederland te reizen. Slob: "Dit zou een verslechtering zijn voor de reiziger want die zou dan voor elke vervoerder een aparte kortingsproduct moeten aanschaffen. Dat is niet de reiziger voorop stellen maar de vervoerder. De ChristenUnie heeft de minister daarom gevraagd met de spoorvervoerders een oplossing te zoeken."

In april heeft de Tweede Kamer een motie vanArie Slobaangenomen waarin de regering wordt verzocht de regierol op te pakken en in overleg met vervoerders en decentrale overheden ervoor te zorgen dat de nieuwe kortingproducten van NS net als de oude voordeelurenkaart zouden gaan gelden in alle treinen in Nederland. Gisteren, op de dag dat de nieuwe kortingsproducten van NS werden gelanceerd, kwam het nieuws dat de NS hierover overeenstemming heeft bereikt met de andere vervoerders. Er komt een nieuw samenwerkingsverband van treinvervoerders waarmee ze gezamenlijk eigenaar worden van de landelijke abonnementen. De vervoerders gaan samen de marketing doen en ook de regionale vervoerders gaan deze producten verkopen. Wel moeten de provinciale opdrachtgevers van de regionale vervoerders hiermee nog akkoord gaan.

Arie Slob: “Mijn motie heeft geholpen om de vervoerders met elkaar om de tafel te krijgen. Ik ben blij dat er zo snel resultaat is geboekt”. Het zal nog wel enkele maanden duren voordat de kortingskaart voor alle treinen in heel Nederland een feit is. Slob: “De vervoerders mikken op 1 januari 2012. Voor de mensen die al een voordeelurenkaart hadden is er geen probleem want die was al geldig in alle treinen. Alleen mensen die tussen nu en 1 januari een kortingskaart aanschaffen zullen tijdelijk geen korting hebben in de regionale treinen van Arriva, Veolia, Synthus en Connexxion.”

Ondertussen heeft het Kamerlid al een nieuwe wens. “Waarom zouden de kortingskaarten niet ook kunnen gelden voor alle bussen, trams en metro’s? Zo maak je het openbaar vervoer nog aantrekkelijker!”

Slob: "Informatievoorziening Rutte over inhoud 2e noodpakket Griekenland uiterst amateuristisch"

Wed, 05 Oct 2011 10:01:02 +0200

ChristenUnie fractievoorzitter Arie Slob noemt de informatievoorziening van premier Rutte en minister De Jager van Financi�n naar aanleiding van de Europese miljardensteun aan Griekenland uiterst amateuristisch. Vandaag onderbrak hij zijn vakantie om in den Haag opheldering te krijgen over de gemaakte afspraken in Brussel. Maar ook na lezing van een vertrouwelijk voor het parlement ter inzage gelegde brief van het kabinet heeft Slob nog de nodige vragen: "We hebben het over tientallen miljarden aan belastinggeld en het is dan beschamend dat onze minister-president en de minister van Financi�n niet duidelijk uitleggen welke exacte afspraken er zijn gemaakt. Ruim een week nadat het akkoord is afgesloten is die duidelijkheid er nog steeds niet. Een genante vertoning", aldus Arie Slob.

De Tweede Kamer heeft om die reden vandaag besloten deze week eerst een schriftelijke vragenronde te houden en volgende week de ambtelijke onderhanderlaars naar de Tweede Kamer te laten komen om nadere uitleg te geven. De ChristenUnie wil dat snel helder wordt waar Nederland aan toe is. Slob: “Eerst was er onduidelijkheid over de hoogte van het bedrag. Onze minister-president bleek zich 50 miljard euro vergist te hebben. Al heeft hij dat tot nu toe nog niet volmondig toegegeven. Nu blijkt dat er door de Eurolanden ook nog eens een fors bedrag opzij moet worden gezet aan ranties voor de Europese Centrale Bank. Zit er nog meer in de pijplijn? De Tweede Kamer had direct duidelijkheid moeten krijgen over de gemaakte afspraken. De onzekerheid die het kabinet nu schept is heel erg slecht voor het vertrouwen dat burgers in de overheid moeten hebben bij de aanpak van dit soort grote vraagstukken, maar ook voor de relatie tussen het kabinet en het parlement”, aldus ChristenUnie-fractievoorzitter Arie Slob.

Een Vandaag Zomerstage Arie Slob: toekomst voor de vrijwillige brandweer?

Fri, 29 Jul 2011 00:43:00 +0200

Eenvandaag geeft deze zomer fractievoorzitters de mogelijkheid om voor een dag in de huid van een journalist te kruipen. Woensdag 27 juli werd de reportage van Arie Slob uitgezonden. Onderwerp: de toekomst van de vrijwillige brandweer.

'Geert Wilders en andere politici moeten reflecteren'

Wed, 03 Aug 2011 08:39:24 +0200

Arie Slob vindt dat Geert Wilders de discussie naar aanleiding van het drama in Noorwegen niet uit de weg moet gaan.

Lees het volledige artikel op de website van het Nederlands Dagblad (ND-abonnement is noodzakelijk).

'Kabinet veroorzaakt onherstelbare schade'

Mon, 18 Jul 2011 11:20:26 +0200

Openbaar vervoer heeft weinig prioriteit onder politici in Den Haag. De positieve uitzondering is ChristenUnie-voorman Arie Slob. "Ik stoot mijn hoofd in de Kamer."

Het is een mooie dag om over openbaar vervoer te praten. Buiten schijnt de zon en staan de Haagse trams en bussen stil. Hoe goed Arie Slob ook thuis is in het openbaar vervoer; hij was even vergeten dat de HTM vandaag aan de beurt was om te staken tegen bezuinigingen en aanbestedingen in de drie grote steden. En dan is het een eind lopen van zijn Haagse appartement in Scheveningen naar Binnenhof 1a. Drie kwartier om precies te zijn. Genoeg tijd om zijn 7800 volgers te twitteren. “Passeer nu het Vredespaleis. Het heeft wel wat zo’n wandeling door Den Haag.” Slob heeft er alle begrip voor dat werknemers van de vervoerbedrijven hun wettelijke recht op staken benutten. Tegelijk is hij teleurgesteld over het automatisme waarmee de stakingen worden ingezet als drukmiddel. “Waarom niet gewoon gratis bussen en trams laten rijden? Nu tref je reizigers die geen keuze hebben. Minister Schultz komt gewoon met de auto naar het ministerie, hoor. En diezelfde reizigers krijgen straks ook nog de effecten van de bezuinigingen voor hun kiezen. Op die manier ondermijn je het maatschappelijke draagvlak voor het openbaar vervoer.” Eén voordeel hebben de bezuinigingen van het kabinet-Rutte: door de stakingen in de drie grote steden staat openbaar vervoer weer even bovenaan de agenda, zij het in negatieve zin. Want het gedoogkabinet VVD-CDA kan niet worden betrapt op een visionaire blik op mobiliteit. Harder rijden, meer wegen, minder aandacht voor groene mobiliteit. De logische consequentie is dat het openbaar vervoer het ondergeschoven kindje is waarop bezuinigd kan worden. In die context vallen de vragen, amendementen en moties op die de ChristenUnie - lees Arie Slob - op dit terrein aflevert. Over ERTMS, wissels en inhaalsporen, over omvorming van de OV-chipkaart tot mobiliteitskaart, een ‘witboek’ over de prestaties van NS in de winter, ProRail en grenskaartjes. “Openbaar vervoer past bij de ChristenUnie. Dat heeft te maken met onze ideeën over rentmeesterschap. In een dichtbevolkt land als Nederland zou het openbaar vervoer een grotere rol moeten hebben dan nu het geval is. Dat voorkomt dat we de schaarse ruimte dichtbouwen met wegen.”

Negatieve spiraal
“Het is momenteel erg oppassen in de Tweede Kamer als het om openbaar vervoer gaat. Geen sector ontkomt aan de bezuinigingen, maar het openbaar vervoer wordt wel erg zwaar getroffen. Niet alleen omdat er geen geld meer is, maar ook omdat de groeiambitie helemaal is verdwenen. Ik ben bang dat dit kabinet onherstelbare schade gaat aanrichten. Schade die langer doorwerkt dan alleen deze kabinetsperiode doordat het openbaar vervoer in een negatieve spiraal kan terechtkomen. En dat terwijl ik de indruk had dat we de afgelopen jaren behoorlijk op de goede weg waren. Openbaar vervoer verliest politiek terrein. Op gebied van infrastructuur blijft het openbaar vervoer achter bij de wegen. Bij wegen loopt de investeringsperiode tot 2028, bij het openbaar vervoer tot 2020.”

Lobby
“De ov-lobby kan geen vuist maken in Den Haag. Af en toe krijg ik eens een mailtje van reizigersorganisaties, maar de ov-bedrijven zie ik hier zelden. Het openbaar vervoer is te veel verbrokkeld, allemaal losse clubjes die voor hun eigen belang opkomen. Laten ze een voorbeeld nemen aan de ijzersterke autolobby. Sla de handen ineen en overstelp de politiek met goede en reële voorstellen en een scherpe visie op de toekomst. Waar moeten we met het openbaar vervoer naartoe? Daar moet je in Den Haag over praten. Ik zie weinig gebeuren.”

Verleiden
“De ChristenUnie heeft geen moeite met aanbestedingen in de drie grote steden. Daar waren we voorstander van en dat zijn we nog steeds. Overal in het land zijn voorbeelden dat aanbestedingen beter zijn voor de reiziger. In het streekvervoer is niet de verschraling opgetreden die destijds werd gevreesd. Of er is meer openbaar vervoer voor hetzelfde geld, of hetzelfde aanbod voor minder geld. Ik zie in het Noorden goede ontwikkelingen. Nieuwe bussen, nieuwe treinen. In mijn woonplaats Zwolle zijn door de komst van de nieuwe vervoerder Syntus verbeteringen gekomen als dynamische halte-informatie. Hartstikke handig. De vervoerders die meedoen aan aanbestedingen proberen daadwerkelijk méér reizigers te verleiden tot het openbaar vervoer met betere voorzieningen en betere service.”

Sentimenten
“De grote steden zijn natuurlijk ingewikkelder door de combinatie van bus en rail, maar dat wil niet zeggen dat je die steden niet kunt aanbesteden. De gemeentelijke vervoerbedrijven hebben onder de dreiging van concurrentie al veel vooruitgang geboekt, maar ik ben ervan overtuigd dat daar wel voordeel te halen is. Waarom zou je dan niét aanbesteden? Ik begrijp best dat bedrijven als RET, HTM en GVB veel sentimenten oproepen bij inwoners, maar moet je daarom die bedrijven jaren beschermen? Laat ze gewoon in open concurrentie meedingen naar hun eigen stad. Ik ben er niet van overtuigd dat ze kansloos zijn tegen grote buitenlandse vervoerders. Ze kennen hun eigen vervoergebied als geen ander en weten precies wat er mogelijk is. En ze kunnen ook besluiten om onderling samen te werken, zoals RET en HTM onderzoeken. Dan krijg je grote, sterkere bedrijven die de concurrentie aan kunnen.”

Vertroebeld
“De discussie over de grote steden wordt vertroebeld door het uitgangspunt dat dit kabinet hanteert. De aanbestedingen gaan gepaard met onhaalbare bezuinigingen. 120 miljoen aanbestedingswinst is nattevingerwerk, bizar hoog. Er is hooguit 40 miljoen haalbaar. Minister Schultz heeft nu wat water bij de wijn gedaan, maar dat is nog niet voldoende. Het bezuinigingsbedrag is gebaseerd op verouderde aannames; de minister moet durven toegeven dat het niet haalbaar is. Als deze grote bedragen op tafel blijven, kunnen wij niet voor de aanbestedingen in de grote steden zijn.”

Groeiambitie
“De ChristenUnie heeft zich in het vorige kabinet sterk gemaakt voor beter openbaar vervoer. We hebben ervoor gezorgd dat voor het spoor de groeiambitie van 5 procent in het regeerakkoord kwam. Er is 4,5 miljard euro gereserveerd voor het Programma Hoogfrequent Spoorvervoer. De uitgangspunten voor goed openbaar vervoer in Nederland zijn er. We zouden veel beter gebruik kunnen maken van het netwerk dat er is. Maar de politiek ziet momenteel de noodzaak van goed openbaar vervoer niet. Ik stoot mijn hoofd in de Tweede Kamer als het over dit onderwerp gaat. Een simpel inhaalspoor bij enkele stations op de lijn Utrecht–Zwolle kan al niet. Ik wil meer kleine stationnetjes. Het is hartstikke druk bij de Keukenhof, maar de trein rijdt er voorbij omdat we het station daar hebben gesloten. Schiedam Kethel en Staphorst komen maar niet van de grond. Het gaat om kleine investeringen die je op termijn terugverdient, omdat je treinreizigers beter bedient. Station Zwolle gaat één maand dicht vanwege werkzaamheden. Ik pleit voor een noodstation, daar is ruimte voor. Het kan allemaal niet. De Kamer heeft een blinde vlek voor dit soort zaken. Maar toen de verlegging van de A2 bij Utrecht was vertraagd, is er zo 30 miljoen euro gevonden voor tijdelijke noodstroken. Zo liggen de verhoudingen.”

OV-chipkaart
“Met de OV-chipkaart gaat het de goede kant op. Die komt op zijn pootjes terecht. Het had allemaal wel wat strakker gekund, ook in de vorige kabinetsperiode, maar dat kun je de ChristenUnie moeilijk verwijten. Het besluit om de invoering van de chipkaart te decentraliseren is tegen onze zin genomen, voordat Tineke Huizinga als staatssecretaris voor die kaart verantwoordelijk was. Schultz loopt, net als Huizinga, tegen de eerdere afspraken aan. Het enige dat ze kan doen is de partijen bij elkaar roepen. De Wet personenvervoer zal moeten worden aangepast zodat het Rijk meer zeggenschap krijgt over de landelijke organisatie van de kaart.”

Scoren
“Nu de chipkaart bijna overal wordt gebruikt, moeten we verder kijken. Wij pleiten voor een mobiliteitskaart, die echt makkelijk is voor de reiziger. Dat je er ook de taxi mee kunt betalen. Maar ook daarvoor geldt dat er geen visie is. Terwijl je nu moet nadenken over de toekomst. Juist bij het openbaar vervoer, omdat daar de besluitvormingstrajecten zo lang duren. Dat is misschien ook de reden waarom het politiek vaak niet zo’n prioriteit heeft. Je kunt als kabinet amper scoren met openbaar vervoer. Wij maken ons druk over de werkzaamheden aan de A27. We geloven nog altijd in de spoorlijn Utrecht–Breda, die een rendabele verbinding kan zijn. Maar we moeten nu goed opletten dat bij de werkzaamheden aan de weg geen domme fouten worden gemaakt, dat er straks helemaal geen ruimte meer is voor die spoorlijn.”

NS
“We moeten NS het spoor onderhands gunnen, in ieder geval voor de komende concessieperiode. Maar we moeten wel heel goede afspraken maken met NS. Daarom pleiten we ervoor dat we in een vroeg stadium nadenken over een goed programma van eisen. We moeten straks niet weer in de Kamer hoeven discussiëren over een toilet in stoptreinen. Laten we over dat soort zaken afspraken maken, zodat we weten waar we aan toe zijn en zodat NS weet waar ze aan toe is. In de concessie moeten ook afspraken komen over de rechten van de regionale vervoerders op het hoofdnet. En als die afspraken niet worden nageleefd, volgen er boetes. Zo houd je het bedrijf scherp. Ook al is NS in staatshanden en snijden we met een boete in ons eigen dividend, het heeft toch wel degelijk effect. Het bedrijf vindt het niet leuk om publiekelijk te worden terechtgewezen.”

Tevreden
“Dat we voor aanbestedingen in de steden zijn en niet voor aanbesteding op het hoofdnet is niet met elkaar in tegenspraak. Ik zie geen partijen die het nu zouden kunnen overnemen van NS, zonder dat het tot grote overgangsproblemen gaat leiden. Bovendien zijn we in principe tevreden over NS. Als we nu niet onderhands gunnen, voorzie ik dat NS voorlopig geen investeringen meer doet. Dat was ook de reden waarom we in de vorige kabinetsperiode voor onderhandse gunning waren. Toegegeven, het is een materieel argument. Maar ons standpunt ligt niet in beton gegoten. Een volgende concessie voor het hoofdnet zou misschien wel kunnen worden aanbesteed.”

Toekomst
“Ik ben geen techneut, maar ik interesseer me wel voor technische kwesties op het spoor als ze grote effecten hebben. Neem de discussie over ERTMS. Er is nog veel onduidelijkheid over kosten en baten, maar het is wel de toekomst. Laten we ons daarop voorbereiden en niet kortetermijninvesteringen doen in oude beveiligingssystemen.”

ProRail
“Ik ben laatst bij ProRail geweest om me helemaal bij te laten praten over treinen die elkaar korter kunnen opvolgen. Dat kan een alternatief zijn voor de aanleg van nieuw spoor. Maar ik ben wat wantrouwig. Is korter volgen geen panacee? Wij zijn van mening dat ProRail korter bij de overheid moet zitten. Vandaar ons voorstel om ProRail samen te voegen met Rijkswaterstaat. Dat werkt beter in de aansturing. Maar goed, daar was geen meerderheid voor.”

Lastigvallen
“Ook als fractievoorzitter blijf ik vervoer doen. Ik vind het een belangrijk en interessant dossier, waarover we veel kennis in huis hebben. Ik had graag in de parlementaire onderzoekscommissie spoor zitting genomen, maar daar heb ik nu geen tijd voor. Maar ik heb minister Schultz al gewaarschuwd dat ik haar blijf lastigvallen met vragen.”

(OV magazine, 30-06-2011)

Arie Slob stelt vragen over het vier weken sluiten van spoorknooppunt Zwolle.

Wed, 13 Jul 2011 16:42:18 +0200

Schriftelijke vragen van ChristenUnie Tweede Kamerlid Arie Slob aan de minister van Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp: Het vier weken sluiten van spoorknooppunt Zwolle

Kamerstuk: 2011Z15437

Datum: 11 juli 2011

Vraag 1

Is het waar dat de oplossing met een tijdelijk noodstation tijdens de zomer van 2012 ten oosten van het huidige station Zwolle niet door ProRail is onderzocht en dat ProRail er pas over is gaan nadenken nadat het is ingebracht in het consumentenoverleg?

Vraag 2

Waarop baseert ProRail de stelling dat er bij een tijdelijke doorgaande verbinding Meppel-Deventer met kop maken op een tijdelijk noodstation hoogstwaarschijnlijk sprake is van een toename van de reistijd van meer dan een half uur?

Vraag 3

Bent u ervan op de hoogte dat de route via Deventer met kop maken in Zwolle ook is gebruikt bij de buitendienststellingen voor de Hanzeboog-spoorbrug? Waarom is deze optie nu niet meegenomen in het onderzoek en bent u bereid aan de directies van ProRail en NS te vragen deze optie alsnog uit te werken?

Vraag 4

Kunt u aangeven wat de gevolgen zijn voor de reistijd via Zwolle voor doorgaande reizigers richting Amersfoort en Deventer van zowel stopstations als intercitystations op de lijnen vanuit Groningen, Leeuwarden en Emmen voor de volgende opties:

alternatief busvervoer
noodstation met doorgaande verbinding Meppel-Deventer
alternatief busvervoer en doorgaande verbinding Meppel-Deventer zonder noodstation

Vraag 5

Deelt u de mening dat een extra reistijd voor maximaal 30 minuten per trein veel aantrekkelijker is voor reizigers dan een extra reistijd van een uur of meer en gebruik van vervangend busvervoer?

Vraag 6

Is er nagegaan wat de consequenties zijn van de keuze voor de sluiting van het knooppunt Zwolle voor de duizenden toeristen die tijdens deze zomerweken van 2012 over Zwolle naar en van het noorden reizen? Zo ja, wat was de uitkomst van dit onderzoek? Zo nee, waarom is dat niet gebeurd?

Vraag 7

Is bij de keuze voor vervangend vervoer ook gekeken wat dit betekent voor de veiligheid van reizigers die dan allemaal op het kleine station Meppel moeten overstappen op bussen?

Vraag 8

Kunt u onderbouwen waarom de rijtijdverkorting tussen Almelo en Vroomshoop onvoldoende is om treinreizigers van Mariënberg tot en met Emmen zonder reistijdverlies via Almelo naar de Randstad te laten reizen in plaats van via Zwolle?

Vraag 9

Wat zijn indicatief de kosten voor deze rijtijdverkorting, welke een permanente verbetering van de kwaliteit van het treinproduct op deze verbinding betekent?

Voor meer informatie zie www.tweedekamer.nl.

Arie Slob stelt vragen over kosteneffectieve capaciteitsuitbreiding Valleilijn e.a. spoorprojecten.

Wed, 13 Jul 2011 16:42:33 +0200

Schriftelijke vragen van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob aan de minister van Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp: Kosteneffectieve capaciteitsuitbreiding van de Valleilijn en andere kleinschalige spoorprojecten

Kamerstuk: 2011Z15382

Datum: 11 juli 2011

Vraag 1

Welke criteria zijn door u gehanteerd bij de quick-scan naar de capaciteitsuitbreiding van de Valleilijn 1) voor het beoordelen van de in de motie Slob/Dijsselbloem 2) verwoorde eis van kosteneffectiviteit van onderzochte maatregelen?

Vraag 2

Op grond van welke spoorregelgeving is het verplicht om spoorwegovergangen te vervangen door tunnels bij uitbreiding van de capaciteit en/of het gebruik van het spoor, zoals wordt geconcludeerd in de quick-scan naar maatregelen voor uitbreiding van de capaciteit van de Valleilijn?

Vraag 3

Wat verstaat u onder “proportionele maatregelen”? Wat zijn hiervoor de normen en wie beoordeelt dit? Wat is hierin precies de rol van de Inspectie Verkeer en Waterstaat (IVW)?

Vraag 4

Kunt u specifiek aangeven waarom er bij de Valleilijn op grond van regelgeving de plicht zou zijn om vier tunnels te bouwen bij de beoogde frequentieverhoging?

Vraag 5

Kunt u aangeven hoeveel meter extra spoor er indicatief nodig is volgens de quick-scan en hoeveel euro dan elke meter spoor kost, uitgaande van de geraamde investering van 120 miljoen? Hoe verhoudt dit zich tot de kosten per meter voor de Hanzelijn? Welke conclusie trekt u uit deze enorme kostenverschillen met betrekking tot de door ProRail in de quick-scan gehanteerde uitgangspunten? Wat betekent dit voor de haalbaarheid van toekomstige kleinschalige spoorprojecten in Nederland, zoals oplossingen voor de in de NMCA 3) geconstateerde knelpunten op diverse regionale spoorlijnen?

Vraag 6

Wat is uw oordeel over de kosteneffectiviteit van de voorgestelde veiligheidsmaatregelen voor de Valleilijn? Is het niet veel effectiever en goedkoper om onbewaakte overwegen te beveiligen?

Vraag 7

Klopt het dat er bij uitbreiding van spoorcapaciteit wordt uitgegaan van gelijkwaardige veiligheid ten opzichte van de huidige situatie op elke overgang, zodat per definitie veiligheidsmaatregelen nodig zijn omdat toename van het treinverkeer in absolute zin sowieso leidt tot toename van de risico’s?

Vraag 8

Deelt u de mening dat voor een goede beoordeling van de proportionaliteit van maatregelen het beter zou zijn om te kijken naar de integrale effectiviteit van veiligheidsmaatregelen voor het hele spoorwegnet en dus naar het feitelijke gebruik van het spoor en de spoorwegovergang op een specifieke locatie in relatie tot het gebruik bij overwegsituaties op andere spoortrajecten? Zo nee, waarom niet?

Vraag 9

Bent u bereid genoemde regels aan te passen zodat op spoorlijnen zoals de Valleilijn kosteneffectieve capaciteitsuitbreiding mogelijk wordt?

Vraag 10

Welke vervoerkundige- en exploitatievoordelen zijn er bij de door ProRail niet onderzochte variant? Klopt het dat deze variant het benutten van de Valleilijn als omleidingsroute wel mogelijk maakt? Zo ja, waarom is deze variant, die dan in tegenstelling tot de onderzochte variant volledig voldoet aan het dictum van de motie Slob/Dijsselbloem, niet verder onderzocht? Is het tevens waar dat deze variant door het vervallen van het passeerspoor te Ede Centrum al op voorhand aanzienlijk minder overweg- en geluidsknelpunten kent, terwijl juist deze knelpunten de kosten enorm doen stijgen?

1 Brief minister Infrastructuur en Milieu, 5 juli 2011, over de quick-scan maatregelen kosteneffectieve capaciteitsuitbreiding Valleilijn (2011Z15154)

2 Kamerstuk 32 500-A, nr. 31

3 Brief minister van Infrastructuur en Milieu, 14 juni 2011, over de Nationale Markt- en capaciteitsanalyse (31 305-196)

Voor meer informatie zie www.tweedekamer.nl.

Arie Slob stelt vragen over de spoorverbinding Roosendaal-Antwerpen.

Tue, 12 Jul 2011 15:49:08 +0200

Schriftelijke vragen van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob aan de minister van Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp:   De spoorverbinding Roosendaal-Antwerpen

Kamerstuk:   2011Z15229

Datum:            7 juli 2011

Vraag 1

Kent u het bericht “Tweede trein sneller”? 1)

Vraag 2

Klopt het dat er inmiddels principe afspraken zijn gemaakt tussen alle betrokken partijen over het treinaanbod tussen Roosendaal en Antwerpen zodra de Beneluxtrein verdwijnt en dat er hierbij wordt uitgegaan van een snelle stoptrein door de tunnel in Antwerpen, naast de bestaande langzame stoptrein?

Vraag 3

Waarom is gekozen voor een extra stoptrein en niet voor het doortrekken van de bestaande intercity IC-N Antwerpen-Essen, die een veel snellere verbinding kan bieden en bovendien nu al een veel hogere kostendekkingsgraad heeft dan de stoptrein?

Vraag 4

Kent u de plannen van de Belgische spoorvervoerder NMBS voor spoorlijn 12 (Antwerpen-Roosendaal), zoals gepresenteerd op 21 maart 2011? 2)

Vraag 5

Klopt het dat in de toekomstvisie van de NMBS voor de korte termijn helemaal geen sprake is van een extra stoptrein per december 2011 en dat alleen voor de lange termijn een uitbreiding naar 2 stoptreinen wordt overwogen, maar alleen als er voldoende potentieel aanwezig is en operationele en financiële middelen voorhanden zijn?

Vraag 6

Is er inmiddels, conform het beheerscontract van NMBS en conform de wens van de Kamer, voor deze verbinding een business case opgesteld waarbij niet alleen is gekeken naar het huidige gebruik van de verbinding, maar ook naar de groeikansen, inclusief een vergelijking tussen de opties: extra stoptrein of doortrekken van de intercity N Antwerpen-Essen naar Roosendaal? Zo nee, waarom niet?

Vraag 7

Klopt het dat de reistijdverkorting van de “snelle stoptrein” door de route via de tunnel slechts tijdelijk is in verband met spoorwerkzaamheden op de ringlijn in Antwerpen, zodat uiteindelijk toch weer sprake zal zijn van de lange reistijd van 49 minuten in plaats van de huidige reistijd van 28 minuten met de intercity of 42 minuten met de snellere stoptrein?

1 BN De Stem, 3 juli 011http://www.bndestem.nl/regio/roosendaal/9049229/Tweede-trein-sneller.ece

2 http://www.2910essen.net/lijn12/NMBS.pdf

Voor meer informatie zie ook www.tweedekamer.nl.

Bijdrage Arie Slob aan VAO MIRT.

Wed, 06 Jul 2011 16:33:11 +0200

De heer Slob (ChristenUnie):

Voorzitter. Ik heb goed nieuws voor u. Ik heb drie moties. Het is fijn dat er enig overleg mogelijk was.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

overwegende dat de minister van Infrastructuur en Milieu heeft aangegeven uitsluitend uit te willen gaan van een zijligging voor een eventuele spoorlijn Utrecht-Breda langs de A27;

tevens overwegende dat regionaal onderzoek naar het niet onmogelijk maken van een spoorlijn Breda-Utrecht heeft uitgewezen dat een middenligging op met name het tracédeel bij Gorinchem veel synergievoordelen oplevert met verbreding van de A27;

overwegende dat uit het onderzoek blijkt dat op het tracédeel Gorinchem geen directe aanleiding is voor grote juridische risico's als gevolg van extra ruimtereserveringen voor de spoorlijn;

overwegende dat beschikbare ruimte in de middenberm van de A27 in de toekomst eventueel ook gebruikt kan worden voor andere verkeersdoeleinden dan een spoorlijn;

verzoekt de regering, in de volgende fase van de MER/planstudie A27 Lunetten-Hooipolder ook de optie van een middenligging van een eventueel toekomstige spoorlijn Breda-Utrecht mee te nemen,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Slob en Bashir. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 85 (32500-A).

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat zowel voor de snelwegen rond Rotterdam als voor de snelwegen rond Den Haag een rijksstructuurvisie wordt opgesteld;

overwegende dat grootschalige uitbreidingen zoals de Nieuwe Westelijke Oeververbinding onvermijdelijk grote effecten hebben voor de doorstroming op het hele verkeersnetwerk in de regio en keuzes over nieuwe infrastructuur die in de toekomst nog genomen zullen worden;

verzoekt de regering, een rijksstructuurvisie te maken voor de regio Den Haag-Rotterdam, waarbij de bereikbaarheidsproblematiek integraal wordt beschouwd en ook wordt gekeken naar de effecten op langere termijn,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Slob en Van Gent. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 86 (32500-A).

De heer Slob (ChristenUnie):

Deze laatste motie betekent dat wij niet uitgaan van twee structuurvisies, maar dat wij er één van maken.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat de provincies Gelderland en Utrecht de wens hebben de Valleilijn door te trekken van Amersfoort naar Utrecht;

overwegende dat de spoorlijn Amersfoort-Utrecht aan de grenzen van de capaciteit komt;

constaterende dat bij station Bilthoven ongelijkvloerse spoorwegovergangen worden gecreëerd ter vervanging van de overweg Soestdijkseweg;

overwegende dat het niet uit te sluiten is dat in de toekomst inhaalsporen bij dit station nodig zijn voor een betrouwbaarder dienstregeling richting noord- en oost-Nederland, frequentieverhoging richting Baarn en/of het doortrekken van de Valleilijn naar Utrecht;

verzoekt de regering, bij het ontwerp van de bebouwing op en rond station Bilthoven en de viaducten ter plaatse de toekomstige realisatie van inhaalsporen ter hoogte van het station bouwkundig en ruimtelijk niet onmogelijk of onnodig duur te maken en de Kamer voor 1 september 2011 hierover te informeren,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door het lid Slob. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 87 (32500-A).

Bijdrage Arie Slob aan Algemeen Overleg MIRT.

Tue, 23 Aug 2011 17:15:26 +0200

Bijdrage van ChristenUnie Fractievoorzitter Arie Slob als lid van de vaste commissie voor Infrastructuur en Milieu in een algemeen overleg, gevoerd met minister Schultz van Haegen-Maas Geesteranus van Infrastructuur en Milieu.

Onderwerp: MIRT

Kamerstuk: 32 500 - A

Datum: 29 juni 2011

De heer Slob (ChristenUnie): Voorzitter. De heer Koopmans had het over meer wensen dan centen. Mevrouw Dijksma zei op een gegeven moment dat het wel balletje-balletje lijkt. Dan weten wij allemaal weer dat wij met het MIRT bezig zijn. In dat opzicht is het een geruststellende gedachte. Toch hadden wij met elkaar iets afgesproken. Wij wilden hier toch wel een beetje vanaf: het rondje door het land en het opflikkeren van de lichtjes bij de verschillende wegen. Dat is ook de reden dat wij in het najaar van 2010 met de minister in gesprek zijn gegaan en hebben gezegd dat wij veel heldere criteria nodig hebben. Een wens van de vaste commissie voor I&M, die schriftelijk aan de minister is overgebracht, was om tot een soort puntenscorelijst te komen van alle projecten. Zo kan goed worden bepaald waarom vanuit het oogpunt van de minister bepaalde projecten voorrang hebben. Ook kan de Kamer, als zij zelf nog wensen heeft, aangeven dat zij project X niet wil omdat zij project Y erin wil schuiven. Dat moet op een zo transparant mogelijke manier gebeuren. Dan kunnen wij het goed uitleggen alsmede op een verantwoorde manier wegingen maken. Ik moet zeggen dat ik teleurgesteld ben dat de minister de afspraak met de Kamer over zo'n puntenscorelijst, vastgelegd in de brief van 3 december 2010, niet is nagekomen. Ik heb zo'n lijst in ieder geval niet gezien. Het enige wat ik tegenkom in de onderbouwing van de op zich mooie lijst die de minister heeft gemaakt -- ik wil geen gram afdoen aan de keuzen die zij wilde maken, waarvoor moed nodig is -- zijn meer algemene teksten van investeren in economische belangrijke regio's en dergelijke. Ik mis de onderbouwingen die wij hadden afgesproken. Ik vraag dus aandacht voor de gemaakte afspraken.

Dat geldt ook voor de financiële onderbouwing. Ik mis een duidelijke, degelijke financiële onderbouwing. De huidige lijst is het maximaal haalbare, maar op basis waarvan worden deze conclusies getrokken? Dat is mij niet helemaal helder. Zelfs globale indicaties van welk deel er ongeveer naar spoor- of wegprojecten gaat kan ik niet terugvinden. Dit is een aanloop naar het belangrijke debat in december. Wil de minister ons voor 1 november een echte prioriteitenlijst geven waarin zij zoals afgesproken per project aangeeft, desnoods globaal, wat de scores zijn op kosten, baten, robuustheid en ruimtelijke kwaliteit? Zo hadden wij het afgesproken; zo wil ik het eigenlijk ook zien. Waarom heeft de minister dit niet gedaan terwijl zij dit toch aan ons had toegezegd?

Het advies van de commissie-Elverding was sneller en beter en vooral meer participatie; collega Dijksma wees er al op. Ik krijg de indruk dat "Elverding" toch een beetje een schaamlap aan het worden is. Bij de tweede fase MER Utrecht worden de adviezen van de commissie-MER zelfs nauwelijks betrokken en spreken bewoners van vage en nauwelijks toetsbare doelstellingen.

Ik kom bij de Nieuwe Westelijke Oeververbinding Rotterdam. Omliggende gemeenten spreken van een tunnelvisie waarin keuzen vooraf al vastliggen. Burgercomités stellen dat het participatieproces van de verkenningsfase op 27 punten niet deugt. De helft zou al erg zijn. Ik vraag de minister om dat proces te verbeteren. Ik sluit mij aan bij het antwoord van de heer Aptroot op een vraag van mij. De Oranjetunnel moet ook wat mijn fractie betreft een serieuze kans krijgen in dit geheel, zodat wij echt een goede weging kunnen maken. Ik heb de indruk dat er nu heel erg op een bepaalde oplossing wordt gestuurd. Dat moeten wij met elkaar op deze manier niet willen. Dat kan ook niet goed worden verantwoord ten opzichte van de betrokkenen in de omgeving.

De heer Koopmans (CDA): Ik ga even terug naar het eerste deel van het betoog van collega Slob, waarin hij zei dat er criteria en punten moeten komen. Is hij niet bang dat zijn eigen inspanningen om misschien wel tien stations in Nederland erbij te maken, helemaal niet blijken te kunnen werken? Dat bijvoorbeeld de in onze ogen noodzakelijke aanpak van de Maasbeveiliging in Noord- en Zuid-Limburg -- die ik nog even moest noemen, voorzitter --daarmee niet te vergelijken valt, zodat het alleen tot iets technisch leidt en niet tot een politieke keuze?

De heer Slob (ChristenUnie): In the end, om het maar even in slecht Nederlands te zeggen, staan wij natuurlijk voor een politieke afweging. Wij hebben het met elkaar echter heel duidelijk afgesproken. Ik spreek hier niet alleen namens mijn fractie; de vaste commissie heeft dit punt met de minister aangesneden en zij heeft er ook op gereageerd. Ook de CDAfractie heeft zich er achtergeschaard. Wij hebben aangegeven tot een soort puntenscore te willen komen -- dat kan globaal, want ik snap ook wel dat het niet allemaal tot in detail kan worden ingevuld -- zodat wij toch wat meer grip op dit proces krijgen. Omdat de PVV nu toevallig een gedeputeerde in Limburg heeft, komt de heer De Jong met een Limburgs voorbeeld. Omdat er in een bepaald gebied een heel sterke lobby wordt gevoerd, komt er vanuit dat gebied misschien iets op deze vergadertafel terecht. Die projecten horen er allemaal misschien bij, maar wij moeten wel proberen om het zo transparant mogelijk neer te zetten zodat wij echt een goede weging kunnen maken. Nogmaals, wij hebben er met elkaar afspraken over gemaakt. Wij maken keuzen tot 2028. Dat is niet niks. Dat moet zo transparant mogelijk gebeuren.

De heer Koopmans (CDA): Nu kom ik even op voor collega De Jong. Als je naar de geschiedenis kijkt, heeft de fractie van de ChristenUnie -- daarvoor is zij te prijzen – heel vaak pleidooien gehouden voor een bepaald deel van Nederland, Zwolle voorop. Dat is toch ook niet verkeerd? Daarvoor zijn wij toch ook volksvertegenwoordiger? Is de heer Slob niet bang dat met het puntensysteem de politiek veel te veel uitschakelt en tot iets maakt wat alleen op de Plesmanweg bedacht wordt?

De heer Slob (ChristenUnie): Mag ik daaraan toevoegen dat wij nogal wat Kamervragen hebben gesteld over Limburg, waar wij bestuurlijk helaas nog steeds niet vertegenwoordigd zijn? Wat wij doen als fracties, en dat is volslagen legitiem, is proberen om projecten te laten meedoen in de uiteindelijke weging. Toen de heer De Rouwe met zijn prachtige motie kwam, die in eerste instantie wat dwingender was geformuleerd, zeiden wij: prima, dit steunen wij, want die mogen ook meedoen in het totaal. Ik heb toen zelf in de vaste commissie het initiatief genomen om er nog een lijst aan toe te voegen van zaken die ook moesten worden meegenomen. Het doel daarvan was echter om uiteindelijk in het grote geheel een serieuze, transparante weging te kunnen maken zodat wij met elkaar heldere conclusies kunnen trekken. Nogmaals, het politieke element hoort daar ook bij, maar het mag geen willekeur worden.

Voorzitter. Inzake de participatie valt me op dat als er alternatieve plannen van burgers of instellingen komen, die het uiteindelijk iedere keer moeten afleggen. Ik noem de A4 met Vaart, de Churchill Avenue in Leiden en de Kracht van Utrecht. Je ziet dat deze alternatieven heel snel weer verdwijnen, dus hoeveel kansen krijgen die? Ik heb de indruk dat dit nu ook gebeurt bij de spoorlijn Breda-Utrecht. Zoals bekend heeft mijn fractie zich daarvoor sterk gemaakt, omdat het nog steeds een witte vlek is in het totaal. Ik heb het idee dat dit plan zo goed is dat de minister zichzelf moet tegenspreken om het toch weer van tafel te krijgen. In de ene zin neemt zij de aanbevelingen van het onderzoek van de provincie Brabant over, maar in een volgende zin wordt dat weer onschadelijk gemaakt door te kiezen voor de zijligging. Uit de adviezen die wij krijgen komt heel nadrukkelijk naar voren dat de ligging in de middenberm van de A27 bij Gorinchem moet worden gepakt, zodat je zaken voor de toekomst niet onmogelijk maakt. Ik heb sterk de indruk dat wij hier een historische vergissing begaan. Ik vraag de minister om de onderzoeken en de adviezen vanuit de provincies nog eens zorgvuldig te bekijken zodat wij straks, bij Prinsjesdag, een uitgebreide reactie krijgen en een definitieve keuze kunnen maken. Laten wij echt proberen om hier iets te voorkomen waarvan wij straks ongelooflijk veel spijt krijgen. Als het gaat om alternatieven kreeg ik een enorme aha-erlebnis bij het woord Bosvariant. Deze variant bleek nu voor de A13/A16 te zijn, maar er is wel goed over nagedacht. Door de A13 Overschie om te leggen en de A20 te verbreden en deels te ondertunnelen, worden in een klap zowel de bereikbaarheid- als de leefbaarheidproblemen van Rotterdam-Noord opgelost. Dat zou een alternatief zijn voor het aanleggen van een nieuwe weg. Ik wil dat dit alternatief serieus wordt meegenomen en dat het een eerlijke kans krijgt, zodat wij hier goede keuzen kunnen maken.

Ik waarschuw voor het te veel opknippen van projecten. Het valt mij op dat zaken op bijvoorbeeld de zuidvleugel allemaal worden opgeknipt zodat er twee structuurvisies zijn, terwijl je volgens mij het beste met één structuurvisie kunt werken. Het is goed dat de minister nog eens naar de dreigende sluiting van de afslag Hoevelaken kijkt. Ook hier zie je echter weer het risico van opgeknipte projecten. Wij moeten echt proberen om het veel meer vanuit de integraliteit te bekijken. Dat geldt ook voor de Valleilijn versus de plannen die er zijn voor de Maliebaanspoorlijn. Integraliteit is ook belangrijk als het gaat om ruimtelijke ordening. De minister wil die decentraliseren en ik heb de indruk dat zij zich er niet echt meer om bekreunt. Misschien is dat een verkeerde inschatting, maar laat dat dan maar eens zien. Ik houd een pleidooi voor het serieus nemen van het innovatieve voorstel voor de omgeving van de A59. Brabant wil hierin veel geld investeren; het kost de minister niets. Ik heb echter de indruk dat zij er helemaal niet aan wil meewerken en het geen kans wil geven. Als ik mij vergis, hoor ik dat graag. Wij zouden dit project namelijk wel wat ruimte willen geven.

De minister heeft toegezegd dat de quickscan regionaal spoor onderdeel wordt van de NMCA. Ik had daar ook om gevraagd. Ik had al een motie ingediend, die ik weer heb ingetrokken vanwege deze toezegging, maar ik zie dat de minister het toch niet heeft uitgevoerd. Wij krijgen nu alleen een indicatie van knelpunten maar geen informatie over aard en omvang. Het wordt dan lastig om op een verantwoorde manier besluiten te nemen; graag een reactie.

Bij de NMCA valt mij toch ook een hoog Randstaddenken op. De wegen buiten de Randstad worden volgens mij benadeeld. Er wordt alleen naar de lange trajecten gekeken, waardoor knelpunten zoals bij Arnhem compleet wegvallen in het gemiddelde. Dat kan volgens mij toch niet de bedoeling zijn. Dan de gang van zaken rondom station Bilthoven. Ik heb begrepen dat de antwoorden op de vragen hieromtrent een half uur geleden zijn binnengekomen. Die heb ik dus niet meer kunnen bestuderen. Er wordt hier evenwel voor miljoenen verbouwd terwijl geen rekening wordt gehouden met een inhaalspoor bij het station. Hoezo robuust bouwen? Ik ben benieuwd naar de antwoorden, die ik nog zal bestuderen om er wellicht op een later moment op terug te komen.

Tot slot viel station Schiedam Kethel buiten het PHS, maar zou het na 2020 opnieuw worden bekeken. Ik vind het echter niet terug in het lijstje tot 2028. Wat is daar gebeurd?

Voor meer informatie zie ook: www.tweedekamer.nl.